Psyche
alle pijlers
Somberheid
zondag 24 december 2017 om 09:35
Dag allemaal,
Ik voel al een lange tijd geen blijdschap meer. Nergens op verheugen, geen zin hebben om dingen te ondernemen, moe zijn. Het hangt vooral tegen het sombere en neerslachtige aan.
Ik probeer me hier overheen te zetten. Onderneem wel dingen en zit niet bij de pakken neer. Maar als je er geen plezier uit haalt, geeft het niet zo veel voldoening.
Aan de buitenkant zie je niets. Mijn leven lijkt goed. En dat is het op zich ook. Op mijn innerlijk leven na. Ik heb eigenlijk niets te klagen en veel dingen zitten me gewoon mee. Ik kan me ook goed voordoen en zeggen wat sociaal gewenst is. En dat doe ik dan ook meestal. Ik moet wel altijd extra Mn best doen om sociaal mee te kunnen komen. Het gaat me niet natuurlijk af.
Heb niet de makkelijkste jeugd gehad en ook mijn portie “ellende”. Ik denk veel van ons wel. Maar op een of andere manier heb ik er momenteel veel last van. Als kind veel dwanggedachtes en angsten gehad. Dat zit er nog steeds wel, ben er vatbaar voor maar kan daar tegenwoordig mee omgaan.
Heb hulp gezocht en het vermoeden is dysthymie. Dit is gelukkig nog geen officiële diagnose. Want de gedachte dat dit misschien niet overgaat, voelt moedeloos. Sta nu op een wachtlijst.
Mijn vraag is of er mensen zijn die dit herkennen of hier ervaring mee hebben? Kan het zo zijn dat ik me “gewoon” zo voel door een aanhoudende periode van teveel stress / moeilijke jeugd en een verkeerde manier van daar mee om gaan?
Hoe kan ik hier het beste mee omgaan?
En hoe kan ik evt weer genieten of ergens plezier uithalen?
Mijn lichaam zegt: rust. Ik ben zo moe, dat ik eigenlijk het gevoel heb alsof ik gewoon ziek ben en moet rusten. Tegelijkertijd, voel ik me nog somberder als ik niets doe. Ik hoop op een goede tip. Sorry voor het onsamenhangende verhaal.
Ik voel al een lange tijd geen blijdschap meer. Nergens op verheugen, geen zin hebben om dingen te ondernemen, moe zijn. Het hangt vooral tegen het sombere en neerslachtige aan.
Ik probeer me hier overheen te zetten. Onderneem wel dingen en zit niet bij de pakken neer. Maar als je er geen plezier uit haalt, geeft het niet zo veel voldoening.
Aan de buitenkant zie je niets. Mijn leven lijkt goed. En dat is het op zich ook. Op mijn innerlijk leven na. Ik heb eigenlijk niets te klagen en veel dingen zitten me gewoon mee. Ik kan me ook goed voordoen en zeggen wat sociaal gewenst is. En dat doe ik dan ook meestal. Ik moet wel altijd extra Mn best doen om sociaal mee te kunnen komen. Het gaat me niet natuurlijk af.
Heb niet de makkelijkste jeugd gehad en ook mijn portie “ellende”. Ik denk veel van ons wel. Maar op een of andere manier heb ik er momenteel veel last van. Als kind veel dwanggedachtes en angsten gehad. Dat zit er nog steeds wel, ben er vatbaar voor maar kan daar tegenwoordig mee omgaan.
Heb hulp gezocht en het vermoeden is dysthymie. Dit is gelukkig nog geen officiële diagnose. Want de gedachte dat dit misschien niet overgaat, voelt moedeloos. Sta nu op een wachtlijst.
Mijn vraag is of er mensen zijn die dit herkennen of hier ervaring mee hebben? Kan het zo zijn dat ik me “gewoon” zo voel door een aanhoudende periode van teveel stress / moeilijke jeugd en een verkeerde manier van daar mee om gaan?
Hoe kan ik hier het beste mee omgaan?
En hoe kan ik evt weer genieten of ergens plezier uithalen?
Mijn lichaam zegt: rust. Ik ben zo moe, dat ik eigenlijk het gevoel heb alsof ik gewoon ziek ben en moet rusten. Tegelijkertijd, voel ik me nog somberder als ik niets doe. Ik hoop op een goede tip. Sorry voor het onsamenhangende verhaal.
zondag 24 december 2017 om 10:59
zondag 24 december 2017 om 11:15
Als ik depressieve gevoelens heb (en vroeger ooit een echte depressie gehad) dan kan het aan verschillende dingen liggen: veel stress en oververmoeid is voor mij een trigger. Net als heel veel druk ervaren (ook vanuit mezelf, vanuit perfectionisme). Maar ook deze tijd van het jaar met de hele korte dagen en gebrek aan zon.
Wat me helpt is veel naar buiten gaan de natuur in en wandelen, ook als het regent of somber is. Rgelmatig blijven slapen en eten. Extra vitamine C slikken en elke ochtend een half uurtje achter de zonlichtlamp. Voldoende (mentale) rust nemen.
En therapie heeft me in het verleden ook veel geholpen, om mijn eigen issues uit mijn jeugd te verwerken.
Weet niet of je er iets aan hebt, maar veel de natuur in gaan om te wandelen zou ik je echt willen aanraden.
Wat me helpt is veel naar buiten gaan de natuur in en wandelen, ook als het regent of somber is. Rgelmatig blijven slapen en eten. Extra vitamine C slikken en elke ochtend een half uurtje achter de zonlichtlamp. Voldoende (mentale) rust nemen.
En therapie heeft me in het verleden ook veel geholpen, om mijn eigen issues uit mijn jeugd te verwerken.
Weet niet of je er iets aan hebt, maar veel de natuur in gaan om te wandelen zou ik je echt willen aanraden.
zondag 24 december 2017 om 11:24
Soms is er gewoon niets om te lachen. Het leven is een golfbeweging en je hebt allerlei stemmingen nodig om de volgende stemming (intens) te kunnen voelen.
Als het je een tijd voor de wind gaat dan ga je dat normaal vinden en ben je niet gelukkig meer; je wordt steeds kritischer en perfectionistischer of juist ontevredener en ongeïnteresseerder. Dus dan word je daar ongelukkig van, doet domme dingen waardoor je pas écht ongelukkig wordt. En op een dag sta je op en doet toevallig iets wat goed uitpakt, waarna je de weg naar je top weer vindt (en het dan temeer waardeert).
Maar geluk is geen blijvertje; laat je niks wijsmaken door facebook.
Als het je een tijd voor de wind gaat dan ga je dat normaal vinden en ben je niet gelukkig meer; je wordt steeds kritischer en perfectionistischer of juist ontevredener en ongeïnteresseerder. Dus dan word je daar ongelukkig van, doet domme dingen waardoor je pas écht ongelukkig wordt. En op een dag sta je op en doet toevallig iets wat goed uitpakt, waarna je de weg naar je top weer vindt (en het dan temeer waardeert).
Maar geluk is geen blijvertje; laat je niks wijsmaken door facebook.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
zondag 24 december 2017 om 11:55
Nederlanders schijnen tot de gelukkigste volkjes van de wereld te horen, tenminste gebaseerd op enquetes, maar vergeet niet dat de antwoorden vaak op feitjes gebaseerd zijn. Ben je gezond? Check. Heb je een baan? Check. Heb je genoeg vrienden? Familie? Check. Een partner? Check. Genoeg geld voor een dak, eten en media? Check. Genoeg invloed op je omgeving? Check. Je zit niet onder de plak? Check. Dus dan krijg je een mooi cijfer voor je geluk. Dat cijfer geef je zelfs aan jezelf. Maar dat zegt niets over hoe je je bestaan op dat moment beleeft; het gaat er eerder om hoeveel jouw omstandigheden waard zijn door vermoedelijk andermans ogen bezien, bijvoorkeur van iemand die het minder heeft getroffen. En zo vertel je het ook trots aan de enqueteur: "ik heb het eigenlijk goed; niets te klagen, best heel gelukkig".
Maar halleluja is er niet zo vaak hoor.
En als je denkt dat je psychische problemen hebt dat kan het nooit kwaad om eens een therapie te doen.
Maar halleluja is er niet zo vaak hoor.
En als je denkt dat je psychische problemen hebt dat kan het nooit kwaad om eens een therapie te doen.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
zondag 24 december 2017 om 15:40
Heb geen tip voor je, kan alleen maar zeggen dat dit voor mij heel erg herkenbaar is, ook vooral op dit moment. Bij mij heeft het erg veel te maken met de tijd van het jaar ook, kan echt helemaal niks met deze donkere grauwe koude dagen en word er helemaal neerslachtig van. Daar bovenop heb ik ook last van veel stress en vermoeidheid. Het is dus een soort vicieuze cirkel op dit moment en heb zelf ook nog niet echt een goede oplossing gevonden.
Ik denk maar steeds dat dit ook wel zal overwaaien, ik heb vaker last gehad van dit soort gevoelens en net zoals retrostar zegt, het leven komt nu eenmaal in golven aan ons voorbij. Probeer daar aan te denken. Goed dat je hulp hebt gezocht. Sterkte, ik weet wat je voelt
Ik denk maar steeds dat dit ook wel zal overwaaien, ik heb vaker last gehad van dit soort gevoelens en net zoals retrostar zegt, het leven komt nu eenmaal in golven aan ons voorbij. Probeer daar aan te denken. Goed dat je hulp hebt gezocht. Sterkte, ik weet wat je voelt
zondag 24 december 2017 om 15:48
zondag 24 december 2017 om 18:35
Dank voor jullie berichten en lieve woorden. Ik reageer even algemeen, want het typt niet zo lekker via de tel.
Wandelen is een goede tip. Doe ik al. Een van de weinige dingen waardoor ik me wat rustiger voel. Er toe zetten is soms moeilijk.
Sint janskruid heb ik geprobeerd. Niet zo veel resultaat gehad. Heb een tijdje AD gebruikt, maar ontzettend veel nachtmerries en geen geheugen meer. Uiteindelijk mee gestopt omdat ik er nogal akelige gedachten van kreeg.
Het voelt eigenlijk net of je een hele dikke zware jas van verdriet aan hebt. En in de winter is die jas idd altijd wat dikker. Soms is hij wat lichter, maar Ik draag hem nu al jaren. Heb het gevoel alsof ik altijd die vervelende jas aan heb, en de gemiddelde mens maar af en toe. Wil hem graag uit.
Ik weet dat je niet altijd gelukkig kunt zijn. Ik zou weleens gewoon weer blij willen zijn. Dat mis ik. Ben dankbaar voor alles dat ik heb. Daarom vind ik ook dat ik niet mag klagen. Het bespreken met mensen doe ik ook zo min mogelijk, want ik vind dat ik niet moet zeuren. Het kan nog veel erger.
Ik hoop dat de oorzaak in het vitamine gebeuren kan liggen. Dat is relatief makkelijk op te lossen. Twijfel onderhand of het niet psychisch is, dus ga alle trajecten deze keer maar in en volg het advies van mijn huisarts. Ik weet niet wat het is, wat de oorzaak is en hoe ik het kan oplossen. Heb vanalles geprobeerd, maar zonder resultaat.
Voor de mensen die het herkennen en met hetzelfde worstelen, sterkte!
Voor jullie allen: fijne kerstdagen!
Wandelen is een goede tip. Doe ik al. Een van de weinige dingen waardoor ik me wat rustiger voel. Er toe zetten is soms moeilijk.
Sint janskruid heb ik geprobeerd. Niet zo veel resultaat gehad. Heb een tijdje AD gebruikt, maar ontzettend veel nachtmerries en geen geheugen meer. Uiteindelijk mee gestopt omdat ik er nogal akelige gedachten van kreeg.
Het voelt eigenlijk net of je een hele dikke zware jas van verdriet aan hebt. En in de winter is die jas idd altijd wat dikker. Soms is hij wat lichter, maar Ik draag hem nu al jaren. Heb het gevoel alsof ik altijd die vervelende jas aan heb, en de gemiddelde mens maar af en toe. Wil hem graag uit.
Ik weet dat je niet altijd gelukkig kunt zijn. Ik zou weleens gewoon weer blij willen zijn. Dat mis ik. Ben dankbaar voor alles dat ik heb. Daarom vind ik ook dat ik niet mag klagen. Het bespreken met mensen doe ik ook zo min mogelijk, want ik vind dat ik niet moet zeuren. Het kan nog veel erger.
Ik hoop dat de oorzaak in het vitamine gebeuren kan liggen. Dat is relatief makkelijk op te lossen. Twijfel onderhand of het niet psychisch is, dus ga alle trajecten deze keer maar in en volg het advies van mijn huisarts. Ik weet niet wat het is, wat de oorzaak is en hoe ik het kan oplossen. Heb vanalles geprobeerd, maar zonder resultaat.
Voor de mensen die het herkennen en met hetzelfde worstelen, sterkte!
Voor jullie allen: fijne kerstdagen!
woensdag 27 december 2017 om 09:40
Heel mooi omschreven dit en voor mij ook heel herkenbaar.pecannootje schreef: ↑24-12-2017 18:35
Het voelt eigenlijk net of je een hele dikke zware jas van verdriet aan hebt. En in de winter is die jas idd altijd wat dikker. Soms is hij wat lichter, maar Ik draag hem nu al jaren. Heb het gevoel alsof ik altijd die vervelende jas aan heb, en de gemiddelde mens maar af en toe. Wil hem graag uit.
Ik weet dat je niet altijd gelukkig kunt zijn. Ik zou weleens gewoon weer blij willen zijn. Dat mis ik. Ben dankbaar voor alles dat ik heb. Daarom vind ik ook dat ik niet mag klagen. Het bespreken met mensen doe ik ook zo min mogelijk, want ik vind dat ik niet moet zeuren. Het kan nog veel erger.
woensdag 27 december 2017 om 09:47
En dit 100%, ik heb het ook altijd na drukke periodes en de lat hoog leggen. Het betekent echt dat ik een stapje terug moet doen, weer terug naar mezelf.Head schreef: ↑24-12-2017 11:15Als ik depressieve gevoelens heb (en vroeger ooit een echte depressie gehad) dan kan het aan verschillende dingen liggen: veel stress en oververmoeid is voor mij een trigger. Net als heel veel druk ervaren (ook vanuit mezelf, vanuit perfectionisme). Maar ook deze tijd van het jaar met de hele korte dagen en gebrek aan zon.
Wat me helpt is veel naar buiten gaan de natuur in en wandelen, ook als het regent of somber is. Regelmatig blijven slapen en eten. Extra vitamine C slikken.
Sporten helpt inderdaad ook heel goed en genoeg tijd voor jezelf inlassen, gezond eten en soms ook even helemaal niks doen, niet altijd maar ertegen in willen gaan.
Liever voor jezelf zijn maar dat is voor mij ook nog steeds een leerpunt
