Psyche
alle pijlers
Slechthorend en het hele acceptatieproces.
maandag 23 juni 2014 om 11:18
Hoi hoihoi1234, heel herkenbaar wat je opschrijft! Ook ik ben al mijn hele leven hardhorend en heb een specifieke gehoorafwijking waar geen gehoorapparaten voor zijn. Die heb ik wel geprobeerd, maar ik werd daardoor door mensen zo anders behandeld! Alsof ik achterlijk was ofzo. Daarbij hielp het niets.
Zelf werk ik op kantoor waarbij ik geen telefoon heb. Alles gaat va de mail. Ik ben daar ingerold en heb nooit iets aangegeven, omdat ik bang ben dat ik dan of niet aangenomen word of anders behandeld word.
Daardoor heb ik ook vele jaren bij andere bedrijven niet prettig gewerkt, was veel energie kwijt en was bang om de telefoon aan te nemen.
Maar geweldig dat we nu het digitale tijdperk hebben! Mijn advies aan jou is dan ook om door te gaan met zoeken naar werk dat wel bij jou en je handicap past! Maar wellicht helpt het als je al gaat praten met je huidige werknemer.
Succes!
Zelf werk ik op kantoor waarbij ik geen telefoon heb. Alles gaat va de mail. Ik ben daar ingerold en heb nooit iets aangegeven, omdat ik bang ben dat ik dan of niet aangenomen word of anders behandeld word.
Daardoor heb ik ook vele jaren bij andere bedrijven niet prettig gewerkt, was veel energie kwijt en was bang om de telefoon aan te nemen.
Maar geweldig dat we nu het digitale tijdperk hebben! Mijn advies aan jou is dan ook om door te gaan met zoeken naar werk dat wel bij jou en je handicap past! Maar wellicht helpt het als je al gaat praten met je huidige werknemer.
Succes!
maandag 23 juni 2014 om 11:24
Wat een vervelende situatie! Ik heb als horende er nooit echt bij stilgestaan wat veel situaties lastig zijn voor slechthorenden of doven. Totdat ik de Amerikaanse serie Switched at Birth keek. De serie gaat over 2 meisjes die bij de geboorte per ongeluk zijn omgewisseld en 1 van de meisjes is op haar 3e doof geworden. Naast dat ik het een leuke (misschien klein beetje kinderachtige) serie vond, leerde ik ook veel over niet kunnen horen, de vooroordelen en dat mensen geen geduld hebben. Veel herkenningspunten van toen ik nog enorm stotterde. Misschien een leuke serie voor jou!
Mbt werk, als je zo versleten bent, lijkt het mij beter om te stoppen. Je gezondheid gaat voor en school straks natuurlijk ook. Super goed dat je weer terug naar school gaat! Veel succes
Mbt werk, als je zo versleten bent, lijkt het mij beter om te stoppen. Je gezondheid gaat voor en school straks natuurlijk ook. Super goed dat je weer terug naar school gaat! Veel succes
maandag 23 juni 2014 om 11:57
Om te beginnen, ik ben horend en kan me dus lastig voorstellen hoe je je echt voelt en het lijkt me vooral heel naar als je steeds tegen jezelf aanloopt. Maar ik heb wel de nodige ervaring met doven/slecht horende personen. Ik snap dat je het etiket niet wilt, maar ik denk dat het contact met anderen je wel gaat helpen. Heb je ooit van het gebarencafe gehoord? Er zijn er een paar verspreid door nederland, de grootste is in Utrecht. Het zijn verzamelpunten voor voornamelijk dove/sh jongeren die zowel gebaren als praten. Wellicht dat je zo op een makkelijke manier met wat anderen in contact komt en wat ervaringen kunt uitwisselen wbt werk.
Ohh en wat hierboven ook al genoemd werd, dankzij het digitale tijdperk is een kantoorbaan heel goed te doen en er zijn dan ook super handige oplossingen voor telefoon verkeer.
Ohh en wat hierboven ook al genoemd werd, dankzij het digitale tijdperk is een kantoorbaan heel goed te doen en er zijn dan ook super handige oplossingen voor telefoon verkeer.
maandag 23 juni 2014 om 12:13
Hoihoi, ik heb een hele andere aandoening maar ik kan je wel vertellen dat het heerlijk is om af en toe lotgenoten te spreken. Dat 'heb jij dat nou ook.."en dan maakt de ander je zin al af, want ja...die heeft dat ook. Dat is zo fijn! Dat gun ik jou ook. Zoek rustig naar de manier die het beste bij je past. Ik wordt bv niet blij van lotgenotencontact via een vereniging van patienten, veel te veel van die types bij elkaar zeg maar. Ik vind per mail, of zoals hier het forum echt veel fijner.
Succes, enne..jij komt er wel!
Succes, enne..jij komt er wel!
maandag 23 juni 2014 om 20:29
Ik snap je probleem met 'lotgenotencontact' wel hoor. Ik ben zelf ook slechthorend en ik had er vroeger echt geen zin in om alleen met andere mensen om te gaan omdat ze toevallig ook slechthorend zijn. Uiteindelijk toch eens een kijkje gaan nemen en ik vond het best fijn om een keer niet de enige te zijn die slechthorend is. En dat er gewoon eigenlijk heel makkelijk rekening met elkaar gehouden kan worden. Als je wil kan ik je wel wat tips geven qua organisaties enzo
Verder zou ik ook echt proberen om je leven wat meer aan te passen aan je gehoorproblemen. Je kan je oren namelijk niet veranderen. Hooguit een gehoorapparaat dragen of eventueel een CI (als je daar voor in aanmerking komt), maar dan nog blijf je slechthorend. Je omgeving kun je ook niet veranderen, maar je wat je wel kan veranderingen is hoe je er zelf mee omgaat en hoe je je leven er op inricht. Dus een werkplek waar je niet veel hoef te communiceren (dus niet bellen of veel klantencontact) zodat je het je jezelf zo makkelijker mogelijk maakt.
Kun je eventueel verder je HBO opleiding weer oppakken? Als slechthorende heb je ook recht op een schrijftolk. (Ik weet niet of je dat kent, maar dat is iemand die die alle spraak op een scherm schrijft zodat je niet hoeft te horen, maar kan lezen wat iemand zegt). Ook kun je de studiebegeider om extra hulp vragen. En als je er studievertraging door op loopt kun je ook langer recht krijgen op studiefinancering/studielening. (bv, ik deed een jaar langer over mijn studie vanwege mijn gehoorproblemen en daardoor kreeg ik gelukkig ook een jaar extra stufi).
Ook kun je aanspraak maken op een WAJONG uitkering. Ik kan heel goed begrijpen dat je dat overigens net wilt hoor, maar in principe heb je daar recht op. Als ik het goed heb, kun je dan ook meer begeleiding krijgen op je werkplek.
En tot slot, slechthorend zijn wil niet zeggen dat je geen leuk leven kan hebben of dat je niet kan studeren of dat je niet kan werken of reizen. Het kost soms alleen wat meer moeite. In mijn geval heb ik een nieuwe taal geleerd en heb ik daar heel heel heel veel tijd en energie in moeten stoppen. Mijn vriend die normaal horend is, pakt dat gewoon op zonder ooit veel te studeren. Dat gaat gewoon ongemerkt. Hetzelfde als met bv engels leren. Iedereen die hoort dat via de tv en via muziek, maar als je zwaar slechthorend bent, dan mis je dit soort taalontwikkelingen en moet je dat extra compenseren door op een andere manier te studeren.
Nou ja, het is een heel lang verhaal geworden, maar hopelijk heb je er wat aan
Verder zou ik ook echt proberen om je leven wat meer aan te passen aan je gehoorproblemen. Je kan je oren namelijk niet veranderen. Hooguit een gehoorapparaat dragen of eventueel een CI (als je daar voor in aanmerking komt), maar dan nog blijf je slechthorend. Je omgeving kun je ook niet veranderen, maar je wat je wel kan veranderingen is hoe je er zelf mee omgaat en hoe je je leven er op inricht. Dus een werkplek waar je niet veel hoef te communiceren (dus niet bellen of veel klantencontact) zodat je het je jezelf zo makkelijker mogelijk maakt.
Kun je eventueel verder je HBO opleiding weer oppakken? Als slechthorende heb je ook recht op een schrijftolk. (Ik weet niet of je dat kent, maar dat is iemand die die alle spraak op een scherm schrijft zodat je niet hoeft te horen, maar kan lezen wat iemand zegt). Ook kun je de studiebegeider om extra hulp vragen. En als je er studievertraging door op loopt kun je ook langer recht krijgen op studiefinancering/studielening. (bv, ik deed een jaar langer over mijn studie vanwege mijn gehoorproblemen en daardoor kreeg ik gelukkig ook een jaar extra stufi).
Ook kun je aanspraak maken op een WAJONG uitkering. Ik kan heel goed begrijpen dat je dat overigens net wilt hoor, maar in principe heb je daar recht op. Als ik het goed heb, kun je dan ook meer begeleiding krijgen op je werkplek.
En tot slot, slechthorend zijn wil niet zeggen dat je geen leuk leven kan hebben of dat je niet kan studeren of dat je niet kan werken of reizen. Het kost soms alleen wat meer moeite. In mijn geval heb ik een nieuwe taal geleerd en heb ik daar heel heel heel veel tijd en energie in moeten stoppen. Mijn vriend die normaal horend is, pakt dat gewoon op zonder ooit veel te studeren. Dat gaat gewoon ongemerkt. Hetzelfde als met bv engels leren. Iedereen die hoort dat via de tv en via muziek, maar als je zwaar slechthorend bent, dan mis je dit soort taalontwikkelingen en moet je dat extra compenseren door op een andere manier te studeren.
Nou ja, het is een heel lang verhaal geworden, maar hopelijk heb je er wat aan
maandag 23 juni 2014 om 22:30
Ik heb zelf geen gehoorproblemen, maar wel in de familie. En ik heb een keer een stagair gehad die zeer slechthorend was. Hij wilde het ook niet zeggen, waardoor veel mensen zich afvroegen waarom hij zo slecht/vreemd reageerde. Door mijn familie-ervaring herkende ik het wel, en toen het eenmaal duidelijk was, waren de problemen een stuk minder. Als mensen bv weten dat ze je aan moeten kijken als ze tegen je praten, hoef jij veel minder moeite te doen om het te verstaan. En als iemand weet dat ze je wellicht niet verstaan hebt, is er meer begrip als je bv niet reageert. Dan denken ze namelijk niet 'hallo, ze negeert me gewoon', maar 'oeps, ze heeft me niet gehoord'.
Ik begrijp dat je niet 'anders' wilt zijn, geen etiket wilt. Maar ik denk echt dat je het jezelf onnodig moeilijk maakt door het te verzwijgen. Zeker bij stages etc zou ik echt aanraden on er gewoon open over te zijn. Hoe minder moeilijk/geheimzinnig jij er over doet, hoe normaler anderen er ook mee om gaan. En die ene persoon die dan toch nog lullig doet, die had ook wel iets gevonden als je wel goed gehoord had. Dan was het wel om je schoenen of kapsel gegaan, die wil gewoon iets te zieken hebben.
Ik begrijp dat je niet 'anders' wilt zijn, geen etiket wilt. Maar ik denk echt dat je het jezelf onnodig moeilijk maakt door het te verzwijgen. Zeker bij stages etc zou ik echt aanraden on er gewoon open over te zijn. Hoe minder moeilijk/geheimzinnig jij er over doet, hoe normaler anderen er ook mee om gaan. En die ene persoon die dan toch nog lullig doet, die had ook wel iets gevonden als je wel goed gehoord had. Dan was het wel om je schoenen of kapsel gegaan, die wil gewoon iets te zieken hebben.
maandag 23 juni 2014 om 22:58
quote:nausicaa schreef op 23 juni 2014 @ 22:30:
Ik heb zelf geen gehoorproblemen, maar wel in de familie. En ik heb een keer een stagair gehad die zeer slechthorend was. Hij wilde het ook niet zeggen, waardoor veel mensen zich afvroegen waarom hij zo slecht/vreemd reageerde. Door mijn familie-ervaring herkende ik het wel, en toen het eenmaal duidelijk was, waren de problemen een stuk minder. Als mensen bv weten dat ze je aan moeten kijken als ze tegen je praten, hoef jij veel minder moeite te doen om het te verstaan. En als iemand weet dat ze je wellicht niet verstaan hebt, is er meer begrip als je bv niet reageert. Dan denken ze namelijk niet 'hallo, ze negeert me gewoon', maar 'oeps, ze heeft me niet gehoord'.
Ik begrijp dat je niet 'anders' wilt zijn, geen etiket wilt. Maar ik denk echt dat je het jezelf onnodig moeilijk maakt door het te verzwijgen. Zeker bij stages etc zou ik echt aanraden on er gewoon open over te zijn. Hoe minder moeilijk/geheimzinnig jij er over doet, hoe normaler anderen er ook mee om gaan. En die ene persoon die dan toch nog lullig doet, die had ook wel iets gevonden als je wel goed gehoord had. Dan was het wel om je schoenen of kapsel gegaan, die wil gewoon iets te zieken hebben.
Dit is precies wat ik ook wilde zeggen. Een goede vriend van mij is ook slechthorend en verzweeg dat eerst omdat hij niet anders wilde zijn. Maar daardoor kreeg hij allerlei sociale problemen want mensen vonden hem echt een vreemde snuiter. Heel lastig en frustrerend voor hem (en soms ook naar omdat er achter zn rug om geroddeld werd e.d.). Maar sinds hij er gewoon open over is, is alles zo veel makkelijker. Binnen onze vriendengroep is iedereen er zo aan gewend dat je het bijna weer zou vergeten en ook in zijn werk -wat heel communicatief is- is het volstrekt geen issue.
Ik begrijp je gevoel heel goed maar ik zou toch nadenken of je het jezelf niet te moeilijk maakt. Iedereen heeft wel wat. Dat is makkelijk gezegd, maar het is echt zo.
Ik heb zelf geen gehoorproblemen, maar wel in de familie. En ik heb een keer een stagair gehad die zeer slechthorend was. Hij wilde het ook niet zeggen, waardoor veel mensen zich afvroegen waarom hij zo slecht/vreemd reageerde. Door mijn familie-ervaring herkende ik het wel, en toen het eenmaal duidelijk was, waren de problemen een stuk minder. Als mensen bv weten dat ze je aan moeten kijken als ze tegen je praten, hoef jij veel minder moeite te doen om het te verstaan. En als iemand weet dat ze je wellicht niet verstaan hebt, is er meer begrip als je bv niet reageert. Dan denken ze namelijk niet 'hallo, ze negeert me gewoon', maar 'oeps, ze heeft me niet gehoord'.
Ik begrijp dat je niet 'anders' wilt zijn, geen etiket wilt. Maar ik denk echt dat je het jezelf onnodig moeilijk maakt door het te verzwijgen. Zeker bij stages etc zou ik echt aanraden on er gewoon open over te zijn. Hoe minder moeilijk/geheimzinnig jij er over doet, hoe normaler anderen er ook mee om gaan. En die ene persoon die dan toch nog lullig doet, die had ook wel iets gevonden als je wel goed gehoord had. Dan was het wel om je schoenen of kapsel gegaan, die wil gewoon iets te zieken hebben.
Dit is precies wat ik ook wilde zeggen. Een goede vriend van mij is ook slechthorend en verzweeg dat eerst omdat hij niet anders wilde zijn. Maar daardoor kreeg hij allerlei sociale problemen want mensen vonden hem echt een vreemde snuiter. Heel lastig en frustrerend voor hem (en soms ook naar omdat er achter zn rug om geroddeld werd e.d.). Maar sinds hij er gewoon open over is, is alles zo veel makkelijker. Binnen onze vriendengroep is iedereen er zo aan gewend dat je het bijna weer zou vergeten en ook in zijn werk -wat heel communicatief is- is het volstrekt geen issue.
Ik begrijp je gevoel heel goed maar ik zou toch nadenken of je het jezelf niet te moeilijk maakt. Iedereen heeft wel wat. Dat is makkelijk gezegd, maar het is echt zo.
dinsdag 24 juni 2014 om 11:52
Hoi Hoihoi1234
Kan me voorstellen dat de acceptatie ervan moeilijk is.
Ik mis zo ongeveer(schatting uit 2010) 12 en 15 % van mijn gehoor aan beide oren,
ze hebben dit nooit in decibellen uitgemeten en dit is van 1 onderzoek geweest maar heb me eigenlijk daarna nooit verder laten onderzoeken, omdat ik mijzelf behoorlijk wegwijs kan maken met dit gehoorverlies.
Bij mij is het ook van de he ?! en sorry wat zei je. Ik praat ook erg hard, omdat ik anders mijzelf niet versta.( is er in geslopen)
Ik heb het netjes aangegeven bij mijn werkgever, en mijn cliënten, waardoor deze begrip tonen voor mijn situatie, en me vaak op mijn stemgeluid aanspreken als "hé je mag wel wat zachter praten" en ik accepteer dit ook van hen.
ik heb ooit gewerkt in een supermarkt, ook erg veel chaos, vooral op zondag. Kwam ook standaard met hoofdpijn thuis.
Maar omdat veel mensen het accepteren, is bij mij de acceptatie heel snel gegaan. Vaak ook tegen mensen gezegd dat als ze in drukte tegen me willen praten en ik hoor ze niet, dat ze me even aan moeten tikken omdat ik me echt volledig moet focussen op iemand die dan tegen me praat.
Kan me voorstellen dat de acceptatie ervan moeilijk is.
Ik mis zo ongeveer(schatting uit 2010) 12 en 15 % van mijn gehoor aan beide oren,
ze hebben dit nooit in decibellen uitgemeten en dit is van 1 onderzoek geweest maar heb me eigenlijk daarna nooit verder laten onderzoeken, omdat ik mijzelf behoorlijk wegwijs kan maken met dit gehoorverlies.
Bij mij is het ook van de he ?! en sorry wat zei je. Ik praat ook erg hard, omdat ik anders mijzelf niet versta.( is er in geslopen)
Ik heb het netjes aangegeven bij mijn werkgever, en mijn cliënten, waardoor deze begrip tonen voor mijn situatie, en me vaak op mijn stemgeluid aanspreken als "hé je mag wel wat zachter praten" en ik accepteer dit ook van hen.
ik heb ooit gewerkt in een supermarkt, ook erg veel chaos, vooral op zondag. Kwam ook standaard met hoofdpijn thuis.
Maar omdat veel mensen het accepteren, is bij mij de acceptatie heel snel gegaan. Vaak ook tegen mensen gezegd dat als ze in drukte tegen me willen praten en ik hoor ze niet, dat ze me even aan moeten tikken omdat ik me echt volledig moet focussen op iemand die dan tegen me praat.
Never hold your head down, never say you can't, never limit yourself, never stop believing
