Serieuze reacties/hulp gevraagd.

quote:smilee schreef op maandag 25 maart 2013 01:02 Ik denk dat het voor jouw belangrijk is dat je jezelf niet langer verstopt achter je problemen en je ziekte.



Probeer het volgende uit te zoeken:

-Waarom lukt het je niet om relaxt te winkelen in een vreemde omgeving?

- Wil je dat hierin wat veranderd?

- Waar ben je bang voor? Is dit reëel?

- Welke gedachten heb je?

- Wat is het ergste wat je zou kunnen over komen? Is dit reëel?

- Wat zou mij kunnen helpen?

- Hoe kan ik het voor mezelf makkelijker maken?



Ik ben er van overtuigd dat als je ECHT iets wilt, dat je heel veel kunt leren en kunt bereiken! "Ik denk dat het voor jouw belangrijk is dat je jezelf niet langer verstopt achter je problemen en je ziekte."



Precies dit. Alleen naar jou wordt waarschijnlijk wel geluisterd.

Ik denk dat jij je wel verstopt....want uit je verhaal maak ik op dat je dingen ontwijkt waar je bang voor bent. Bv alleen een stap te zetten.



Jij vraagt hoe je stappen kunt zetten?



Het voorbeeld wat je noemt van de bus is een mooie. Eerst ging je samen met iemand, je ervaarde dat er niets ergs gebeurde en uiteindelijk ging je alleen. Dit ging goed. Maar nu heb je het een tijd niet gedaan en bedenk jij je vooraf al: Als het maar goed gaat. Maar waarom zou het niet goed gaan? Maar voor je het weet groeit bij jouw alweer de angst. Nu is het voor jezelf de kunst om tegen jezelf te zeggen: ik mag het spannend vinden, maar ik hoef niet bang te zijn want de vorige keren ging het ook goed. Dus gewoon doen en probeer jezelf in de tussentijd afleiding te geven, bv door te luisteren naar je mp3 speler. En vervolgens denk ik dat je dit vaak gaat herhalen, net zolang tot het een automatisme van je word!



En deze stappen kun je keer op keer herhalen bij alle dingen die je angstig vind.



Het klinkt makkelijk hoor maar hoelang en waarom zou jij de woorden van je pestkoppen dat je waardeloos bent nog blijven geloven? Onbewust zoek je keer op keer naar de bevestiging van die gedachten. Maar maakt het jouw gelukkiger als jij daarin jezelf blijft bevestigen? En wees nou eerlijk waren die pestkoppen van jouw stiekem niet hele zielige personen, die uit hun onzekerheid en misschien wel angst gingen pesten om te voorkomen dat zij zelf gepest zouden worden? Met andere woorden neen afscheid van je pestkoppen. Ga bewust de andere kant eens op.... Elke keer als jij denkt zie je wel ik ben een mislukkeling... Ga je jezelf corrigeren. Excuus aanbieden aan jezelf, dat het niet aardig was van jezelf om zo over jezelf te denken en dat je wel wat positievers verdiend. Geef jezelf een compliment als je wat goeds hebt gedaan. Stel jezelf gerust daf je niet bang hoeft te zijn.



Veel succes en nog een stap die jezelf kunt nemen en misschien wel de belangrijkste stap is die jij kunt nemen is dat je hulp zoekt!!

Hoi,



Ik denk dat het goed is om je te realiseren dat een zekere mate van dingen spannend vinden vrij gewoon is. Iedereen is wel eens onzeker en niemand wil heel graag naar de tandarts, begrijp je?

De rest van de dingen die je noemt in je lijstje vind ik ook niet heel gek. Ik ben ook het liefste in een vertrouwde omgeving en ga altijd naar dezelfde supermarkt als dat kan, ik vind reizen met openbaar vervoer na 100x dezelfde ritten nemen eigenlijk nog steeds stressvol en ik denk dat ik vrij regelmatig verkeerd begrepen word. Kijk je uit dat je niet jezelf in het hoekje 'anders dan normaal' stopt omdat je een verkeerde perceptie hebt van wat 'normaal' is?

Het nadeel van te lang in therapie zijn is dat je denkt dat zij alles voor je gaan oplossen. Hoe rot het ook klinkt, en misschien loop je daar ook op vast, is dat je zelf uiteindelijk toch de stap moet maken om je angst te overwinnen.



Misschien heb je te lang aan het handje van een therapeut gelopen en denk je dat je het niet mer alleen kan. Tuurlijk geeft een therapeut extra ondersteuning maar hij verwacht wel dat je actief ermee aan de slag gaat.



Dat je die afspraak hebt gemaakt is al een prachtige start en er zullen nog tientallen afspraken volgen waarbij je zekerheden inbouwt en je je ongemakkelijk voelt maar dat is niet erg. Het patroon wat je moet doorbreken is ingesleten en dat is er niet zomaar uit.



Ik ben 20 jaar angstig geweest om buiten te zijn. 3 jaar geleden ben ik door medicijnen er vanaf maar omdat ik gewent ben aan de paniekaanvallen word ik onzeker omdat ze uitblijven. Raar maar waar. Beter worden is een tijd en geduldkwestie en genieten van iedere overwinning.

Heel veel succes!!!!



Ga er voor en geef niet op, vecht voor jezelf en je eigen leven!!!

quote:rakkerr1988 schreef op 25 maart 2013 @ 11:35:

Ik laat mijn profiel zodirect verwijderen door het het viva forum.

Ik dank iedereen die hier op mijn verhaal iets heeft geschreven.

Samen met Wordoffices heb ik een document aangemaakt met de meningen of ideeen waar ik echt iets mee kan. En zo kan ik terug lezen als het even tegen zit of als geheugen steuntjes. Ik ga contact zoeken met mijn huisarts om te kijken of er nog mogelijkheden zijn?. De eerste stappen zijn weer gezet naar een beter leven. Nogmaals dank! Mocht het mij allemaal niet direkt lukken of zit ik met iets zal ik zeker weer iets posten. Ik heb mijn hart kunnen luchten en voor het eerst de nacht goed door geslapen. Fijn!, dat er ook nog mensen zijn die wel begrip hebben!Waarom meld je je na zon korte tijd weer af van een forum? Juist op de lange termijn kan het prettig zijn om een plek te ontwikkelen waar je kan sparren over situaties waarin je het moeilijk hebt. Hier kan je op elk moment van de dag advies krijgen. In tegenstelling tot een psycholoog, die ook anderen moet behandelen en alleen op afspraak-tijd echt tijd voor je heeft.