Psyche
alle pijlers
Rouwen en hulp
woensdag 6 januari 2016 om 15:35
Ik heb er wat over gelezen maar misschien hebben jullie hier ook echt ervaring mee.
De oom van mijn vriend is overleden, hij was heel close met hem, een tweede vader zeg maar.
Dit is de eerste keer dat we in de relatie iets heftigs meemaken.
Mijn gevoel zegt; laat hem zelf maar aangeven wat hij nodig heeft van je.... is dat een manier?
Ik heb eerlijk gezegd weinig te maken gehad met de dood, zeker niet zo dichtbij me.
Ik werd er vroeger ook voor afgeschermd door m'n ouders, mocht niet mee naar de begrafenis van mijn eigen oom. dat vond mijn moeder te heftig voor me.
Maar ergens kan het ook dat het voor mijn partner niet genoeg is om hem de ruimte te geven. Misschien komt dat ongeinteresseerd over?
De oom van mijn vriend is overleden, hij was heel close met hem, een tweede vader zeg maar.
Dit is de eerste keer dat we in de relatie iets heftigs meemaken.
Mijn gevoel zegt; laat hem zelf maar aangeven wat hij nodig heeft van je.... is dat een manier?
Ik heb eerlijk gezegd weinig te maken gehad met de dood, zeker niet zo dichtbij me.
Ik werd er vroeger ook voor afgeschermd door m'n ouders, mocht niet mee naar de begrafenis van mijn eigen oom. dat vond mijn moeder te heftig voor me.
Maar ergens kan het ook dat het voor mijn partner niet genoeg is om hem de ruimte te geven. Misschien komt dat ongeinteresseerd over?
woensdag 6 januari 2016 om 15:44
Nee, dat is niet de manier. Vraag je vriend af en toe hoe hij zich voelt. Praat over zijn oom en het verdriet. Iemand negeren en het vermijden is juist niet de manier. Er te veel over praten zou ik trouwens ook niet doen, gewoon af en toe eens pijlen. Voor vriend kan het ook fijn zijn om herinneringen aan zijn oom te delen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 6 januari 2016 om 15:50
Nee ik was ook niet van plan om het te negeren hoor. Daar ben ik niet van maar omdat ik hier weinig te maken mee heb gehad, kan ik me niet heel goed inleven ben ik bang. Ik vind het erg voor mijn partner, ik weet hoe hij gehecht was aan zijn oom.
Ik kende hem ook en het was een ontzettend leuke, levendige man dus ik vind het eigenlijk ook heel vreemd dat hij er niet is.
Maar goed, voor mijn vriend zal het zo anders voelen.
Ik vraag hem inderdaad hoe het met hem gaat, hij houdt zich sterk en misschien voelt het niet prettig om zulk verdriet met mij te delen, dat zou ik hem ook niet kwalijk nemen verder. Hij moet het op zijn manier doen.
Maar ik durf nu eigenlijk niet te bellen bijvoorbeeld om te vragen of hij vanavond wel thuis eet, of bij zijn familie is....ik wil hem niet pushen maar aan de andere kant ook niet het gevoel geven dat ik er niet ben voor hem....
Ik kende hem ook en het was een ontzettend leuke, levendige man dus ik vind het eigenlijk ook heel vreemd dat hij er niet is.
Maar goed, voor mijn vriend zal het zo anders voelen.
Ik vraag hem inderdaad hoe het met hem gaat, hij houdt zich sterk en misschien voelt het niet prettig om zulk verdriet met mij te delen, dat zou ik hem ook niet kwalijk nemen verder. Hij moet het op zijn manier doen.
Maar ik durf nu eigenlijk niet te bellen bijvoorbeeld om te vragen of hij vanavond wel thuis eet, of bij zijn familie is....ik wil hem niet pushen maar aan de andere kant ook niet het gevoel geven dat ik er niet ben voor hem....
woensdag 6 januari 2016 om 16:08
quote:Rooosjee schreef op 06 januari 2016 @ 15:50:
Maar ik durf nu eigenlijk niet te bellen bijvoorbeeld om te vragen of hij vanavond wel thuis eet, of bij zijn familie is....ik wil hem niet pushen maar aan de andere kant ook niet het gevoel geven dat ik er niet ben voor hem....Stuur hem een appje dat je het snapt als hij bij zijn familie wil zijn, als hij wel thuis komt dat er dan iig een maaltijd voor hem klaar staat . Dat is wel het voordeel van whattsapp, je ziet dat het gelezen is maar je hoeft niet te reageren.
Maar ik durf nu eigenlijk niet te bellen bijvoorbeeld om te vragen of hij vanavond wel thuis eet, of bij zijn familie is....ik wil hem niet pushen maar aan de andere kant ook niet het gevoel geven dat ik er niet ben voor hem....Stuur hem een appje dat je het snapt als hij bij zijn familie wil zijn, als hij wel thuis komt dat er dan iig een maaltijd voor hem klaar staat . Dat is wel het voordeel van whattsapp, je ziet dat het gelezen is maar je hoeft niet te reageren.
zondag 17 januari 2016 om 22:18
Uit ervaring weet ik dat iedereen hier heel anders mee om gaat. Mijn vader is kort geleden overleden en ik vind het fijn als vrienden erom vragen en kan er uren over praten, maar mijn broer wordt soms juist gek van alle appjes en vragen. Als zijn vriendin zijnde lijkt het mij trouwens wel belangrijk dat je weet wat er in hem om gaat en maak hem duidelijk dat hij zich bij jou echt niet sterk hoeft te houden. Misschien weet je niet goed hoe te reageren, maar alleen naar hem luisteren en een knuffel geven is vaak al genoeg.
zondag 17 januari 2016 om 23:15
je open opstellen (zoals je doet) en aanvaarden dat hij niet reageert zoals je bedacht had. Er is heel veel theorie over rouwprocessen, maar aan algemeenheden heb je niks. Iedereen rouwt op zijn/haar manier. Accepteer zijn manier en laat je niet gek maken als jij daar weinig mee lijkt te kunnen. Er zijn is al zo belangrijk.
