Raad over vriendin

26-10-2013 10:54 18 berichten
Alle reacties Link kopieren
Beste vivalezeressen,



Na jarenlang single te zijn geweest, is een van mijn vriendinnen weer verliefd. En het is wederzijds, vertelde ze me helemaal euforisch. Nu zijn we een paar weken verder, en ze heeft opeens enorm veel last van paniek- en angstaanvallen. Haar nieuwe lover heeft het contact op een laag pitje gezet, en ze ziet haar wereld instorten (haar woorden). Ze heeft een afspraak bij een psych staan, en hoopt op medicijnen die de paniek onderdrukken.



Nu weet ik helaas uit ervaring hoe ontzettend zwaar, naar en zwart paniekaanvallen kunnen zijn. Ik heb ze jarenlang gehad en af en toe heb ik er nog last van. Ik weet inmiddels dat mijn brein een loopje met me neemt en probeer het te relativeren (niet altijd even succesvol, maar goed). Voor mijn lieve vriendin is dit volgens mij de eerste keer dat ze een paniekaanval heeft. Ze hoopt heel erg dat ze meteen aan de medicijnen kan, maar volgens mij gaat een psych niet bij de eerste afspraak al over op medicijnen, toch? Ik probeer haar van goede raad te voorzien, praat met haar, geef haar adviezen, probeer haar te kalmeren, maar het lijkt of het niet aankomt. Ik weet niet of medicijnen de oplossing zijn, maar dat is voor iedereen anders. Ik denk dat therapie waarbij ze leert omgaan met de angst en het leert te relativeren erg nuttig zijn, en een betere lange termijn oplossing.



Maar misschien denk ik te veel vanuit mijn eigen perspectief? Ik hoop heel erg dat ze er snel bovenop komt, en ik weet hoe verschrikkelijk zulke periodes zijn, maar ik heb de indruk dat ze teveel op eventuele medicijnen leunt en andere opties geen kans geeft. Wat zeg ik haar? Advies welkom!
Je bent haar vriendin, niet haar hulpverlener. Stel haar gerust dat het goed behandelbaar is en dat de psychiater een behandelplan voor haar zal maken waarin is opgenomen wat voor haar het beste is: medicijnen en/of behandeling.
Alle reacties Link kopieren
Laat het haar zelf ondervinden, samen met de psycholoog. Het is haar leven, zij doet het op haar manier.
Je hoeft haar niks te zeggen, de psych zal zelf de mogelijkheden met haar doornemen.
Alle reacties Link kopieren
Dank, goed om te horen. Ik ben inderdaad niet haar hulpverlener, en dat wil ik ook helemaal niet zijn. Maar ik vind het zo moeilijk om haar zo verdrietig en in paniek te zien. Ik vertel haar dan hoe ik met paniekaanvallen omga, in de hoop dat ze er iets aan heeft, maar ja, dat hoeft natuurlijk niet zo te zijn..... Lastig
Alle reacties Link kopieren
Vraagt zij jou hoe jij dat doet? Wil ze advies van jou?
Alle reacties Link kopieren
Ze vroeg niet specifiek om advies, nee. Ze vroeg me hoe ik me dan voelde tijdens zo'n aanval, en of ik X en Y ook had. Ik vertelde dan hoe dat bij mij ging, en wat bij mij hielp.
Alle reacties Link kopieren
Lijkt me goed. Maar laat het verder los, zij gaat haar eigen proces door. Steun haar, maar laat het haar zelf doen.
Alle reacties Link kopieren
Je hebt gelijk Frizzy, maar ik wil haar graag behoeden voor de pijn waar ik doorheen ben gegaan. Maar dat is vanuit mezelf geredeneerd natuurlijk, zij gaat door haar eigen proces. Dank voor de verhelderende blik. Slotje dan maar?
Alle reacties Link kopieren
Sterkte!
Aan de medicijnen vanwege een nieuwe liefde? Ik denk niet dat dat heel slim is..

Beter kan ze proberen er mbv de hulpverlener achter te komen, waarom ze precies deze aanval krijgt. En daar dan vervolgens iets mee doen. Dat zou ik haar adviseren.
Iedereen heeft recht op zijn eigen leed.

Haar behoeden voor pijn? Wat een onzin.

Dat kan je helemaal niet en het is niet je taak. Maar goed, je maakt jezelf wel lekker belangrijk zo
Alle reacties Link kopieren
Nou nou nou, meds, met het verkeerde been uit bed gestapt? Het is inderdaad mijn taak niet, maar mijn vrienden zijn belangrijk voor me, en ik weet dat dat andersom ook zo is.



Julus, dat is precies ook mijn gedachte, bedankt.
Alle reacties Link kopieren
Dat is heel logisch hoor, dat je haar wilt helpen. En ook dat je vriendin het niet allemaal meteen oppakt en andere ideeën heeft. Vaak hebben mensen de aanmoediging van een professional nodig voordat ze hun ogen kunnen openen. Dus straks komt je vriendin naar je toe met het verhaal dat haar psych haar ervan overtuigd heeft dat medicijnen nu nog niet nodig zijn. Probeer je dan in te houden en NIET te zeggen: zie je wel, dat zei ik toch?

Natuurlijk zei je dat, maar het komt niet aan. Komt heel veel voor. Complimenteer haar beter met haar vooruitgang en dat je zo blij bent dat ze het zo getroffen heeft met haar psych.

Moet wel lastig voor je zijn om te zien dat ze zoveel last heeft van de paniekaanvallen!
Occam's razor
Alle reacties Link kopieren
Dank je Debora. Zoiets zou ik ook nooit zeggen hoor! Ik wil alleen niet dat ze zich daar op vastpint en dat dat dan niet gebeurd.
Alle reacties Link kopieren
Snap ik, en je bedoelt het goed, maar voor je vriendin is dit iets heel nieuws en zij klampt zich vast aan degene die geacht is haar te helpen: de psych. Jouw ervaring is wel relevant, maar voor je vriendin ben jij een vriendin met wie ze lief en leed deelt, maar niet iemand die het eind antwoord heeft. (Hoewel je dat misschien best wel kunt hebben). Zij moet alles nog ontdekken. En dat kan tijd kosten en dat moet voor jou heel frustrerend zijn om te zien.
Occam's razor
Alle reacties Link kopieren
Juist, jij snapt het Haha, ik zou willen dat ik het eindantwoord heb, maar helaas. Dank je, hier heb ik veel aan.
ninox,sterkte met je vriendin! Je bedoelt het hartstikke goed

en bent ook een goede vriendin.Maar pas op dat jij het niet teveel

naar je toetrekkt!Iemand zei het al je bent haar vriendin en niet

haar hulpverlener.Het is in ieder geval fijn dat ze bij jou terecht kan,

jij met haar kunt praten en naar haar verhaal kunt luisteren.

Daarmee doe je al genoeg.Sterkte ook ook voor haar!Ik hoop voor

haar dat ze zo snel mogelijk die hulp krijgt die voor haar noodzakelijk is.Nogmaals sterkte!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven