Slaappillen

Ik slik Zoplicon. Al jaren. Zonder sliep ik niet en zonder slaap ik nog steeds niet. Aangezien nachtrust voor mij essentieel is, maak ik me er niet druk om. En de psychiater ook niet.

Je kunt niet meer zelfstandig slapen. Maar dat kon je toch al niet, anders was je er niet aan begonnen

Maak het jezelf niet te moeilijk.

Lekker slapen is zooooooooooooo belangrijk. Ik zou liever lekker slapen met een pilletje, dan een paar weken slecht slapen zonder.



Het wordt anders als je elke maand de dosering gaat verhogen, er whiskey of cognac bij gaat drinken of drugs nodig hebt. Maar één pil? Neuh, daar zou ik me niet gek om maken.

Oh ik kan me jouw gevoel erg goed voorstellen, TO! Ik heb ook slaapproblemen en hoewel ik nog niet aan de 'echte' slaappillen ben, is het ook een angst van mij om daar afhankelijk van te worden.. Heb helaas geen goed advies voor je, maar wil je wel een knuf geven, sterkte, het is vreselijk rot om niet te kunnen slapen.

Waarom zou je het verslaafd noemen? Voor mij voelt het iig niet als een verslaving. Als ik stop krijg ik geen ontwenningsverschijnselen, ik heb niet steeds meer nodig voor hetzelfde effect enz.

Tja beter is natuurlijk van niet, maar ik denk dat in jou geval de voordelen van de slaappil zwaarder wegen dan de nadelen.

Ik slik in de lente/zomer vrijwel elke dag hooikoorts-tabletten. Vast niet heeeeel gezond, maar zonder word ik echt gek en functioneer ik niet normaal.

Zou proberen verder gezond te leven en wellicht in de nabije toekomst proberen of er toch mogelijkheden zijn om op lange termijn van de pillen af te komen, maar er niet een te groot probleem van maken wanneer dit niet (makkelijk) lukt.

Ik slaap ook liever in zonder pilletje, maar dat gaat nu eenmaal niet.

quote:Yggdrasil- schreef op 01 januari 2015 @ 16:01:

Ik slik al maanden, zo niet jaren dezelfde dosering. Nooit meer nodig gehad, het werkt nog steeds perfect, ben alleen bang voor de lange termijn effecten. En het feit dat ik verslaafd ben klinkt extreem hefig in mijn oren. Ik wil dat gewoon niet Je zegt van iemand met diabetes of een hartpatiënt toch ook niet dat hij verslaafd is aan zijn medicijnen? Jij hebt een probleem, want je kunt uit jezelf niet slapen. Dat probleem is uitgebreid onderzocht en daar is dit medicatieadvies uit gerold. Jij hebt medicijnen nodig, anders word je ziek, dat heb je ervaren.

quote:Yggdrasil- schreef op 01 januari 2015 @ 16:15:

Ja, als je het zo zegt, heb je gewoon gelijk. Het voelt alleen niet

zo...Welkom in de categorie "was-het-maar-een-gebroken-been"

Sluit me aan bij een aantal voorgaande reacties.



Ik sliep ook al tijden slecht; tot ik 1,5 jaar geleden bijna helemaal niet meer sliep.

Letterlijk doodziek was ik ervan; het ging zo slecht dat ik bijna opgenomen zou worden. Helemaal binnenstebuiten gekeerd, onderzocht in centrum voor slaapstoornissen. De conclusie was dat in mijn situatie slaapmedicatie de beste oplossing is.

Ik slik ook zopiclon; heb aan een halve genoeg, echt heel af en toe pak ik nog een halve erbij. Dan val ik binnen een half uur in slaap en slaap ik zo'n 6 tot 7 uur per nacht; nooit aaneengesloten, ben altijd wel een paar keer wakker, maar slaap dan meestal wel weer door.



Ik ben heel blij met die medicatie en zie het echt als iets dat ik blijkbaar nodig heb, zoals iemand met diabetes insuline nodig heeft.



Niet of nauwelijks slapen is echt fnuikend voor je gezondheid.

Je gebruikt dan wel slaapmiddelen maar je bent niet verslavingsgevoelig. Anders zou je om steeds meer vragen. Ik heb precies hetzelfde slaapprobleem als jij en ik gebruik ook al jaren dezelfde dosering. Oxazepam mag ik vrij nemen, zoveel als ik wil dus. Toch neem ik er meestal twee en dat is al jaren zo en van temazepam hetzelfde verhaal. Als je verslavingsgevoelig bent, vraag je steeds meer en als je huisarts dat door krijgt en dat gaat snel, krijg je een vaststaande hoeveelheid mee en krijg je niet meer dan dat. En dan lichten ze de assistente in dat als iemand zegt zijn medicijnen kwijt te zijn geraakt, dat ze niks geven.



Daar kwam ik achter toen mijn partner en ik allebei depressief waren. Toen raakte ik echt de medicatie af en toe kwijt, ons leven was een chaos, en toen moest ik op gesprek komen. Tussen de regels door werd ik nog half beschuldigd dat ik de boel verkocht, dat gebeurt ook. Maar ik werd wel weer vertrouwd later toen het iets beter ging en nu ben ik redelijk stabiel. En heb ik carte blanche wbt slaap en sederende middelen.



In handen van niet verslavingsgevoelige mensen, die het echt nodig hebben, zijn het geen verslavende middelen. Het is wel zo dat als je stopt, als je ze tijdelijk gebruikt, dat inslapen weer even lastig is maar mensen zonder chronisch probleem, lukt stoppen meestal gewoon.



Als je wel een chronisch probleem hebt, heb je de medicatie nodig omdat er iets in je hersenen niet goed functioneert. Heel simpel. Dat noem je geen verslaving maar noodzakelijke medicatie. Je kunt er niet mee stoppen omdat dat je leven volledig zou ontwrichten. En niet slapen kan idd een psychose veroorzaken. Afhankelijk van betekent voor mij niet hetzelfde als verslaafd aan. Ook al maakt het medische daar geen onderscheid in. In de volksmond zeg je dan wel verslaafd maar er is wel een verschil.



De middelen werken gewennend, toch heb ik niet elk jaar meer medicatie nodig dus dat gewennende effect valt erg mee. Tenzij je iemand bent die er altijd nog een schepje bovenop wil doen of steeds een extra pil wil bij toegenomen stress/angst, ben je geen verslavingspatient te noemen. Ik heb in 8 jaar tijd 1 keer een ophoging gehad van de standaard medicatie. Maar ik mag dus ook meer nemen dan dat. Mijn huisarts weet dat ik er verantwoordelijk mee omga.



Misschien kun je het zo zien, je bent een verantwoordelijke verslaafde en je verslaving stelt je in staat om te leven. Hoe erg is verslaving dan nog? Het destructieve karakter waar mensen een negatieve associatie mee hebben, zit daar niet bij. En drank/drugs maken je organen honderd keer erger stuk dan medicijnen. Wees maar trots dat je alleen slaapmiddelen gebruikt om te slapen hoor. Hele volksstammen doen dat een stuk onverantwoordelijker.

Ik slik al jaren seroquel om te slapen, zonder slaap ik niet. Ik lig er niet wakker van, er zijn zoveel mensen die medicatie gebruiken om normale lichaamsfuncties en processen te ondersteunen, verbeteren of te vervangen. Heeft niks met verslaving te maken.