Rake uitspraak? Reïncarnatie?
maandag 11 augustus 2014 om 20:48
Nou heb ik gisteren iets gehoord en ik vraag me af wat jullie ervan vinden.
Gisteren hadden we een gezin op visite en ze bleven logeren. Er was een jongetje van vijf jaar bij. Dit jongetje had mijn zoon nog nooit gezien en was nog nooit hier geweest. Enfin, we eten aan tafel en dat jongetje zegt kalm en 'gewoon': ''naam zoon' zorgde vroeger voor jou toen jij heel erg klein was.
Ouders en ik keken elkaar aan, beetje verward. Het klonk serieus en niet als gekke grap, dus ik vroeg aan dat jongetje: en wat was 'naam zoon' dan? 'Vader' zei het jongetje.
Is dit niet maf? Natuurlijk heb ik het zo even over gehad toen de kids op bed lagen maar ja, je weet het niet. Je hoort wel eens verhalen over rake uitspraken van kinderen. Ook 'herken' ik mijn zoon, alsof ik hem al kende. Maar ..welke moeder heeft dat gevoel niet?
Het bleef bij me hangen en omdat mijn moeder die ik dit vertelde niet anders kan reageren als 'wat akelig' en ik het verder ook niet echt vertel aan naasten (want, onzin, fantasie) blijf ik het toch apart vinden. Ik geloof namelijk eerder wel dan niet in reïncarnatie.
Wat is jullie ervaring hier mee?
Gisteren hadden we een gezin op visite en ze bleven logeren. Er was een jongetje van vijf jaar bij. Dit jongetje had mijn zoon nog nooit gezien en was nog nooit hier geweest. Enfin, we eten aan tafel en dat jongetje zegt kalm en 'gewoon': ''naam zoon' zorgde vroeger voor jou toen jij heel erg klein was.
Ouders en ik keken elkaar aan, beetje verward. Het klonk serieus en niet als gekke grap, dus ik vroeg aan dat jongetje: en wat was 'naam zoon' dan? 'Vader' zei het jongetje.
Is dit niet maf? Natuurlijk heb ik het zo even over gehad toen de kids op bed lagen maar ja, je weet het niet. Je hoort wel eens verhalen over rake uitspraken van kinderen. Ook 'herken' ik mijn zoon, alsof ik hem al kende. Maar ..welke moeder heeft dat gevoel niet?
Het bleef bij me hangen en omdat mijn moeder die ik dit vertelde niet anders kan reageren als 'wat akelig' en ik het verder ook niet echt vertel aan naasten (want, onzin, fantasie) blijf ik het toch apart vinden. Ik geloof namelijk eerder wel dan niet in reïncarnatie.
Wat is jullie ervaring hier mee?
maandag 11 augustus 2014 om 20:54
Zei hij het woord 'Vader', of de naam van jouw vader en hoe veel voorkomend is die?
En praktisch: als het al zo is, hoe weet dat jongetje het dan?
Ik ben zelf geneigd om niet één vorm van hiernamaals te geloven dan wel uit te sluiten, maar het is wel een grappige opmerking, dus ik zou er wel nieuwsgierig naar worden.
En praktisch: als het al zo is, hoe weet dat jongetje het dan?
Ik ben zelf geneigd om niet één vorm van hiernamaals te geloven dan wel uit te sluiten, maar het is wel een grappige opmerking, dus ik zou er wel nieuwsgierig naar worden.
maandag 11 augustus 2014 om 20:55
maandag 11 augustus 2014 om 20:58
Ja, was ook nieuwsgierig. Dus ik wisselde een blik met de ouders die gewoon verbaasd waren net als ik. Daarom vroeg ik ook even door als in wat mijn zoon dus was toen zeg maar.. 'vader' zei hij. Overtuigd. Het was verder echt wel oprecht volgens mij.
Nee het gaat dan niet om mijn vader nu, die leeft nog.
Maar om een eerder leven waarin mijn zoon mijn vader was.
Als, als..natuurlijk!
Ik vond het gewoon frappant.. blijft even hangen. Zou ik heel mooi vinden als het zo was..
Nee het gaat dan niet om mijn vader nu, die leeft nog.
Maar om een eerder leven waarin mijn zoon mijn vader was.
Als, als..natuurlijk!
Ik vond het gewoon frappant.. blijft even hangen. Zou ik heel mooi vinden als het zo was..
maandag 11 augustus 2014 om 21:00
Er dieper op in gaan nu? Het was de eerste keer dat ik dat jongetje sprak en hij mij, ze wonen op uren afstand. Hun (stief)moeder is een vriendin van mij. Ik zal het jongetje ook niet meer even spreken, misschien over een half jaar eens. Maar het hoeft niet, dit vond ik al onverwacht leuk genoeg. Stof om over te forummen:)
maandag 11 augustus 2014 om 21:01
quote:fbjewel schreef op 11 augustus 2014 @ 20:55:
[...]
Nee maar zo zijn er heel veel dingen die niet aangetoond zijn maar wel in gelooft wordja joh, en dat is ook de grootste flauwekul. En ik hoop niet dat je het serieus meent om met het andere kind hierover te gaan "praten". Kinderen van vijf kunnen fantasie en werkelijkheid namelijk nog niet scheiden, je kan het kind van alles aanpraten en krijgt geen enkele zinnige informatie.
[...]
Nee maar zo zijn er heel veel dingen die niet aangetoond zijn maar wel in gelooft wordja joh, en dat is ook de grootste flauwekul. En ik hoop niet dat je het serieus meent om met het andere kind hierover te gaan "praten". Kinderen van vijf kunnen fantasie en werkelijkheid namelijk nog niet scheiden, je kan het kind van alles aanpraten en krijgt geen enkele zinnige informatie.
maandag 11 augustus 2014 om 21:09
Iemand vroeg me of het een optie was om er dieper op in te gaan. Daarom reageerde ik even. Nee, dus, maar dat hoeft ook niet. Vond het al stoer genoeg dat ik ondanks mijn verbaasdheid al even door vroeg! Het is iets wat ik niet zal vergeten. Vooral ook omdat het echt bijzonder is om te horen. Ben ook even gaan lezen op internet en het schijnt veel vaker voor te komen dat kinderen zoiets zeggen maar meestal gaat het over hun zelf in een vorig leven.
maandag 11 augustus 2014 om 21:14
Ach ja, kinderen hebben soms grappige redenaties, omdat ze nog niet goed weten hoe de wereld in elkaar steekt.
Misschien dacht dat jongetje wel: Jij zorgt nu voor je zoon en vroeger zorgde hij voor jou.
Mijn kinderen zeiden toen ze klein waren ook wel dat soort dingen. Bijvoorbeeld: "Vroeger toen ik groot was, toen ging ik ook naar mijn werk, net als mama. "
Dan denk ik niet aan reïncarnatie, maar wel aan kinderredenatie.
Misschien dacht dat jongetje wel: Jij zorgt nu voor je zoon en vroeger zorgde hij voor jou.
Mijn kinderen zeiden toen ze klein waren ook wel dat soort dingen. Bijvoorbeeld: "Vroeger toen ik groot was, toen ging ik ook naar mijn werk, net als mama. "
Dan denk ik niet aan reïncarnatie, maar wel aan kinderredenatie.
maandag 11 augustus 2014 om 21:15
Ja ik vind het ook heel bijzonder. Iemand die ik ken was met haar zoontje op de begraafplaats waar haar vader ligt. Een ander land, en het kind was daar nog nooit geweest. Opeens rent het jongetje vooruit en gaat languit liggen op het graf.... waar zijn opa dus ligt. Ik was ook helemaal ontroerd door dit verhaal... Ik geloof op zich zelf nergens in maar zoiets maakt toch wel indruk hoor.
maandag 11 augustus 2014 om 21:21
quote:NYC schreef op 11 augustus 2014 @ 21:15:
Ja ik vind het ook heel bijzonder. Iemand die ik ken was met haar zoontje op de begraafplaats waar haar vader ligt. Een ander land, en het kind was daar nog nooit geweest. Opeens rent het jongetje vooruit en gaat languit liggen op het graf.... waar zijn opa dus ligt. Ik was ook helemaal ontroerd door dit verhaal... Ik geloof op zich zelf nergens in maar zoiets maakt toch wel indruk hoor.Wauw...
Ja ik vind het ook heel bijzonder. Iemand die ik ken was met haar zoontje op de begraafplaats waar haar vader ligt. Een ander land, en het kind was daar nog nooit geweest. Opeens rent het jongetje vooruit en gaat languit liggen op het graf.... waar zijn opa dus ligt. Ik was ook helemaal ontroerd door dit verhaal... Ik geloof op zich zelf nergens in maar zoiets maakt toch wel indruk hoor.Wauw...
maandag 11 augustus 2014 om 21:22
Misschien is dit Boek iets voor je.
Het zijn verhalen van kinderen die specifieke dingen kunnen benoemen van een 'vorig leven' en dan niet een losse opmerking zoals in jouw verhaal, maar dingen over bijvoorbeeld een heel leven/gezin in een totaal ander land.
In dit boek gaan wetenschappers op onderzoek uit of de verhalen kloppen. Erg interessant, maar het uiteindelijke verhaal is dat er heel veel wetenschappelijk uit te leggen valt en er niet is bewezen dat het bestaat.
Het zijn verhalen van kinderen die specifieke dingen kunnen benoemen van een 'vorig leven' en dan niet een losse opmerking zoals in jouw verhaal, maar dingen over bijvoorbeeld een heel leven/gezin in een totaal ander land.
In dit boek gaan wetenschappers op onderzoek uit of de verhalen kloppen. Erg interessant, maar het uiteindelijke verhaal is dat er heel veel wetenschappelijk uit te leggen valt en er niet is bewezen dat het bestaat.
maandag 11 augustus 2014 om 21:22
maandag 11 augustus 2014 om 21:23
De uitspraak op zich is wel mooi. Bijvoorbeeld vanuit de gedachte dat je eerst voor de een zorgt en dan voor de ander. In zijn kinderlijke ordening van de wereld, hoort dat zo; omstebeurt. Dat is best een lief en grappig idee van zo'n kind. Die manier van denken en zijn uitspraak zijn al mooi genoeg. Daar hoef ik geen reïncarnatie bij te halen om het bijzonder te maken.