Psyche
alle pijlers
Spijt van ongeluk..
donderdag 30 augustus 2012 om 20:17
2 jaar geleden heb ik een zwaar ongeluk gehad. 30 weken zwanger en 6 dagen voor mijn trouwerij.
Om 20 voor 6 heb ik mijn vriend nog gebeld;''Ja , zet de aardappels maar op. Ik kom er nu aan.'' Dit zijn bijna mijn laatste woorden geweest. Ik ben bij mijn beste vriendin weg gereden, en zou naar huis om te eten. Laatste wat ik me van de rit herinner is dat Hotel California , voor mij heeft dat liedje een speciale betekenis op de radio was.
Ik ben door een auto die van links kwam zonder te kijken geschept, macht over het stuur verloren en tegen een gebouw aangevlogen.
Ben door een oude man die met zijn hondje liep gevonden. Die man heeft slachtoffer hulp nodig gehad.
De brandweer-brigadier die met de brandweer meeging om mij los te knippen was de vader van mijn beste vriendin, waar ik ook vandaan kwam.Die man kende mij al sinds ik op de peuterspeelzaal zat. Hij heeft het er heel moeilijk mee gehad.
Heb van hem ook gehoord, dat ik mijn ogen heb gedaan , in shock en wou opstaan, wat door mijn verbrijzelde knie en gebroken been niet wou, daarna ben ik weer bewusteloos geraakt. Hij heeft dat moment , en het moment dat hij mij in de auto zag zitten met mijn handen om mijn dikke zwangere buik nog vaak in zijn slaap gezien.
De artsen zijn 18 uren aan het opereren geweest, ze hebben eerst een spoedkeizersnee uitgevoerd.Ik heb een nier van mijn broer gekregen. Mijn ouders , vriend en beste vriendin hebben die 18 uren op de gang zitten wachten. Ik had een goude ring om , die ze hebben door geknipt, en daarna hebben ze hem aan mijn vader gegeven.Kreeg hem als een propje terug, hij had uren in die ring zitten knijpen en en hij zei steeds achter elkaar, ''Je gaat niet dood, je bent sterk en je vecht.''
Ze hebben mij 2 weken in kunstmatige slaap gehouden, mijn vader en vriend hebben iedere nacht maar 2 hooguit 4 uurtjes geslapen, en maar wachten. Mijn moeder en vriendin gingen om de buurt een nacht naar huis, met constant een telefoon bij zich. Mijn moeder en verloofde gingen ook om de dag 100 km rijden om naar het ziekenhuis te gaan waar onze zoon lag.
Na 2 weken hebben ze mij gewekt. Het duurde daarna nog een week voor dat ik helder was, ze hadden mij aan pijnstillers waardoor je tussen hemel en aarde zweeft. Vanaf de 3de week kwam ik ook zo bij dat ik weer helder werd, er is mij toen verteld wat er was gebeurd, en wat ik had. Eerste waar ik natuurlijk aan dacht, waar is mijn kind?Uitgelegd dat hij in een ander ziekenhuis lag,en dat het beter was dat hij daar bleef. Als ik de 5 meter naar mijn wc kon lopen , mocht ik naar het andere ziekenhuis om mijn zoon te zien.
1 van de ergste dingen vond ik , het moment nadat er was verteld u heeft dat en dat kwamen mijn ouders, verloofde, en vriendin ze waren allemaal minstens 10 kg kwijt, lijkbleek , mijn vriend had grijze haren gekregen terwijl hij achter in de 20 was, en sindsdien zijn ze allemaal wat ouder in het gezicht geworden. Ze hebben het met de datum, nog steeds moeilijk, aan de ene kant is het een geweldige dag want het is de verjaardag van mijn zoon, maar het staat wel in hun geheugen geschrift dat het die dag maar een haar heeft gescheeld of ik en mijn zoon waren er niet geweest.
Ik voel me er heel schuldig over dat ik hun dat heb aangedaan, zij zijn door een rot periode gegaan door mijn ongeluk. Die man die mij gevonden heeft, ben ik later bij langs gegaan , op verzoek van mijn psychiater omdat die man kon niet meer normaal slapen door wat hij in de auto heeft gezien. Die man vond het heel fijn om te zien dat ik en mijn zoon er allebei boven op gekomen zijn. Hij heeft er rust mee gekregen , hij heeft het een plekje kunnen geven.
De vader van mijn vriendin die mij losgeknipt heeft die heeft mij in het ziekenhuis gezien, hij heeft er ook slecht door kunnen slapen.
Mijn vader en moeder zijn nu 2 jaar later nog niet op de plek kunnen komen, het gebouw is gerepareerd, het is dus niet meer zichtbaar. Maar ze kunnen het gewoon niet. Ik ben er wel met mijn vriend geweest, hij had er ook moeite mee.
Ik voel mij gewoon heel schuldig dat ik hun dit heb aangedaan...
Om 20 voor 6 heb ik mijn vriend nog gebeld;''Ja , zet de aardappels maar op. Ik kom er nu aan.'' Dit zijn bijna mijn laatste woorden geweest. Ik ben bij mijn beste vriendin weg gereden, en zou naar huis om te eten. Laatste wat ik me van de rit herinner is dat Hotel California , voor mij heeft dat liedje een speciale betekenis op de radio was.
Ik ben door een auto die van links kwam zonder te kijken geschept, macht over het stuur verloren en tegen een gebouw aangevlogen.
Ben door een oude man die met zijn hondje liep gevonden. Die man heeft slachtoffer hulp nodig gehad.
De brandweer-brigadier die met de brandweer meeging om mij los te knippen was de vader van mijn beste vriendin, waar ik ook vandaan kwam.Die man kende mij al sinds ik op de peuterspeelzaal zat. Hij heeft het er heel moeilijk mee gehad.
Heb van hem ook gehoord, dat ik mijn ogen heb gedaan , in shock en wou opstaan, wat door mijn verbrijzelde knie en gebroken been niet wou, daarna ben ik weer bewusteloos geraakt. Hij heeft dat moment , en het moment dat hij mij in de auto zag zitten met mijn handen om mijn dikke zwangere buik nog vaak in zijn slaap gezien.
De artsen zijn 18 uren aan het opereren geweest, ze hebben eerst een spoedkeizersnee uitgevoerd.Ik heb een nier van mijn broer gekregen. Mijn ouders , vriend en beste vriendin hebben die 18 uren op de gang zitten wachten. Ik had een goude ring om , die ze hebben door geknipt, en daarna hebben ze hem aan mijn vader gegeven.Kreeg hem als een propje terug, hij had uren in die ring zitten knijpen en en hij zei steeds achter elkaar, ''Je gaat niet dood, je bent sterk en je vecht.''
Ze hebben mij 2 weken in kunstmatige slaap gehouden, mijn vader en vriend hebben iedere nacht maar 2 hooguit 4 uurtjes geslapen, en maar wachten. Mijn moeder en vriendin gingen om de buurt een nacht naar huis, met constant een telefoon bij zich. Mijn moeder en verloofde gingen ook om de dag 100 km rijden om naar het ziekenhuis te gaan waar onze zoon lag.
Na 2 weken hebben ze mij gewekt. Het duurde daarna nog een week voor dat ik helder was, ze hadden mij aan pijnstillers waardoor je tussen hemel en aarde zweeft. Vanaf de 3de week kwam ik ook zo bij dat ik weer helder werd, er is mij toen verteld wat er was gebeurd, en wat ik had. Eerste waar ik natuurlijk aan dacht, waar is mijn kind?Uitgelegd dat hij in een ander ziekenhuis lag,en dat het beter was dat hij daar bleef. Als ik de 5 meter naar mijn wc kon lopen , mocht ik naar het andere ziekenhuis om mijn zoon te zien.
1 van de ergste dingen vond ik , het moment nadat er was verteld u heeft dat en dat kwamen mijn ouders, verloofde, en vriendin ze waren allemaal minstens 10 kg kwijt, lijkbleek , mijn vriend had grijze haren gekregen terwijl hij achter in de 20 was, en sindsdien zijn ze allemaal wat ouder in het gezicht geworden. Ze hebben het met de datum, nog steeds moeilijk, aan de ene kant is het een geweldige dag want het is de verjaardag van mijn zoon, maar het staat wel in hun geheugen geschrift dat het die dag maar een haar heeft gescheeld of ik en mijn zoon waren er niet geweest.
Ik voel me er heel schuldig over dat ik hun dat heb aangedaan, zij zijn door een rot periode gegaan door mijn ongeluk. Die man die mij gevonden heeft, ben ik later bij langs gegaan , op verzoek van mijn psychiater omdat die man kon niet meer normaal slapen door wat hij in de auto heeft gezien. Die man vond het heel fijn om te zien dat ik en mijn zoon er allebei boven op gekomen zijn. Hij heeft er rust mee gekregen , hij heeft het een plekje kunnen geven.
De vader van mijn vriendin die mij losgeknipt heeft die heeft mij in het ziekenhuis gezien, hij heeft er ook slecht door kunnen slapen.
Mijn vader en moeder zijn nu 2 jaar later nog niet op de plek kunnen komen, het gebouw is gerepareerd, het is dus niet meer zichtbaar. Maar ze kunnen het gewoon niet. Ik ben er wel met mijn vriend geweest, hij had er ook moeite mee.
Ik voel mij gewoon heel schuldig dat ik hun dit heb aangedaan...
vrijdag 31 augustus 2012 om 10:36
quote:isabella8 schreef op 31 augustus 2012 @ 10:33:
en newwoman heeft het over DIRECT na een trauma, er zat minstens 2 weken tussen dat lijkt me ook nogal uitmaken..Nee hoor, ze schrijft dat het niet ongebruikelijk is dat er in de eerste weken op de IC gedialyseerd wordt om af te wachten of de nieren herstellen.
en newwoman heeft het over DIRECT na een trauma, er zat minstens 2 weken tussen dat lijkt me ook nogal uitmaken..Nee hoor, ze schrijft dat het niet ongebruikelijk is dat er in de eerste weken op de IC gedialyseerd wordt om af te wachten of de nieren herstellen.
Stressed is just desserts spelled backwards
vrijdag 31 augustus 2012 om 10:41
ik heb hier niet precies een schema van wie wat vindt. Teuntje begon met op een nogal provocerende manier vragen stellen, kreeg toen antwoord van TO en heeft daar nooit meer op gereageerd. Dus vandaar dat ik de reactie nog even naar boven haal, als je wat verder terugleest in dit topic zul je zien waarom.
vrijdag 31 augustus 2012 om 10:52
Stel je voor dat je wel dood was gegaan (en je zoontje) hoe al die mensen er dan aan toe waren..
Dus je schuldig voelen dat je ze hier doorheen hebt gehaald???
Je leeft!
Voor alle twijfelaars, ik heb bij echt elk topic mijn twijfels..
Dat is sinds jaaaaaaaaren geleden een vriendin opbiechtte dat haar verzonnen probleem bij de Helprubriek van Viva was geplaatst.
Die zie ik hier ook zo topics openen en zo zullen er wel meer zijn.
Dus je schuldig voelen dat je ze hier doorheen hebt gehaald???
Je leeft!
Voor alle twijfelaars, ik heb bij echt elk topic mijn twijfels..
Dat is sinds jaaaaaaaaren geleden een vriendin opbiechtte dat haar verzonnen probleem bij de Helprubriek van Viva was geplaatst.
Die zie ik hier ook zo topics openen en zo zullen er wel meer zijn.
vrijdag 31 augustus 2012 om 11:46
quote:eefjewentelteefje schreef op 31 augustus 2012 @ 10:52:
Voor alle twijfelaars, ik heb bij echt elk topic mijn twijfels..
Dat is sinds jaaaaaaaaren geleden een vriendin opbiechtte dat haar verzonnen probleem bij de Helprubriek van Viva was geplaatst.
Die zie ik hier ook zo topics openen en zo zullen er wel meer zijn.
Net zoiets als die drama verhalen in Mijn Geheim enzo?
' Mijn man is verliefd op de buurman, hoe gedraag ik me nu op de buurtbbq' ..zoiets
Voor alle twijfelaars, ik heb bij echt elk topic mijn twijfels..
Dat is sinds jaaaaaaaaren geleden een vriendin opbiechtte dat haar verzonnen probleem bij de Helprubriek van Viva was geplaatst.
Die zie ik hier ook zo topics openen en zo zullen er wel meer zijn.
Net zoiets als die drama verhalen in Mijn Geheim enzo?
' Mijn man is verliefd op de buurman, hoe gedraag ik me nu op de buurtbbq' ..zoiets
vrijdag 31 augustus 2012 om 11:48
vrijdag 31 augustus 2012 om 11:57
quote:sabbaticalmeds schreef op 31 augustus 2012 @ 11:47:
transplantatie met levende donor na trauma kan best. Een nier kapot bij een ongeluk kan ook best. Wat niet kan is dat TO zegt dat ze 1 nier verloren is. Als er 1 nier kwijt is is er geen enkele reden om te transplanteren, je hebt er immers nog 1.
Mijn nichtje leeft al sinds haar babyzijn met maar 1 nier.
(ze is 40 nu)
Je hebt maar 1 goede nier nodig om te leven.
transplantatie met levende donor na trauma kan best. Een nier kapot bij een ongeluk kan ook best. Wat niet kan is dat TO zegt dat ze 1 nier verloren is. Als er 1 nier kwijt is is er geen enkele reden om te transplanteren, je hebt er immers nog 1.
Mijn nichtje leeft al sinds haar babyzijn met maar 1 nier.
(ze is 40 nu)
Je hebt maar 1 goede nier nodig om te leven.
vrijdag 31 augustus 2012 om 12:12
quote:isabella8 schreef op 31 augustus 2012 @ 10:18:
[...]
Niemand opgevallen dat TO al helemaal aan het begin heeft gereageerd op de beschuldigingen van Teuntje? Binnen 2 weken orgaandonatie bij leven is niet zo raar lijkt me als het urgent is.
Iedere orgaantranspantatie is urgent, je staat niet voor de lol op zo'n lijst, en als jij tijdens een ongeval aan beide nieren schade oploopt gaan men je eerst eens stabiliseren, en kijken wat je nierfunctie doet, intussen kan je aan de continue dialyse, hetgeen een heel normaal verschijnsel is op de IC. Dus die urgentie is er helemaal niet, er zijn genoeg middelen om de afvalstoffen eruit te filteren terwijl je intussen langzaamaan opknapt. Pas later kan met zekerheid worden gezegd of je een donornier nodig zou hebben, en zo ja dan komt je volgens mij gewoon onder aan de lijst.Als je dan een broer hebt die een nier aan je wil afstaan heb je natuurlijk hartstikke veel geluk, dan kan die hele procedure opgestart worden.
Er staat ook nergens dat dit allemaal in een operatie van 18 uur was.
Jawel hoor, dit staat in de OP "De artsen zijn 18 uren aan het opereren geweest, ze hebben eerst een spoedkeizersnee uitgevoerd.Ik heb een nier van mijn broer gekregen. Mijn ouders , vriend en beste vriendin hebben die 18 uren op de gang zitten wachten".
Bij ons in het ziekenhuis is er een verblijf voor familie, met koffie thee soep en er kan ook geslapen worden, vreemd dat die mensen op de gang hebben moeten zitten.
Kan me voorstellen dat TO er verder niet meer op wil ingaan, wat een ellende hier, je vertelt je verhaal en een aantal mensen leest slecht, leest je antwoord niet en denkt op basis van een beetje Googelen ofzo de medische waarheid in pacht te hebben...
Een beetje googelen, ik moet zeggen dat ik daar ook al aan had gedacht,ik was het niet, ik spreek uit ervaring (16 jaar vplk op IC) en dit verhaal is erg zielig en zo, maar er kloppen een paar feiten niet. Het klinkt een beetje als een aflevering van ER, dat zit er ook heel dichtbij maar is het net niet.
Ik vind het vooral schrijnend dat er hier mensen hebben gereageerd die wel dergelijke dingen hebben meegemaakt. Jegens hen vind ik het behoorlijk respectloos om van alles uit je dikke duim te zuigen
[...]
Niemand opgevallen dat TO al helemaal aan het begin heeft gereageerd op de beschuldigingen van Teuntje? Binnen 2 weken orgaandonatie bij leven is niet zo raar lijkt me als het urgent is.
Iedere orgaantranspantatie is urgent, je staat niet voor de lol op zo'n lijst, en als jij tijdens een ongeval aan beide nieren schade oploopt gaan men je eerst eens stabiliseren, en kijken wat je nierfunctie doet, intussen kan je aan de continue dialyse, hetgeen een heel normaal verschijnsel is op de IC. Dus die urgentie is er helemaal niet, er zijn genoeg middelen om de afvalstoffen eruit te filteren terwijl je intussen langzaamaan opknapt. Pas later kan met zekerheid worden gezegd of je een donornier nodig zou hebben, en zo ja dan komt je volgens mij gewoon onder aan de lijst.Als je dan een broer hebt die een nier aan je wil afstaan heb je natuurlijk hartstikke veel geluk, dan kan die hele procedure opgestart worden.
Er staat ook nergens dat dit allemaal in een operatie van 18 uur was.
Jawel hoor, dit staat in de OP "De artsen zijn 18 uren aan het opereren geweest, ze hebben eerst een spoedkeizersnee uitgevoerd.Ik heb een nier van mijn broer gekregen. Mijn ouders , vriend en beste vriendin hebben die 18 uren op de gang zitten wachten".
Bij ons in het ziekenhuis is er een verblijf voor familie, met koffie thee soep en er kan ook geslapen worden, vreemd dat die mensen op de gang hebben moeten zitten.
Kan me voorstellen dat TO er verder niet meer op wil ingaan, wat een ellende hier, je vertelt je verhaal en een aantal mensen leest slecht, leest je antwoord niet en denkt op basis van een beetje Googelen ofzo de medische waarheid in pacht te hebben...
Een beetje googelen, ik moet zeggen dat ik daar ook al aan had gedacht,ik was het niet, ik spreek uit ervaring (16 jaar vplk op IC) en dit verhaal is erg zielig en zo, maar er kloppen een paar feiten niet. Het klinkt een beetje als een aflevering van ER, dat zit er ook heel dichtbij maar is het net niet.
Ik vind het vooral schrijnend dat er hier mensen hebben gereageerd die wel dergelijke dingen hebben meegemaakt. Jegens hen vind ik het behoorlijk respectloos om van alles uit je dikke duim te zuigen
vrijdag 31 augustus 2012 om 14:15
newwoman, als het niet waar is, is dat natuurlijk respectloos. alleen ik lees het alsof haar beide nieren het niet meer deden, en bleek dat haar broer na testen kon doneren. dan is het toch niet raar als dat in 2 weken kan gebeuren? verder lees ik dat de operatie 18 uur duurde met keizersnede, maar niet dat gelijk tijdens die operatie de nier is getransplanteerd, dus dat kan in een latere operatie zijn gebeurd.ook kan ik me voorstellen dat in een eerste operatie na een ongeluk de familie op de gang zit te wachten, wellicht was sit een kamertje en is het beeldspraak. feit blijft dat ik dus niet gelijk dingen lees waarvan ik denk dit kan echt niet waar zijn. daarom vond ik de eerste reacties nogal hard. ik heb ook wel eens in een ziekenhuis gelegen en daar overkwamen me ook dingen waarvan een ander denkt, nee dat kan niet, dat is niet volgens de regels, maar het gebeurt dan toch. dus wat dat betreft vind ik dingen als 'familie moest op de gang wachten' niet zo ongeloofwaardig.
vrijdag 31 augustus 2012 om 15:13
vrijdag 31 augustus 2012 om 16:21
Isabella, ik vind het wel raar dat er staat dat ze meteen een nier van haar broer kreeg want dat staat er gewoon, en als het binnen twee weken was (want jij wilt het zo graag geloven) is het nog steeds raar, nog afgezien van het feit dat nierfunctie kan herstellen.
Want als ik het moet geloven heeft ze maarliefst twee weken gesedeerd en beademd gelegen, nauwelijks stabiel genoeg om nog een operatie aan te kunnen lijkt mij, een transplantatie nog wel, waarom moet je anders zo lang onder zeil worden gehouden, dan ben je instabiel geweest, en gaat men vast niet over tot een transplantatie.
Een voordien gezonde jonge vrouw met gezonde longen is erg veerkrachtig en zal hoogstwaarschijnlijk al snel wakker kunnen worden en zelf weer gaan ademen.
Mechanische beademing is soms noodzakelijk, maar liefst zo kort als mogelijk want het heeft, net als meer behandelingen ook genoeg nadelen.
Het hele verhaal is gewoon bijzonder ongeloofwaardig, hoe beter ik het in me probeer op te nemen, hoe ongeloofwaardiger het wordt.
Want als ik het moet geloven heeft ze maarliefst twee weken gesedeerd en beademd gelegen, nauwelijks stabiel genoeg om nog een operatie aan te kunnen lijkt mij, een transplantatie nog wel, waarom moet je anders zo lang onder zeil worden gehouden, dan ben je instabiel geweest, en gaat men vast niet over tot een transplantatie.
Een voordien gezonde jonge vrouw met gezonde longen is erg veerkrachtig en zal hoogstwaarschijnlijk al snel wakker kunnen worden en zelf weer gaan ademen.
Mechanische beademing is soms noodzakelijk, maar liefst zo kort als mogelijk want het heeft, net als meer behandelingen ook genoeg nadelen.
Het hele verhaal is gewoon bijzonder ongeloofwaardig, hoe beter ik het in me probeer op te nemen, hoe ongeloofwaardiger het wordt.
zaterdag 1 september 2012 om 16:36
"Ik heb een ongeluk gehad, in de auto van mijn vader.Hij had 2 auto's een belasting vrije en een lease auto. Ik heb in de lease auto een ongeluk gehad. Die man van de eigen koelkast heeft binnen 4 uren na het ongeluk mijn vader gebeld, met de medeling dat als hij de auto er zelf moest weg halen hij dit wel voor hem wou doen. Dit is bij mijn vader in het verkeerde keelgat geschoten,
Je kind ligt in het ziekenhuis , het is onzeker of ze de nacht wel overleefd, en dan wil iemand de auto er wel even voor je weg halen..
De vriendschap was toen ook over."
Dit schreef TO bij gierige acties. Het lijkt me dat na een dergelijk ongeluk de auto (het wrak) wordt weggesleept en niet blijft staan tot de eigenaar op dat idee komt..
Je kind ligt in het ziekenhuis , het is onzeker of ze de nacht wel overleefd, en dan wil iemand de auto er wel even voor je weg halen..
De vriendschap was toen ook over."
Dit schreef TO bij gierige acties. Het lijkt me dat na een dergelijk ongeluk de auto (het wrak) wordt weggesleept en niet blijft staan tot de eigenaar op dat idee komt..
