Psyche
alle pijlers
"Hallo?"
donderdag 25 februari 2016 om 12:28
Er is iets wat me al jaren dwars zit. Of het ook werkelijk zo is weet ik niet, maar ik denk van mezelf dat ik best een vriendelijk mens ben. In winkels, bij kassa's, op mijn werk, op straat of waar dan ook eigenlijk gedraag ik me hoffelijk en aardig. Zo houd ik deuren open voor mannen, vrouwen en kinderen, ik help iemand die bijvoorbeeld zijn of haar boodschappen laat vallen, ik til kinderwagens de bus in en ga zo maar door. Mensen afkraken doe ik zo goed als nooit, ik geef graag complimentjes en bedank mensen al om kleine dingen.
Verder collecteer ik voor verschillende instanties, en ik doe ook mijn best voor elk goed doel wat te doneren. Spullen die ik niet meer gebruik geef ik altijd weg aan iemand die ik er blij mee kan maken. Een vrolijk gezicht maakt me gelukkiger dan geld.
Dit kost mij geen enkele moeite, het gaat volkomen vanzelf. Veel mensen ervaren mij als vriendelijk, hartelijk en enthousiast.
Maar...er is een bepaalde situatie waarin mijn vriendelijkheid volslagen blokkeert. Ik zou het graag anders zien, maar ik heb er geen macht over. Wanneer een straatkrantverkoper of accordeonspeler voor een supermarkt mij al dan niet uitbundig begroet met : "Hallo!" of tijdens het verlaten van de winkel afscheid neemt met "Tot ziens" of "Fijne dag nog" of zoiets dan begin ik meteen als een zotte te dissocieren. Ik sneak wegduikend in een kraag of das schielijk de winkel in, dan wel uit, maar ik groet nooit terug. Nooit.
Omdat ik dat niet kan.
Wat is dit toch? Eigenlijk zou ik lief willen zijn tegen die trouwe bedelaars, ze zijn niet te benijden, ik zou niet graag met ze willen ruilen. Wanneer ik andere mensen hen warm zie begroeten voel ik me zo stom, zo schuldig, zo hypocriet.
Herkent iemand dit? Wat zou de reden kunnen zijn? Het is niet dat ik ze niks zou willen geven, want dat wil ik best. Maar wanneer ze "Hallo" tegen me zeggen kan ik dat niet meer....
Verder collecteer ik voor verschillende instanties, en ik doe ook mijn best voor elk goed doel wat te doneren. Spullen die ik niet meer gebruik geef ik altijd weg aan iemand die ik er blij mee kan maken. Een vrolijk gezicht maakt me gelukkiger dan geld.
Dit kost mij geen enkele moeite, het gaat volkomen vanzelf. Veel mensen ervaren mij als vriendelijk, hartelijk en enthousiast.
Maar...er is een bepaalde situatie waarin mijn vriendelijkheid volslagen blokkeert. Ik zou het graag anders zien, maar ik heb er geen macht over. Wanneer een straatkrantverkoper of accordeonspeler voor een supermarkt mij al dan niet uitbundig begroet met : "Hallo!" of tijdens het verlaten van de winkel afscheid neemt met "Tot ziens" of "Fijne dag nog" of zoiets dan begin ik meteen als een zotte te dissocieren. Ik sneak wegduikend in een kraag of das schielijk de winkel in, dan wel uit, maar ik groet nooit terug. Nooit.
Omdat ik dat niet kan.
Wat is dit toch? Eigenlijk zou ik lief willen zijn tegen die trouwe bedelaars, ze zijn niet te benijden, ik zou niet graag met ze willen ruilen. Wanneer ik andere mensen hen warm zie begroeten voel ik me zo stom, zo schuldig, zo hypocriet.
Herkent iemand dit? Wat zou de reden kunnen zijn? Het is niet dat ik ze niks zou willen geven, want dat wil ik best. Maar wanneer ze "Hallo" tegen me zeggen kan ik dat niet meer....
donderdag 25 februari 2016 om 14:19
quote:handigmetgeld schreef op 25 februari 2016 @ 14:10:
[...]
Elke serieuze supermarkt of winkelcentrum in A'dam staat wel op die lijst. Maar ik weet dus niet hoe het in andere steden is.
Nepkrantjes heb ik ooit wel eens gezien in Utrecht (op Hoog Catherijne, waar iemand volgens mij een of ander gratis huis-aan-huisblaadje als 'daklozenkrant' probeerde te slijten), maar als die lui overal staan, waarom doet de gemeente daar dan niets tegen?
Geen idee, blijkbaar mag het. Mij maakt het verder niks uit. Sinds de echte daklozenkrant hier niet meer word verkocht en er van die vage types staan met die meukkrantjes koop ik niks en loop er gewoon voorbij.
Ik zie dat er 4 organisaties zijn, Amsterdam, Rotterdam en wat plekjes eromheen, Utrecht en Haarlem. De verkopers hebben een keurmerk krant en speciale hesjes of pasjes om. De rest is dus geen echte daklozenkrant.
[...]
Elke serieuze supermarkt of winkelcentrum in A'dam staat wel op die lijst. Maar ik weet dus niet hoe het in andere steden is.
Nepkrantjes heb ik ooit wel eens gezien in Utrecht (op Hoog Catherijne, waar iemand volgens mij een of ander gratis huis-aan-huisblaadje als 'daklozenkrant' probeerde te slijten), maar als die lui overal staan, waarom doet de gemeente daar dan niets tegen?
Geen idee, blijkbaar mag het. Mij maakt het verder niks uit. Sinds de echte daklozenkrant hier niet meer word verkocht en er van die vage types staan met die meukkrantjes koop ik niks en loop er gewoon voorbij.
Ik zie dat er 4 organisaties zijn, Amsterdam, Rotterdam en wat plekjes eromheen, Utrecht en Haarlem. De verkopers hebben een keurmerk krant en speciale hesjes of pasjes om. De rest is dus geen echte daklozenkrant.
donderdag 25 februari 2016 om 14:22
Heb je een slechte ervaring in het verleden gehad, waardoor het verklaard kan worden ? Ik heb iets dergelijks bij mensen met een mentale beperking (in mijn jeugd eens een slechte ervaring gehad), dus ik blokkeer daar nu helemaal bij - ook al wil ik wel aardig groeten, in realiteit loop ik liefst een blokje om.
Even if you are on the right track, you will get run over if you just sit there.â€
donderdag 25 februari 2016 om 14:29
quote:Goede-Fee schreef op 25 februari 2016 @ 14:19:
[...]
Geen idee, blijkbaar mag het. Mij maakt het verder niks uit. Sinds de echte daklozenkrant hier niet meer word verkocht en er van die vage types staan met die meukkrantjes koop ik niks en loop er gewoon voorbij.
Ik zie dat er 4 organisaties zijn, Amsterdam, Rotterdam en wat plekjes eromheen, Utrecht en Haarlem. De verkopers hebben een keurmerk krant en speciale hesjes of pasjes om. De rest is dus geen echte daklozenkrant.
In Zwolle is er ook een 'echte' krant, maar dan vanuit een stichting die daklozen begeleid (en onderdak geeft) Die verkopers hebben ook een pasje, maar geen hesje.
http://www.vriendenvandeherberg.nl/Meerinformatie.html
[...]
Geen idee, blijkbaar mag het. Mij maakt het verder niks uit. Sinds de echte daklozenkrant hier niet meer word verkocht en er van die vage types staan met die meukkrantjes koop ik niks en loop er gewoon voorbij.
Ik zie dat er 4 organisaties zijn, Amsterdam, Rotterdam en wat plekjes eromheen, Utrecht en Haarlem. De verkopers hebben een keurmerk krant en speciale hesjes of pasjes om. De rest is dus geen echte daklozenkrant.
In Zwolle is er ook een 'echte' krant, maar dan vanuit een stichting die daklozen begeleid (en onderdak geeft) Die verkopers hebben ook een pasje, maar geen hesje.
http://www.vriendenvandeherberg.nl/Meerinformatie.html
donderdag 25 februari 2016 om 14:29
Het is off topic, maar jaren terug een documentaire gezien over 'bendes' die grof geld verdienden aan het uitgeven van een neppe daklozenkrant. Ik kan me de terughoudendheid wel voorstellen, want wie heeft echt hulp nodig en wie doet alsof? Nou ja, niet helemaal off topic, een 'hallo' kun je altijd wel beantwoorden zonder dat het je geld kost. Ik voelde me nooit weerbaar genoeg als zo iemand dan bleef plakken of vervelend deed, maar angstig en wantrouwend door het leven gaan leek me ook honderd keer niks. Beetje gezond verstand gebruiken icm je intuïtie denk ik dan maar.
donderdag 25 februari 2016 om 14:33
quote:JollyJ schreef op 25 februari 2016 @ 13:39:
Vanuit vrijwilligerswerk enige ervaring met daklozen. Terugkerend punt: niet het geldgebrek, dakloosheid, etc zijn het grootste probleem, maar het genegeerd worden.
Veel daklozen leven niet lang, maar voelen zich al dood voor de wereld ruim voor hun lichaam sterft
je beschrijft het prachtig en het wordt best wel genegeerd.
Ik pink ff een traantje weg.
Vanuit vrijwilligerswerk enige ervaring met daklozen. Terugkerend punt: niet het geldgebrek, dakloosheid, etc zijn het grootste probleem, maar het genegeerd worden.
Veel daklozen leven niet lang, maar voelen zich al dood voor de wereld ruim voor hun lichaam sterft
je beschrijft het prachtig en het wordt best wel genegeerd.
Ik pink ff een traantje weg.
donderdag 25 februari 2016 om 14:36
Ik heb er geen enkele last van. Ik groet of wordt gegroet en zie dat totaal los van het al dan niet kopen van het krantje of geven van geld. Net als bij de verkoopster in de winkel. Of mijn buurman.
Ik zie groeten niet als een wisselgeld of een inzet ofzo maar als erkenning van in elkaars ruimte zijn. Wat daar op volgt volgt daarna.
Ik zie groeten niet als een wisselgeld of een inzet ofzo maar als erkenning van in elkaars ruimte zijn. Wat daar op volgt volgt daarna.
donderdag 25 februari 2016 om 14:41
donderdag 25 februari 2016 om 14:46
Ik herken het gevoel wel van 'huichelaar zijn' (wel hallo zeggen maar vervolgens niks kopen, geen geld geven) maar zeg toch altijd wel hallo/goedemiddag. Zeker als diegene de eerste is die groet, ik geef wel toe dat ik niet altijd de eerste ben die groet, zeker niet als iemand een beetje doelloos voor zich uit kijkt...
Maar ik vind het lastige situaties wel. Net zoals ik het lastig vind om die verkoop/onderzoek/donateurwerf-mensen op een zo snel en vriendelijk mogelijk manier af te poeieren.
Maar ik vind het lastige situaties wel. Net zoals ik het lastig vind om die verkoop/onderzoek/donateurwerf-mensen op een zo snel en vriendelijk mogelijk manier af te poeieren.
donderdag 25 februari 2016 om 15:34
quote:hoelahoepla schreef op 25 februari 2016 @ 14:29:
[...]
In Zwolle is er ook een 'echte' krant, maar dan vanuit een stichting die daklozen begeleid (en onderdak geeft) Die verkopers hebben ook een pasje, maar geen hesje.
http://www.vriendenvandeherberg.nl/Meerinformatie.html
De Z-Krant over de krant uit Zwolle:
quote:Straatkranten zonder keurmerk
Met het Keurmerk Straatkrant onderscheiden de bonafide daklozenkranten zich van straatkranten en namaakkranten die regels voor verkoop aan hun laars lappen. Voorbeelden hiervan zijn de Belgische krant Het Daklozenwoord, de Herbergkrant uit Zwolle en de gestencilde kranten de Zelfkrant (Den Bosch) en Straat Journaal (Rotterdam – de titel is zelfs gestolen van het bonafide Straatjournaal uit Haarlem).
Achter deze namaakkranten gaan organisaties schuil die (geldelijk) misbruik maken van het werk en de goede naam van bonafide straatkranten. Verkopers verkopen op plekken van andere straatkranten, spreken geen of nauwelijks Nederlands en intimideren andere verkopers. De organisaties achter deze kranten doen hier niets tegen, en verschuilen zich op hun beurt achter de verkopers.http://www.z-krant.nl/verkopers/regels-verkoop/
[...]
In Zwolle is er ook een 'echte' krant, maar dan vanuit een stichting die daklozen begeleid (en onderdak geeft) Die verkopers hebben ook een pasje, maar geen hesje.
http://www.vriendenvandeherberg.nl/Meerinformatie.html
De Z-Krant over de krant uit Zwolle:
quote:Straatkranten zonder keurmerk
Met het Keurmerk Straatkrant onderscheiden de bonafide daklozenkranten zich van straatkranten en namaakkranten die regels voor verkoop aan hun laars lappen. Voorbeelden hiervan zijn de Belgische krant Het Daklozenwoord, de Herbergkrant uit Zwolle en de gestencilde kranten de Zelfkrant (Den Bosch) en Straat Journaal (Rotterdam – de titel is zelfs gestolen van het bonafide Straatjournaal uit Haarlem).
Achter deze namaakkranten gaan organisaties schuil die (geldelijk) misbruik maken van het werk en de goede naam van bonafide straatkranten. Verkopers verkopen op plekken van andere straatkranten, spreken geen of nauwelijks Nederlands en intimideren andere verkopers. De organisaties achter deze kranten doen hier niets tegen, en verschuilen zich op hun beurt achter de verkopers.http://www.z-krant.nl/verkopers/regels-verkoop/
Anarchie is leuk, maar je blijft van mijn kaas af
donderdag 25 februari 2016 om 16:07
Ik vind het helemaal niet raar dat je kregelig wordt van straatkrantverkopers.
Ik heb dat ook.
Jij doet boodschappen. Je wilt op dat moment helemaal niet nadenken over de daklozenproblematiek, maar over wat je moet halen in de winkel.
Ik erger me trouwens even hard aan andere activitetien in het winkelcentrum zoals kinderkleedjesverkoop, muziek, een fröbelmarkt. Allemaal prima maar dan graag ergens anders. Ga me niet in de weg lopen als ik boodschappen doe.
Ik heb dat ook.
Jij doet boodschappen. Je wilt op dat moment helemaal niet nadenken over de daklozenproblematiek, maar over wat je moet halen in de winkel.
Ik erger me trouwens even hard aan andere activitetien in het winkelcentrum zoals kinderkleedjesverkoop, muziek, een fröbelmarkt. Allemaal prima maar dan graag ergens anders. Ga me niet in de weg lopen als ik boodschappen doe.
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
donderdag 25 februari 2016 om 16:14
quote:merano schreef op 25 februari 2016 @ 16:07:
Ik vind het helemaal niet raar dat je kregelig wordt van straatkrantverkopers.
Ik heb dat ook.
Jij doet boodschappen. Je wilt op dat moment helemaal niet nadenken over de daklozenproblematiek, maar over wat je moet halen in de winkel.
Ik erger me trouwens even hard aan andere activitetien in het winkelcentrum zoals kinderkleedjesverkoop, muziek, een fröbelmarkt. Allemaal prima maar dan graag ergens anders. Ga me niet in de weg lopen als ik boodschappen doe.
Dat klinkt wel heel fanatiek. Alsof je de 100 meter horden op olympisch niveau loopt en er dan ineens mensen in de weg lopen?
Je doet boodschappen. In een winkelcentrum. Dan is het toch logisch dat daar andere mensen rondlopen, muziek gemaakt wordt, fröbelmarkten gehouden worden en dat de plaatselijke dakloze zijn krantje staat te verkopen? Wat verwacht je anders van een winkelcentrum? Als je wil dat je boodschappen zonder zulke 'obstakels' bij je thuis komen, misschien moet je ze dan laten bezorgen?
En het zijn maar boodschappen hoor. Het is niet alsof je op weg bent naar het ziekenhuis of een begraafplaats en dan lastig gevallen wordt!
Ik vind het helemaal niet raar dat je kregelig wordt van straatkrantverkopers.
Ik heb dat ook.
Jij doet boodschappen. Je wilt op dat moment helemaal niet nadenken over de daklozenproblematiek, maar over wat je moet halen in de winkel.
Ik erger me trouwens even hard aan andere activitetien in het winkelcentrum zoals kinderkleedjesverkoop, muziek, een fröbelmarkt. Allemaal prima maar dan graag ergens anders. Ga me niet in de weg lopen als ik boodschappen doe.
Dat klinkt wel heel fanatiek. Alsof je de 100 meter horden op olympisch niveau loopt en er dan ineens mensen in de weg lopen?
Je doet boodschappen. In een winkelcentrum. Dan is het toch logisch dat daar andere mensen rondlopen, muziek gemaakt wordt, fröbelmarkten gehouden worden en dat de plaatselijke dakloze zijn krantje staat te verkopen? Wat verwacht je anders van een winkelcentrum? Als je wil dat je boodschappen zonder zulke 'obstakels' bij je thuis komen, misschien moet je ze dan laten bezorgen?
En het zijn maar boodschappen hoor. Het is niet alsof je op weg bent naar het ziekenhuis of een begraafplaats en dan lastig gevallen wordt!
Anarchie is leuk, maar je blijft van mijn kaas af
donderdag 25 februari 2016 om 16:25
Weet niet waar jij blij van wordt , maar ik vind niks aan boodschappen doen in een winkelcentrum. En al helemaal niet als het er druk is. On-line is ook niks voor mij, want ik wil wel zien wat ik koop.
Ik ga dus meestal 's avonds tegen een uur of 8. Heerlijk rustig en veel beperkt houdbare producten in de aanbieding ook nog.
Ik ga dus meestal 's avonds tegen een uur of 8. Heerlijk rustig en veel beperkt houdbare producten in de aanbieding ook nog.
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
donderdag 25 februari 2016 om 16:53
Ik word niet blij van het doen van boodschappen. Maar ik word wel blij van muziek, marktjes, kinderen, zwervers en dergelijke op weg van of naar mijn boodschappen. Als ik er geen zin in heb negeer ik ze, als ik er wel zin in heb doe ik er wat mee, maar ik moet er niet aan denken dat het kaal en leeg zou zijn.
Anarchie is leuk, maar je blijft van mijn kaas af
donderdag 25 februari 2016 om 17:10
Ik had in mijn vorige woonplaatst een 'vaste' zwever bij het winkelcentrum. Van die man kocht ik een krantje en af en toe nam ik een broodje oid voor hem mee.
In deze woonplaatst heb ik er nog niet één kunnen vinden die niet irritant is.
Ik groet altijd wel, maar een echt lieve zwerver moet ik hier nog tegenkomen.
In deze woonplaatst heb ik er nog niet één kunnen vinden die niet irritant is.
Ik groet altijd wel, maar een echt lieve zwerver moet ik hier nog tegenkomen.
donderdag 25 februari 2016 om 20:29
Bij "onze" AH zit soms een best leuke en ook aardige accordeonspeler. Heel soms knik ik hem even toe. En als hij niet gedag zegt kieper ik, ook heel soms, een of twee euro in zijn pet.
Laatst deed ik daar boodschappen met een vriend die niet bekend was met de AH, en dus ook niet met de krantjesverkopers en accordeonspelers die daar vaak staan of zitten. Die vriend ging voor de man staan en begon luid mee te bleren en de maat te slaan. Hij bedoelde dat leuk hoor, maar ik voelde me zo lullig. Toen we na de boodschappen de AH uit liepen gaf hij de man wat kleingeld en ging nog eens uitgebreid meezingen. Holy Moses!
Ik was best jaloers op zijn onbevangenheid, maar ik vond het ook genant. Volgens mij is die accordeonist trouwens wel een lieve zwerver.
Laatst deed ik daar boodschappen met een vriend die niet bekend was met de AH, en dus ook niet met de krantjesverkopers en accordeonspelers die daar vaak staan of zitten. Die vriend ging voor de man staan en begon luid mee te bleren en de maat te slaan. Hij bedoelde dat leuk hoor, maar ik voelde me zo lullig. Toen we na de boodschappen de AH uit liepen gaf hij de man wat kleingeld en ging nog eens uitgebreid meezingen. Holy Moses!
Ik was best jaloers op zijn onbevangenheid, maar ik vond het ook genant. Volgens mij is die accordeonist trouwens wel een lieve zwerver.
donderdag 25 februari 2016 om 20:37
Ik ben gestopt met me schuldig voelen nadat ik die documentaire heb gezien over daklozen die zo'n krantje verkopen en hoe daar een malafide organisatie achter schuilgaat.
Maar ook omdat de meesten van hen die muziek maken hooguit twee accoorden kunnen spelen en deze in willekeurige volgorde zo'n beetje uit hun instrument persen. Ze kunnen vaak niet spelen, ze kennen alleen die riedeltjes.
En omdat ik na jaren steeds maar weer dezelfde mensen zie staan. Al die jaren, alleen maar dat doen.
Maar ook omdat de meesten van hen die muziek maken hooguit twee accoorden kunnen spelen en deze in willekeurige volgorde zo'n beetje uit hun instrument persen. Ze kunnen vaak niet spelen, ze kennen alleen die riedeltjes.
En omdat ik na jaren steeds maar weer dezelfde mensen zie staan. Al die jaren, alleen maar dat doen.
donderdag 25 februari 2016 om 22:18
Vroegah...heel lang geleden was ik een allemansvriend. Zwervers, junks, alcoholisten...het maakte me niet uit, ik stond voor iedereen open. Iedereen kon veel van wat ik had van me krijgen.
Op een dag, mijn oudste was hooguit een paar weken oud, liep ik met haar in zo'n draagdoek op straat. Een van de buurtjunks vroeg me om een gulden...het was in de nineties...maar ik had geen geld op zak en ik zei hem dat.
Toen begon hij geirriteerd aan mijn arm te trekken. Terwijl ik mijn kindje tegen mijn borst had.
Daarna is het nooit meer goed gekomen. Ik vermijd ze het liefst....
Op een dag, mijn oudste was hooguit een paar weken oud, liep ik met haar in zo'n draagdoek op straat. Een van de buurtjunks vroeg me om een gulden...het was in de nineties...maar ik had geen geld op zak en ik zei hem dat.
Toen begon hij geirriteerd aan mijn arm te trekken. Terwijl ik mijn kindje tegen mijn borst had.
Daarna is het nooit meer goed gekomen. Ik vermijd ze het liefst....
donderdag 25 februari 2016 om 23:42
vrijdag 26 februari 2016 om 09:01
Ik heb wel eens ruzie gehad met zo'n bedrijf dat ineens een tent opzet en auto's met sterretjes gaat zoeken op de parkeerplaats. Bedrijf kwam niet uit de regio en bleek ook nog eens jou en je glasverzekering op te lichten ( dubbel factureren).
Ik had een putje in mijn raam, ik parkeer mijn auto, meteen van die types om mijn auto heen, dus ik trek mijn kinderen uit de auto en zeg ook nog vriendelijk, nee bedankt jongens, zoek maar verder hoor.
Gast helemaal uit zijn plaat, en ik had toch wel geleerd om mensen eerst te begroeten blablabla.
Dus ik sta daar met een baby en een kleuter die begint te huilen, begint die tegen mijn oudste.. ja mam is onbeschoft ect.
Ik de kinderen in de auto gezet en hij ging achter mijn auto staan. Ik heb auto gestart en ben gewoon achteruit gereden. Hij bleeft nog even mans staan maar sprong toch maar opzij.
Stond er de week erna in het huissuffertje dat de politie de gasten heeft weggestuurd en er staat sinds die tijd nooit meer zo'n bedrijf bij dat winkelcentrum.
Ik zeg gewoon liever niets meer tegen mensen die me te dicht benaderen om wat te verkopen.
Bij mijn oude werk kocht ik vaak wel een krantje, de echte daklozenkrant van een Amsterdamse zwerver, lieve oude man, niet opdringering, niet in je weg staan en en die knikt altijd vriendelijk gedag als je hem aankijkt. Koffie vind ie ook fijn, dus we namen vaak een bakje mee uit de AH voor hem.
Ik had een putje in mijn raam, ik parkeer mijn auto, meteen van die types om mijn auto heen, dus ik trek mijn kinderen uit de auto en zeg ook nog vriendelijk, nee bedankt jongens, zoek maar verder hoor.
Gast helemaal uit zijn plaat, en ik had toch wel geleerd om mensen eerst te begroeten blablabla.
Dus ik sta daar met een baby en een kleuter die begint te huilen, begint die tegen mijn oudste.. ja mam is onbeschoft ect.
Ik de kinderen in de auto gezet en hij ging achter mijn auto staan. Ik heb auto gestart en ben gewoon achteruit gereden. Hij bleeft nog even mans staan maar sprong toch maar opzij.
Stond er de week erna in het huissuffertje dat de politie de gasten heeft weggestuurd en er staat sinds die tijd nooit meer zo'n bedrijf bij dat winkelcentrum.
Ik zeg gewoon liever niets meer tegen mensen die me te dicht benaderen om wat te verkopen.
Bij mijn oude werk kocht ik vaak wel een krantje, de echte daklozenkrant van een Amsterdamse zwerver, lieve oude man, niet opdringering, niet in je weg staan en en die knikt altijd vriendelijk gedag als je hem aankijkt. Koffie vind ie ook fijn, dus we namen vaak een bakje mee uit de AH voor hem.
vrijdag 26 februari 2016 om 14:33
Oeh die mannen van de "glasservice"....ze waren in mijn geval niet onbeschoft, maar ik ben er wel een keer ingetuind. Inderdaad, je betaalt hen terwijl het met glasverzekering gewoon gratis kan bij een erkend bedrijf.
Wat een onbeschofte horken Goede Fee, echt verschrikkelijk, en dan ook nog terwijl er kleine kinderen bij staan!
Door de reacties hier ben ik toch langzaam achter de reden te komen waarom dat groeten me zo tegenstaat. Het betekent: "Heb je geld voor mij?" i.p.v. een vriendelijke groet.
Daarom geef ik wel vaak wat als ik niet gegroet word.
Zoiets als: "Kinderen die vragen worden overgeslagen."
De groet is niet oprecht. Dat staat me ontzettend tegen. Wat overigens niet betekent dat ik niet met die mensen te doen heb...
Wat een onbeschofte horken Goede Fee, echt verschrikkelijk, en dan ook nog terwijl er kleine kinderen bij staan!
Door de reacties hier ben ik toch langzaam achter de reden te komen waarom dat groeten me zo tegenstaat. Het betekent: "Heb je geld voor mij?" i.p.v. een vriendelijke groet.
Daarom geef ik wel vaak wat als ik niet gegroet word.
Zoiets als: "Kinderen die vragen worden overgeslagen."
De groet is niet oprecht. Dat staat me ontzettend tegen. Wat overigens niet betekent dat ik niet met die mensen te doen heb...
