Raad over vriendin
zaterdag 26 oktober 2013 om 10:54
Beste vivalezeressen,
Na jarenlang single te zijn geweest, is een van mijn vriendinnen weer verliefd. En het is wederzijds, vertelde ze me helemaal euforisch. Nu zijn we een paar weken verder, en ze heeft opeens enorm veel last van paniek- en angstaanvallen. Haar nieuwe lover heeft het contact op een laag pitje gezet, en ze ziet haar wereld instorten (haar woorden). Ze heeft een afspraak bij een psych staan, en hoopt op medicijnen die de paniek onderdrukken.
Nu weet ik helaas uit ervaring hoe ontzettend zwaar, naar en zwart paniekaanvallen kunnen zijn. Ik heb ze jarenlang gehad en af en toe heb ik er nog last van. Ik weet inmiddels dat mijn brein een loopje met me neemt en probeer het te relativeren (niet altijd even succesvol, maar goed). Voor mijn lieve vriendin is dit volgens mij de eerste keer dat ze een paniekaanval heeft. Ze hoopt heel erg dat ze meteen aan de medicijnen kan, maar volgens mij gaat een psych niet bij de eerste afspraak al over op medicijnen, toch? Ik probeer haar van goede raad te voorzien, praat met haar, geef haar adviezen, probeer haar te kalmeren, maar het lijkt of het niet aankomt. Ik weet niet of medicijnen de oplossing zijn, maar dat is voor iedereen anders. Ik denk dat therapie waarbij ze leert omgaan met de angst en het leert te relativeren erg nuttig zijn, en een betere lange termijn oplossing.
Maar misschien denk ik te veel vanuit mijn eigen perspectief? Ik hoop heel erg dat ze er snel bovenop komt, en ik weet hoe verschrikkelijk zulke periodes zijn, maar ik heb de indruk dat ze teveel op eventuele medicijnen leunt en andere opties geen kans geeft. Wat zeg ik haar? Advies welkom!
Na jarenlang single te zijn geweest, is een van mijn vriendinnen weer verliefd. En het is wederzijds, vertelde ze me helemaal euforisch. Nu zijn we een paar weken verder, en ze heeft opeens enorm veel last van paniek- en angstaanvallen. Haar nieuwe lover heeft het contact op een laag pitje gezet, en ze ziet haar wereld instorten (haar woorden). Ze heeft een afspraak bij een psych staan, en hoopt op medicijnen die de paniek onderdrukken.
Nu weet ik helaas uit ervaring hoe ontzettend zwaar, naar en zwart paniekaanvallen kunnen zijn. Ik heb ze jarenlang gehad en af en toe heb ik er nog last van. Ik weet inmiddels dat mijn brein een loopje met me neemt en probeer het te relativeren (niet altijd even succesvol, maar goed). Voor mijn lieve vriendin is dit volgens mij de eerste keer dat ze een paniekaanval heeft. Ze hoopt heel erg dat ze meteen aan de medicijnen kan, maar volgens mij gaat een psych niet bij de eerste afspraak al over op medicijnen, toch? Ik probeer haar van goede raad te voorzien, praat met haar, geef haar adviezen, probeer haar te kalmeren, maar het lijkt of het niet aankomt. Ik weet niet of medicijnen de oplossing zijn, maar dat is voor iedereen anders. Ik denk dat therapie waarbij ze leert omgaan met de angst en het leert te relativeren erg nuttig zijn, en een betere lange termijn oplossing.
Maar misschien denk ik te veel vanuit mijn eigen perspectief? Ik hoop heel erg dat ze er snel bovenop komt, en ik weet hoe verschrikkelijk zulke periodes zijn, maar ik heb de indruk dat ze teveel op eventuele medicijnen leunt en andere opties geen kans geeft. Wat zeg ik haar? Advies welkom!
zaterdag 26 oktober 2013 om 11:11
Dank, goed om te horen. Ik ben inderdaad niet haar hulpverlener, en dat wil ik ook helemaal niet zijn. Maar ik vind het zo moeilijk om haar zo verdrietig en in paniek te zien. Ik vertel haar dan hoe ik met paniekaanvallen omga, in de hoop dat ze er iets aan heeft, maar ja, dat hoeft natuurlijk niet zo te zijn..... Lastig
zaterdag 26 oktober 2013 om 13:22
Dat is heel logisch hoor, dat je haar wilt helpen. En ook dat je vriendin het niet allemaal meteen oppakt en andere ideeën heeft. Vaak hebben mensen de aanmoediging van een professional nodig voordat ze hun ogen kunnen openen. Dus straks komt je vriendin naar je toe met het verhaal dat haar psych haar ervan overtuigd heeft dat medicijnen nu nog niet nodig zijn. Probeer je dan in te houden en NIET te zeggen: zie je wel, dat zei ik toch?
Natuurlijk zei je dat, maar het komt niet aan. Komt heel veel voor. Complimenteer haar beter met haar vooruitgang en dat je zo blij bent dat ze het zo getroffen heeft met haar psych.
Moet wel lastig voor je zijn om te zien dat ze zoveel last heeft van de paniekaanvallen!
Natuurlijk zei je dat, maar het komt niet aan. Komt heel veel voor. Complimenteer haar beter met haar vooruitgang en dat je zo blij bent dat ze het zo getroffen heeft met haar psych.
Moet wel lastig voor je zijn om te zien dat ze zoveel last heeft van de paniekaanvallen!
Occam's razor
zaterdag 26 oktober 2013 om 14:06
Snap ik, en je bedoelt het goed, maar voor je vriendin is dit iets heel nieuws en zij klampt zich vast aan degene die geacht is haar te helpen: de psych. Jouw ervaring is wel relevant, maar voor je vriendin ben jij een vriendin met wie ze lief en leed deelt, maar niet iemand die het eind antwoord heeft. (Hoewel je dat misschien best wel kunt hebben). Zij moet alles nog ontdekken. En dat kan tijd kosten en dat moet voor jou heel frustrerend zijn om te zien.
Occam's razor
zaterdag 26 oktober 2013 om 14:51
ninox,sterkte met je vriendin! Je bedoelt het hartstikke goed
en bent ook een goede vriendin.Maar pas op dat jij het niet teveel
naar je toetrekkt!Iemand zei het al je bent haar vriendin en niet
haar hulpverlener.Het is in ieder geval fijn dat ze bij jou terecht kan,
jij met haar kunt praten en naar haar verhaal kunt luisteren.
Daarmee doe je al genoeg.Sterkte ook ook voor haar!Ik hoop voor
haar dat ze zo snel mogelijk die hulp krijgt die voor haar noodzakelijk is.Nogmaals sterkte!
en bent ook een goede vriendin.Maar pas op dat jij het niet teveel
naar je toetrekkt!Iemand zei het al je bent haar vriendin en niet
haar hulpverlener.Het is in ieder geval fijn dat ze bij jou terecht kan,
jij met haar kunt praten en naar haar verhaal kunt luisteren.
Daarmee doe je al genoeg.Sterkte ook ook voor haar!Ik hoop voor
haar dat ze zo snel mogelijk die hulp krijgt die voor haar noodzakelijk is.Nogmaals sterkte!