Psyche
alle pijlers
quarter-life crisis?
dinsdag 19 augustus 2014 om 20:31
Even mijn hart luchten en van me af schrijven.
Al enige tijd heb ik een soort van twijfels over mijn leven. En eigenlijk over van alles....
Eigenlijk heb ik alles goed voor elkaar. Ik woon in de stad waar ik altijd al wilde wonen en heb een mooie en goed betaalbare huurwoning. Ik heb een baan, waarmee ik meer dan voldoende verdien om mezelf te onderhouden. Ik heb het financieel goed voor elkaar, en weinig te klagen.
En toch is er een raar gevoel. Ik denk veel na over mezelf en mijn leven. Dan denk ik: is dit wat ik wil? Gelukkig ben ik well: ik voel me echt gezegend: heb een baan, vrienden en ben gezond. Wat wil je nog meer?
Er is een soort angst. Mijn beste vriendin is ernstig ziek geworden, kanker. Goed te behandelen dat wel, maar daardoor denk ik nu nog meer over mijn leven en wat ik er eigenlijk mee wil. En ik ben ook bang om mijn baan kwijt te raken. Ik hoor tegenwoordig van zo veel mensen dat ze ontslagen worden. Ook in mijn branche is het allemaal niet meer zo zeker en rooskleurig dan het ooit was.
En soms dan denk ik na: stel dat mijn leven er de komende jaren zo uit blijft zien als nu? Het kabbelt allemaal rustig voort, maar echt spannende dingen gebeuren er niet. Ik mis iets, maar wat? Het is dus heel dubbel allemaal. Aan de ene kant ben ik bang om kwijt te raken wat ik nu heb: een baan, leuk huis etc. Maar aan de andere kant krijg ik ook de kriebels als ik me voor stel dat mijn leven er zo uit blijft zien als nu. Ik ben bang om straks oud te zijn en te denken: had ik maar......
Ik weet het dus allemaal niet zo goed. Oké, ik ben gelukkig echt waar. Maar is dit het dan? haal ik wel alles eruit wat erin zit? Ik ben best een creatief en extravert persoon, dan vraag ik me wel eens af: benut ik mijn capaciteiten wel voldoende?
Waar ik echt veel energie en voldoening uit haal is reizen en nieuwe mensen ontmoeten. Maar ik kan natuurlijk ook niet continu op vakantie gaan.
Er knaagt iets aan me, waar ik de vinger niet op kan leggen. Wat is dit? Ik ben tevreden met mijn leven, maar ook weer niet. Ik pieker veel. Mijn zus denkt dat dit komt, doordat ik geen relatie heb en ze denkt dat ik wel rust zal vinden als er een man op mijn pad komt, wat ik dan weer onzin vind. Een vriendin van me zegt dat dit een quarter-life crisis is.
Herkenbaar voor iemand? Wat is er met mij?
Al enige tijd heb ik een soort van twijfels over mijn leven. En eigenlijk over van alles....
Eigenlijk heb ik alles goed voor elkaar. Ik woon in de stad waar ik altijd al wilde wonen en heb een mooie en goed betaalbare huurwoning. Ik heb een baan, waarmee ik meer dan voldoende verdien om mezelf te onderhouden. Ik heb het financieel goed voor elkaar, en weinig te klagen.
En toch is er een raar gevoel. Ik denk veel na over mezelf en mijn leven. Dan denk ik: is dit wat ik wil? Gelukkig ben ik well: ik voel me echt gezegend: heb een baan, vrienden en ben gezond. Wat wil je nog meer?
Er is een soort angst. Mijn beste vriendin is ernstig ziek geworden, kanker. Goed te behandelen dat wel, maar daardoor denk ik nu nog meer over mijn leven en wat ik er eigenlijk mee wil. En ik ben ook bang om mijn baan kwijt te raken. Ik hoor tegenwoordig van zo veel mensen dat ze ontslagen worden. Ook in mijn branche is het allemaal niet meer zo zeker en rooskleurig dan het ooit was.
En soms dan denk ik na: stel dat mijn leven er de komende jaren zo uit blijft zien als nu? Het kabbelt allemaal rustig voort, maar echt spannende dingen gebeuren er niet. Ik mis iets, maar wat? Het is dus heel dubbel allemaal. Aan de ene kant ben ik bang om kwijt te raken wat ik nu heb: een baan, leuk huis etc. Maar aan de andere kant krijg ik ook de kriebels als ik me voor stel dat mijn leven er zo uit blijft zien als nu. Ik ben bang om straks oud te zijn en te denken: had ik maar......
Ik weet het dus allemaal niet zo goed. Oké, ik ben gelukkig echt waar. Maar is dit het dan? haal ik wel alles eruit wat erin zit? Ik ben best een creatief en extravert persoon, dan vraag ik me wel eens af: benut ik mijn capaciteiten wel voldoende?
Waar ik echt veel energie en voldoening uit haal is reizen en nieuwe mensen ontmoeten. Maar ik kan natuurlijk ook niet continu op vakantie gaan.
Er knaagt iets aan me, waar ik de vinger niet op kan leggen. Wat is dit? Ik ben tevreden met mijn leven, maar ook weer niet. Ik pieker veel. Mijn zus denkt dat dit komt, doordat ik geen relatie heb en ze denkt dat ik wel rust zal vinden als er een man op mijn pad komt, wat ik dan weer onzin vind. Een vriendin van me zegt dat dit een quarter-life crisis is.
Herkenbaar voor iemand? Wat is er met mij?
dinsdag 19 augustus 2014 om 20:41
We leven nu eenmaal in de Westerse wereld en hebben hier nou eenmaal andere problemen dan in andere delen van de wereld. Dit is nou eenmaal ons referentiekader. Maar goed, jij mag het een kutverschijnsel vinden, ik heb toch echt ergens last van. En ik vroeg me af of mensen dit herkennen. En ja, ik weet ook wel wat er ergere dingen gebeuren op de wereld.
dinsdag 19 augustus 2014 om 20:47
quote:muts87 schreef op 19 augustus 2014 @ 20:41:
We leven nu eenmaal in de Westerse wereld en hebben hier nou eenmaal andere problemen dan in andere delen van de wereld. Dit is nou eenmaal ons referentiekader. Maar goed, jij mag het een kutverschijnsel vinden, ik heb toch echt ergens last van. En ik vroeg me af of mensen dit herkennen. En ja, ik weet ook wel wat er ergere dingen gebeuren op de wereld.
Tja, als jij het terecht vindt om over deze dingen te klagen terwijl je vriendin kanker heeft...
Ga dan gewoon een poos reizen en hou op met zeuren. Of niet, maar iig ophouden met zeuren.
We leven nu eenmaal in de Westerse wereld en hebben hier nou eenmaal andere problemen dan in andere delen van de wereld. Dit is nou eenmaal ons referentiekader. Maar goed, jij mag het een kutverschijnsel vinden, ik heb toch echt ergens last van. En ik vroeg me af of mensen dit herkennen. En ja, ik weet ook wel wat er ergere dingen gebeuren op de wereld.
Tja, als jij het terecht vindt om over deze dingen te klagen terwijl je vriendin kanker heeft...
Ga dan gewoon een poos reizen en hou op met zeuren. Of niet, maar iig ophouden met zeuren.
dinsdag 19 augustus 2014 om 20:49
Tja, als een vaag gevoel al een probleem is, dan heb je (buiten je zieke vriendin dan) geen echt probleem. Klinkt misschien hard, maar als ervaringsdeskundige met een bak ellende in de afgelopen 6 jaar denk ik er wel zo over. Een rustig voortkabbelend leven zonder zorgen, waar kan ik tekenen?
Maak je eigen keuzes en hou je daarbij. Wees blij met je gezondheid en goede baan, maar hou in je achterhoofd dat je ook kunt dealen met (negatieve) veranderingen.
Een man gaat je niet gelukkig maken. Zelfkennis en happy zijn met wie je bent, dan kan een man een leuke aanvulling (en geen invulling) zijn.
Maak je eigen keuzes en hou je daarbij. Wees blij met je gezondheid en goede baan, maar hou in je achterhoofd dat je ook kunt dealen met (negatieve) veranderingen.
Een man gaat je niet gelukkig maken. Zelfkennis en happy zijn met wie je bent, dan kan een man een leuke aanvulling (en geen invulling) zijn.
dinsdag 19 augustus 2014 om 20:55
Ik denk dat het feit dat die vriendin zo ziek heeft bij TO de realisatie heeft gebracht dat het leven zo over kan zijn en daarom gaat zij nadenken over haar eigen leven, of ze er wel alles uithaalt.
Het is goed om je leven onder de loep te nemen, maar ik denk dat geluk zit in kleine dingen en het de rust dat je leven doorkabbelt zonder grote problemen.
Als je focust op wat je wel hebt (zoals ik al zei) dan ben je eerder gelukkig met wat je hebt.
Het is niet zo raar wanneer je je zaakjes op orde hebt je verder gaat kijken, denk maar aan de piramide van Maslov. Als je basisbehoeften(voedsel, dak boven je hoofd etc.) niet bevredigd zijn, dan ben je daar constant mee bezig. Zijn die wel bevredigd dan ga je je op andere dingen richten zoals voldoening halen uit het leven.
Het is goed om je leven onder de loep te nemen, maar ik denk dat geluk zit in kleine dingen en het de rust dat je leven doorkabbelt zonder grote problemen.
Als je focust op wat je wel hebt (zoals ik al zei) dan ben je eerder gelukkig met wat je hebt.
Het is niet zo raar wanneer je je zaakjes op orde hebt je verder gaat kijken, denk maar aan de piramide van Maslov. Als je basisbehoeften(voedsel, dak boven je hoofd etc.) niet bevredigd zijn, dan ben je daar constant mee bezig. Zijn die wel bevredigd dan ga je je op andere dingen richten zoals voldoening halen uit het leven.
dinsdag 19 augustus 2014 om 20:58
@RubberDucky Mijn zieke vriendin heeft er inderdaad mee te maken. Ineens is er dat volle besef dat alles ineens helemaal anders kan zijn. En dat jaagt me een soort van angst aan. Het leven is maar kort, haal ik er alles wel uit? Dat zijn vragen die me bezig houden. En ik weet echt wel dat ik niets te klagen heb.
dinsdag 19 augustus 2014 om 21:19
Ik begrijp je wel en heb het zelf enigzins ook.
Mijn leven is goed op orde, ben gezond en heb geweldige mensen om mij heen. Maar ik ben ook vaak bang dat ik straks oud ben en anders over dingen denk en spijt krijg van niet/wel gemaakte keuzes.
Ik voel me vaak ook anders als de gemiddelde leeftijdsgenoot; ik ben niet erg ambitieus, weet niet zeker of ik ooit wel een gezin wil en bv een reis maken lijkt me heel eng.
Om andere redenen loop ik bij een psycholoog maar hulp bij deze zaken vind ik op zijn minst net zo belangrijk.
Misschien zou jij dat ook moeten overwegen?
Mijn leven is goed op orde, ben gezond en heb geweldige mensen om mij heen. Maar ik ben ook vaak bang dat ik straks oud ben en anders over dingen denk en spijt krijg van niet/wel gemaakte keuzes.
Ik voel me vaak ook anders als de gemiddelde leeftijdsgenoot; ik ben niet erg ambitieus, weet niet zeker of ik ooit wel een gezin wil en bv een reis maken lijkt me heel eng.
Om andere redenen loop ik bij een psycholoog maar hulp bij deze zaken vind ik op zijn minst net zo belangrijk.
Misschien zou jij dat ook moeten overwegen?
It takes a smart brunette, to play a dumb blonde
dinsdag 19 augustus 2014 om 21:35
Reizen kun je toch ook zo'n 4-5 weken per jaar en als je goed genoeg betaald wordt kun je er nog 'n paar weken onbetaald verlof bij nemen ook.
Als je creatief bent, kun je proberen ergens je creatieve ei in kwijt te kunnen. Voor mij is dat fotografie. Kun je wellicht nog wat mee bijverdienen ook terwijl je lekker met je hobby bezig bent (geldt natuurlijk ook voor als je schildert of iets anders creatiefs kunt)
Als je creatief bent, kun je proberen ergens je creatieve ei in kwijt te kunnen. Voor mij is dat fotografie. Kun je wellicht nog wat mee bijverdienen ook terwijl je lekker met je hobby bezig bent (geldt natuurlijk ook voor als je schildert of iets anders creatiefs kunt)
dinsdag 19 augustus 2014 om 22:06
misschien kun je vrijwilligerswerk gaan doen, bv bij de voedselbank of bij mensen die een handicap hebben - dan ontmoet je ook nieuwe mensen / andere gezichtspunten en breng je ook wat verdieping in je leven aan.
je hoeft echt niet naar het buitenland om veel mee te maken, dat kun je in eigen land ook allemaal ontdekken. en je steentje bijdragen voor mensen die het niet zo goed hebben. misschien is dat wat voor je?
je hoeft echt niet naar het buitenland om veel mee te maken, dat kun je in eigen land ook allemaal ontdekken. en je steentje bijdragen voor mensen die het niet zo goed hebben. misschien is dat wat voor je?
dinsdag 19 augustus 2014 om 22:10
@vrouwtje89: fijn dat je het herkent. Dan ben ik dus niet de enige. Precies wat jij omschrijft: bang dat ik straks ouder ben en denk; had ik het maar anders gedaan. Maar heeft iedereen niet op een gegeven moment in zijn leven: bepaalde dingen zou ik anders hebben gedaan? Ook ik voel me anders dan leeftijdsgenoten. Velen zijn al gesetteld en lijken echt rust te vinden in het leventje wat ze leiden, ik heb dat niet. Soms denk ik: groots en meeslepend wil ik leven. Maar hoe realistisch is dat? Het leven is niet iedere dag een feest en sleur en dat soort dingen horen er denk ik ook bij. Misschien moet ik dat accepteren.
@Elninjoo: bedankt voor je reactie. Je hebt gelijk: ook met een baan zijn er voldoende mogelijkheden om te reizen. Ik kan op mijn werk eigenlijk altijd wel overuren draaien, dus een lange reis moet wel mogelijk zijn zowel qua werk als financien. En ik ben nog op zoek naar iets waar ik mijn creatieve ei in kwijt kan. Ik zat altijd bij een theatergroepje en op zangles. Misschien dat ik daar weer wat mee kan gaan doen.
@Elninjoo: bedankt voor je reactie. Je hebt gelijk: ook met een baan zijn er voldoende mogelijkheden om te reizen. Ik kan op mijn werk eigenlijk altijd wel overuren draaien, dus een lange reis moet wel mogelijk zijn zowel qua werk als financien. En ik ben nog op zoek naar iets waar ik mijn creatieve ei in kwijt kan. Ik zat altijd bij een theatergroepje en op zangles. Misschien dat ik daar weer wat mee kan gaan doen.
dinsdag 19 augustus 2014 om 22:45
dinsdag 19 augustus 2014 om 22:51
quote:StoraHuntur schreef op 19 augustus 2014 @ 20:37:
Ik vind het heel erg voor je vriendin maar ik vind dit echt zo'n verwend westers ingebeeld kutverschijnsel. Sorry.
Misschien.
Mensen die in deze maatschappij leven zijn de eerste die echt vrijheid hebben om een ander leven te kiezen dan hun ouders. Een eigen pad zonder verplichtingen vanuit hun stam, kaste of kerk. De eersten die er echt uit kunnen halen wat er in zit.
Dat sommigen, zoals TO, er naar willen streven om dat dan ook te doen, vind ik alleen maar toe te juichen!
Ik vind het heel erg voor je vriendin maar ik vind dit echt zo'n verwend westers ingebeeld kutverschijnsel. Sorry.
Misschien.
Mensen die in deze maatschappij leven zijn de eerste die echt vrijheid hebben om een ander leven te kiezen dan hun ouders. Een eigen pad zonder verplichtingen vanuit hun stam, kaste of kerk. De eersten die er echt uit kunnen halen wat er in zit.
Dat sommigen, zoals TO, er naar willen streven om dat dan ook te doen, vind ik alleen maar toe te juichen!
dinsdag 19 augustus 2014 om 23:01
Wat zou je er dolgraag nog willen dan? Bungeejumpen? Op wereldreis? Een wilder leven dan? Mijn vriend is net genezen van kanker en wij zijn juist dolblij dat de rust eindelijk weer aan het terugkeren is. Dat we allebei lekker aan het werk kunnen en van elkaar genieten. We hoeven geen gekke dingen om 'alles uit het leven te halen'. Als je je maar beseft hoe kostbaar het is dat je gezond bent en het goed hebt toch? Of heb je echt specifieke wensen die je niet durft na te streven?
dinsdag 19 augustus 2014 om 23:10
Gewoon dingen gaan doen die je leuk vindt en er geen labeltje op plakken. Ik reis ook graag en ontmoet ook graag nieuwe mensen, en daar word ik oprecht heel blij van. Er zijn genoeg manieren om je leven in te richten zodat je dit soort dingen kunt doen (als je zoals wij een verwend westers prinsesje bent). Ga idd bijvoorbeeld vrijwilligerswerk doen waarbij je telkens nieuwe mensen ontmoet. Je bent ook nog creabea, valt ook te combineren. Actie dus, probeer dingen uit, ga op reis, zet evt iets op, en niet teveel miezemuizen.
dinsdag 19 augustus 2014 om 23:17
quote:muts87 schreef op 19 augustus 2014 @ 23:00:
Misschien is de maatschappij ook wel steeds ingewikkelder en kritischer en voelen we daarom een soort van druk om er alles uit te halen wat er in zit. Zomaar een idee....Zou kunnen. Op internet en tv zijn er veel voorbeelden van mensen die echt een bijzonder pad kiezen, zag laatst nog iets over een jongen die vracht vervoerde met een zeilboot, of vandaag op het journaal de jongste formule 1 coureur ooit..
Misschien is de maatschappij ook wel steeds ingewikkelder en kritischer en voelen we daarom een soort van druk om er alles uit te halen wat er in zit. Zomaar een idee....Zou kunnen. Op internet en tv zijn er veel voorbeelden van mensen die echt een bijzonder pad kiezen, zag laatst nog iets over een jongen die vracht vervoerde met een zeilboot, of vandaag op het journaal de jongste formule 1 coureur ooit..
dinsdag 19 augustus 2014 om 23:29
woensdag 20 augustus 2014 om 06:03
quote:astronauta schreef op 19 augustus 2014 @ 22:52:
Liefde? Kinderen? Familie! Iets dat belangrijker is dan jezelf? Voor iets kunnen leven?Daar las ik laatst iets over in 'n antikind boek (No Kid) dat als vrouwen zich mislukt voelen ze maar 'n kind nemen om iets te hebben om voor te leven. Lijkt me dat je beter kan zorgen dat je jezelf de moeite waard vind om voor te leven dan dat je er 'n nieuw leven voor op de wereld moet zetten en daardoor eigenlijk nog mislukter wordt.
Liefde? Kinderen? Familie! Iets dat belangrijker is dan jezelf? Voor iets kunnen leven?Daar las ik laatst iets over in 'n antikind boek (No Kid) dat als vrouwen zich mislukt voelen ze maar 'n kind nemen om iets te hebben om voor te leven. Lijkt me dat je beter kan zorgen dat je jezelf de moeite waard vind om voor te leven dan dat je er 'n nieuw leven voor op de wereld moet zetten en daardoor eigenlijk nog mislukter wordt.
woensdag 20 augustus 2014 om 09:15
Ik denk dat het beter is om even te tobben in een quartelife-crisis en je dromen waar te maken in een vroeg stadium, waar je nog alle kanten op kan qua carrière, wonen en privé-situatie.
Beter in ieder geval dan ongemerkt door te sukkelen en wakker te worden in een heuse mid-life crisis, waarin blijkt dat je zó ontevreden bent over hoe je leven verlopen is, dat je leven kost wat het kost 'gerepareerd' moet worden, met alle gevolgen van dien...
Beter in ieder geval dan ongemerkt door te sukkelen en wakker te worden in een heuse mid-life crisis, waarin blijkt dat je zó ontevreden bent over hoe je leven verlopen is, dat je leven kost wat het kost 'gerepareerd' moet worden, met alle gevolgen van dien...
woensdag 20 augustus 2014 om 10:24
@muts herkenbaar Ik ben 1 a 2 jaar ouder en herken het wel. Daarnaast woon ik samen, dus of een vriend de onrust wegneemt geen idee, bij mij in ieder geval niet.
Op het oog is alles (bijna) perfect: vriend en ik hebben een goede baan met riant salaris en doorgroeimogelijkheden, mooi appartement, gezond, leuke vriendenkring, maken veel verre reizen en stedentripjes etc. Maar toch knaag er altijd iets: maar wat dat is geen idee..
Op het oog is alles (bijna) perfect: vriend en ik hebben een goede baan met riant salaris en doorgroeimogelijkheden, mooi appartement, gezond, leuke vriendenkring, maken veel verre reizen en stedentripjes etc. Maar toch knaag er altijd iets: maar wat dat is geen idee..