Psyche
alle pijlers
Samenwoonperikelen - onenigheid
vrijdag 16 augustus 2013 om 14:15
Mijn vriend en ik wonen vanaf 1 juli samen. We hebben een lekker groot huis in vergelijk met onze oude kamers in een studentenhuis. Fijn de ruimte dus zodat je ook nog je eigen ding kan doen
Nu is het zo dat mijn vriend van nature heel erg relaxed en lui is. Dit uit zich in de vorm van tot 12 uur uit (willen) slapen, niet te veel plannen op een dag en ook een hoop dingen vooruit schuiven. Nu we samen wonen vallen de eigenschappen van elkaar natuurlijk nog meer op dan voorheen. Daar komt bij dat ik een erg ongeduldig persoon ben, heel opgeruimd en het liefst elke dag een lijstje maak met alles dat af wil hebben aan het einde van die dag.
De periode net na de verhuizing stond de relatie erg onder spanning door de stress maar ook door het feit dat hij alles vooruitschoof en er dus niets af kwam. Hij wilde alles op zijn slakkentempo doen en het voelde voor hem alsof ik met de zweep achter hem aan liep om de keuken te bouwen en alle kasten in elkaar te zetten etc.
Die stressige periode is gelukkig sinds een paar weken voorbij. De kleine dingen bleven altijd maar liggen en mijn vader heeft die vorige week in een paar dagen allemaal weggewerkt. Nu kunnen we dus lekker wonen
Maar in het dagelijks leven lopen we ook tegen onze verschillende karakters aan. Hij heeft een hekel aan koken en komt elke avond op zijn vroegst om half acht thuis van zijn werk. Ik heb erg veel plezier in het koken en doe dat met alle liefde voor hem. Hij is best kapot als hij 's avonds na het werk thuis komt en doet dan erg weinig in het huishuiden. Gelukkig ruimt hij wel altijd de tafel leeg nadat we gegeten hebben. Ook in het weekend wil hij altijd luieren onder het mom 'ik heb het doordeweek al zo druk'.
Het komt er dus op neer dat ik bijna alle huishoudelijke taken op mij neem. Hij doet misschien een keer in de week boodschappen, maar daarmee is het ook gezegd. Verder doe ik de was, stofzuigen, planten verzorgen, elke dag lekker koken etc.
Ik houd er een heel oneerlijk gevoel op na dat ik alles moet doen. Als ik hem rustig vraag of hij deze week aub de was op kan ruimen zegt hij ja, maar gebeurd er niets. Na drie keer rustig vragen kom ik tot mijn kookpunt en zeg ik dus iets in de trand van 'wil je dat vandaag opruimen/wassen/strijken etc.' Dan wordt hij op zijn beurt kwaad omdat ik hem een bevel geef dat meteen te moeten doen. Hij wil het op zijn eigen tempo doen of wil dat ik zeg 'wil je aub proberen dat vandaag op te ruimen' (9 van de 10 keer zegt hij dan achteraf ja dat heb ik niet kunnen doen, maar ik heb ook alleen gezegd dat ik het zou proberen die dag te doen').
Al vaker heb ik het onderwerp proberen aan te snijden, maar we krijgen er telkens maar ruzie over of hij heeft geen zin/ is te moe erover te praten.
Ik weet ondertussen niet meer wat ik moet doen. Ik vind het oneerlijk dat ik maar alles op me moet nemen, omdat er anders niets gebeurd. Maar ik wil hem ook niet om de haveklap alles moeten vragen (op welke toon dan ook).
Wie heeft hier ervaring mee en hoe zou ik dit het beste kunnen oplossen?
Nu is het zo dat mijn vriend van nature heel erg relaxed en lui is. Dit uit zich in de vorm van tot 12 uur uit (willen) slapen, niet te veel plannen op een dag en ook een hoop dingen vooruit schuiven. Nu we samen wonen vallen de eigenschappen van elkaar natuurlijk nog meer op dan voorheen. Daar komt bij dat ik een erg ongeduldig persoon ben, heel opgeruimd en het liefst elke dag een lijstje maak met alles dat af wil hebben aan het einde van die dag.
De periode net na de verhuizing stond de relatie erg onder spanning door de stress maar ook door het feit dat hij alles vooruitschoof en er dus niets af kwam. Hij wilde alles op zijn slakkentempo doen en het voelde voor hem alsof ik met de zweep achter hem aan liep om de keuken te bouwen en alle kasten in elkaar te zetten etc.
Die stressige periode is gelukkig sinds een paar weken voorbij. De kleine dingen bleven altijd maar liggen en mijn vader heeft die vorige week in een paar dagen allemaal weggewerkt. Nu kunnen we dus lekker wonen
Maar in het dagelijks leven lopen we ook tegen onze verschillende karakters aan. Hij heeft een hekel aan koken en komt elke avond op zijn vroegst om half acht thuis van zijn werk. Ik heb erg veel plezier in het koken en doe dat met alle liefde voor hem. Hij is best kapot als hij 's avonds na het werk thuis komt en doet dan erg weinig in het huishuiden. Gelukkig ruimt hij wel altijd de tafel leeg nadat we gegeten hebben. Ook in het weekend wil hij altijd luieren onder het mom 'ik heb het doordeweek al zo druk'.
Het komt er dus op neer dat ik bijna alle huishoudelijke taken op mij neem. Hij doet misschien een keer in de week boodschappen, maar daarmee is het ook gezegd. Verder doe ik de was, stofzuigen, planten verzorgen, elke dag lekker koken etc.
Ik houd er een heel oneerlijk gevoel op na dat ik alles moet doen. Als ik hem rustig vraag of hij deze week aub de was op kan ruimen zegt hij ja, maar gebeurd er niets. Na drie keer rustig vragen kom ik tot mijn kookpunt en zeg ik dus iets in de trand van 'wil je dat vandaag opruimen/wassen/strijken etc.' Dan wordt hij op zijn beurt kwaad omdat ik hem een bevel geef dat meteen te moeten doen. Hij wil het op zijn eigen tempo doen of wil dat ik zeg 'wil je aub proberen dat vandaag op te ruimen' (9 van de 10 keer zegt hij dan achteraf ja dat heb ik niet kunnen doen, maar ik heb ook alleen gezegd dat ik het zou proberen die dag te doen').
Al vaker heb ik het onderwerp proberen aan te snijden, maar we krijgen er telkens maar ruzie over of hij heeft geen zin/ is te moe erover te praten.
Ik weet ondertussen niet meer wat ik moet doen. Ik vind het oneerlijk dat ik maar alles op me moet nemen, omdat er anders niets gebeurd. Maar ik wil hem ook niet om de haveklap alles moeten vragen (op welke toon dan ook).
Wie heeft hier ervaring mee en hoe zou ik dit het beste kunnen oplossen?
vrijdag 16 augustus 2013 om 16:11
Hij doet dingen dus gewoon niet uit laksheid en geen zin. pfffff..
Nou succes.
Toen wij gingen samenwonen lagen we ook ver uit elkaar qua standaard.
Maar goed, wij zijn niet met zijn tweetjes maar ook nog een hoop kids( mijn viend heeft er 4) en ik heb toch een pittig gesprek gehad dat ik niet kan leven in een zwijnenstal en ook niet de huissloof ben.
Nu is mijn vriend gelukkig wel bereid samen te werken en nee hij doet het niet op mijn manier en dat is mijn stuk wat ik heb moeten los laten als miep precies. Maar ik wil graag dat er elke dag gestofzuigd wordt dus vriend pakt ook de stofzuiger, ook al zou hij het normaal gesproken nog wel vinden kunnen.
Ik op mijn beurt probeer iets losser te zijn( het kan niet altijd opgeruimd zijn)
Feit is we begrijpen en respecteren elkaar en gunnen elkaars wensen.
Ik zou echt aan het plafond zitten samen te moeten wonen met iemand die te lam is om simpel iets te doen.
Hoeveel werk is het nu om met zijn tweetjes even door een huis te lopen om het even aan kant te maken?
Nou succes.
Toen wij gingen samenwonen lagen we ook ver uit elkaar qua standaard.
Maar goed, wij zijn niet met zijn tweetjes maar ook nog een hoop kids( mijn viend heeft er 4) en ik heb toch een pittig gesprek gehad dat ik niet kan leven in een zwijnenstal en ook niet de huissloof ben.
Nu is mijn vriend gelukkig wel bereid samen te werken en nee hij doet het niet op mijn manier en dat is mijn stuk wat ik heb moeten los laten als miep precies. Maar ik wil graag dat er elke dag gestofzuigd wordt dus vriend pakt ook de stofzuiger, ook al zou hij het normaal gesproken nog wel vinden kunnen.
Ik op mijn beurt probeer iets losser te zijn( het kan niet altijd opgeruimd zijn)
Feit is we begrijpen en respecteren elkaar en gunnen elkaars wensen.
Ik zou echt aan het plafond zitten samen te moeten wonen met iemand die te lam is om simpel iets te doen.
Hoeveel werk is het nu om met zijn tweetjes even door een huis te lopen om het even aan kant te maken?
vrijdag 16 augustus 2013 om 16:11
Misschien zelf proberen wat makkelijker te worden en ondertussen voorkomen dat jij alles alleen doet. Oftewel; kijk eens aan hoe lang het duurt voordat hij wat gaat doen.
Alles wat je vanaf het begin naar je toetrekt krijg je bijna niet meer weg hoor -;)
Die fout heb ik namelijk gemaakt en nog steeds vind ik het lastig om het niet zelf te gaan doen als het me te lang duurt.
Succes. Kwestie van paaltjes uitzetten nu...
Alles wat je vanaf het begin naar je toetrekt krijg je bijna niet meer weg hoor -;)
Die fout heb ik namelijk gemaakt en nog steeds vind ik het lastig om het niet zelf te gaan doen als het me te lang duurt.
Succes. Kwestie van paaltjes uitzetten nu...
vrijdag 16 augustus 2013 om 16:14
Of, als het om klussen gaat, vragen of een kennis het doet. Goed, het is wat bitchy en manipulatief, maar vaak kan de mannelijke trots er niet zo goed tegen als een mannelijke kennis dan maar wel die plankjes op komt hangen.
(En mocht dat niet zo zijn, dan is het klusje iig geklaard).
(En mocht dat niet zo zijn, dan is het klusje iig geklaard).
"I'm just an animal looking for a home and.... share the same space for a minute or two...”
vrijdag 16 augustus 2013 om 16:46
quote:consuelabananahammok schreef op 16 augustus 2013 @ 16:11:
Toen wij gingen samenwonen lagen we ook ver uit elkaar qua standaard.
Maar goed, wij zijn niet met zijn tweetjes maar ook nog een hoop kids( mijn viend heeft er 4) en ik heb toch een pittig gesprek gehad dat ik niet kan leven in een zwijnenstal en ook niet de huissloof ben.Lijkt me logisch dat hij meer doet als hij 4 van die rommelmakers meebracht in de relatie. Of hij moet maar huishoudelijke hulp inhuren. Zou sowieso nooit zijn gaan samenwonen met iemand die er kinderen op na houdt.
Toen wij gingen samenwonen lagen we ook ver uit elkaar qua standaard.
Maar goed, wij zijn niet met zijn tweetjes maar ook nog een hoop kids( mijn viend heeft er 4) en ik heb toch een pittig gesprek gehad dat ik niet kan leven in een zwijnenstal en ook niet de huissloof ben.Lijkt me logisch dat hij meer doet als hij 4 van die rommelmakers meebracht in de relatie. Of hij moet maar huishoudelijke hulp inhuren. Zou sowieso nooit zijn gaan samenwonen met iemand die er kinderen op na houdt.
vrijdag 16 augustus 2013 om 16:59
quote:elninjoo schreef op 16 augustus 2013 @ 16:46:
[...]
Lijkt me logisch dat hij meer doet als hij 4 van die rommelmakers meebracht in de relatie. Of hij moet maar huishoudelijke hulp inhuren. Zou sowieso nooit zijn gaan samenwonen met iemand die er kinderen op na houdt.
Ik wel, maar ik ben geen kinderhater
Maar als ze er allemaal zijn is het druk, en dan kan ik niet leven in een laat maar waaien modus dus ja dan zal er echt mee opgeruimd moeten worden.
Maar dat doet hij ook gewoon hoor
Moest het wel aangeven hoe het voor mij is.
[...]
Lijkt me logisch dat hij meer doet als hij 4 van die rommelmakers meebracht in de relatie. Of hij moet maar huishoudelijke hulp inhuren. Zou sowieso nooit zijn gaan samenwonen met iemand die er kinderen op na houdt.
Ik wel, maar ik ben geen kinderhater
Maar als ze er allemaal zijn is het druk, en dan kan ik niet leven in een laat maar waaien modus dus ja dan zal er echt mee opgeruimd moeten worden.
Maar dat doet hij ook gewoon hoor
Moest het wel aangeven hoe het voor mij is.
vrijdag 16 augustus 2013 om 17:06
In hoeverre zijn die afspraken "afspraken". Het gebeurd ons soms weleens dat iets in mijn ogen afgesproken was, dat niet was in de ogen van mijn partner en andersom gebeurd dat ook.
Iets kan een afspraak lijken, terwijl dat dus voor de andere partij niet zo hoeft te zijn. Kwestie van goed communiceren.
Iets kan een afspraak lijken, terwijl dat dus voor de andere partij niet zo hoeft te zijn. Kwestie van goed communiceren.
vrijdag 16 augustus 2013 om 17:10
Och, je krijgt vanzelf wel een melding dat GWL wordt afgesloten wegens geen aanmelding bij een leverancier. Aansluiten kost dan weer een smak geld. Ik zou zelf gaan zorgen voor deze aansluitingen, om dit te voorkomen.
Maar goed, kan zijn dat hij telefoonvrees heeft of bang is om een flater te slaan. Maar kan ook zijn dat hij gewoon denkt dat jij zijn tweede moeder bent. Hoe zag zijn studentenkamer eruit?
Maar goed, kan zijn dat hij telefoonvrees heeft of bang is om een flater te slaan. Maar kan ook zijn dat hij gewoon denkt dat jij zijn tweede moeder bent. Hoe zag zijn studentenkamer eruit?
vrijdag 16 augustus 2013 om 17:11
Jullie werken ongeveer even veel. (dat is in mijn situatie ook hetzelfde) Vriend werkt 32 uur + deeltijdstudie ik werk 40 uur. En we moeten allebei nog weleens overwerken of thuis werken. Dus dat is ongeveer hetzelfde zou je kunnen zeggen. En daarom doen we voor het huishouden ook ongeveer hetzelfde. En dat organiseren we als volgt. We spreken een avond en dagdeel in het weekend af waarin we tegelijkertijd gaan schoonmaken. Hij begint bijvoorbeeld in de woonkamer en ik in de badkamer en zo werken we na elkaar toe en je kunt stoppen zodra het schoon is 
En misschien is de ene een wat snellere poetser maar je hebt er iig evenveel tijd ingestoken!
En misschien is de ene een wat snellere poetser maar je hebt er iig evenveel tijd ingestoken!
vrijdag 16 augustus 2013 om 22:07
Mijn vriend is ook een beetje zo. Hij werkt meer dan ik, heeft een ander ritme (ik meer ochtendmens, hij avondmens), hij slaapt ook graag in het weekend flink uit.
Ik ben meer van het doen, ik sta eerder op, ben van het plannen.
Dat heeft wel voor botsingen gezorgd, maar het is ook een kwestie van leven en laten leven. Snappen hoe de ander in elkaar zit en daarin elkaar wat gunnen.
De verschillen in karakter worden flink uitvergroot als je gaat samenwonen. En daar moet je mee om leren gaan.
Wij hebben de taken verdeeld:
Ik was, hij stofzuigt, ik maak het sanitair schoon, hij doet planten, en als de één gekookt heeft, ruimt de ander de keuken op en zorgt voor de afwas.
Hij ziet echt niet wanneer het vies is, dus wanneer hij de stofzuiger tevoorschijn moet toveren. Ik vraag meestal aan hem: 'wanneer ga je stofzuigen?'
Dan 'dwing' ik hem niet om het op die dag te doen, maar kan hij zelf een keuze maken. Dat gaat veel beter dan wanneer ik hem opdraag vandaag te zuigen. Meestal is het de dag erna wel gebeurd.
Dus: van beide kanten water bij de wijn en gun elkaar wat. Succes!
Ik ben meer van het doen, ik sta eerder op, ben van het plannen.
Dat heeft wel voor botsingen gezorgd, maar het is ook een kwestie van leven en laten leven. Snappen hoe de ander in elkaar zit en daarin elkaar wat gunnen.
De verschillen in karakter worden flink uitvergroot als je gaat samenwonen. En daar moet je mee om leren gaan.
Wij hebben de taken verdeeld:
Ik was, hij stofzuigt, ik maak het sanitair schoon, hij doet planten, en als de één gekookt heeft, ruimt de ander de keuken op en zorgt voor de afwas.
Hij ziet echt niet wanneer het vies is, dus wanneer hij de stofzuiger tevoorschijn moet toveren. Ik vraag meestal aan hem: 'wanneer ga je stofzuigen?'
Dan 'dwing' ik hem niet om het op die dag te doen, maar kan hij zelf een keuze maken. Dat gaat veel beter dan wanneer ik hem opdraag vandaag te zuigen. Meestal is het de dag erna wel gebeurd.
Dus: van beide kanten water bij de wijn en gun elkaar wat. Succes!
vrijdag 16 augustus 2013 om 22:35
Mijn vriend en ik houden op zondagochtend standaard een schoonmaakuurtje, en de rest van de week doen we niets, behalve koken, afwassen en de was natuurlijk. Werkt prima zo. Dus misschien helpt het bij jullie ook om dingen samen/tegelijk te doen? Hij kan zich er vast wel toe zetten als hij ziet dat jij ook bezig bent. En als hij daar al te lui voor is zou ik de hele relatie nog eens heroverwegen.
