Psyche
alle pijlers
Schoon oma gestorven
donderdag 29 januari 2015 om 17:49
Hoi,
vandaag is de oma van mijn vriendje overleden. Mijn vriendje is er heel rustig onder, hij heeft al vaker een overlijding meegemaakt en weet hier dus ook wel een beetje mee om te gaan denk ik. Ik zelf heb zoiets nog nooit mee gemaakt en ik weet ook niet echt wat je nou hoort te doen zeg maar, ik heb nog nooit iemand hoeven te condoleren. Bij mijn vriendje vind ik dit niet moeilijk, ik hoef niet veel te zeggen hij weet dat ik voor hem er zal zijn. Nou zie ik mijn schoonouders en schoon broertje en zusje pas morgen, moet ik wachten met mijn condoleance tot ik morgen bij hun ben of moet ik hun nu al een berichtje sturen (vind ik zelf erg onpersoonlijk) of een belletje geven. Ik vind bellen een beetje eng, ik weet niet zo heel goed wat ik nou moet zeggen en ik vraag me af of ze daar uberhaupt nu wel op staan te wachten. Mijn vriendje vind dat ik gewoon een berichtje moet sturen of wachten tot morgen. Wat is nou gepast? Ik zit nu al super lang te piekeren wat ik het beste kan doen, ik wil niet dat ze denken dat het me niks doet. En wat kan je het beste zeggen op een condoleance?
vandaag is de oma van mijn vriendje overleden. Mijn vriendje is er heel rustig onder, hij heeft al vaker een overlijding meegemaakt en weet hier dus ook wel een beetje mee om te gaan denk ik. Ik zelf heb zoiets nog nooit mee gemaakt en ik weet ook niet echt wat je nou hoort te doen zeg maar, ik heb nog nooit iemand hoeven te condoleren. Bij mijn vriendje vind ik dit niet moeilijk, ik hoef niet veel te zeggen hij weet dat ik voor hem er zal zijn. Nou zie ik mijn schoonouders en schoon broertje en zusje pas morgen, moet ik wachten met mijn condoleance tot ik morgen bij hun ben of moet ik hun nu al een berichtje sturen (vind ik zelf erg onpersoonlijk) of een belletje geven. Ik vind bellen een beetje eng, ik weet niet zo heel goed wat ik nou moet zeggen en ik vraag me af of ze daar uberhaupt nu wel op staan te wachten. Mijn vriendje vind dat ik gewoon een berichtje moet sturen of wachten tot morgen. Wat is nou gepast? Ik zit nu al super lang te piekeren wat ik het beste kan doen, ik wil niet dat ze denken dat het me niks doet. En wat kan je het beste zeggen op een condoleance?
donderdag 29 januari 2015 om 17:53
Ik zou bellen, veel persoonlijker. Je kan toch zeggen, ik weet niet goed wat te zeggen maar wil u of je toch condoleren. En dan wacht je wat zij zeggen. En dan zeg je, sterkte en ik zie u of je morgen.
Dat zou ik doen tenminste.
En jij ook gecondoleerd trouwens.
Dat zou ik doen tenminste.
En jij ook gecondoleerd trouwens.
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
donderdag 29 januari 2015 om 17:53
Wat Draakje zegt.. Zo heb ik het ook gedaan toen de opa van vriend overleed 6 jaar geleden, ik kwam toen net terug van vakantie. Gecondoleerd via een smsje, aangegeven dat ik de volgende dag zou komen om ze in het echt te condoleren. Vond het zelf toen wat apart om niets van me te laten horen, terwijl ik het nieuws wel had gehoord van vriend.
Toen de oma van vriend afgelopen december overleed ben ik 's avonds even bij schoonouders op bezoek gegaan, maar ik kan me voorstellen dat je dat zelf nog niet zo prettig vindt. Hoe lang zijn jullie bij elkaar en hoe goed ken je zijn ouders?
Je hoeft verder weinig te zeggen, gecondoleerd, sterkte.
Toen de oma van vriend afgelopen december overleed ben ik 's avonds even bij schoonouders op bezoek gegaan, maar ik kan me voorstellen dat je dat zelf nog niet zo prettig vindt. Hoe lang zijn jullie bij elkaar en hoe goed ken je zijn ouders?
Je hoeft verder weinig te zeggen, gecondoleerd, sterkte.
donderdag 29 januari 2015 om 17:55
donderdag 29 januari 2015 om 17:56
Je kunt gewoon bellen of een berichtje doen. En zelfs wachten tot de condoleance is niet gek hoor.
Meestal zeg je gecondoleerd, ik vind het heel erg voor jullie of zoiets. Het hangt er ook nog wel van af wie er is overleden en op welke leeftijd. Bij een ouder persoon die een leven geleefd heeft is een overlijden erg, maar minder dramatisch als wanneer er een jonger persoon overlijdt waarvan het leven sterk bekort wordt.
Meestal zeg je gecondoleerd, ik vind het heel erg voor jullie of zoiets. Het hangt er ook nog wel van af wie er is overleden en op welke leeftijd. Bij een ouder persoon die een leven geleefd heeft is een overlijden erg, maar minder dramatisch als wanneer er een jonger persoon overlijdt waarvan het leven sterk bekort wordt.
donderdag 29 januari 2015 om 17:58
Bij rouw en condoleance is er niet echt eeen goed, fout of gepast. Alle steun is fijn, maar vaak besef je later as dat zoveel mensen aan je gedacht hebben en met je meevoelden.
Je kan eventueel ook even bellen/ berichtje sturen met een smoes welke bloemen oma mooi vond zodat je die mee naar de uitvaart kan nemen. Dan toon je betrokkenheid, kan je meteen condoleren, maar is het niet zo ongemakkelijk
Je kan eventueel ook even bellen/ berichtje sturen met een smoes welke bloemen oma mooi vond zodat je die mee naar de uitvaart kan nemen. Dan toon je betrokkenheid, kan je meteen condoleren, maar is het niet zo ongemakkelijk
donderdag 29 januari 2015 om 17:59
Mijn ervaring is dat als mensen hun ouders verliezen, ze helemaal niet bezig zijn met de condoleances en beleefdheden van hun (schoon)kinderen. (Schoon)kinderen staan meestal heel dichtbij, zijn aanwezig, helpen mee of zijn erbij tijdens de uitvaart. Ze horen er tenslotte ook bij. Waarschijnlijk vinden ze het normaal als je deelneemt aan het gebeuren en maakt het weinig uit hoe je condoleert.
donderdag 29 januari 2015 om 18:16
Ligt aan de band die je hebt met je schoonouders. Als je daar met regelmaat over de vloer komt en deel uitmaakt van het gezin als b.v. (potentieel) moeder van hun kleinkinderen, dan is een bezoek van te voren misschien wel gepast omdat er van je verwacht gaat worden dat je ook wat steun (tijdens de Koffie met kleffe cake) verleend rondom de uitvaart.
Is dat niet het geval, dan op de dag zelf je condoleance (handje geven) en doorlopen. Praten met je vriend wanneer die even zonder woorden zit en misschien wat met andere aanhang die verder geen emotionele investering hebben over koetjes en kalfjes praten.
Op het moment dat je daadwerkelijk een emotionele band hebt met de mensen die iemand hebben verloren, dan merk je snel genoeg wat je voor ze kan betekenen en komt de steun automatisch, die hoef je namelijk niet op te dringen.
Is dat niet het geval, dan op de dag zelf je condoleance (handje geven) en doorlopen. Praten met je vriend wanneer die even zonder woorden zit en misschien wat met andere aanhang die verder geen emotionele investering hebben over koetjes en kalfjes praten.
Op het moment dat je daadwerkelijk een emotionele band hebt met de mensen die iemand hebben verloren, dan merk je snel genoeg wat je voor ze kan betekenen en komt de steun automatisch, die hoef je namelijk niet op te dringen.
Disclaimer: All presented text are opinionated and present only a written account of my mental state at that time.
donderdag 29 januari 2015 om 18:47
quote:Chantilly21 schreef op 29 januari 2015 @ 17:53:
Wat Draakje zegt.. Zo heb ik het ook gedaan toen de opa van vriend overleed 6 jaar geleden, ik kwam toen net terug van vakantie. Gecondoleerd via een smsje, aangegeven dat ik de volgende dag zou komen om ze in het echt te condoleren. Vond het zelf toen wat apart om niets van me te laten horen, terwijl ik het nieuws wel had gehoord van vriend.
Toen de oma van vriend afgelopen december overleed ben ik 's avonds even bij schoonouders op bezoek gegaan, maar ik kan me voorstellen dat je dat zelf nog niet zo prettig vindt. Hoe lang zijn jullie bij elkaar en hoe goed ken je zijn ouders?
Je hoeft verder weinig te zeggen, gecondoleerd, sterkte.Het ligt er ook een beetje aan hoe goed je hun kent en oma kende. Maar bovenstaande vind ik heel netjes. Zo zou ik het dus ook doen .
Wat Draakje zegt.. Zo heb ik het ook gedaan toen de opa van vriend overleed 6 jaar geleden, ik kwam toen net terug van vakantie. Gecondoleerd via een smsje, aangegeven dat ik de volgende dag zou komen om ze in het echt te condoleren. Vond het zelf toen wat apart om niets van me te laten horen, terwijl ik het nieuws wel had gehoord van vriend.
Toen de oma van vriend afgelopen december overleed ben ik 's avonds even bij schoonouders op bezoek gegaan, maar ik kan me voorstellen dat je dat zelf nog niet zo prettig vindt. Hoe lang zijn jullie bij elkaar en hoe goed ken je zijn ouders?
Je hoeft verder weinig te zeggen, gecondoleerd, sterkte.Het ligt er ook een beetje aan hoe goed je hun kent en oma kende. Maar bovenstaande vind ik heel netjes. Zo zou ik het dus ook doen .
Carpe Diem!
donderdag 29 januari 2015 om 18:55
Ik zou dus ook even een berichtje sturen en morgen dan "officieel" condoleren.
Maak het niet groter dan het is he, uren piekeren hierover is echt niet nodig. Iedere blijk van steun is prima, althans voor mij voelde dat wel bij het overlijden van mijn moeder/man.
Ik weet echt niet meer van iedereen op welk moment of welke manier ze steun hebben geboden wel hoe het overkwam en dat het heel veel mensen waren en dat sterkt.
Maak het niet groter dan het is he, uren piekeren hierover is echt niet nodig. Iedere blijk van steun is prima, althans voor mij voelde dat wel bij het overlijden van mijn moeder/man.
Ik weet echt niet meer van iedereen op welk moment of welke manier ze steun hebben geboden wel hoe het overkwam en dat het heel veel mensen waren en dat sterkt.
donderdag 29 januari 2015 om 19:03
Tenzij je al een echt hechte band hebt met je schoonfamilie zou ik nog niet bellen.
Zij zijn waarschijnlijk druk zat en al de hele dag/avond aan de telefoon met familie, vrienden, buren, etc.
Een warm berichtje en morgen met vriend langsgaan is echt zat.
Het kan gewaardeerd worden (maar dat hangt van de mensen af) als je je dan onopvallend een beetje nuttig maakt. Bijvoorbeeld door even een afwasje te doen, nieuwe koffie te zetten, bloemen in een vaas te zetten. Maar dat moet je even aanvoelen.
Zij zijn waarschijnlijk druk zat en al de hele dag/avond aan de telefoon met familie, vrienden, buren, etc.
Een warm berichtje en morgen met vriend langsgaan is echt zat.
Het kan gewaardeerd worden (maar dat hangt van de mensen af) als je je dan onopvallend een beetje nuttig maakt. Bijvoorbeeld door even een afwasje te doen, nieuwe koffie te zetten, bloemen in een vaas te zetten. Maar dat moet je even aanvoelen.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
vrijdag 30 januari 2015 om 08:00
quote:elein schreef op 29 januari 2015 @ 17:58:
Bij rouw en condoleance is er niet echt eeen goed, fout of gepast. Alle steun is fijn, maar vaak besef je later as dat zoveel mensen aan je gedacht hebben en met je meevoelden.
Je kan eventueel ook even bellen/ berichtje sturen met een smoes welke bloemen oma mooi vond zodat je die mee naar de uitvaart kan nemen. Dan toon je betrokkenheid, kan je meteen condoleren, maar is het niet zo ongemakkelijk+1
Bij rouw en condoleance is er niet echt eeen goed, fout of gepast. Alle steun is fijn, maar vaak besef je later as dat zoveel mensen aan je gedacht hebben en met je meevoelden.
Je kan eventueel ook even bellen/ berichtje sturen met een smoes welke bloemen oma mooi vond zodat je die mee naar de uitvaart kan nemen. Dan toon je betrokkenheid, kan je meteen condoleren, maar is het niet zo ongemakkelijk+1
Hoogtepunten heb je niet, als je geen dieptepunten hebt gezien.
