Psyche
alle pijlers
Rouwen, hoe moet dat nou eigenlijk..
zondag 18 september 2016 om 01:37
Het is vast voor iedereen anders, maar zelf kom ik er niet echt uit. Ik wil er gewoon niet aan ofzo. Ik ben 3 maanden geleden onverwachts mijn zus verloren, en het voelt nog altijd onwerkelijk. Zodra het wel werkelijk begint te voelen grijp ik alles aan om er niet bij stil te hoeven staan. Ik ga me anders ZO ontzettend klote voelen en ik weet er dan niet mee te dealen, wil het liefst hard wegrennen. Ik kan er niet echt met anderen over praten, ik zit "op slot" lijkt het. Ondertussen voel ik spanning en stress en verdriet oplopen, alsof ik ontplof.
Heeft er iemand tips hoe te handelen?
Dankjewel alvast
Heeft er iemand tips hoe te handelen?
Dankjewel alvast
zondag 18 september 2016 om 01:53
Dat zit nog fris in het geheugen ik wil je veel sterkte wensen.
Naast dat je er hier natuurlijk over kan praten, zou het misschien verstandig zijn dat je een afspraak maakt met een psycholoog .
Ik weet uit ervaring dat het kan helpen en dat zo'n groot verlies nog jaren je bij blijft, maar dat je het op ten duur wel een plaatsje kan geven.
Soms speelt het nog even op, maar op ten duur zijn de harde randjes er van af.
Naast dat je er hier natuurlijk over kan praten, zou het misschien verstandig zijn dat je een afspraak maakt met een psycholoog .
Ik weet uit ervaring dat het kan helpen en dat zo'n groot verlies nog jaren je bij blijft, maar dat je het op ten duur wel een plaatsje kan geven.
Soms speelt het nog even op, maar op ten duur zijn de harde randjes er van af.
You can breathe, you can blink, you can cry. Hell, you’re all gonna be doing that.
zondag 18 september 2016 om 02:06
zondag 18 september 2016 om 02:08
Het is onwerkelijk, ik voel mijn verlies iedere dag. Maar besef wel dat jij door gaat, het leven gaat door. In het verleden gebeurd niets meer.
Je hebt prachtige herinneringen. Stress en spanning horen daar niet bij, dat zou je zus niet willen.
Geef het een plekje, je zus wil je gelukkig zien, geloof me. Heel veel sterkte
Je hebt prachtige herinneringen. Stress en spanning horen daar niet bij, dat zou je zus niet willen.
Geef het een plekje, je zus wil je gelukkig zien, geloof me. Heel veel sterkte
zondag 18 september 2016 om 02:10
Gecondoleerd en veel sterkte.
Zo voelde ik me ook toen ik in 1 maand een broer en zus verloor.
Zo vreselijk bedroefd en op slot zitten,alssof ik onder een stolp leefde.
Om gek van te worden!
Je kunt het van je af praten bij een psych,ook kun je de alternatieve kant op gaan,een reiki of magnetiseren.
Wat mij hielp waren Bach bloesem druppels ik heb bij iemand een mixje laten maken,thuis gekomen m,n man ook wat gegeven en ja hoor heerlijk gehuild en niets meer opgekropt.
Alsof er ruimte in m,n hoofd kwam het was een goede oplossing.
Ik wens je kracht om deze moeilijke periode door te komen
Zo voelde ik me ook toen ik in 1 maand een broer en zus verloor.
Zo vreselijk bedroefd en op slot zitten,alssof ik onder een stolp leefde.
Om gek van te worden!
Je kunt het van je af praten bij een psych,ook kun je de alternatieve kant op gaan,een reiki of magnetiseren.
Wat mij hielp waren Bach bloesem druppels ik heb bij iemand een mixje laten maken,thuis gekomen m,n man ook wat gegeven en ja hoor heerlijk gehuild en niets meer opgekropt.
Alsof er ruimte in m,n hoofd kwam het was een goede oplossing.
Ik wens je kracht om deze moeilijke periode door te komen
het leven is als n neus,haal eruit wat erin zit.
zondag 18 september 2016 om 02:13
Ze had MS, progressief. En psychisch ging ze ook hard achteruit. Haar levensverwachting lag niet heel hoog. Maar toch is ze nog geheel onverwacht overleden en ook heel snel. Haar lichaam hield er gewoon mee op.
Ik 'snap' het nog gewoon niet ofzo. Ik wil er niet aan denken, druk het weg, door bezig te zijn. Kan er gewoon niet echt over nadenken laat staan praten..
Ik 'snap' het nog gewoon niet ofzo. Ik wil er niet aan denken, druk het weg, door bezig te zijn. Kan er gewoon niet echt over nadenken laat staan praten..
zondag 18 september 2016 om 02:16
quote:Kanthari schreef op 18 september 2016 @ 02:13:
Ze had MS, progressief. En psychisch ging ze ook hard achteruit. Haar levensverwachting lag niet heel hoog. Maar toch is ze nog geheel onverwacht overleden en ook heel snel. Haar lichaam hield er gewoon mee op.
Ik 'snap' het nog gewoon niet ofzo. Ik wil er niet aan denken, druk het weg, door bezig te zijn. Kan er gewoon niet echt over nadenken laat staan praten..Het kan soms nog lange tijd duren voordat je het echt gaat beseffen dat iemand er niet meer is. En als je niet weet hoe je met zo'n situatie moet omgaan en niet bij anderen terecht kan of dat niet zo ziet zitten, dan is het echt reuze verstandig om professionele hulp erbij te halen voordat je zowel lichamelijk als geestelijk helemaal uitgeblust raakt. Ik hoop dat je de mooie momenten met haar kan blijven koesteren.
Ze had MS, progressief. En psychisch ging ze ook hard achteruit. Haar levensverwachting lag niet heel hoog. Maar toch is ze nog geheel onverwacht overleden en ook heel snel. Haar lichaam hield er gewoon mee op.
Ik 'snap' het nog gewoon niet ofzo. Ik wil er niet aan denken, druk het weg, door bezig te zijn. Kan er gewoon niet echt over nadenken laat staan praten..Het kan soms nog lange tijd duren voordat je het echt gaat beseffen dat iemand er niet meer is. En als je niet weet hoe je met zo'n situatie moet omgaan en niet bij anderen terecht kan of dat niet zo ziet zitten, dan is het echt reuze verstandig om professionele hulp erbij te halen voordat je zowel lichamelijk als geestelijk helemaal uitgeblust raakt. Ik hoop dat je de mooie momenten met haar kan blijven koesteren.
You can breathe, you can blink, you can cry. Hell, you’re all gonna be doing that.
zondag 18 september 2016 om 02:20
quote:jamadi52 schreef op 18 september 2016 @ 02:10:
Gecondoleerd en veel sterkte.
Zo voelde ik me ook toen ik in 1 maand een broer en zus verloor.
Zo vreselijk bedroefd en op slot zitten,alssof ik onder een stolp leefde.
Om gek van te worden!
Je kunt het van je af praten bij een psych,ook kun je de alternatieve kant op gaan,een reiki of magnetiseren.
Wat mij hielp waren Bach bloesem druppels ik heb bij iemand een mixje laten maken,thuis gekomen m,n man ook wat gegeven en ja hoor heerlijk gehuild en niets meer opgekropt.
Alsof er ruimte in m,n hoofd kwam het was een goede oplossing.
Ik wens je kracht om deze moeilijke periode door te komen
Dat van die stolp herken ik heel erg. Ik ben er wel maar kan er allemaal niet bij, zoiets.
Wat vreselijk voor je, een broer én een zus, ook nog in 1 maand tijd. Wat fijn dat het je lukte met behulp van bachbloesem een opening te vinden in je verdriet. Ga ik ook eens naar kijken, bedankt voor tip. Voel me zo vast zitten nog.
Gecondoleerd en veel sterkte.
Zo voelde ik me ook toen ik in 1 maand een broer en zus verloor.
Zo vreselijk bedroefd en op slot zitten,alssof ik onder een stolp leefde.
Om gek van te worden!
Je kunt het van je af praten bij een psych,ook kun je de alternatieve kant op gaan,een reiki of magnetiseren.
Wat mij hielp waren Bach bloesem druppels ik heb bij iemand een mixje laten maken,thuis gekomen m,n man ook wat gegeven en ja hoor heerlijk gehuild en niets meer opgekropt.
Alsof er ruimte in m,n hoofd kwam het was een goede oplossing.
Ik wens je kracht om deze moeilijke periode door te komen
Dat van die stolp herken ik heel erg. Ik ben er wel maar kan er allemaal niet bij, zoiets.
Wat vreselijk voor je, een broer én een zus, ook nog in 1 maand tijd. Wat fijn dat het je lukte met behulp van bachbloesem een opening te vinden in je verdriet. Ga ik ook eens naar kijken, bedankt voor tip. Voel me zo vast zitten nog.
zondag 18 september 2016 om 02:25
quote:violetskies schreef op 18 september 2016 @ 02:16:
[...]
Het kan soms nog lange tijd duren voordat je het echt gaat beseffen dat iemand er niet meer is. En als je niet weet hoe je met zo'n situatie moet omgaan en niet bij anderen terecht kan of dat niet zo ziet zitten, dan is het echt reuze verstandig om professionele hulp erbij te halen voordat je zowel lichamelijk als geestelijk helemaal uitgeblust raakt. Ik hoop dat je de mooie momenten met haar kan blijven koesteren.Dankjewel. Daar denk ik ook aan. Want ik voel wel dat dit iig niet werkt.. Overdag m'n afleiding zoeken, en 'snachts door hartkloppingen en malen niet kunnen slapen. Maar het lukt me gewoon niet anders nu..
[...]
Het kan soms nog lange tijd duren voordat je het echt gaat beseffen dat iemand er niet meer is. En als je niet weet hoe je met zo'n situatie moet omgaan en niet bij anderen terecht kan of dat niet zo ziet zitten, dan is het echt reuze verstandig om professionele hulp erbij te halen voordat je zowel lichamelijk als geestelijk helemaal uitgeblust raakt. Ik hoop dat je de mooie momenten met haar kan blijven koesteren.Dankjewel. Daar denk ik ook aan. Want ik voel wel dat dit iig niet werkt.. Overdag m'n afleiding zoeken, en 'snachts door hartkloppingen en malen niet kunnen slapen. Maar het lukt me gewoon niet anders nu..
zondag 18 september 2016 om 06:17
Rouwen kan heel lang duren.
Er is helaas geen patroontje voor, je kunt wel eens opzoeken welke fases erbij horen, maar er is niet gezegd dat je elke fase krijgt en dat ze allemaal even lang duren.
Rouw spreekt je aan op een heel specifiek niveau, je basis rammelt, zeker als het, zoals in dezen, iemand is uit je directe familie. Je familie zoals je hem kent, verandert voorgoed. Dat is heel moeilijk, pijnlijk en verdrietig.
Heb je nog meer zussen of broers? Waarmee je hierover kunt praten op 'hetzelfde niveau' (ouder-kind is anders dan kind-kind)?
Er is helaas geen patroontje voor, je kunt wel eens opzoeken welke fases erbij horen, maar er is niet gezegd dat je elke fase krijgt en dat ze allemaal even lang duren.
Rouw spreekt je aan op een heel specifiek niveau, je basis rammelt, zeker als het, zoals in dezen, iemand is uit je directe familie. Je familie zoals je hem kent, verandert voorgoed. Dat is heel moeilijk, pijnlijk en verdrietig.
Heb je nog meer zussen of broers? Waarmee je hierover kunt praten op 'hetzelfde niveau' (ouder-kind is anders dan kind-kind)?
zondag 18 september 2016 om 07:45
Gaan zitten en herbeleven. Daar moet je doorheen, wel een aantal keer. Laatste momenten, telefoontje dat je krijgt, de gevoelens die je erbij had, de angst en paniek, misselijkheid, alles. Die film afspelen en niet iets anders gaan doen en wegstoppen. Dat was voor mij rouwen, heel eenzaam ook, uiteindelijk moet je zelf met die gevoelens omgaan, jij hebt ze. Iemand kan naast je staan, maar voelt niet jouw verlies. Gecondoleerd.
zondag 18 september 2016 om 08:13
O ik herken het ook zo goed. Heb jong mijn vader verloren en geen broers en zussen. Moest dus sterk zijn voor mijn moeder..had net mn eerste baan waar ik nog weinig mensen kende. Ben ruim 10 jaar later in therapie geweest. Als je de kans hebt pak het nu meteen op, zoek hulp. En het is wel waar dat de tijd langzaam de wonden slijt. Maar daar kun je niks mee als alles nog zo vers is.
zondag 18 september 2016 om 08:54
Het is niet zo gek dat je nu op slot zit. Het is heel vers en heftig wat je hebt meegemaakt. Het is een menselijke reactie. Bij de meeste mensen komt het verdriet en erover kunnen praten vanzelf, anderen hebben hier een zetje voor nodig.
Voor rouwen bestaan geen wetten, geen regels, niets. Het komt en het gaat en is voor iedereen anders. Niets is goed of niet goed, laat je vooral niet aanpraten wat je wel en niet moet voelen. Ook binnen je familie zal een ieder hier anders mee omgaan, geef elkaar de ruimte en respecteer elkaar.
Volg je eigen pad, doe wat jij denkt wat goed voor je is.
Voor rouwen bestaan geen wetten, geen regels, niets. Het komt en het gaat en is voor iedereen anders. Niets is goed of niet goed, laat je vooral niet aanpraten wat je wel en niet moet voelen. Ook binnen je familie zal een ieder hier anders mee omgaan, geef elkaar de ruimte en respecteer elkaar.
Volg je eigen pad, doe wat jij denkt wat goed voor je is.
zondag 18 september 2016 om 08:58
Het hielp me heel erg om te wandelen. Maar het is inderdaad een eigen weg... rouwen is heel natuurlijk. Mocht je het gevoel hebben om niet meer verder te komen, dan zou ik wel hulp zoeken. Het is natuurlijk ook vreselijk wanneer je zo onverwacht afscheid moet nemen (of misschien niet echt afscheid hebt kunnen nemen). Inderdaad, volg je eigen pad.
zondag 18 september 2016 om 09:08
quote:Dahlia74 schreef op 18 september 2016 @ 08:54:
Het is niet zo gek dat je nu op slot zit. Het is heel vers en heftig wat je hebt meegemaakt. Het is een menselijke reactie. Bij de meeste mensen komt het verdriet en erover kunnen praten vanzelf, anderen hebben hier een zetje voor nodig.
Voor rouwen bestaan geen wetten, geen regels, niets. Het komt en het gaat en is voor iedereen anders. Niets is goed of niet goed, laat je vooral niet aanpraten wat je wel en niet moet voelen. Ook binnen je familie zal een ieder hier anders mee omgaan, geef elkaar de ruimte en respecteer elkaar.
Volg je eigen pad, doe wat jij denkt wat goed voor je is.
Dit. Ik heb uiteindelijk therapie nodig gehad en veel, heel veel tijd. Op een dag merkte ik dat er een soort sluier was opgetrokken, alsof ik weer helderder zag. Opeens voelde ik me weer bij het leven horen, terwijl ik voor die tijd nooit had beseft dat ik het gevoel had aan de zijlijn te staan.
Ik geloof niet dat je rouw weg kunt stoppen. Vroeg of laat moet het eruit. Dat zie ik bij iedereen om me heen eigenlijk. Het enige dat je kunt doen is blijven ademhalen. Hoe je je de komende maanden ook gaat voelen, hoe je er ook mee omgaat, uiteindelijk gaat het voorbij, maar hoe je je nu voelt, dat vond ik een van de vreselijkste dingen. Dat je gewoon niet weet wat je moet. Maar je moet niks.
Veel sterkte meid en gecondoleerd
Het is niet zo gek dat je nu op slot zit. Het is heel vers en heftig wat je hebt meegemaakt. Het is een menselijke reactie. Bij de meeste mensen komt het verdriet en erover kunnen praten vanzelf, anderen hebben hier een zetje voor nodig.
Voor rouwen bestaan geen wetten, geen regels, niets. Het komt en het gaat en is voor iedereen anders. Niets is goed of niet goed, laat je vooral niet aanpraten wat je wel en niet moet voelen. Ook binnen je familie zal een ieder hier anders mee omgaan, geef elkaar de ruimte en respecteer elkaar.
Volg je eigen pad, doe wat jij denkt wat goed voor je is.
Dit. Ik heb uiteindelijk therapie nodig gehad en veel, heel veel tijd. Op een dag merkte ik dat er een soort sluier was opgetrokken, alsof ik weer helderder zag. Opeens voelde ik me weer bij het leven horen, terwijl ik voor die tijd nooit had beseft dat ik het gevoel had aan de zijlijn te staan.
Ik geloof niet dat je rouw weg kunt stoppen. Vroeg of laat moet het eruit. Dat zie ik bij iedereen om me heen eigenlijk. Het enige dat je kunt doen is blijven ademhalen. Hoe je je de komende maanden ook gaat voelen, hoe je er ook mee omgaat, uiteindelijk gaat het voorbij, maar hoe je je nu voelt, dat vond ik een van de vreselijkste dingen. Dat je gewoon niet weet wat je moet. Maar je moet niks.
Veel sterkte meid en gecondoleerd
zondag 18 september 2016 om 11:24
Dat begrijp ik best. Als het je een eerste keer overkomt dan schudt je wereld op zijn grondvesten. Je moet a.h.w. nog leren hoe de interne conversatie met jezelf zal zijn. Naarmate je ouder wordt ontvallen je er steeds meer. En dan heb je alle processen in jezelf ooit eerder doorlopen en ben je geruster dat het weer goed komt; dat de zon weer gaat schijnen.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
