Psyche
alle pijlers
Rockbottom, hoe te handelen?
dinsdag 13 augustus 2013 om 21:55
Ik wil niet in detail treden, maar ik zit in een uitzichtloze situatie (of in ieder geval binnen nu en een half jaar). Met een hele hoop tijd, moeite en inzet is er wel een oplossing te vinden, maar feit is dat ik te depressief, in paniek, wanhopig en het overzicht kwijt ben om die moeite te doen. Ik denk eerder aan opgeven.
Ik neem soms een halve of hele oxazepam, dat me even een avondje rustig houdt, maar de voorraad is niet eindeloos, en ik weet dat de huisarts er niet scheutig mee is.
De huisarts is een vrouw die gebrekkig Nederlands spreekt en bij wie ik me niet op m'n gemak voel. Ik ben een tijd geleden geweest met de boodschap het niet meer te weten, maar toen is er weinig uitgekomen vanuit haar kant. Ik ben daarom ook zeer terughoudend om terug te gaan.
Ik heb weinig mensen in m'n omgeving die me kunnen helpen. De mensen die me kunnen helpen steunen me, maar is ook een grens aan wat zij kunnen doen.
Ik zit er sinds een week 24/7 mee in m'n hoofd. Soms weet ik mezelf af te leiden, maar als ik ga denken aan mijn situatie, en dat ik mezelf erin gebracht heb kan ik gewoon niet bevatten dat mij dit overkomt. Ik raak dan in paniek. Dit duurt nu al een paar dagen zo, en dat is vreselijk vermoeiend en geestelijk uitputtend. Laat staan dat ik naar oplossingen kan gaan zoeken.
Wat kan ik doen? Het liefst zou ik nergens meer aan hoeven denken. Het liefst zou ik ook nonstop kalmerende middelen innemen, maar ik weet dat dat geen optie is.
Ik neem soms een halve of hele oxazepam, dat me even een avondje rustig houdt, maar de voorraad is niet eindeloos, en ik weet dat de huisarts er niet scheutig mee is.
De huisarts is een vrouw die gebrekkig Nederlands spreekt en bij wie ik me niet op m'n gemak voel. Ik ben een tijd geleden geweest met de boodschap het niet meer te weten, maar toen is er weinig uitgekomen vanuit haar kant. Ik ben daarom ook zeer terughoudend om terug te gaan.
Ik heb weinig mensen in m'n omgeving die me kunnen helpen. De mensen die me kunnen helpen steunen me, maar is ook een grens aan wat zij kunnen doen.
Ik zit er sinds een week 24/7 mee in m'n hoofd. Soms weet ik mezelf af te leiden, maar als ik ga denken aan mijn situatie, en dat ik mezelf erin gebracht heb kan ik gewoon niet bevatten dat mij dit overkomt. Ik raak dan in paniek. Dit duurt nu al een paar dagen zo, en dat is vreselijk vermoeiend en geestelijk uitputtend. Laat staan dat ik naar oplossingen kan gaan zoeken.
Wat kan ik doen? Het liefst zou ik nergens meer aan hoeven denken. Het liefst zou ik ook nonstop kalmerende middelen innemen, maar ik weet dat dat geen optie is.
dinsdag 13 augustus 2013 om 22:02
Zolang je door gaat zoals het nu gaat, gaat het probleem niet weg en wordt het zelfs groter. Het is dus zaak om iets te doen.
Is het een idee om hulp te vragen bij een andere huisarts? Misschien een vervanger? Of anders sowieso maar een nieuwe huisarts zoeken? Probeer via de huisarts een verwijzing te krijgen voor de psycholoog.
Mocht dat niet lokken, dan zijn er ook hulpsites en hulp telefoonnummers die 's avonds te bereiken zijn. Wellicht biedt dat een alternatieve ingang?
Voor meer praktische hulp zou je eens bij maatschappelijk werk in jouw gemeente kunnen informeren. Wellicht kunnen zij helpen bij het maken van een concreet actieplan, zodat je wat handvatten hebt om weer mee verder te kunnen.
Sterkte!
Is het een idee om hulp te vragen bij een andere huisarts? Misschien een vervanger? Of anders sowieso maar een nieuwe huisarts zoeken? Probeer via de huisarts een verwijzing te krijgen voor de psycholoog.
Mocht dat niet lokken, dan zijn er ook hulpsites en hulp telefoonnummers die 's avonds te bereiken zijn. Wellicht biedt dat een alternatieve ingang?
Voor meer praktische hulp zou je eens bij maatschappelijk werk in jouw gemeente kunnen informeren. Wellicht kunnen zij helpen bij het maken van een concreet actieplan, zodat je wat handvatten hebt om weer mee verder te kunnen.
Sterkte!
dinsdag 13 augustus 2013 om 22:06
quote:copacabana schreef op 13 augustus 2013 @ 22:01:
http://www.sensoor.nl/
bellen, lieverd.
0900 0767 5 ct. p/m
Ik heb in m'n omgeving gelukkig mensen, al zijn het er niet veel, met wie ik altijd kan praten.
Punt is dat ze mijn steeds maar durende paniek niet kunnen oplossen en mijn situatie ook niet.
http://www.sensoor.nl/
bellen, lieverd.
0900 0767 5 ct. p/m
Ik heb in m'n omgeving gelukkig mensen, al zijn het er niet veel, met wie ik altijd kan praten.
Punt is dat ze mijn steeds maar durende paniek niet kunnen oplossen en mijn situatie ook niet.
dinsdag 13 augustus 2013 om 22:08
Er zijn heel veel lieve en slimme mensen die je kunnen helpen, maar je moet wel zelf aan de bel trekken. Zet de eerste stap en bel de hulpdienst vanavond. Daar kunnen ze je helpen om een plan van aanpak te maken waarmee je morgen aan de slag kunt. Als je je problemen aanpakt, ga je je sterker voelen. Stap voor stap ga je hieruit komen.
dinsdag 13 augustus 2013 om 22:08
dinsdag 13 augustus 2013 om 22:15
quote:kuiken* schreef op 13 augustus 2013 @ 22:08:
Ik heb het idee dat ik er constant mee bezig moet zijn in mijn hoofd. Of in ieder geval doe ik dat.
Dat is een misvatting. Net als piekeren is het een vorm van dwangmatig cirkelende gedachten die je geen stap verder helpen omdat ze je niet hebt om er iets constructiefs mee te doen, maar als een soort bezweringsriten. Er komt dus nooit iets goeds of nuttigs uit piekeren en tot oplossingen leidt het ook al niet.
Ik zou zorgen dat ik hulp kreeg kuiken. Kortdurende eerstelijns therapie of een cursus die je leert dealen met deze situatie en je nieuwe kracht en inzichten geeft om eruit te komen.
Sterkte hoor, zorg goed voor jezelf!
Ik heb het idee dat ik er constant mee bezig moet zijn in mijn hoofd. Of in ieder geval doe ik dat.
Dat is een misvatting. Net als piekeren is het een vorm van dwangmatig cirkelende gedachten die je geen stap verder helpen omdat ze je niet hebt om er iets constructiefs mee te doen, maar als een soort bezweringsriten. Er komt dus nooit iets goeds of nuttigs uit piekeren en tot oplossingen leidt het ook al niet.
Ik zou zorgen dat ik hulp kreeg kuiken. Kortdurende eerstelijns therapie of een cursus die je leert dealen met deze situatie en je nieuwe kracht en inzichten geeft om eruit te komen.
Sterkte hoor, zorg goed voor jezelf!
dinsdag 13 augustus 2013 om 22:16
Ik begrijp dat angst en paniek verlammend werken. Maar je kop in het zand steken gaat je problemen niet oplossen. Dan worden ze alleen maar groter.
Een buitenstaander kan je andere inzichten geven in je problemen, je helpen een actieplan te maken zodat je je lot weer in eigen hand neemt en je je wat sterker gaat voelen.
Een buitenstaander kan je andere inzichten geven in je problemen, je helpen een actieplan te maken zodat je je lot weer in eigen hand neemt en je je wat sterker gaat voelen.
dinsdag 13 augustus 2013 om 22:27
Ik weet dat mijn kop in het zand steken niets gaat oplossen, want daarom zit ik nu in deze situatie. En er is vorige week iets gebeurd waardoor het nog dringender is geworden.
Maar ik weet niet wie en waar ik hulp kan vragen. Psychiater/oloog misschien in combinatie met medicijnen is een idee om het misschien beter aan te kunnen, maar dan is de praktische kant nog niet opgelost.
Maar ik weet niet wie en waar ik hulp kan vragen. Psychiater/oloog misschien in combinatie met medicijnen is een idee om het misschien beter aan te kunnen, maar dan is de praktische kant nog niet opgelost.
dinsdag 13 augustus 2013 om 22:37
Naar het maatschappelijk werk.
En je situatie aanpakken kan ook helpen om het piekeren en het malen te stoppen.
Cognitieve gedragstherapie ook maar dat werkt niet zo een twee drie daar gaat tijd overheen.
Wil je je snel minder paniekerig voelen, dan kan aanpakken van het probleem dus helpen.
Als dat je in je eentje niet lukt kan het maatschappelijk werk je dus helpen zaken op een rijtje te zetten en kan soms dingen uit handen nemen. En je kan er je verhaal kwijt.
Bij je huisarts moet je zijn als je inderdaad rustgevende medicatie nodig hebt (werkt kort) of als je denkt dat je naar een psycholoog moet.
Als je denkt dat je depressief bent moet je natuurlijk helemáál naar de huisarts gaan. Want dan moet je ofwel naar een psycholoog of soms kan anti-depressiva ook helpen.
Eerste stap lijkt mij: Maatschappelijk Werk.
Kan je ook zonder verwijzing van de huisarts naartoe. En ze helpen mensen met de meest uiteenlopende problemen, van huisuitzetting tot schulden tot opvoedingsproblemen... jouw situatie is vast zo gek niet of ze hebben er daar ervaring mee.
Sterkte joh. En niet opgeven! Er is altijd een oplossing, het komt altijd goed soms zie je alleen dat lichtpuntje aan het einde van de tunnel nog niet zo goed.
En je situatie aanpakken kan ook helpen om het piekeren en het malen te stoppen.
Cognitieve gedragstherapie ook maar dat werkt niet zo een twee drie daar gaat tijd overheen.
Wil je je snel minder paniekerig voelen, dan kan aanpakken van het probleem dus helpen.
Als dat je in je eentje niet lukt kan het maatschappelijk werk je dus helpen zaken op een rijtje te zetten en kan soms dingen uit handen nemen. En je kan er je verhaal kwijt.
Bij je huisarts moet je zijn als je inderdaad rustgevende medicatie nodig hebt (werkt kort) of als je denkt dat je naar een psycholoog moet.
Als je denkt dat je depressief bent moet je natuurlijk helemáál naar de huisarts gaan. Want dan moet je ofwel naar een psycholoog of soms kan anti-depressiva ook helpen.
Eerste stap lijkt mij: Maatschappelijk Werk.
Kan je ook zonder verwijzing van de huisarts naartoe. En ze helpen mensen met de meest uiteenlopende problemen, van huisuitzetting tot schulden tot opvoedingsproblemen... jouw situatie is vast zo gek niet of ze hebben er daar ervaring mee.
Sterkte joh. En niet opgeven! Er is altijd een oplossing, het komt altijd goed soms zie je alleen dat lichtpuntje aan het einde van de tunnel nog niet zo goed.
dinsdag 13 augustus 2013 om 22:42
quote:kuiken* schreef op 13 augustus 2013 @ 22:06:
[...]
Ik heb in m'n omgeving gelukkig mensen, al zijn het er niet veel, met wie ik altijd kan praten.
Punt is dat ze mijn steeds maar durende paniek niet kunnen oplossen en mijn situatie ook niet.
Ook midden in de nacht?
Ik vond het iig erg fijn om met sensoor te praten. Ze helpen je ook in praktische zin op weg.
Ik zou je ook aanraden om bij een andere huisarts te gaan, want het lijkt er niet op dat ze je goed kan helpen. Ook zou ik een doorverwijzing vragen voor een psycholoog.
[...]
Ik heb in m'n omgeving gelukkig mensen, al zijn het er niet veel, met wie ik altijd kan praten.
Punt is dat ze mijn steeds maar durende paniek niet kunnen oplossen en mijn situatie ook niet.
Ook midden in de nacht?
Ik vond het iig erg fijn om met sensoor te praten. Ze helpen je ook in praktische zin op weg.
Ik zou je ook aanraden om bij een andere huisarts te gaan, want het lijkt er niet op dat ze je goed kan helpen. Ook zou ik een doorverwijzing vragen voor een psycholoog.
Doei Pippi Langkous!
dinsdag 13 augustus 2013 om 22:44
quote:De huisarts is een vrouw die gebrekkig Nederlands spreekt en bij wie ik me niet op m'n gemak voel.Wat dacht je van 'n andere huisarts? Iemand die gebrekkig Nederlands spreekt hoort niet in zo'n functie thuis in 'n land waar Nederlands de voertaal is. Als huisarts moet je namelijk je patienten te woord kunnen staan en ze kunnen begrijpen.
dinsdag 13 augustus 2013 om 22:44
quote:kuiken* schreef op 13 augustus 2013 @ 22:27:
Ik weet dat mijn kop in het zand steken niets gaat oplossen, want daarom zit ik nu in deze situatie. En er is vorige week iets gebeurd waardoor het nog dringender is geworden.
Maar ik weet niet wie en waar ik hulp kan vragen. Psychiater/oloog misschien in combinatie met medicijnen is een idee om het misschien beter aan te kunnen, maar dan is de praktische kant nog niet opgelost.http://www.korrelatie.nl/
Korrelatie is nog fijner dan Sensoor bij het zoeken naar een passende therapeut. Helaas wel alleen overdag bereikbaar, maar aan de andere kant van de chat/mail/telefoon zitten allemaal getrainde psychologen. Dus je krijgt dan in ieder geval goede professionele hulp.
Doen hoor meis!
Ik weet dat mijn kop in het zand steken niets gaat oplossen, want daarom zit ik nu in deze situatie. En er is vorige week iets gebeurd waardoor het nog dringender is geworden.
Maar ik weet niet wie en waar ik hulp kan vragen. Psychiater/oloog misschien in combinatie met medicijnen is een idee om het misschien beter aan te kunnen, maar dan is de praktische kant nog niet opgelost.http://www.korrelatie.nl/
Korrelatie is nog fijner dan Sensoor bij het zoeken naar een passende therapeut. Helaas wel alleen overdag bereikbaar, maar aan de andere kant van de chat/mail/telefoon zitten allemaal getrainde psychologen. Dus je krijgt dan in ieder geval goede professionele hulp.
Doen hoor meis!
Doei Pippi Langkous!
dinsdag 13 augustus 2013 om 22:54
Dankjulliewel. Zat zelf al na te denken over maatschappelijk werk, maar op een of andere manier (weet niet hoe ik bij dat idee kom) lijkt het me wat te 'licht' voor mijn problematiek. Heb iets te vaak meegemaakt dat ik ergens na een hulpvraag (huisarts, psych, studieadviseurs, andere instanties) met niks weer buiten stond.
Is maatschappelijk werk alleen praten? Of zoeken ze ook dingen voor je uit?
Is maatschappelijk werk alleen praten? Of zoeken ze ook dingen voor je uit?
dinsdag 13 augustus 2013 om 23:37
Volgens mij is het nu het meest urgent dat je iets gaat dòen kuiken. Of dat nou een psych is of MW of watdanook, ik heb de indruk dat je heel erg in de denk- en piekerstand blijft staan, zonder actie te ondernemen. In die passieve stand raak je hoe langer hoe meer 'verlamd' door paniek en zorgen, die jij weer verdooft met pilletjes.
Een eerste stap eruit is een eerste stap op weg naar de bevrijding uit deze uitzichtloze situatie. De oplossing zal niet direct voor het grijpen liggen, maar het zal je in elk geval weer het gevoel geven dat je bezig bent en grip krijgt op je zaak.
Als jouw zaak te 'licht' is, hoor je dat vanzelf en zal je ook wel doorverwezen worden naar de instantie die jou wel goed kan helpen. Maar nu eerst iets doen. Aan de bel en aan de bak!
Een eerste stap eruit is een eerste stap op weg naar de bevrijding uit deze uitzichtloze situatie. De oplossing zal niet direct voor het grijpen liggen, maar het zal je in elk geval weer het gevoel geven dat je bezig bent en grip krijgt op je zaak.
Als jouw zaak te 'licht' is, hoor je dat vanzelf en zal je ook wel doorverwezen worden naar de instantie die jou wel goed kan helpen. Maar nu eerst iets doen. Aan de bel en aan de bak!
