Snelweg-angst.....

02-03-2016 23:16 45 berichten
Alle reacties Link kopieren
Tja.... zit er behoorlijk mee.

Ondertussen alweer 4 jaar geleden dat ik tijdens het autorijden op de snelweg een paniekaanval kreeg en daarna steeds minder op de snelweg durfde te komen en uiteindelijk helemaal niet meer.

Een keer een poging gedaan om opnieuw autorijles te nemen om er vanaf te komen. Dan durfde ik het wel, met zweet op mn rug, omdat ik wist dat er elk moment ingegrepen kon worden. Maar alleen of met een gewone bijrijder durf ik echt niet!!

Ik kom er steeds mee weg, maar dit is gewoon niet hoe het hoort en ik denk er elke dag aan! Kan me niet voorstellen dat ik ooit weer angstvrij de snelweg op kan, maar wil het wel echt zo graag!!

Wie heeft hier ervaring mee? Adviezen?
Klinkt raar maar ben je bang voor het rijden op de snelweg of het hebben van nog een paniek aanval op de snelweg?



Misschien toch het in stapjes nemen. Op een tijdstip dat het niet druk is 5 min en op de eerste afslag weer eraf? Etc?
Alle reacties Link kopieren
Ik zou wat rijlessen nemen bij een rijschool.
Alle reacties Link kopieren
Zeker extra rijlessen nemen! Ik was ook erg bang op de snelweg. Destijds heel rustig opgebouwd. Twee tips zijn blijven hangen en inmiddels bijna mijn mantra op de snelweg: 1 ga niet te langzaam! Even gas inhouden is makkelijker dan gas bij moeten geven om bijvoorbeeld in te voegen. 2 hou veel afstand. Dan kun je ver vooruit kijken en heb je altijd genoeg tijd om te reageren. Inmiddels rij ik liever op de snelweg dan op straat. Sterkte.
quote:MarianneDavids schreef op 03 maart 2016 @ 00:50:

[...]





Eigenlijk wel. Ik vlieg ook niet dolgraag maar als het niet anders kan dan stap ik in een vliegtuig. Verschil tussen auto en vliegtuig is, dat je het eerste vervoermiddel zelf in de hand hebt, in een vliegtuig ben je overgeleverd. In een zeldzaam geval ligt er ergens een bom of heeft de piloot zelfmoordneigingen.

Niet dolgraag vliegen is wel wat anders dan in paniek achter het stuur zitten, je moet dat niet onderschatten.



Ik heb zelf ook altijd een hekel aan autorijden gehad, de gerichte wegen gingen goed, maar als er bv een omleiding was en ik moest een onbekend stuk rijden sloeg de paniek toe. En door die paniek ga je raar handelen. Op een gegeven moment ging ik de snelweg ontwijken door mijn angst.

Toen kreeg ik een baan waarvoor ik de snelweg op moest, en dat heeft me geholpen. Door het elke dag te doen werd de angst minder en ging die uiteindelijk weg. Ik was vooral bang dat andere bestuurders mij er niet tussen zouden laten. Mijn werkgever zei op een gegeven moment heel nuchter: "Maar die ander heeft ook een rem" en dat gaf me toch wel het inzicht dat een ander ook oplet, dat het niet alleen van mij afhangt. Gek genoeg hielp die simpele opmerking me toen wel. Nu rij ik zonder nadenken de snelweg op, als ik er niet meer aan was begonnen destijds had ik het nooit meer gedaan.
quote:hangplant schreef op 03 maart 2016 @ 00:52:

Serieuze vraag: zouden er nou mannen zijn ook die niet op de snelweg durven rijden?Yup! Mijn oom. Onhandig hoor.
Alle reacties Link kopieren
Heel herkenbaar. Jaren geleden (had toen net mijn rijbewijs) heb ik een ernstig ongeluk voor mijn ogen zien gebeuren en is er iets geknapt in mijn hoofd. Zwetend zat ik in de auto. Snelweg? De hel. Ieder stukje snelweg voelde voor mij alsof ik de hoofdrol had in 'dangerous roads', Een paar jaar lang reed ik alleen prutstukjes naar de supermarkt en zo (en zelfs dan met zweet in mijn handen). Tot ik zwanger werd van nummer 1.. ik vond van mijzelf dat ik mijn kind iig naar de eerste hulp moest kunnen brengen als er iets zou gebeuren (stukje over de snelweg). Ik nam angstrijles (à 75 euro per uur) en tijdens deze les sprak de man de wijze woorden: 'als er een ongeluk gebeurd is dit wel een heel ongelukkige combinatie van factoren... jij let niet op en de ander let ook niet op.. (ik let àltijd op, dus die optie viel al weg), en daarnaast is het in 90% van de gevallen alleen blikschade of klein letsel' .. Voor mijn gevoel ging ik altijd minstens dood op de snelweg als er iets gebeurden . Tijdens deze dure les en wijze woorden dacht ik bij mijzelf: zie mijzelf nou zitten. Beetje geld weggooien aan iets wat ik allang al kan (en heb -rijbewijs-). Ik dwong mijzelf (zwanger en al) elke dag een stukje te rijden en iig één afslag te nemen. Gebeurde nooit wat en na ongeveer een half jaar had ik het vertrouwen volledig terug (nah ja terug, had het eigenlijk nooit echt gehad).. Deze zomer ben ik alleen, met 3 kinderen op de achterbank, naar Zuid Frankrijk gereden. Zonder een spoortje van angst. Voelt zó goed. Zou bijna zeggen, als ik het kan, kan iedereen het want mijn angst was zo groot en zo diepgeworteld..



Mocht je in de buurt van Haarlem wonen dan wil ik je best op weg helpen :-)
Alle reacties Link kopieren
Ik lees mee want snelweg durf ik al jaren niet meer op
Ik lees mee, hier ook rijangst. Maar niet alleen voor de snelweg helaas.
Alle reacties Link kopieren
Is het misschien een idee om een keer op een rustige zondagochtend over de snelweg te gaan rijden? En het zo langzaam weer op te bouwen? In principe is je angst te vergelijken met vliegangst: irrationeel. Op de snelweg gebeuren relatief heel weinig ongelukken, de kans dat je een aanrijding krijgt is op binnenwegen echt veel groter.

Maar er zijn ook rijscholen die hierin gespecialiseerd zijn. Dat zou je ook eens kunnen proberen.



Ik kan me hier echt weinig bij voorstellen trouwens. Ik vind rijden op de snelweg vooral saai.......



quote:hangplant schreef op 03 maart 2016 @ 00:52:

Serieuze vraag: zouden er nou mannen zijn ook die niet op de snelweg durven rijden?

Voor mijn gevoel echt wel een stuk minder. Het heeft alles met zelfvertrouwen te maken en gevoelsmatig zou ik zeggen dat mannen door de bank genomen wat zelfverzekerder zijn dan vrouwen.



quote:MarianneDavids schreef op 02 maart 2016 @ 23:36:

Als je niet kunt invoegen omdat er geen ruimte is mag je nog over de vluchtstrook maar niet tot de volgende afslag die twintig kilometer verder is.Dat is niet correct. Je mag nooit de vluchtstrook gebruiken bij het invoegen.
Oh dear, how sad, never mind.
Alle reacties Link kopieren
quote:migudu schreef op 03 maart 2016 @ 00:22:

Nee ver van Den Haag.... maar wel aardig! Dank je!



Ja dat oefenen is ook gelijk wat ik al niet durf. Dat moment om echt die weg op te moeten rijden..... pffff daar krijg ik het al warm van.

Erg hè?!

Toch denk ik dat je het langzaam aan moet proberen. Eersy een dag richting snelweg rijden en de afslag niet nemen. En zoek een lange invoegstrook op een rustig moment uit.



En bedenk, nergens gebeuren zo weinig ongevallen als op de snelweg.
Alle reacties Link kopieren
quote:Hayek schreef op 03 maart 2016 @ 08:48:

Is het misschien een idee om een keer op een rustige zondagochtend over de snelweg te gaan rijden? En het zo langzaam weer op te bouwen? In principe is je angst te vergelijken met vliegangst: irrationeel. Op de snelweg gebeuren relatief heel weinig ongelukken, de kans dat je een aanrijding krijgt is op binnenwegen echt veel groter.

Maar er zijn ook rijscholen die hierin gespecialiseerd zijn. Dat zou je ook eens kunnen proberen.



Ik kan me hier echt weinig bij voorstellen trouwens. Ik vind rijden op de snelweg vooral saai.......





[...]



Voor mijn gevoel echt wel een stuk minder. Het heeft alles met zelfvertrouwen te maken en gevoelsmatig zou ik zeggen dat mannen door de bank genomen wat zelfverzekerder zijn dan vrouwen.





[...]



Dat is niet correct. Je mag nooit de vluchtstrook gebruiken bij het invoegen.Correct is het niet maar verpletterd worden door een vrachtwagen met een bestuurder die zijn aandacht bij zijn telefoon heeft is ook niet leuk.
verba volant, scripta manent.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben nog bezig met lessen en dacht van te voren dat ik de snelweg ook het meest eng zou vinden. Maar nu ik dus echt rijd, merk ik dat woonwijken ook nogal risicovol zijn. Scholieren op de fiets die zomaar afslaan, kinderen bij een school die direct naast de weg spelen en totaal geen verkeer of gevaar zien. Je zal er daar maar eentje van onder je auto krijgen. Dan blijft het niet bij blikschade vrees ik. En stel dat je een kind doodrijdt doordat het zomaar de weg op rent en je niet meer kunt stoppen? Zelfs al zou ik 'technisch' perfect hebben gereden en dus geen schuld hebben, ik weet niet hoe ik met zoiets om zou gaan.
Alle reacties Link kopieren
quote:famfamke schreef op 03 maart 2016 @ 09:09:

Ik ben nog bezig met lessen en dacht van te voren dat ik de snelweg ook het meest eng zou vinden. Maar nu ik dus echt rijd, merk ik dat woonwijken ook nogal risicovol zijn. Scholieren op de fiets die zomaar afslaan, kinderen bij een school die direct naast de weg spelen en totaal geen verkeer of gevaar zien. Je zal er daar maar eentje van onder je auto krijgen. Dan blijft het niet bij blikschade vrees ik. En stel dat je een kind doodrijdt doordat het zomaar de weg op rent en je niet meer kunt stoppen? Zelfs al zou ik 'technisch' perfect hebben gereden en dus geen schuld hebben, ik weet niet hoe ik met zoiets om zou gaan.

Ik wel....ik zou er kapot van zijn. Ik heb op een donker polderweggetje eens een fietser vlak voor m'n auto de berm in zien duiken. Volledig onverlicht, ik haalde een tractor in en opeens was 'ie daar. Hij/zij kon de berm induiken, dus er gebeurde niks. Ik kon er absoluut niks aan doen. En ik zie het nog voor me alsof het gisteren gebeurde....terwijl het bijna 15 jaar geleden is.......



quote:MarianneDavids schreef op 03 maart 2016 @ 09:01:

[...]





Correct is het niet maar verpletterd worden door een vrachtwagen met een bestuurder die zijn aandacht bij zijn telefoon heeft is ook niet leuk.

Ik zou ook iedereen aanraden om als het echt niet anders kan de vluchtstrook te gebruiken. Ik reageerde alleen op jouw opmerking dat het mag. Dat is onjuist.

Overigens heb ik in m'n hele leven nog nooit de vluchtstrook hoeven gebruiken bij invoegen......
Oh dear, how sad, never mind.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb begin 20 een ongeluk gehad op de snelweg. Daarna durfde ik ook niet meer de snelweg op, klamme handen, onzeker, trillen.. gewoon bang. Ik heb toen een paar rijlessen genomen bij mijn oude instructeur. Hij was vol begrip en na een aantal lessen ging het beter. Maar alleen, ik was nog steeds onzeker. Ik weet nog dat ik met een slakkengang door de bebouwde kom reed, ook niet echt handig. Ik heb doorgezet en de angst werd steeds minder. Nu rij ik al 30 jaar met veel plezier en kan het niet missen. Ook naderhand wel enge dingen meegemaakt, bijna botsing, een vrachtwagenwiel dat losschoot en dwars over de snelweg mijn kant op kwam stuiteren. Deze dingen horen erbij denk ik.

Als ik destijds niet de wil had gehad over mijn angst heen te komen, was het denk ik nooit meer gelukt. Hoe langer je niet rijdt, des te moeilijker wordt het.

Echt gaan proberen, met een goede instructeur of een vertrouwd iemand naast je. Al is het maar 1 km..
carliena wijzigde dit bericht op 03-03-2016 09:31
Reden: typfout
% gewijzigd
Horen, zien en .... reageren
Alle reacties Link kopieren
Tip: begin rustig. Pak eens zondagochtend de auto en rij dan een rustige snelweg op. Een klein stukje en een stuk wat je kent. Dan kan je zo hard rijden als ze zelf wilt en wennen aan de snelheid (wel rechts blijven rijden).



Ik snap het wel hoor. Ik heb ook heel lang de snelweg vermeden. Nu snap ik dat echt niet meer. Snelweg is echt de makkelijkste weg die je kunt hebben. Je moet alleen even wennen aan de snelheid.
Alle reacties Link kopieren
Als je echt wil kan je het beste dan inderdaad bij de ANWB of een rijschool training volgen voor rijden met angst.

Want niet lullig bedoelt, maar de meeste ongelukken worden veroorzaakt door één persoon die onzeker is en daardoor onvoorspelbaar en de andere die de verkeerde inschatting maakt (vaak door overschatting).

Dan kan je inderdaad beter weg blijven waar je bang voor bent of er iets (met hulp) aan doen.



Zo lang je tijdig richting aangeeft en de zelfde snelheid gaat rijden als het verkeer waar je tussen wilt invoegen is er overigens niets moeilijks aan op de snelweg.

Degene die invoegt of uitvoegt verricht de speciale handeling en moet zich aanpassen aan het overige verkeer. (los van de absurde hardrijders, maar die zie je ruim van voren als je regelmatig in je spiegels kijkt)

Maar helaas is juist dat puntje lastig voor mensen die bang achter het stuur zitten volgens mij.



Heb al iets te vaak een flinke remactie moeten maken door mensen die niet in durven te halen maar toch op het laatste moment in een keer naar links schieten. Na eerst 30 sec met 90 vlak achter een vrachtwagen te blijven hangen terwijl de rest van het verkeer 110-130 rijdt. Of gelijk op de rem trappen als iemand 2 km/u langzamer rijdt en je in de buurt komt. (En ja ik viel in het verleden ongetwijfeld ook onder de groep zelf overschatters)

In de tussentijd rij ik zoveel, dat ik gewoon aan het rijgedrag van iemand kan zien of ze bang zijn of niet. En kan ik er enigszins op anticiperen. (bv rekening houden met zulke inhaal acties of spontaan harder remmen dan nodig) En hou ik nog meer afstand dan voorheen.



Nog wel een serieuze vraag voor degene met rijangst.

Wat is er met bruggen, tunnels en heuvels? Zijn die enger om over heen te gaan omdat het visueel smaller wordt of dat je niet zover kan kijken oid?
quote:Hayek schreef op 03 maart 2016 @ 08:48:

Is het misschien een idee om een keer op een rustige zondagochtend over de snelweg te gaan rijden? En het zo langzaam weer op te bouwen? In principe is je angst te vergelijken met vliegangst: irrationeel. Op de snelweg gebeuren relatief heel weinig ongelukken, de kans dat je een aanrijding krijgt is op binnenwegen echt veel groter.

Ik kan me hier echt weinig bij voorstellen trouwens. Ik vind rijden op de snelweg vooral saai.......



Het gaat er niet om dat de angst irrationeel is. In een vliegtuig kun je bang zijn maar dan ben jij niet de piloot. Als jij angstig achter het stuur zit kun je niet helder denken en ben je gevaarlijk. Ik merk dat je je er niet echt iets bij voor kunt stellen, mensen zijn nogal snel geneigd om het als een beetje bang af te doen, maar die angst neemt je hele handelen over en daardoor kun je raar reageren.



Maar bij mij is het dus echt omgeslagen door het gewoon veel te doen.
Alle reacties Link kopieren
quote:Joni_de_tweede schreef op 03 maart 2016 @ 13:23:

[...]





Het gaat er niet om dat de angst irrationeel is. In een vliegtuig kun je bang zijn maar dan ben jij niet de piloot. Als jij angstig achter het stuur zit kun je niet helder denken en ben je gevaarlijk. Ik merk dat je je er niet echt iets bij voor kunt stellen, mensen zijn nogal snel geneigd om het als een beetje bang af te doen, maar die angst neemt je hele handelen over en daardoor kun je raar reageren.



Maar bij mij is het dus echt omgeslagen door het gewoon veel te doen.

Oh nee, ik begrijp dat het een echte angst is. Maar dat geldt voor vliegangst ook, dat is ook niet "een beetje bang". En hoogtevrees idem dito.

Maar ik betwijfel of iemand die bang is voor het rijden op de snelweg eigenlijk wel van zichzelf vindt dat hij/zij het onder controle heeft. In dat opzicht is het misschien wel te vergelijken met vliegangst.

Maar ik bedoelde alleen maar duidelijk te maken dat het een irrationele angst is. Simpelweg omdat er op de snelweg relatief heel weinig ongelukken gebeuren. Om die reden haalde ik vliegangst erbij, met vliegen gebeuren namelijk ook weinig ongelukken.

En natuurlijk, iemand met vliegangst heeft daar alleen zelf last van (hoewel....Dennis Bergkamp had ook vliegangst en daar had het hele Nederlands Elftal last van ), iemand die angstig op de snelweg rijdt, vormt echt een gevaar. Voor zichzelf en anderen. Wat dat betreft gaat de vergelijking zeker niet op!



Veel doen zal heus helpen, maar beginnen is denk ik het moeilijkst.......
Oh dear, how sad, never mind.
Alle reacties Link kopieren
Ik vond snelwegen tijdens mijn rijlessen doodeng. Totdat een vriend een keer tegen mij zei: 'Hoezo? Op de snelweg ga je allemaal dezelfde kant op (op jouw weghelft dan ), dat is in een woonwijk wel anders!' Toen ging er een knop om en vond ik het niet meer eng.



Paar tips (die vast ook al zijn genoemd): in het weekend 's ochtends vroeg oefenen op rustige snelwegen. Of oefenen op een snelweg waar geen invoegstrook is, maar waar de rijbaan (parallelbaan) automatisch overgaat in de snelweg. Beetje lastig uitleggen, maar op de A2 ter hoogte van Maarssen/Utrecht heb je dat. De A2 is daar driebaans en de toerit vanaf Maarssen is tweebaans. Vervolgens voegen die twee rijbanen zich bij de andere drie en zit je op de A2 zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Kun je in ieder geval wennen aan het 'ritme' van een snelweg.
Winter is coming...
Alle reacties Link kopieren
Bedankt voor de reacties.

Ik merk dat het veel met me doet.

Wil er echt vanaf, maar ben zo onzeker.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven