Psyche
alle pijlers
Schoonvader ernstig ziek
zaterdag 18 juli 2015 om 20:50
Hallo allemaal,
Ik wil even mijn verhaal kwijt, mijn schoonvader weet sinds een half jaar dat hij de ziekte ALS heeft, vreselijke ziekte en hij gaat vrij snel achteruit.
Ik ben echt bang voor het verdriet wat komen gaat naar mijn man toe, ik wil hem zo graag zo goed mogelijk steunen maar weet soms ook niet hoe?
Hebben jullie tips?
Ik wil even mijn verhaal kwijt, mijn schoonvader weet sinds een half jaar dat hij de ziekte ALS heeft, vreselijke ziekte en hij gaat vrij snel achteruit.
Ik ben echt bang voor het verdriet wat komen gaat naar mijn man toe, ik wil hem zo graag zo goed mogelijk steunen maar weet soms ook niet hoe?
Hebben jullie tips?
zaterdag 18 juli 2015 om 20:55
Wat naar voor jullie allemaal. Hou hem gewoon goed in de gaten en wees er voor hem, indien nodig. Sommige mannen willen helemaal niet praten. Dat moet je ook respecteren. Misschien is het fijn om nu niet over " onzinnige" dingetjes te "zeuren" zoals de was die hij rondslingert of iets dergelijks. Zorg voor een fijne sfeer om bij thuis te komen en als hij wel wil praten, luister dan zo goed mogelijk. En jij natuurlijk ook heel veel sterkte.
zaterdag 18 juli 2015 om 21:00
zaterdag 18 juli 2015 om 21:05
quote:noa211 schreef op 18 juli 2015 @ 21:00:
Lief dank je! We hebben ook een zoontje van 10 maanden en mijn man heeft n drukke baan, als hij huilt dan huil ik gelijk met hem mee, ik kan ook niet zeggen: komt goed want dat komt het helaas niet. Ik ben sinds een paar dagen ook echt doodmoe!Jij hoeft je absoluut niet "groot" te houden. Het is jullie verdriet. Het is immers jouw schoonvader en je man verdriet zien hebben, doet gewoon zeer. Natuurlijk ben je doodmoe. Je hele leven staat op zijn kop. Jullie vertrouwde leventje is verandert je weet nu al hoe het af zal lopen en die wetenschap is slopend. Hoe moeilijk ook; probeer je dagelijkse routine vol te houden en de lichtpuntjes vd dag te blijven zien. Ook voor jullie kindje. Anders ga je er langzaam aan onderdoor.
Lief dank je! We hebben ook een zoontje van 10 maanden en mijn man heeft n drukke baan, als hij huilt dan huil ik gelijk met hem mee, ik kan ook niet zeggen: komt goed want dat komt het helaas niet. Ik ben sinds een paar dagen ook echt doodmoe!Jij hoeft je absoluut niet "groot" te houden. Het is jullie verdriet. Het is immers jouw schoonvader en je man verdriet zien hebben, doet gewoon zeer. Natuurlijk ben je doodmoe. Je hele leven staat op zijn kop. Jullie vertrouwde leventje is verandert je weet nu al hoe het af zal lopen en die wetenschap is slopend. Hoe moeilijk ook; probeer je dagelijkse routine vol te houden en de lichtpuntjes vd dag te blijven zien. Ook voor jullie kindje. Anders ga je er langzaam aan onderdoor.
zaterdag 18 juli 2015 om 21:10
Het gekke is dat ik in de auto nog zei vanmiddag: ik ben zo moe! Hoe lan dat nou? Ons zoontje slaapt door, hij doet t goed etc hoe kan ik dan zo moe zijn? Tot ik bedacht dat het misschien wel door de situatie komt, in 1 jaar is er ook zoveel gebeurd, kindje gekregen, nieuwe baan, mijn lieve oma overleden en nu dit! Ben altijd zo steng tegen mezelf, hop niet zeuren doorgaan.../
zaterdag 18 juli 2015 om 21:16
quote:noa211 schreef op 18 juli 2015 @ 21:10:
Het gekke is dat ik in de auto nog zei vanmiddag: ik ben zo moe! Hoe lan dat nou? Ons zoontje slaapt door, hij doet t goed etc hoe kan ik dan zo moe zijn? Tot ik bedacht dat het misschien wel door de situatie komt, in 1 jaar is er ook zoveel gebeurd, kindje gekregen, nieuwe baan, mijn lieve oma overleden en nu dit! Ben altijd zo steng tegen mezelf, hop niet zeuren doorgaan.../Je hersenen maken overuren. Je hebt zoveel meegemaakt, dat moet je lichaam en geest ook verwerken. Wat fijn dat je zo een makkelijk kindje hebt! Het is niet erg om vooral door te gaan en jezelf geen slachtoffer te maken van een situatie, maar soms moet je even pas op de plaats maken en even diep adem halen. Een goede huilbui wil ook weleens helpen. Ik ben net zo..veel meegemaakt en altijd maar doorgaan. Ik voel dat ik daar geen keus in heb. Ik vind nl dat mijn kinderen geen trauma verdienen nav wat ik meemaak of meegemaakt heb. Gelukkig praten mijn man en ik veel en goed met elkaar, dat scheelt echt.
Het gekke is dat ik in de auto nog zei vanmiddag: ik ben zo moe! Hoe lan dat nou? Ons zoontje slaapt door, hij doet t goed etc hoe kan ik dan zo moe zijn? Tot ik bedacht dat het misschien wel door de situatie komt, in 1 jaar is er ook zoveel gebeurd, kindje gekregen, nieuwe baan, mijn lieve oma overleden en nu dit! Ben altijd zo steng tegen mezelf, hop niet zeuren doorgaan.../Je hersenen maken overuren. Je hebt zoveel meegemaakt, dat moet je lichaam en geest ook verwerken. Wat fijn dat je zo een makkelijk kindje hebt! Het is niet erg om vooral door te gaan en jezelf geen slachtoffer te maken van een situatie, maar soms moet je even pas op de plaats maken en even diep adem halen. Een goede huilbui wil ook weleens helpen. Ik ben net zo..veel meegemaakt en altijd maar doorgaan. Ik voel dat ik daar geen keus in heb. Ik vind nl dat mijn kinderen geen trauma verdienen nav wat ik meemaak of meegemaakt heb. Gelukkig praten mijn man en ik veel en goed met elkaar, dat scheelt echt.
zaterdag 18 juli 2015 om 21:23
Lief je reacties !! Ik ben ook zo inderdaad en mijn man dus ook, ik hoor hem nooit hij werkt super hard, heeft 2 dagen vrij genomen na de diagnose maar daarna weer 100% er tegenaan,is sociaal, doet veel in huis etc etc maar ben daardoor ook bang voor de klap zeg maar! Gelukkig hebben we ons zoontje die voor n hoop vrolijkheid zorgt waardoor het soms ook lijkt alsof dit allemaal niet waar is....
zaterdag 18 juli 2015 om 21:31
quote:noa211 schreef op 18 juli 2015 @ 21:23:
Lief je reacties !! Ik ben ook zo inderdaad en mijn man dus ook, ik hoor hem nooit hij werkt super hard, heeft 2 dagen vrij genomen na de diagnose maar daarna weer 100% er tegenaan,is sociaal, doet veel in huis etc etc maar ben daardoor ook bang voor de klap zeg maar! Gelukkig hebben we ons zoontje die voor n hoop vrolijkheid zorgt waardoor het soms ook lijkt alsof dit allemaal niet waar is....
Graag gedaan hoor,
Je kunt je man best vertrouwen in het feit dat hij er weer " vol tegenaan gaat" mannen denken vaak toch wat meer met met hun hoofd dan met hun hart. Daarmee wil ik zeggen dat jouw man door te gaan werken, wellicht het gevoel heeft dat hij zo weer een beetje grip heeft op zijn leven in hoeverre hij er al controlle over kan hebben. En hij denkt natuurlijk aan brood op de plank. Dat is ook iets wat ik in mijn man herken en waardeer. Houdt hem gewoon goed in de gaten. Jij kent hem het beste.
Lief je reacties !! Ik ben ook zo inderdaad en mijn man dus ook, ik hoor hem nooit hij werkt super hard, heeft 2 dagen vrij genomen na de diagnose maar daarna weer 100% er tegenaan,is sociaal, doet veel in huis etc etc maar ben daardoor ook bang voor de klap zeg maar! Gelukkig hebben we ons zoontje die voor n hoop vrolijkheid zorgt waardoor het soms ook lijkt alsof dit allemaal niet waar is....
Graag gedaan hoor,
Je kunt je man best vertrouwen in het feit dat hij er weer " vol tegenaan gaat" mannen denken vaak toch wat meer met met hun hoofd dan met hun hart. Daarmee wil ik zeggen dat jouw man door te gaan werken, wellicht het gevoel heeft dat hij zo weer een beetje grip heeft op zijn leven in hoeverre hij er al controlle over kan hebben. En hij denkt natuurlijk aan brood op de plank. Dat is ook iets wat ik in mijn man herken en waardeer. Houdt hem gewoon goed in de gaten. Jij kent hem het beste.
zaterdag 18 juli 2015 om 21:58
Tis naar om je man verdriet te zien hebben.
Toen mijn schoonvader zeer plotseling overleed had ik niet eens verdriet om hem, maar om mijn man en mijn toen 3 jarige zoontje die gek op opa was en er niets van begreep.
Geef aan dat je er voor hem bent, maar dring niets op
Sterkte
Toen mijn schoonvader zeer plotseling overleed had ik niet eens verdriet om hem, maar om mijn man en mijn toen 3 jarige zoontje die gek op opa was en er niets van begreep.
Geef aan dat je er voor hem bent, maar dring niets op
Sterkte
Frankly my dear, I don"t give a damn
zondag 19 juli 2015 om 08:58
quote:noa211 schreef op 18 juli 2015 @ 21:10:
Het gekke is dat ik in de auto nog zei vanmiddag: ik ben zo moe! Hoe lan dat nou? Ons zoontje slaapt door, hij doet t goed etc hoe kan ik dan zo moe zijn? Tot ik bedacht dat het misschien wel door de situatie komt, in 1 jaar is er ook zoveel gebeurd, kindje gekregen, nieuwe baan, mijn lieve oma overleden en nu dit! Ben altijd zo steng tegen mezelf, hop niet zeuren doorgaan.../
Je man moet het allemaal ook even laten bezinken,dat is logisch
En intussen draait het dagelijks leven ook gewoon door.
Jij zelf,moet oppassen het klinkt of je tegen een burn-out aanzit,en daar heb jij niks aan en je man al helemaal niet.
Het gekke is dat ik in de auto nog zei vanmiddag: ik ben zo moe! Hoe lan dat nou? Ons zoontje slaapt door, hij doet t goed etc hoe kan ik dan zo moe zijn? Tot ik bedacht dat het misschien wel door de situatie komt, in 1 jaar is er ook zoveel gebeurd, kindje gekregen, nieuwe baan, mijn lieve oma overleden en nu dit! Ben altijd zo steng tegen mezelf, hop niet zeuren doorgaan.../
Je man moet het allemaal ook even laten bezinken,dat is logisch
En intussen draait het dagelijks leven ook gewoon door.
Jij zelf,moet oppassen het klinkt of je tegen een burn-out aanzit,en daar heb jij niks aan en je man al helemaal niet.
zondag 19 juli 2015 om 09:05
quote:ana_isabel schreef op 18 juli 2015 @ 21:31:
[...]
Graag gedaan hoor,
Je kunt je man best vertrouwen in het feit dat hij er weer " vol tegenaan gaat" mannen denken vaak toch wat meer met met hun hoofd dan met hun hart. Daarmee wil ik zeggen dat jouw man door te gaan werken, wellicht het gevoel heeft dat hij zo weer een beetje grip heeft op zijn leven in hoeverre hij er al controlle over kan hebben. En hij denkt natuurlijk aan brood op de plank. Dat is ook iets wat ik in mijn man herken en waardeer. Houdt hem gewoon goed in de gaten. Jij kent hem het beste.
Tja, wat moet je anders hij heeft 2 dagen vrijgenomen om het even te laten bezinken.
Een werkgever ziet je aankomen,dat je weken wilt vrij hebben omdat je vader slecht nieuws heeft gehoord.
En inderdaad wij mannen gaan anders om met verdriet/slecht nieuws,zijn misschien ook iets nuchterder.
De uitvaart van mijn Pa was op een zaterdag,en op maandag ben ik gewoon weer aan het werk gegaan.
Wat moet je anders? bij de kachel gaan zitten?
[...]
Graag gedaan hoor,
Je kunt je man best vertrouwen in het feit dat hij er weer " vol tegenaan gaat" mannen denken vaak toch wat meer met met hun hoofd dan met hun hart. Daarmee wil ik zeggen dat jouw man door te gaan werken, wellicht het gevoel heeft dat hij zo weer een beetje grip heeft op zijn leven in hoeverre hij er al controlle over kan hebben. En hij denkt natuurlijk aan brood op de plank. Dat is ook iets wat ik in mijn man herken en waardeer. Houdt hem gewoon goed in de gaten. Jij kent hem het beste.
Tja, wat moet je anders hij heeft 2 dagen vrijgenomen om het even te laten bezinken.
Een werkgever ziet je aankomen,dat je weken wilt vrij hebben omdat je vader slecht nieuws heeft gehoord.
En inderdaad wij mannen gaan anders om met verdriet/slecht nieuws,zijn misschien ook iets nuchterder.
De uitvaart van mijn Pa was op een zaterdag,en op maandag ben ik gewoon weer aan het werk gegaan.
Wat moet je anders? bij de kachel gaan zitten?
