Rotgevoel
maandag 18 maart 2013 om 10:59
Afgelopen weekend ben ik na een super gezellige avond, vanuit het niets, erg emotioneel geworden (veel huilen).
Ik zefl kom niet uit een warm gezin. Ik heb een manischdepresive vader en een verslaafde broer. Met beide heb ik geen contact. Afgelopen januari stond mijn broer ineens voor de deur, heb hem niet binnen gelaten gezien hij psycotisch is en net weer voor 5 dagen vast zat omdat hij bij iemand de hele woonkamer had verbouwd.
Ikzelf ben met enig regelmaat door mijn broer vroeger mishandeld, van 13 tot 16 jaar. Hij is hierdoor uit huis gezet en mede daardat hij niet met drugs en drank wilde stoppen. Ook heb ik veel negatieve gevoelens richting mijn vader. Hij heeft nogal de neiging om erg haantjes gedrag te vertonen en enig recht is het aanrecht voor de vrouw. Op mn 14 heeft een vriend van hem aan mij gezeten en hij stond erbij te kijken en te lachen. Dit heb ik pas 2 jaar geleden aan mijn moeder verteld, die reageerde nogal defensief (of dat alles was). Mijn vader zelf heeft me op mijn 14de ook getongzoen en ik ben daar zo van geschrokken en ben hard weggerend. Hij heeft daarna nooit iets geprobeerd, zover ik me herinner.
Nu zit ik met zn rotgevoel. Heb er nooit last van gehad maar nu ik ouder wordt komt het naar boven. Ik ben niet zwaar sexueels misbruikt op een enkele aanrandig zoals beschreven. Toch blijft het steken.
Herkent iemand dit?
Ik zefl kom niet uit een warm gezin. Ik heb een manischdepresive vader en een verslaafde broer. Met beide heb ik geen contact. Afgelopen januari stond mijn broer ineens voor de deur, heb hem niet binnen gelaten gezien hij psycotisch is en net weer voor 5 dagen vast zat omdat hij bij iemand de hele woonkamer had verbouwd.
Ikzelf ben met enig regelmaat door mijn broer vroeger mishandeld, van 13 tot 16 jaar. Hij is hierdoor uit huis gezet en mede daardat hij niet met drugs en drank wilde stoppen. Ook heb ik veel negatieve gevoelens richting mijn vader. Hij heeft nogal de neiging om erg haantjes gedrag te vertonen en enig recht is het aanrecht voor de vrouw. Op mn 14 heeft een vriend van hem aan mij gezeten en hij stond erbij te kijken en te lachen. Dit heb ik pas 2 jaar geleden aan mijn moeder verteld, die reageerde nogal defensief (of dat alles was). Mijn vader zelf heeft me op mijn 14de ook getongzoen en ik ben daar zo van geschrokken en ben hard weggerend. Hij heeft daarna nooit iets geprobeerd, zover ik me herinner.
Nu zit ik met zn rotgevoel. Heb er nooit last van gehad maar nu ik ouder wordt komt het naar boven. Ik ben niet zwaar sexueels misbruikt op een enkele aanrandig zoals beschreven. Toch blijft het steken.
Herkent iemand dit?
maandag 18 maart 2013 om 11:15
Zwaar seksueel misschien niet, maar je kan ook niet ontkennen dat wat jou is overkomen dat dat oké is toch? Dit is verre van normaal hoor.
Zet je zelf op de eerste plaats en bedenk wat jij hier allemaal mee wilt. Confronteren of laten rusten? Klinkt alsof je het nooit een plekje hebt kunnen geven.
Sterkte!
Zet je zelf op de eerste plaats en bedenk wat jij hier allemaal mee wilt. Confronteren of laten rusten? Klinkt alsof je het nooit een plekje hebt kunnen geven.
Sterkte!
maandag 18 maart 2013 om 11:25
Wat jij mee gemaakt hebt , heb ik niet mee gemaakt . Maar ik herken wel het feit dat je zegt iets mee te hebben gemaakt in het verleden wat je dacht weg te hebben gestopt en wat nu ineens weer boven komt. Ik heb dat zo vaak op dit moment. Alle rot dingen van de school periode die ik wilde vergeten en jaren niet aan gedacht heb komen de laatste tijd steeds vaker weer voor in mijn gedachten . Geen idee hoe het komt. Ik wil er graag van af maar ik weet niet hoe.Ik wens je veel sterkte.
maandag 18 maart 2013 om 11:38
maandag 18 maart 2013 om 12:22
Misschien sta je eindelijk niet meer op de overlevingsmodus. Je hebt een leuke avond gehad dus het leven kan wel leuk zijn. Dat besef kan een heel hoop losmaken. Er wordt hier snel geroepen dat iemand maar naar een psycholoog moet voor jou zo het best goed zijn. Iemand eens alles vertellen wat je hebt meegemaakt en hoe je dat een plek moet geven in je leven. Je kunt je verleden niet veranderen maar het ee plek geven wel zodat je een toekomst krijgt waar je recht op hebt. Je zeult te veel mee in je eentje. Sterkte meis.