Schudgevoelens
donderdag 12 december 2013 om 23:06
Ik heb de laatste tijd zoiets raars: ik voel me schuldig over hele kleine dingen. Vandaag bijvoorbeeld: ik had iemand beloofd iets voor me te houden, maar het ontglipte me echt. Het was iets heel onbenulligs en gelukkig wel tegen iemand die te vertrouwen is, dus het is niet erg. Erbij gezegd dat hij het absoluut niet verder mag vertellen. Tegen degene die mij in vertrouwen had genomen opgebiecht dat ik het heb verteld, maar wel te laf om hierbij mijn hand voldoende in eigen boezen te steken.
Hoe dan ook, ze vond het niet erg. En toch blijft het knagen.
Kent iemand dit?
Hoe dan ook, ze vond het niet erg. En toch blijft het knagen.
Kent iemand dit?
vrijdag 13 december 2013 om 00:48
Ik voel me ook altijd schuldig. Over heel kleine dingetjes die ik jaren geleden eens gezegd heb en degene waartegen of waarover ik het zei, weten dat allang niet meer. Ik voel me schuldig over sommige gedachten die ik heb, ik voel me schuldig als ik iets op tv zie wat in mijn ogen oneerlijk is en ik voel me schuldig als mijn knuffel op de grond ligt. Eigenlijk altijd dus. Rete irritant, maar je bent dus niet de enige. Gelukkig kan ik het erg goed relativeren en denk ik er altijd maar aan dat ik zelf ook niet van iedereen alle wissewasjes onthoud en daar gekwetst door blijf.
Leuk is het niet wat je hebt gedaan, maar je bent ook maar een mens. Je hebt het opgebiecht en zij vond het niet heel erg. Gewoon laten gaan en volgende week is er vast niets meer aan de hand. Geen gewoonte van maken trouwens, want geheimen doorvertellen kan best nare problemen geven.
Leuk is het niet wat je hebt gedaan, maar je bent ook maar een mens. Je hebt het opgebiecht en zij vond het niet heel erg. Gewoon laten gaan en volgende week is er vast niets meer aan de hand. Geen gewoonte van maken trouwens, want geheimen doorvertellen kan best nare problemen geven.
vrijdag 13 december 2013 om 12:00
Ik heb vaak het idee dat hoe meer en harder je tegen je zwaktes vecht, des te hardnekkiger ze boven willen komen. Maar als je er niet tegen vecht kan het ook vervelende consequenties hebben.
Zo heeft iedereen zijn eigen strijdjes. Zelfs al weet je waarom je de neiging hebt om door te lullen dan is het nog niet gerepareerd als je het onderdrukt. Misschien wil je aandacht maar so what? Jijzelf persoonlijk krijgt echt niet meer aandacht door jouw nieuwtje. Integendeel; mensen zien je zwakte en vinden jou daardoor niet beter.
Moeilijk hoor.
Zo heeft iedereen zijn eigen strijdjes. Zelfs al weet je waarom je de neiging hebt om door te lullen dan is het nog niet gerepareerd als je het onderdrukt. Misschien wil je aandacht maar so what? Jijzelf persoonlijk krijgt echt niet meer aandacht door jouw nieuwtje. Integendeel; mensen zien je zwakte en vinden jou daardoor niet beter.
Moeilijk hoor.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
vrijdag 13 december 2013 om 12:22
Mijn buurvrouw is een roddeltante die het liefste indereens privéleven op tafel gooit. Maar ik heb haar daardoor nooit interessanter of aardiger gevonden. Vreemd genoeg heeft ze de neiging om - door mijn gebrek aan belangstelling - steeds met pittiger nieuwtjes te komen. Ze is dus uit op iets wat ik haar niet kan geven, iets waar ze echt behoefte aan heeft.
Vind het trouwens geen fijn mens en ik denk dat ze dat wel vermoedt. Voor mij is ze gewoon een vage buurvrouw die ik uit de weg moet gaan omdat ze onbetrouwbaar is. Ik heb geen hekel aan haar maar voel me alert.
Vind het trouwens geen fijn mens en ik denk dat ze dat wel vermoedt. Voor mij is ze gewoon een vage buurvrouw die ik uit de weg moet gaan omdat ze onbetrouwbaar is. Ik heb geen hekel aan haar maar voel me alert.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven