Psyche
alle pijlers
seksueel misbruik
zondag 15 juni 2014 om 20:44
Oke, laat ik bij het begin beginnen.
7 jaar geleden is het begonnen, het seksueel misbruik. mijn broer. Hij doet dingen die ik niet wil, hoe vaak ik ook nee zeg hij blijft doorgaan. Ik weet niet hoe ik hier mee moet omgaan, ik wil dat het stopt, ik schaam me diep. Dit heb ik vorig jaar aan mijn vertrouwenspersoon verteld, ze is met me naar een maatschappelijke werker geweest, maar toen ik daar eenmaal was voelde ik me niet op mijn gemak, door alle vragen die ik kreeg en die mij diep van binnen raakte. Mijn vertrouwenspersoon zei verder ook niks te kunnen doen, ze wist er geen raad mee, wat ik ook wel begrijp.
Mijn vader is nu 3 jaar depressief, het lukt thuis allemaal niet, ggz is langs geweest. Ik voel dat ik langzaam ook depressief begin te worden. Het lijkt gewoon echt dat alles tegenzit. Er gaat zo veel mis. Ik probeer echt van de dingen te genieten, ik sport veel, maar het lukt me gewoon niet. Ik wil hier zo graag uitkomen, ik wil zo graag dat het misbruik stopt, dat mijn vader beter word, maar dat lijkt ver weg te zijn.
Ik weet niet wat het is, maar mijn vader voelt zo niet meer als mijn vader die ik eerst had. Hij doet mijn moeder veel pijn, van binnen.
Alvast bedankt voor het lezen, ik ben benieuwd naar de verhalen van jullie, tips zijn altijd welkom, bedankt.
7 jaar geleden is het begonnen, het seksueel misbruik. mijn broer. Hij doet dingen die ik niet wil, hoe vaak ik ook nee zeg hij blijft doorgaan. Ik weet niet hoe ik hier mee moet omgaan, ik wil dat het stopt, ik schaam me diep. Dit heb ik vorig jaar aan mijn vertrouwenspersoon verteld, ze is met me naar een maatschappelijke werker geweest, maar toen ik daar eenmaal was voelde ik me niet op mijn gemak, door alle vragen die ik kreeg en die mij diep van binnen raakte. Mijn vertrouwenspersoon zei verder ook niks te kunnen doen, ze wist er geen raad mee, wat ik ook wel begrijp.
Mijn vader is nu 3 jaar depressief, het lukt thuis allemaal niet, ggz is langs geweest. Ik voel dat ik langzaam ook depressief begin te worden. Het lijkt gewoon echt dat alles tegenzit. Er gaat zo veel mis. Ik probeer echt van de dingen te genieten, ik sport veel, maar het lukt me gewoon niet. Ik wil hier zo graag uitkomen, ik wil zo graag dat het misbruik stopt, dat mijn vader beter word, maar dat lijkt ver weg te zijn.
Ik weet niet wat het is, maar mijn vader voelt zo niet meer als mijn vader die ik eerst had. Hij doet mijn moeder veel pijn, van binnen.
Alvast bedankt voor het lezen, ik ben benieuwd naar de verhalen van jullie, tips zijn altijd welkom, bedankt.
maandag 16 juni 2014 om 13:59
Je broer gaat niet vanzelf stoppen. Hij gaat niet inzien dat hij verkeerd bezig is. Sterker nog, mensen die dit soort gevoelens hebben voor kinderen stoppen hier niet mee bij 1 kind.
Ik wil niet zeggen dat je aangifte moet doen maar wel dat je nu eerst jezelf moet redden uit deze ontzettende onveilige situatie!
Op wat voor manier dan ook!
En mensen die je niet geloven, ja, die ga je tegenkomen. Die ben ik ook tegen gekomen. Dat is echt verschrikkelijk maar richt je op hen die je wel geloven en blijf bij jezelf.
Zoek mensen op die je wel geloven.
Ik wil niet zeggen dat je aangifte moet doen maar wel dat je nu eerst jezelf moet redden uit deze ontzettende onveilige situatie!
Op wat voor manier dan ook!
En mensen die je niet geloven, ja, die ga je tegenkomen. Die ben ik ook tegen gekomen. Dat is echt verschrikkelijk maar richt je op hen die je wel geloven en blijf bij jezelf.
Zoek mensen op die je wel geloven.
maandag 16 juni 2014 om 14:08
quote:rikki18 schreef op 15 juni 2014 @ 22:10:
[...]
Dankjewel, ik denk er nog even over na. Waar ik het meest bang voor ben zijn de reacties van de mensen, dat ze me niet gaan geloven, Dat mijn broer me wat aan gaat doen,
Want ja, politie heeft nou eenmaal bewijzen nodig, hij hoeft voor mijn part niet opgepakt te worden, als hij maar inziet dat hij verkeerd is en ermee stopt, dat is het belangrijkste. Ik wil geen wraak nemen of iets, omdat ik denk dat ik mijn hele leven dan angstig blijf en dat hou ik niet vol. Er is gewoon even teveel voor me gebeurd de laatste tijd.
Hou voor bewijzen een dagboek bij, waarin je de gebeurtenissen, tijd en plaatsen opschrijft,
ook smsjes ed kunnen als bewijs dienen (dus wellicht ook als je hem een keer stuurt dat je niet meer wil oid, en dan wellicht zijn reactie(?)). Ook geluidsopnames en verslagen bij de psycholoog kunnen als bewijs dienen. Heel veel sterkte, uit ervaring weet ik dat dit heel klote is.
Mij leek het ook het ergst dat ik niet geloofd werd, en inderdaad, dat werd/wordt ik nog steeds niet. Maar toch luchtte het zoveel op, ik ben zo blij dat ik gebroken heb met die mensen. En zij geloven mij niet? Dat zegt meer over hun dan over mij, dan kennen ze mij echt niet en ben ik blij dat ik van ze af ben
[...]
Dankjewel, ik denk er nog even over na. Waar ik het meest bang voor ben zijn de reacties van de mensen, dat ze me niet gaan geloven, Dat mijn broer me wat aan gaat doen,
Want ja, politie heeft nou eenmaal bewijzen nodig, hij hoeft voor mijn part niet opgepakt te worden, als hij maar inziet dat hij verkeerd is en ermee stopt, dat is het belangrijkste. Ik wil geen wraak nemen of iets, omdat ik denk dat ik mijn hele leven dan angstig blijf en dat hou ik niet vol. Er is gewoon even teveel voor me gebeurd de laatste tijd.
Hou voor bewijzen een dagboek bij, waarin je de gebeurtenissen, tijd en plaatsen opschrijft,
ook smsjes ed kunnen als bewijs dienen (dus wellicht ook als je hem een keer stuurt dat je niet meer wil oid, en dan wellicht zijn reactie(?)). Ook geluidsopnames en verslagen bij de psycholoog kunnen als bewijs dienen. Heel veel sterkte, uit ervaring weet ik dat dit heel klote is.
Mij leek het ook het ergst dat ik niet geloofd werd, en inderdaad, dat werd/wordt ik nog steeds niet. Maar toch luchtte het zoveel op, ik ben zo blij dat ik gebroken heb met die mensen. En zij geloven mij niet? Dat zegt meer over hun dan over mij, dan kennen ze mij echt niet en ben ik blij dat ik van ze af ben
maandag 16 juni 2014 om 14:10
quote:siska74 schreef op 16 juni 2014 @ 13:19:
Ach meid wat een ellende.
Ik snap heel goed dat het angstig is om voor jezelf op te komen, dat je bang bent voor reacties van anderen en voor je broer.
Je hebt het al veel te lang allemaal alleen moeten doen, jij hebt recht op hulp en steun en je broer is ongelooflijk fout bezig, en hij zou daarvoor gestraft moeten worden.
Heel veel succes met hulp zoeken, het beste voor jou zou zijn als je ergens anders terecht zou kunnen, dus weg uit de thuissituatie, weg bij je broer, ergens heen waar hij niet bij je kan komen zeg maar. Misschien iemand waar je heen zou kunnen , of anders proberen hulp te zoeken via een hulpinstantie inderdaad.Ja, ik heb er heel vaak aan gedacht om hier weg te gaan, wat ik heel graag wil. Gelukkig ga ik deze zomer alleen op vakantie en heb ik even alle rust die ik nodig heb. Ik ga hulp zoeken, ik wil hier uit komen. Alleen kijk ik enorm tegen mijn ouders op. Wat gaan ze zeggen, wat gaan ze doen...Ik geloof niet dat ik ze het kan vertellen, maar dat ik daarvoor iemand ga inschakelen. Bedankt!
Ach meid wat een ellende.
Ik snap heel goed dat het angstig is om voor jezelf op te komen, dat je bang bent voor reacties van anderen en voor je broer.
Je hebt het al veel te lang allemaal alleen moeten doen, jij hebt recht op hulp en steun en je broer is ongelooflijk fout bezig, en hij zou daarvoor gestraft moeten worden.
Heel veel succes met hulp zoeken, het beste voor jou zou zijn als je ergens anders terecht zou kunnen, dus weg uit de thuissituatie, weg bij je broer, ergens heen waar hij niet bij je kan komen zeg maar. Misschien iemand waar je heen zou kunnen , of anders proberen hulp te zoeken via een hulpinstantie inderdaad.Ja, ik heb er heel vaak aan gedacht om hier weg te gaan, wat ik heel graag wil. Gelukkig ga ik deze zomer alleen op vakantie en heb ik even alle rust die ik nodig heb. Ik ga hulp zoeken, ik wil hier uit komen. Alleen kijk ik enorm tegen mijn ouders op. Wat gaan ze zeggen, wat gaan ze doen...Ik geloof niet dat ik ze het kan vertellen, maar dat ik daarvoor iemand ga inschakelen. Bedankt!
maandag 16 juni 2014 om 14:12
quote:masque schreef op 16 juni 2014 @ 14:08:
[...]
Hou voor bewijzen een dagboek bij, waarin je de gebeurtenissen, tijd en plaatsen opschrijft,
ook smsjes ed kunnen als bewijs dienen (dus wellicht ook als je hem een keer stuurt dat je niet meer wil oid, en dan wellicht zijn reactie(?)). Ook geluidsopnames en verslagen bij de psycholoog kunnen als bewijs dienen. Heel veel sterkte, uit ervaring weet ik dat dit heel klote is.
Mij leek het ook het ergst dat ik niet geloofd werd, en inderdaad, dat werd/wordt ik nog steeds niet. Maar toch luchtte het zoveel op, ik ben zo blij dat ik gebroken heb met die mensen. En zij geloven mij niet? Dat zegt meer over hun dan over mij, dan kennen ze mij echt niet en ben ik blij dat ik van ze af ben Jeetje, heftig dat je niet werd geloofd... Hoe was de situatie bij jou? Als je het te prive vind mag je het me ook een prive bericht sturen. Geloofden je ouders je, en bij wie heb je hulp gezocht als ik vragen mag?
[...]
Hou voor bewijzen een dagboek bij, waarin je de gebeurtenissen, tijd en plaatsen opschrijft,
ook smsjes ed kunnen als bewijs dienen (dus wellicht ook als je hem een keer stuurt dat je niet meer wil oid, en dan wellicht zijn reactie(?)). Ook geluidsopnames en verslagen bij de psycholoog kunnen als bewijs dienen. Heel veel sterkte, uit ervaring weet ik dat dit heel klote is.
Mij leek het ook het ergst dat ik niet geloofd werd, en inderdaad, dat werd/wordt ik nog steeds niet. Maar toch luchtte het zoveel op, ik ben zo blij dat ik gebroken heb met die mensen. En zij geloven mij niet? Dat zegt meer over hun dan over mij, dan kennen ze mij echt niet en ben ik blij dat ik van ze af ben Jeetje, heftig dat je niet werd geloofd... Hoe was de situatie bij jou? Als je het te prive vind mag je het me ook een prive bericht sturen. Geloofden je ouders je, en bij wie heb je hulp gezocht als ik vragen mag?
maandag 16 juni 2014 om 14:12
Waarom houdt de angst om mensen tegen te komen die het niet geloven, je tegen om actie te ondernemen?
Je broer gaat niet stoppen zonder actie van jouw kant. Ik snap dat je je ouders wilt ontzien, maar stel dat het je eigen dochter was, die dit overkwam? Dan zou je toch ook willen dat ze je het vertelde?
Lieverd, ik heb hier gelukkig geen ervaring mee, maar ik wens je alle goeds toe.
Even op je tanden bijten en een andere huisarts bellen. Zeg dat je een groot probleem hebt, dat je hierbij niet terecht kan bij je eigen huisarts en print dit topic uit. Vraag de nieuwe huisarts het door te lezen. Dan weten ze meteen hoe moeilijk het is voor je om te praten hierover.
Je broer gaat niet stoppen zonder actie van jouw kant. Ik snap dat je je ouders wilt ontzien, maar stel dat het je eigen dochter was, die dit overkwam? Dan zou je toch ook willen dat ze je het vertelde?
Lieverd, ik heb hier gelukkig geen ervaring mee, maar ik wens je alle goeds toe.
Even op je tanden bijten en een andere huisarts bellen. Zeg dat je een groot probleem hebt, dat je hierbij niet terecht kan bij je eigen huisarts en print dit topic uit. Vraag de nieuwe huisarts het door te lezen. Dan weten ze meteen hoe moeilijk het is voor je om te praten hierover.
maandag 16 juni 2014 om 14:14
quote:unlundun schreef op 16 juni 2014 @ 13:59:
Je broer gaat niet vanzelf stoppen. Hij gaat niet inzien dat hij verkeerd bezig is. Sterker nog, mensen die dit soort gevoelens hebben voor kinderen stoppen hier niet mee bij 1 kind.
Ik wil niet zeggen dat je aangifte moet doen maar wel dat je nu eerst jezelf moet redden uit deze ontzettende onveilige situatie!
Op wat voor manier dan ook!
En mensen die je niet geloven, ja, die ga je tegenkomen. Die ben ik ook tegen gekomen. Dat is echt verschrikkelijk maar richt je op hen die je wel geloven en blijf bij jezelf.
Zoek mensen op die je wel geloven.Ja... je hebt gelijk. En mijn broer zegt ook nog eens dat hij later wel kinderen wil... ongelooflijk. Ik ga iemand zoeken die ik kan vertrouwen zodat al deze ellende eindelijk stopt. Bedankt<3
Je broer gaat niet vanzelf stoppen. Hij gaat niet inzien dat hij verkeerd bezig is. Sterker nog, mensen die dit soort gevoelens hebben voor kinderen stoppen hier niet mee bij 1 kind.
Ik wil niet zeggen dat je aangifte moet doen maar wel dat je nu eerst jezelf moet redden uit deze ontzettende onveilige situatie!
Op wat voor manier dan ook!
En mensen die je niet geloven, ja, die ga je tegenkomen. Die ben ik ook tegen gekomen. Dat is echt verschrikkelijk maar richt je op hen die je wel geloven en blijf bij jezelf.
Zoek mensen op die je wel geloven.Ja... je hebt gelijk. En mijn broer zegt ook nog eens dat hij later wel kinderen wil... ongelooflijk. Ik ga iemand zoeken die ik kan vertrouwen zodat al deze ellende eindelijk stopt. Bedankt<3
maandag 16 juni 2014 om 14:17
quote:melbrw schreef op 16 juni 2014 @ 14:12:
Waarom houdt de angst om mensen tegen te komen die het niet geloven, je tegen om actie te ondernemen?
Je broer gaat niet stoppen zonder actie van jouw kant. Ik snap dat je je ouders wilt ontzien, maar stel dat het je eigen dochter was, die dit overkwam? Dan zou je toch ook willen dat ze je het vertelde?
Lieverd, ik heb hier gelukkig geen ervaring mee, maar ik wens je alle goeds toe.
Even op je tanden bijten en een andere huisarts bellen. Zeg dat je een groot probleem hebt, dat je hierbij niet terecht kan bij je eigen huisarts en print dit topic uit. Vraag de nieuwe huisarts het door te lezen. Dan weten ze meteen hoe moeilijk het is voor je om te praten hierover.Bedankt, het is niet zo dat ik mijn ouders wil ontzien, maar het is zo lastig, mijn vader is al depressief en als ik dit er nog eens bij op gooi ben ik bang dat het helemaal misgaat. Mijn moeder word de laatste tijd ook depressief, ik wil ze hier nog niet mee opzadelen. Ik denk dat ik eerst een gesprek aanvraag bij de GGZ, zij weten denk ik wel hoe ik ze het beste kan vertellen. Bedankt!!
Waarom houdt de angst om mensen tegen te komen die het niet geloven, je tegen om actie te ondernemen?
Je broer gaat niet stoppen zonder actie van jouw kant. Ik snap dat je je ouders wilt ontzien, maar stel dat het je eigen dochter was, die dit overkwam? Dan zou je toch ook willen dat ze je het vertelde?
Lieverd, ik heb hier gelukkig geen ervaring mee, maar ik wens je alle goeds toe.
Even op je tanden bijten en een andere huisarts bellen. Zeg dat je een groot probleem hebt, dat je hierbij niet terecht kan bij je eigen huisarts en print dit topic uit. Vraag de nieuwe huisarts het door te lezen. Dan weten ze meteen hoe moeilijk het is voor je om te praten hierover.Bedankt, het is niet zo dat ik mijn ouders wil ontzien, maar het is zo lastig, mijn vader is al depressief en als ik dit er nog eens bij op gooi ben ik bang dat het helemaal misgaat. Mijn moeder word de laatste tijd ook depressief, ik wil ze hier nog niet mee opzadelen. Ik denk dat ik eerst een gesprek aanvraag bij de GGZ, zij weten denk ik wel hoe ik ze het beste kan vertellen. Bedankt!!
