Psyche
alle pijlers
Radeloos na verhuizen
maandag 6 juni 2016 om 18:12
Hoi allemaal,
Ik zit met een probleem en voel me erg wanhopig de laatste tijd. Ik hoop dat jullie mij advies kunnen geven over wat te doen want ben erg radeloos…
Na 6 jaar in Berlijn te hebben gewoond hadden mijn vriend en ik de beslissing genomen om naar Amsterdam te verhuizen. Hij is Duits en wilde net als ik graag naar Nederland verhuizen vanwege de betere leefomstandigheden. We hebben eerder in Amsterdam gewoond en dat beviel namelijk uitstekend. Nu hadden we de beslissing genomen om, voordat wij de overstap gingen maken, een huis te kopen buiten Berlijn. Het was een unieke kans om een mooi huis te kopen met een fikse korting via een kennis van de schoonouders. Uiteindelijk met het idee om dit huis als investering te hebben zodat we altijd iets hadden om op terug te vallen. Uiteindelijk hadden wij niet zoveel gespaard en konden wij de eerste jaren zodoende nooit iets kopen…
Maar nadat wij naar Amsterdam zijn gegaan begon de ellende pas echt. Zelf ben ik aan het werk gegaan maar had ik het helemaal niet naar mijn zin bij het bedrijf waar ik werkte. Mijn vriend kon maar geen goede baan krijgen en uiteindelijk betaalden wij erg veel voor de huur. Het gevoel ontbrak daardoor gewoon en allebei zaten wij niet lekker in ons vel. Uiteindelijk wilde mijn vriend wel graag blijven maar vond ik het niet verstandig. Om die reden, hadden wij (of meer ik) dan ook de moeilijke beslissing genomen om terug te gaan naar Duitsland. Aangezien wij daar ons huisje hebben en de familie van mijn vriend er vlakbij in de buurt woont. Het voelde logisch en verstandig aangezien wij allebei nu tegen de 30 aan zitten en niet altijd een klein appartementje willen huren.
Mijn vriend is 1,5 maand geleden over gegaan en ik heb mijn contract uitgediend en nu de overstap weer gemaakt. Nu dus weer opzoek naar een nieuwe baan vlakbij ons huis in Duitsland waar mijn vriend inmiddels wel iets gevonden. Hij voelt zich echter ongelukkig en heeft daarnaast altijd uitgesproken graag in Amsterdam te willen blijven. Maar hij had geen werk en zelf kon ik niet goed aarden op werk. Ik hoopte dat het een kwestie van wennen zou zijn en uiteindelijk heeft hij mij nooit hard duidelijk gemaakt dat hij daar niet heen wilde gaan.
Ik voel me nu erg schuldig tegenover mijn vriend aangezien ik er op aanstuurde weg te gaan uit Berlijn en vervolgens weer uit Amsterdam. Nu zitten we in een dorp waar ons huis staat en missen wij allebei erg het stadse leven. Het is allemaal nieuwbouw en er zijn niet echt gezellige tentjes op loopafstand in de buurt. Alles is bereikbaar maar dan wel met de auto.
Wij hadden nooit de beslissing moeten maken om weg te gaan uit Berlijn en nu zitten we in een dorp in een huis dat wel van ons is maar het helemaal niet zo voelt. Ik voel gewoon dat we zoveel foute beslissingen hebben gemaakt de afgelopen tijd...
Nu ben ik druk opzoek naar een nieuwe baan, met in mijn achterhoofd het gegeven dat mijn vriend daar helemaal niet wil zijn... Misschien is het een kwestie van wennen en veel verandering maar ik kan gewoon niet meer helder nadenken na al deze maanden van onzekerheid…
Ik zit met een probleem en voel me erg wanhopig de laatste tijd. Ik hoop dat jullie mij advies kunnen geven over wat te doen want ben erg radeloos…
Na 6 jaar in Berlijn te hebben gewoond hadden mijn vriend en ik de beslissing genomen om naar Amsterdam te verhuizen. Hij is Duits en wilde net als ik graag naar Nederland verhuizen vanwege de betere leefomstandigheden. We hebben eerder in Amsterdam gewoond en dat beviel namelijk uitstekend. Nu hadden we de beslissing genomen om, voordat wij de overstap gingen maken, een huis te kopen buiten Berlijn. Het was een unieke kans om een mooi huis te kopen met een fikse korting via een kennis van de schoonouders. Uiteindelijk met het idee om dit huis als investering te hebben zodat we altijd iets hadden om op terug te vallen. Uiteindelijk hadden wij niet zoveel gespaard en konden wij de eerste jaren zodoende nooit iets kopen…
Maar nadat wij naar Amsterdam zijn gegaan begon de ellende pas echt. Zelf ben ik aan het werk gegaan maar had ik het helemaal niet naar mijn zin bij het bedrijf waar ik werkte. Mijn vriend kon maar geen goede baan krijgen en uiteindelijk betaalden wij erg veel voor de huur. Het gevoel ontbrak daardoor gewoon en allebei zaten wij niet lekker in ons vel. Uiteindelijk wilde mijn vriend wel graag blijven maar vond ik het niet verstandig. Om die reden, hadden wij (of meer ik) dan ook de moeilijke beslissing genomen om terug te gaan naar Duitsland. Aangezien wij daar ons huisje hebben en de familie van mijn vriend er vlakbij in de buurt woont. Het voelde logisch en verstandig aangezien wij allebei nu tegen de 30 aan zitten en niet altijd een klein appartementje willen huren.
Mijn vriend is 1,5 maand geleden over gegaan en ik heb mijn contract uitgediend en nu de overstap weer gemaakt. Nu dus weer opzoek naar een nieuwe baan vlakbij ons huis in Duitsland waar mijn vriend inmiddels wel iets gevonden. Hij voelt zich echter ongelukkig en heeft daarnaast altijd uitgesproken graag in Amsterdam te willen blijven. Maar hij had geen werk en zelf kon ik niet goed aarden op werk. Ik hoopte dat het een kwestie van wennen zou zijn en uiteindelijk heeft hij mij nooit hard duidelijk gemaakt dat hij daar niet heen wilde gaan.
Ik voel me nu erg schuldig tegenover mijn vriend aangezien ik er op aanstuurde weg te gaan uit Berlijn en vervolgens weer uit Amsterdam. Nu zitten we in een dorp waar ons huis staat en missen wij allebei erg het stadse leven. Het is allemaal nieuwbouw en er zijn niet echt gezellige tentjes op loopafstand in de buurt. Alles is bereikbaar maar dan wel met de auto.
Wij hadden nooit de beslissing moeten maken om weg te gaan uit Berlijn en nu zitten we in een dorp in een huis dat wel van ons is maar het helemaal niet zo voelt. Ik voel gewoon dat we zoveel foute beslissingen hebben gemaakt de afgelopen tijd...
Nu ben ik druk opzoek naar een nieuwe baan, met in mijn achterhoofd het gegeven dat mijn vriend daar helemaal niet wil zijn... Misschien is het een kwestie van wennen en veel verandering maar ik kan gewoon niet meer helder nadenken na al deze maanden van onzekerheid…
maandag 6 juni 2016 om 18:26
Op de vraag na van bovenstaande of je dit al heb uitgesproken naar hem, vraag ik me ook af waarom je je schuldig voelt? Hij is toch oud en wijs genoeg om zijn mening e geven dat hij dat absoluut niet wilt?! Tenzij je dat genegeerd heb natuurlijk mar dat staat niet in je tekst dus ga ik daar niet van uit
maandag 6 juni 2016 om 18:31
Jullie zijn eigenlijk op geen enkele plek gelukkig en tevreden. Het hangt niet van de plek af maar van jezelf.
In Berlijn waren de leefomstandigheden te laag dus koop je een huis waar je geen thuis van maakt. In Amsterdam ben je ontevreden over werk (terwijl je ook ander werk kunt zoeken ipv weer te vluchten). Jullie vluchten voor problemen ipv deze op te echt op te lossen.
In Berlijn waren de leefomstandigheden te laag dus koop je een huis waar je geen thuis van maakt. In Amsterdam ben je ontevreden over werk (terwijl je ook ander werk kunt zoeken ipv weer te vluchten). Jullie vluchten voor problemen ipv deze op te echt op te lossen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
maandag 6 juni 2016 om 18:49
maandag 6 juni 2016 om 19:11
Erg onvolwassen en verwend! Zo komt het allemaal op me over.
Als je het zo slecht naar je zin hebt daar, dan verkoop je het huis en ga ergens naartoe waar je het wel denkt naar je zin te hebben. Je zou bijvoorbeeld ergens anders een leuke baan kunnen zoeken en daar in de buurt gaan wonen. Als het een kwestie is van Berlijn of Amsterdam dan komen jullie er niet uit. In Berlijn is de levensstandaard laag en in Amsterdam zijn de huizen poepieduur, huur en koop, dus zullen jullie of iets anders moeten verzinnen of blijven waar je bent en er vanuit gaan dat jullie jezelf bij je hebben en dat dat gezellig genoeg is.
Als je het zo slecht naar je zin hebt daar, dan verkoop je het huis en ga ergens naartoe waar je het wel denkt naar je zin te hebben. Je zou bijvoorbeeld ergens anders een leuke baan kunnen zoeken en daar in de buurt gaan wonen. Als het een kwestie is van Berlijn of Amsterdam dan komen jullie er niet uit. In Berlijn is de levensstandaard laag en in Amsterdam zijn de huizen poepieduur, huur en koop, dus zullen jullie of iets anders moeten verzinnen of blijven waar je bent en er vanuit gaan dat jullie jezelf bij je hebben en dat dat gezellig genoeg is.
maandag 6 juni 2016 om 19:23
Ik snap ook niet waarom je een huis koopt buiten Berlijn terwijl je in Amsterdam wilt wonen. En hoezo is de levensstandaard in Berlijn lager dan in Amsterdam? Je hebt daar, of buiten de stad, een goed huis toch? Je verhaal is een beetje onsamenhangend.
Maar waarom blijf je heen en weer emigreren? Nergens is het perfect, overal zal je er zelf iets van moeten maken. Gedane zaken nemen geen keer, dus blijf niet treuren om achteraf minder handige beslissingen.
Kies een plek, maak er daar wat van, en bouw iets op. Van geen of van die halfbakken keuzes maken word je niet gelukkig zo te lezen.
Maar waarom blijf je heen en weer emigreren? Nergens is het perfect, overal zal je er zelf iets van moeten maken. Gedane zaken nemen geen keer, dus blijf niet treuren om achteraf minder handige beslissingen.
Kies een plek, maak er daar wat van, en bouw iets op. Van geen of van die halfbakken keuzes maken word je niet gelukkig zo te lezen.
maandag 6 juni 2016 om 20:38
Bedankt voor de vele eerlijke antwoorden. In Berlijn hebben wij 6 jaar lang gewoond en, naast het werk van mijn vriend, het prima naar ons zin gehad. Het is dus niet zo dat het nergens goed is voor ons en dat wij erg verwend zijn. Wij wilden graag ergens anders wonen, misschien ook wel door mijn heimwee naar NL, en dus gingen wij naar Amsterdam. Maar het gevoel was niet goed en ik had het helemaal niet naar mijn zin op werk. Zoals ik aangaf hebben wij foute beslissingen genomen, dat erken ik, en had ik daar gewoon ander werk moeten zoeken ipv gelijk terug moeten gaan naar ons nieuwe huis in Duitsland. Maar goed, nu moeten we verder en zullen we zeker goed nadenken over alle consequenties van de beslissingen die wij nemen. We hebben veel geleerd de afgelopen periode over wat belangrijk is maar het heeft ons ook veel gekost...
maandag 6 juni 2016 om 21:47
Het gevoel is niet goed, het is daar niet fijn, mijn werk was het niet, hij wilde eigenlijk niet terug maar we gingen toch, hij kon geen goede baan vinden, en de kans deed zich voor dus kochten we maar een huis.
Ik ken jullie niet, maar het klinkt nogal opportunistisch/halfzacht allemaal. Met wat meer doelgerichtheid, daadkracht en doortastender optreden wordt het leven een stuk leuker.
Ik ken jullie niet, maar het klinkt nogal opportunistisch/halfzacht allemaal. Met wat meer doelgerichtheid, daadkracht en doortastender optreden wordt het leven een stuk leuker.
