Psyche
alle pijlers
Sociale stress
woensdag 27 augustus 2014 om 12:29
Momenteel of eigenlijk al een hele tijd worstel ik met mijn sociale contacten.
In de loop der jaren heb ik aardig wat goede kennissen en vriendinnen om mij heen verzameld.
Ik vind het ook allemaal gezellig en leuk.
Paar jaar geleden merkte ik wel dat het mij wat op brak. Had meer tijd voor mezelf nodig, werd een beetje geleefd en leek alsof ik het deed om de anderen te pleasen. Was overbelast.
Daar heb ik ook ‘hulp’ voor gezocht. Zocht steeds niet de goede partners uit om het zo te zeggen. Eigenwaarde niet heel goed, kleine sociale angst (terwijl ik dus ook heel sociaal kan zijn…hoe tegenstrijdig)
Sinds een paar jaar woon ik samen en is mijn behoefte aan eigen tijd, tijd samen e.d. versterkt. Is op een natuurlijke manier verschoven. Ik ben zo’n iemand die niet de hele agenda vol wil hebben. Heb ook eigen tijd nodig. En dat was al een hele ontwikkeling om dat te bewerkstelligen.
Alleen merk ik nog wel dat ik me er ‘druk’ om kan maken als ik nee zeg of dat ik zeg dat ik pas over een tijdje weer tijd heb om af te spreken. Paar jaar terug volgde ik een opleiding, drukke baan etc. maar dan nog moest ik heel expliciet zeggen dat het me niet uit kwam. Erg moeilijk voor mij.
Ook heb ik het een keer aangegeven en kreeg ik een reactie, lang niet gezien wanneer spreken we weer af? Kennen anderen dit dan niet?
Als ik heel eerlijk naar mezelf ben heb ik ook maar een paar echt goede vriendinnen (gelukkig).
En spreek met sommigen kennissen af omdat dat ‘moet’. Ik kan ze niet zomaar laten vallen…? Maar die contacten zijn mij gewoon te veel.
Ik probeer nu wat minder zelf initiatief ( want zelf ben ik wel attent in kaartjes sturen, belangrijke data onthouden e.d.) te nemen maar worstel nog wel. Ik ben nu ook zwanger dus iedereen wil afspreken en dat vliegt me soms aan.
Lijkt me niet de bedoeling het voor de ander te doen, of voor een kennis die veel over zichzelf praat (daar heb ik er een paar van)…Of mensen van wie je maanden niets hoort en dan willen ze ineens volgende week afspreken....
Als een kennis mailt ik ben zo blij met onze vriendschap, terwijl ik er wat anders in sta ga ik weer om…soms ben ik ook bang dat als ik contact zoek met iemand dat diegene dan meteen weer wil afspreken. Ik ga er dus nog steeds niet heel gezond mee om helaas.
En soms ook zo tegenstrijdig. Het loopt al een paar jaar niet met een goede vriendin van mij, groeien steeds meer uit elkaar. Dat vind ik ook moeilijk om dat los te laten.
Het komt er op neer dat ik nu een druk en leuk genoeg leven heb maar heb teveel contacten, hoe lullig dit ook klinkt.
Is dit herkenbaar voor sommigen? Hoe gaan jullie hiermee om? Tips zijn zeer welkom.
In de loop der jaren heb ik aardig wat goede kennissen en vriendinnen om mij heen verzameld.
Ik vind het ook allemaal gezellig en leuk.
Paar jaar geleden merkte ik wel dat het mij wat op brak. Had meer tijd voor mezelf nodig, werd een beetje geleefd en leek alsof ik het deed om de anderen te pleasen. Was overbelast.
Daar heb ik ook ‘hulp’ voor gezocht. Zocht steeds niet de goede partners uit om het zo te zeggen. Eigenwaarde niet heel goed, kleine sociale angst (terwijl ik dus ook heel sociaal kan zijn…hoe tegenstrijdig)
Sinds een paar jaar woon ik samen en is mijn behoefte aan eigen tijd, tijd samen e.d. versterkt. Is op een natuurlijke manier verschoven. Ik ben zo’n iemand die niet de hele agenda vol wil hebben. Heb ook eigen tijd nodig. En dat was al een hele ontwikkeling om dat te bewerkstelligen.
Alleen merk ik nog wel dat ik me er ‘druk’ om kan maken als ik nee zeg of dat ik zeg dat ik pas over een tijdje weer tijd heb om af te spreken. Paar jaar terug volgde ik een opleiding, drukke baan etc. maar dan nog moest ik heel expliciet zeggen dat het me niet uit kwam. Erg moeilijk voor mij.
Ook heb ik het een keer aangegeven en kreeg ik een reactie, lang niet gezien wanneer spreken we weer af? Kennen anderen dit dan niet?
Als ik heel eerlijk naar mezelf ben heb ik ook maar een paar echt goede vriendinnen (gelukkig).
En spreek met sommigen kennissen af omdat dat ‘moet’. Ik kan ze niet zomaar laten vallen…? Maar die contacten zijn mij gewoon te veel.
Ik probeer nu wat minder zelf initiatief ( want zelf ben ik wel attent in kaartjes sturen, belangrijke data onthouden e.d.) te nemen maar worstel nog wel. Ik ben nu ook zwanger dus iedereen wil afspreken en dat vliegt me soms aan.
Lijkt me niet de bedoeling het voor de ander te doen, of voor een kennis die veel over zichzelf praat (daar heb ik er een paar van)…Of mensen van wie je maanden niets hoort en dan willen ze ineens volgende week afspreken....
Als een kennis mailt ik ben zo blij met onze vriendschap, terwijl ik er wat anders in sta ga ik weer om…soms ben ik ook bang dat als ik contact zoek met iemand dat diegene dan meteen weer wil afspreken. Ik ga er dus nog steeds niet heel gezond mee om helaas.
En soms ook zo tegenstrijdig. Het loopt al een paar jaar niet met een goede vriendin van mij, groeien steeds meer uit elkaar. Dat vind ik ook moeilijk om dat los te laten.
Het komt er op neer dat ik nu een druk en leuk genoeg leven heb maar heb teveel contacten, hoe lullig dit ook klinkt.
Is dit herkenbaar voor sommigen? Hoe gaan jullie hiermee om? Tips zijn zeer welkom.
woensdag 27 augustus 2014 om 12:38
je bent in ieder geval dus erg aangenaam gezelschap, dat lijkt me een leuk compliment 
Ik zou zelf initiatief houden voor je echte vriendinnen en dan voor jezelf bedenken hoe vaak je die graag wil zien.
De kennissen en 'bijvangst' zou ik dan toch regelmatig nee verkopen.
Kom aub voor de bevalling in het reine met niet voldoen aan andermans wensen. Straks als je kindje er is zul je nog sterker jouw eigen grenzen moeten bewaken, maar ook die van je gezin.
Je kunt niet op elk feestje komen dansen.
Ik zou zelf initiatief houden voor je echte vriendinnen en dan voor jezelf bedenken hoe vaak je die graag wil zien.
De kennissen en 'bijvangst' zou ik dan toch regelmatig nee verkopen.
Kom aub voor de bevalling in het reine met niet voldoen aan andermans wensen. Straks als je kindje er is zul je nog sterker jouw eigen grenzen moeten bewaken, maar ook die van je gezin.
Je kunt niet op elk feestje komen dansen.
woensdag 27 augustus 2014 om 12:53
Contacten uit medelijden daar moet je niet aan beginnen. De kans bestaat dat die "vriendinnen" ontzettend kwaad op je worden als ze er achter komen dat je toneelgespeeld hebt en eigenlijk liever iets anders deed met je tijd.
Want misschien was dat wederzijds zonder dat je dat wist.
Want misschien was dat wederzijds zonder dat je dat wist.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
woensdag 27 augustus 2014 om 16:15
