Psyche
alle pijlers
Stemmingswisselingen..
zondag 25 mei 2014 om 08:44
Pfff ik zit er ff doorheen en wil het één ander van mij afschrijven.
Ik heb al maandenlang last van enorme stemmingswisselingen. En deze stemmingswisselingen maken mij helemaal gek soms. Het ene moment voel ik mij goed, zit goed in mijn vel, vind alles leuk en kan de wereld weer aan.
Ik zie het dan ook weer helemaal zitten. Daten met mannen (in de liefde heb ik ook altijd pech) uitgaan, dansen etc. Maar het volgende moment voel ik mij weer down en neerslachtig en pieker en pieker en pieker. Het piekeren in combinatie met huilbuien gaan soms zo ver dat ik er echt de halve nacht wakker van lig. Ik weet soms gewoon niet hoe ik er nog mee om moet gaan en ik voel mij vaak erg onbegrepen. Onbegrepen door mijn omgeving. Ik volg momenteel ook therapie (cognitieve gedragstherapie) en dit in combinatie met mijn full time baan is soms gewoon zwaar. Ook volg ik deze therapie om het één en ander uit mijn verleden te verwerken. Daarnaast zit ik financieel ook vaak in de shit, en ben vaak erg gestresst.
Ik heb momenteel ook strubbelingen met één van mijn beste vriendinnen. Althans voor nu noem ik het maar een kennis. Ooit waren wij echt dikke vriendinnen (inmiddels alweer 12 jaar).
Ik heb in een emotionele bui mij af zitten reageren op haar toen ik ontdekte dat zij voor de zoveelste keer is wezen stappen met meiden (die ik ook goed ken) zonder dat ze er aan denkt om mij ook mee te vragen, terwijl ik dit altijd wel bij haar doe als er een feestje oid is.
Ik voelde mij weer gepasseerd en voel mij weer erg onzeker. Ik denk dat zij en die andere meiden mij niet leuk genoeg vinden om mee te vragen. Ze vind niet dat zij zich moet verantwoorden en ze heeft gezegd dat zij niet haar sociale leven aan mij gaat aanpassen etc en vind dat ik haar slecht behandel.
Ik heb mijn excuus aangeboden voor mijn gedrag en het feit dat ik zo tegen haar uitviel en heb gezegd dat ze gelijk heeft. Ze zei dat het haar kwetste dat ik denk dat ze er nooit voor mij is, terwijl ze in haar beleving wel altijd voor mij klaar staat. Ze is goed op de hoogte van mijn psychische gesteldheid en heeft gezegd dat ze om mij geeft en altijd klaar zal staan en dat ze ook weet dat ik hard met mijzelf aan het werk ben.
We hebben het een soort van uitgesproken, maar sindsdien negeert ze mij. In het bijzijn van andere praat ze niet meer tegen mij en kijkt mij nog nauwelijks aan. Dit doet erg zeer. Ik snap er echt niks van, maar ik verdom het om nog verder tijd in te steken om deze strubbelingen met haar op te lossen. Het is duidelijk dat ze nog erg boos is, terwijl ze had gezegd dat we weer met een 'schone lei' beginnen. Blijkbaar is dat voor haar toch niet het geval.
Ik wil nu echt goed aan mijzelf werken. Ik wil weer zelfvertrouwen krijgen, mijzelf aantrekkelijk vinden als ik in de spiegel kijk, goed in mijn vel zitten en niet meer steeds huilen als ik mij weer only de lonely voel en geen aandacht krijg. Aandacht in de zin dat vriendinnen contact met mij uit zichzelf zoeken en voorstellen om wat leuks te doen. Het komt namelijk allemaal van mij af..
Ik weet niet hoe ik soms verder moet. Zo als ik mij nu voel en hoe het nu gaat... zo wil ik niet nog verder gaan. Heb het gevoel dat ik een kluizenaars bestaan heb soms en dat ik echt alleen ga eindigen.
Ik volg al therapie, dus ik weet niet wat ik nog meer kan doen om de issues die ik heb op te lossen.......
Ik heb al maandenlang last van enorme stemmingswisselingen. En deze stemmingswisselingen maken mij helemaal gek soms. Het ene moment voel ik mij goed, zit goed in mijn vel, vind alles leuk en kan de wereld weer aan.
Ik zie het dan ook weer helemaal zitten. Daten met mannen (in de liefde heb ik ook altijd pech) uitgaan, dansen etc. Maar het volgende moment voel ik mij weer down en neerslachtig en pieker en pieker en pieker. Het piekeren in combinatie met huilbuien gaan soms zo ver dat ik er echt de halve nacht wakker van lig. Ik weet soms gewoon niet hoe ik er nog mee om moet gaan en ik voel mij vaak erg onbegrepen. Onbegrepen door mijn omgeving. Ik volg momenteel ook therapie (cognitieve gedragstherapie) en dit in combinatie met mijn full time baan is soms gewoon zwaar. Ook volg ik deze therapie om het één en ander uit mijn verleden te verwerken. Daarnaast zit ik financieel ook vaak in de shit, en ben vaak erg gestresst.
Ik heb momenteel ook strubbelingen met één van mijn beste vriendinnen. Althans voor nu noem ik het maar een kennis. Ooit waren wij echt dikke vriendinnen (inmiddels alweer 12 jaar).
Ik heb in een emotionele bui mij af zitten reageren op haar toen ik ontdekte dat zij voor de zoveelste keer is wezen stappen met meiden (die ik ook goed ken) zonder dat ze er aan denkt om mij ook mee te vragen, terwijl ik dit altijd wel bij haar doe als er een feestje oid is.
Ik voelde mij weer gepasseerd en voel mij weer erg onzeker. Ik denk dat zij en die andere meiden mij niet leuk genoeg vinden om mee te vragen. Ze vind niet dat zij zich moet verantwoorden en ze heeft gezegd dat zij niet haar sociale leven aan mij gaat aanpassen etc en vind dat ik haar slecht behandel.
Ik heb mijn excuus aangeboden voor mijn gedrag en het feit dat ik zo tegen haar uitviel en heb gezegd dat ze gelijk heeft. Ze zei dat het haar kwetste dat ik denk dat ze er nooit voor mij is, terwijl ze in haar beleving wel altijd voor mij klaar staat. Ze is goed op de hoogte van mijn psychische gesteldheid en heeft gezegd dat ze om mij geeft en altijd klaar zal staan en dat ze ook weet dat ik hard met mijzelf aan het werk ben.
We hebben het een soort van uitgesproken, maar sindsdien negeert ze mij. In het bijzijn van andere praat ze niet meer tegen mij en kijkt mij nog nauwelijks aan. Dit doet erg zeer. Ik snap er echt niks van, maar ik verdom het om nog verder tijd in te steken om deze strubbelingen met haar op te lossen. Het is duidelijk dat ze nog erg boos is, terwijl ze had gezegd dat we weer met een 'schone lei' beginnen. Blijkbaar is dat voor haar toch niet het geval.
Ik wil nu echt goed aan mijzelf werken. Ik wil weer zelfvertrouwen krijgen, mijzelf aantrekkelijk vinden als ik in de spiegel kijk, goed in mijn vel zitten en niet meer steeds huilen als ik mij weer only de lonely voel en geen aandacht krijg. Aandacht in de zin dat vriendinnen contact met mij uit zichzelf zoeken en voorstellen om wat leuks te doen. Het komt namelijk allemaal van mij af..
Ik weet niet hoe ik soms verder moet. Zo als ik mij nu voel en hoe het nu gaat... zo wil ik niet nog verder gaan. Heb het gevoel dat ik een kluizenaars bestaan heb soms en dat ik echt alleen ga eindigen.
Ik volg al therapie, dus ik weet niet wat ik nog meer kan doen om de issues die ik heb op te lossen.......
zondag 25 mei 2014 om 09:09
Mijn ervaring is dat hormonen enorme invloed kunnen hebben. Je zou het een tijdje bij kunnen houden. Mocht het dan met pms te maken hebben, dan kun je een week wat rustiger aan doen.
Je zou het aan je huisarts voor kunnen leggen, soms kan een extra vitamine ook al verschil maken.
Ook alcohol kan heel somber maken, als je er gevoelig voor bent ook weinig alcohol.
Je zou het aan je huisarts voor kunnen leggen, soms kan een extra vitamine ook al verschil maken.
Ook alcohol kan heel somber maken, als je er gevoelig voor bent ook weinig alcohol.
zondag 25 mei 2014 om 09:14
quote:lielie27 schreef op 25 mei 2014 @ 09:11:
Ik drink bijna niet. Dat rot gevoel van een kater vind ik verschrikkelijk.
Ik bedoel niet een kater. Ik bedoel de neerslachtigheid die je ervan kunt krijgen, als je je verder lichamelijk prima voelt.
Maar als je bijna niet drinkt, heb je daar gelukkig geen last van.
Ik drink bijna niet. Dat rot gevoel van een kater vind ik verschrikkelijk.
Ik bedoel niet een kater. Ik bedoel de neerslachtigheid die je ervan kunt krijgen, als je je verder lichamelijk prima voelt.
Maar als je bijna niet drinkt, heb je daar gelukkig geen last van.
zondag 25 mei 2014 om 09:29
Ja maar ik denk dat je dat los moet laten. Er gaat gewoon heel makkelijk weer een maand voorbij zeg maar. Ik denk dat je moet kijken in hoeverre je vrienden op een andere manier investeren in jou...
Ik heb bijvoorbeeld een vriendin die heel goed kan luisteren, eentje die áls ik dan bel altijd hele leuke ideeën heeft en een vriendin die ontzettend onbevooroordeeld is en je enorm goed kan begrijpen, en zo hebben al mijn vriendinnen wat.
Ze bellen mij misschien niet (vaak), maar ze geven wel iets anders (veel belangrijkers) terug.
Vroeger had ik wel een beste vriendin en belden we elkaar elke dag en toen dat misliep miste ik dat heel erg. Het gevoel dat iemand 'zin' in mij had, dat iemand met míj de stad in wilde/thee wilde drinken. Maar toen ik nog een beste vriendin had belde ik áltijd eerst haar en dán pas de rest. Zo is het voor anderen ook denk ik.
Maar da's wel even lastig als je problemen hebt met je beste vriendin, dat snap ik. Maar probeer het niet persoonlijk op te nemen.
Ik heb bijvoorbeeld een vriendin die heel goed kan luisteren, eentje die áls ik dan bel altijd hele leuke ideeën heeft en een vriendin die ontzettend onbevooroordeeld is en je enorm goed kan begrijpen, en zo hebben al mijn vriendinnen wat.
Ze bellen mij misschien niet (vaak), maar ze geven wel iets anders (veel belangrijkers) terug.
Vroeger had ik wel een beste vriendin en belden we elkaar elke dag en toen dat misliep miste ik dat heel erg. Het gevoel dat iemand 'zin' in mij had, dat iemand met míj de stad in wilde/thee wilde drinken. Maar toen ik nog een beste vriendin had belde ik áltijd eerst haar en dán pas de rest. Zo is het voor anderen ook denk ik.
Maar da's wel even lastig als je problemen hebt met je beste vriendin, dat snap ik. Maar probeer het niet persoonlijk op te nemen.
zondag 25 mei 2014 om 10:25
Het zijn wel belangrijke vragen die hierboven gesteld worden. De oorzaak van de stemmingswisselingen is belangrijk en maakt ook uit voor het soort behandeling waar je het meeste aan hebt. Heeft jouw psycholoog een diagnose gesteld? Waarom zet hij of zij cognitieve gedragstherapie in? Dit is namelijk niet de meest voor de hand liggende keuze, en meestal pak je er geen dingen uit je verleden mee aan (wat jij schrijft). Is de optie van medicatie besproken? De tip van korenwolf is een goede: bijhouden van je stemmingen is een goed idee omdat het altijd meer inzicht geeft. Als je psycholoog CGT-therapeut is zal deze weten hoe je dat precies aan kan pakken en waar je bij zo'n registratie op moet letten.
Je klinkt erg boos op je vriendin. Kun je er wat meer accepterend in staan? Dus dat de vriendschap even een dreun heeft gehad en tijd nodig heeft om te herstellen. Misschien weet zij ook even niet zo goed wat ze ermee aan moet, maar ze spreekt in ieder geval uit dat ze vriendinnen wil blijven.
Je klinkt erg boos op je vriendin. Kun je er wat meer accepterend in staan? Dus dat de vriendschap even een dreun heeft gehad en tijd nodig heeft om te herstellen. Misschien weet zij ook even niet zo goed wat ze ermee aan moet, maar ze spreekt in ieder geval uit dat ze vriendinnen wil blijven.
zondag 25 mei 2014 om 12:15
Ik zou een dagboekje bijhouden. Je schrijft nl dat je stemmingswisselingen hebt, en daarnaast lees ik ook een heleboel zaken die van invloed zijn op hoe je je kunt voelen. Misschien krijg je er meer zicht op als je opschrijft wat er gebeurt op een dag en hoe je je voelt.
Sterkte er iig mee, want wat de oorzaak ook is, het gevoel wat je nu hebt is gewoon heel erg vervelend.
Sterkte er iig mee, want wat de oorzaak ook is, het gevoel wat je nu hebt is gewoon heel erg vervelend.
zondag 25 mei 2014 om 13:30
quote:en vind dat ik haar slecht behandel.Je had door moeten vragen en de antwoorden tot je door moeten laten dringen in plaats van gekwetst te zijn. De vraag is: haalt zij genoeg uit de vriendschap om een prettige tijd met jou te hebben? Zo niet, en is dit iets structureels geworden, dat kan je haar niet kwalijk nemen dat ze voor een andere vriendin kiest.
zondag 25 mei 2014 om 19:40
We hadden ook zeker een prettige tijd!! Het was helemaal niet alleen maar drama. Ze liep zelf ook bij een psych dus ze weet hoe het is.
Ik weet gewoon niet wat het is. Als we één op één waren was het gezelligheid, maar in nabijheid van andere negeerde ze me altijd een beetje. Dan keek ze me bijna nooit aan als ze een verhaal vertelde en praatte ze heel weinig tegen me. Dan had ze lol met andere maar bij mij deed ze alsof ze me niet kende. Dus het speelde voorheen al langer. Maar nu de boel een beetje geescaleerd is is het 10 keer erger. Misschien is de vriendschap gewoon klaar, vandaar dat ze me niet meer mee vroeg. Ik heb al eerder vriendschappen verloren, dus zij kan er ook nog wel bij.
Ik probeer het nu maar gewoon te accepteren. Het lullige is is dat we veel gemeenschappelijke vrienden hebben.....
Ik heb de stemmingswisselingen voornamelijk als ik thuis ben. Misschien komt het door eenzaamheid. Ondanks dat ik al jaren alleen ben, kan ik mij heel eenzaam voelen. Dan hoeft het voor mij allemaal niet meer zo.
Niks interereseerd me. Ik kijk ook niet om naar het huishouden. Lig op de bank met mn laptop mij een beetje rot te voelen.
Ik denk ook dat bv een relatie voor mij niet helemaal weggelegd is. Er komt weinig op mijn pad. Heb wel relaties gehad en heb ook dates gehad maar liep steeds uit op niks. Ik ben ook, volgens mij, niet heel toegankelijk en moeilijk te benaderen. Ik weet dat ik erg geblokkeerd ben. Ik ben zo bang om gekwetst te worden.
Maar het volgende moment...... dan heb ik er weer zin in. Zet mn favoriete muziek op en kijk weer uit naar de leuke dingen en ben weer vrolijk.
De psych had cognitieve gedragstherapie ingezet vanwege mijn vele piekeren en mijn onzekerheid en mijn negativiteit.Ik analyseer alles tot op op het bot. Ook onbewust ben ik negatief over dingen, dat was haar opgevallen.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik mijn stemmingswisselingen nog niet helemaal met haar besproken heb, omdat ik dit pas sinds kort heb gerealiseerd. Dit wil ik uiteraard wel gaan doen.
Ik weet gewoon niet wat het is. Als we één op één waren was het gezelligheid, maar in nabijheid van andere negeerde ze me altijd een beetje. Dan keek ze me bijna nooit aan als ze een verhaal vertelde en praatte ze heel weinig tegen me. Dan had ze lol met andere maar bij mij deed ze alsof ze me niet kende. Dus het speelde voorheen al langer. Maar nu de boel een beetje geescaleerd is is het 10 keer erger. Misschien is de vriendschap gewoon klaar, vandaar dat ze me niet meer mee vroeg. Ik heb al eerder vriendschappen verloren, dus zij kan er ook nog wel bij.
Ik probeer het nu maar gewoon te accepteren. Het lullige is is dat we veel gemeenschappelijke vrienden hebben.....
Ik heb de stemmingswisselingen voornamelijk als ik thuis ben. Misschien komt het door eenzaamheid. Ondanks dat ik al jaren alleen ben, kan ik mij heel eenzaam voelen. Dan hoeft het voor mij allemaal niet meer zo.
Niks interereseerd me. Ik kijk ook niet om naar het huishouden. Lig op de bank met mn laptop mij een beetje rot te voelen.
Ik denk ook dat bv een relatie voor mij niet helemaal weggelegd is. Er komt weinig op mijn pad. Heb wel relaties gehad en heb ook dates gehad maar liep steeds uit op niks. Ik ben ook, volgens mij, niet heel toegankelijk en moeilijk te benaderen. Ik weet dat ik erg geblokkeerd ben. Ik ben zo bang om gekwetst te worden.
Maar het volgende moment...... dan heb ik er weer zin in. Zet mn favoriete muziek op en kijk weer uit naar de leuke dingen en ben weer vrolijk.
De psych had cognitieve gedragstherapie ingezet vanwege mijn vele piekeren en mijn onzekerheid en mijn negativiteit.Ik analyseer alles tot op op het bot. Ook onbewust ben ik negatief over dingen, dat was haar opgevallen.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik mijn stemmingswisselingen nog niet helemaal met haar besproken heb, omdat ik dit pas sinds kort heb gerealiseerd. Dit wil ik uiteraard wel gaan doen.
