Psyche
alle pijlers
Strubbelingen met collega
zondag 24 juni 2012 om 08:16
Waarschuwing: het kinderachtigheidsgehalte ligt vrij hoog voor iemand van 28 (ik) en 23 (collega).
Ik heb sinds een paar dagen moeite met een paar acties van die collega. Het gaat erom dat we allebei dit weekend vrij zijn, samen met nog een paar meiden hier. Met onregelmatige shifts en weekendwerk, samen met het mooie weer dit weekend hier in Frankrijk was dat een buitenkansje om met zijn allen naar een meer te gaan om lekker te zonnen. Ik heb aangegeven daar ook wel zin in te hebben, dik een week van te voren, en een dag van te voren, afgelopen vrijdag.
Ik heb twee keer moeten vragen wat de plannen zijn en welke dag we zouden gaan, maar die ene collega, M. bleef altijd vaag. Ondertussen hoorde ik via via dat er wel degelijk plannen waren, en dat ik daar gewoon nooit bij betrokken ben.
Gisterochtend zag ik op facebook dat ze toch gegaan zijn! Ik hoef jullie vast niet te vertellen dat dat als een trap na voelt en dat ik me buiten spel gezet voel.
Ik heb toen M geprobeerd te bellen en haar een sms gestuurd, hier heeft zij toen niet op gereageerd. Die sms was overigens gewoon een vriendelijke vraag, of ze niet iemand vergeten waren?
Het is helemaal goed gekomen met mijn weekend, en met een statusupdate heb ik laten blijken dat ik gister interessante dingen heb ondernomen met leuke en oprechte collega`s, dat laatste woord min of meer als sneer bedoeld naar collega M. I know kinderachtig, maar ik was gewoon echt aangedaan door dit voorval! Het liefst had ik er gewoon met haar over gepraat, maar dat is vrij lastig als ze haar telefoon niet opneemt.
Gisteravond kreeg ik een bericht in mijn inbox, vol verwijten, dat ze zelf moest weten hoe ze haar weekend indeelt etc.
Hier heb ik gewoon een fatsoenlijk bericht op teruggestuurd, met de uitleg dat ik me afvraag waarom ik niet gewoon bij de plannen ben betrokken, dat ik erom heb gevraagd en dat dit als een trap na voelt. Niks gemeens, gewoon vragen, uitleg en de uitgesproken hoop dat hier gewoon over gepraat kan worden.
Dit alles voor de beeldvorming. Ik vind dit echt verschrikkelijk, het raakt me juist zo erg omdat ik een enorm pestverleden heb en ik mij afvraag waarom dit mij nou juist weer moet overkomen. Ik wil helemaal niet dat dit me zo raakt, maar het gebeurt hierdoor toch!
Het van me afschrijven helpt ook wel, en ik heb er ook met mijn vriend en mijn lieve buurvrouw over gepraat, maar het blijft steken.
Wat kan ik verder nog ondernemen? Ik wil gewoon van dit gevoel af!
Groetjes
Ik heb sinds een paar dagen moeite met een paar acties van die collega. Het gaat erom dat we allebei dit weekend vrij zijn, samen met nog een paar meiden hier. Met onregelmatige shifts en weekendwerk, samen met het mooie weer dit weekend hier in Frankrijk was dat een buitenkansje om met zijn allen naar een meer te gaan om lekker te zonnen. Ik heb aangegeven daar ook wel zin in te hebben, dik een week van te voren, en een dag van te voren, afgelopen vrijdag.
Ik heb twee keer moeten vragen wat de plannen zijn en welke dag we zouden gaan, maar die ene collega, M. bleef altijd vaag. Ondertussen hoorde ik via via dat er wel degelijk plannen waren, en dat ik daar gewoon nooit bij betrokken ben.
Gisterochtend zag ik op facebook dat ze toch gegaan zijn! Ik hoef jullie vast niet te vertellen dat dat als een trap na voelt en dat ik me buiten spel gezet voel.
Ik heb toen M geprobeerd te bellen en haar een sms gestuurd, hier heeft zij toen niet op gereageerd. Die sms was overigens gewoon een vriendelijke vraag, of ze niet iemand vergeten waren?
Het is helemaal goed gekomen met mijn weekend, en met een statusupdate heb ik laten blijken dat ik gister interessante dingen heb ondernomen met leuke en oprechte collega`s, dat laatste woord min of meer als sneer bedoeld naar collega M. I know kinderachtig, maar ik was gewoon echt aangedaan door dit voorval! Het liefst had ik er gewoon met haar over gepraat, maar dat is vrij lastig als ze haar telefoon niet opneemt.
Gisteravond kreeg ik een bericht in mijn inbox, vol verwijten, dat ze zelf moest weten hoe ze haar weekend indeelt etc.
Hier heb ik gewoon een fatsoenlijk bericht op teruggestuurd, met de uitleg dat ik me afvraag waarom ik niet gewoon bij de plannen ben betrokken, dat ik erom heb gevraagd en dat dit als een trap na voelt. Niks gemeens, gewoon vragen, uitleg en de uitgesproken hoop dat hier gewoon over gepraat kan worden.
Dit alles voor de beeldvorming. Ik vind dit echt verschrikkelijk, het raakt me juist zo erg omdat ik een enorm pestverleden heb en ik mij afvraag waarom dit mij nou juist weer moet overkomen. Ik wil helemaal niet dat dit me zo raakt, maar het gebeurt hierdoor toch!
Het van me afschrijven helpt ook wel, en ik heb er ook met mijn vriend en mijn lieve buurvrouw over gepraat, maar het blijft steken.
Wat kan ik verder nog ondernemen? Ik wil gewoon van dit gevoel af!
Groetjes
zondag 24 juni 2012 om 08:23
Ze wilde(n?) je er niet bij hebben, dus ben je niet uitgenodigd.
Het was eerlijker geweest als iemand dat gewoon op een nette manier tegen je gezegd had.
Ik snap niet zo goed waarom je zo iemand achterna blijft lopen, en zou sowieso niet zo veel met collegas willen buiten het werk om, mijn ervaring is dat daar altijd gezeik van komt.
Het was eerlijker geweest als iemand dat gewoon op een nette manier tegen je gezegd had.
Ik snap niet zo goed waarom je zo iemand achterna blijft lopen, en zou sowieso niet zo veel met collegas willen buiten het werk om, mijn ervaring is dat daar altijd gezeik van komt.
zondag 24 juni 2012 om 08:30
Waarom wil je perse mee als het duidelijk is dat ze je niet bij de plannen betrokken hebben? Collega links laten liggen. Daar wil je toch niet eens meer mee zonnen? Blijkbaar zie jij jullie relatie anders dan dat zij het doen. Ga leuke dingen doen met vriendinnen ipv met collega's, krijg je dit gezeur ook niet.
zondag 24 juni 2012 om 08:32
M. vindt jou denk ik niet zo leuk. Kan je het goed met de anderen vinden die meegingen? Waarom heb je niet aan hen gevraagd wat ze gingen doen, in plaats van steeds aan M. als die klik er niet is tussen jullie?
Je woont in Frankrijk neem ik aan, gezien je nick? Als je geen aansluiting vind bij dat groepje (is dat zo?): waarom ben je dan niet lekker naar het meer gegaan met vrienden of met die collega's met wie je uiteindelijk hebt afgesproken? Je bent niet van M. afhankelijk.
Het is verder niet je vraag, maar ik vind "of ze niet iemand vergeten zijn?" helemaal geen vriendelijk smsje. En dat je met een Facebook-sneer moet laten blijken dat je ook wat leuks hebt gedaan is inderdaad vrij kinderachtig. Waarom moet je dat laten blijken? Voor wie? Wat maakt het uit als je niks interessants hebt gedaan? En denk je echt dat het M. (en die anderen) boeit of je iets interessants hebt gedaan?
Je woont in Frankrijk neem ik aan, gezien je nick? Als je geen aansluiting vind bij dat groepje (is dat zo?): waarom ben je dan niet lekker naar het meer gegaan met vrienden of met die collega's met wie je uiteindelijk hebt afgesproken? Je bent niet van M. afhankelijk.
Het is verder niet je vraag, maar ik vind "of ze niet iemand vergeten zijn?" helemaal geen vriendelijk smsje. En dat je met een Facebook-sneer moet laten blijken dat je ook wat leuks hebt gedaan is inderdaad vrij kinderachtig. Waarom moet je dat laten blijken? Voor wie? Wat maakt het uit als je niks interessants hebt gedaan? En denk je echt dat het M. (en die anderen) boeit of je iets interessants hebt gedaan?
zondag 24 juni 2012 om 09:01
Lullig ja. Helaas is een collega niet verplicht om tijdens vrije tijd met je om te gaan. Haal e.a. van facebook, stop met bellen en smsen en laat je collega met rust in haar vrije tijd.
Zoek andere mensen op evt buiten het werk met wie je leuke dingen kunt doen.
Zoek andere mensen op evt buiten het werk met wie je leuke dingen kunt doen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 24 juni 2012 om 09:03
Lig je bij een hele groep dan niet zo goed als je dacht of alleen bij die ene collega?
Ik kan me indenken dat je, werkend in het buitenland, graag met je collega's op zou trekken. Het is alleen voor je collega' geen verplichting om met je om te gaan en ik denk dat je er beter aan doet ze te laten en je eigen plan te trekken.
Wel ruk hoor als je je buitengesloten voelt.
Ben je daar voor bepaalde tijd of heb je er een vaste baan en verblijfplaats?
Ik kan me indenken dat je, werkend in het buitenland, graag met je collega's op zou trekken. Het is alleen voor je collega' geen verplichting om met je om te gaan en ik denk dat je er beter aan doet ze te laten en je eigen plan te trekken.
Wel ruk hoor als je je buitengesloten voelt.
Ben je daar voor bepaalde tijd of heb je er een vaste baan en verblijfplaats?
zondag 24 juni 2012 om 09:05
Ze is je collega dus zal ze met je samen moeten werken onder werktijd en zich dan fatsoenlijk tegen je moeten gedragen maar haar vrije tijd mag ze zo invullen als ze zelf wil.
Ze vind jou niet aardig genoeg om in haar vrije tijd mee naar een meertje te nemen dus vraagt ze je niet mee. Het was netter van haar geweest omdat even rechtstreeks tegen je te zeggen dan je te negeren. Maar de meeste mensen vinden het erg moeilijk om iemand rechtstreeks in het gezicht te moeten afwijzen.
Ze vind jou niet aardig genoeg om in haar vrije tijd mee naar een meertje te nemen dus vraagt ze je niet mee. Het was netter van haar geweest omdat even rechtstreeks tegen je te zeggen dan je te negeren. Maar de meeste mensen vinden het erg moeilijk om iemand rechtstreeks in het gezicht te moeten afwijzen.
zondag 24 juni 2012 om 09:09
Jeetje TO, ik kreeg ontzettende jeuk na het lezen van je OP. Je hebt duidelijk niet heel subtiel laten merken dat je ook wel mee wilde naar dat meer om te gaan zonnen maar die collega (en haar vrienden/ vriendinnen) zien jou duidelijk niet zitten. Waarom zou je je dan zo opdringen, en dan ook nog gaan bellen je lijkt wel een stalker, getverdemme!
Hou de eer aan jezelf joh. Snap ook niet zo waarom je per sé via facebook gelinked moet zijn aan je collega's trouwens, dat zou ik echt niet in mijn hoofd halen ik houd werk en privé strikt gescheiden en als ik dergelijke posts lees weet ik ook weer waarom... brrrrr....
Hou de eer aan jezelf joh. Snap ook niet zo waarom je per sé via facebook gelinked moet zijn aan je collega's trouwens, dat zou ik echt niet in mijn hoofd halen ik houd werk en privé strikt gescheiden en als ik dergelijke posts lees weet ik ook weer waarom... brrrrr....
zondag 24 juni 2012 om 09:11
Ik snap het denk ik ook niet helemaal. Er is dus iemand die je liever niet mee wil hebben, en toch wil je graag met hen mee. Daarna zeg je dat je een leuke weekend hebt gehad met andere collega's. Dan ga je toch met hen om?
Het was netjes van hen geweest als ze je hadden gezegd dat je niet mee mocht, maar ik vind jou eigenlijk het meest kinderachtig reageren. Het valt me ook op dat je al je pijlen op 1 collega richt, terwijl ze toch echt met meerdere meiden weggegaan zijn. De anderen hadden toch ook iets kunnen zeggen? Klinkt een beetje alsof je de schuld bij haar wilt leggen, waarom heeft zij het gedaan in jouw ogen?
Het hele verhaal klinkt mij gewoon alsof jij er graag bij had willen horen en dat is nou eenmaal niet zo. Door je pestverleden zit je daar nu mee. Maar blijkbaar heb je ook collega's waar je wel leuke dingen mee kunt doen, dus gewoon je energie in hen steken en je niet opdringen aan het andere clubje.
Het was netjes van hen geweest als ze je hadden gezegd dat je niet mee mocht, maar ik vind jou eigenlijk het meest kinderachtig reageren. Het valt me ook op dat je al je pijlen op 1 collega richt, terwijl ze toch echt met meerdere meiden weggegaan zijn. De anderen hadden toch ook iets kunnen zeggen? Klinkt een beetje alsof je de schuld bij haar wilt leggen, waarom heeft zij het gedaan in jouw ogen?
Het hele verhaal klinkt mij gewoon alsof jij er graag bij had willen horen en dat is nou eenmaal niet zo. Door je pestverleden zit je daar nu mee. Maar blijkbaar heb je ook collega's waar je wel leuke dingen mee kunt doen, dus gewoon je energie in hen steken en je niet opdringen aan het andere clubje.
zondag 24 juni 2012 om 09:36
Verdrietig voor je maar als ze je mee hadden gewild hadden ze wel gezegd "He Toulouse, we gaan dit weekend naar het meer, zin om mee te gaan?"
Zet jezelf niet voor schut door 2x te zeggen dat je ook mee wil, te bellen, te smsen en een sneer op facebook te zetten.
Ik weet niet met hoeveel collega's jullie zijn maar vaak ontstaan er vriendinnengroepjes en die zijn niet verplicht om alle collega's mee te vragen.
Zet jezelf niet voor schut door 2x te zeggen dat je ook mee wil, te bellen, te smsen en een sneer op facebook te zetten.
Ik weet niet met hoeveel collega's jullie zijn maar vaak ontstaan er vriendinnengroepjes en die zijn niet verplicht om alle collega's mee te vragen.
zondag 24 juni 2012 om 09:41
Misschien een belangrijk detail, die eerste keer dat we het erover gehad hebben was het plan dus wél dat ik mee zou gaan, twee van de anderen vonden dit ook gezellig, met hen heb ik gewoon goed contact.
Nee als bovenstaande niet het geval was geweest, had ik er verder ook geen vragen over gesteld, natuurlijk niet!
Ik loop echt niet achter die M aan, ik had door dat gesprek gewoon andere verwachtingen en loop nu keihard tegen een muur op.
Dat ze me wellicht niet mag, dat is haar goed recht. Niet iedereen hoeft met me weg te lopen. Ik had gewoon graag een antwoord van haar gehad op mijn bericht (die overigens best vriendelijk geformuleerd was btw, meer als grap). Een van die andere dames heeft wel een antwoord gegeven, die snapte er niks van, zij had wél gewild dat ik erbij kwam maar merkte ook dat M dat niet wilde en het dus niet doorging.
Natuurlijk kom ik hier overheen, en bijt ik me hier niet zo erg in vast als jullie denken. Het raakt me alleen meer dan ik zou willen, ik had een eerlijker bericht terug verwacht. Nu besef ik maar al te goed dat ik dat van haar niet hoef te verwachten.
Ik heb gister een hoop leuke dingen gedaan, en dat ga ik vandaag ook weer doen.
Nee als bovenstaande niet het geval was geweest, had ik er verder ook geen vragen over gesteld, natuurlijk niet!
Ik loop echt niet achter die M aan, ik had door dat gesprek gewoon andere verwachtingen en loop nu keihard tegen een muur op.
Dat ze me wellicht niet mag, dat is haar goed recht. Niet iedereen hoeft met me weg te lopen. Ik had gewoon graag een antwoord van haar gehad op mijn bericht (die overigens best vriendelijk geformuleerd was btw, meer als grap). Een van die andere dames heeft wel een antwoord gegeven, die snapte er niks van, zij had wél gewild dat ik erbij kwam maar merkte ook dat M dat niet wilde en het dus niet doorging.
Natuurlijk kom ik hier overheen, en bijt ik me hier niet zo erg in vast als jullie denken. Het raakt me alleen meer dan ik zou willen, ik had een eerlijker bericht terug verwacht. Nu besef ik maar al te goed dat ik dat van haar niet hoef te verwachten.
Ik heb gister een hoop leuke dingen gedaan, en dat ga ik vandaag ook weer doen.
zondag 24 juni 2012 om 09:47
Nogmaals, een week geleden was het plan wél dat ik mee zou gaan, zaten we erover te praten met M erbij, vandaar die verwachting. Dan is het toch niet zo raar dat ik nu teleurgesteld ben?
Misschien krijgen jullie een compleet verkeerd beeld van me, ik ben juist niet zo`n type die altijd moet vragen of ze pleeeaaaase mee mag, ik ben vaak degene die dingen (mee)organiseert, en als iemand mij daar niet bij betrekt begrijp ik dat bericht en lig er verder niet van wakker. In dit geval is de kloof tussen de verwachting en het gebeurde alleen zo ontiegelijk groot, dat ik daar vraagtekens bij zet.
Misschien krijgen jullie een compleet verkeerd beeld van me, ik ben juist niet zo`n type die altijd moet vragen of ze pleeeaaaase mee mag, ik ben vaak degene die dingen (mee)organiseert, en als iemand mij daar niet bij betrekt begrijp ik dat bericht en lig er verder niet van wakker. In dit geval is de kloof tussen de verwachting en het gebeurde alleen zo ontiegelijk groot, dat ik daar vraagtekens bij zet.
zondag 24 juni 2012 om 09:49
Ik snap je gevoel wel....ja maar je zou mee en dan opeens niet en er vervolgens achter komen dat de anderen (die je dus wel mee wilden hebben) wel zijn gegaan. Dat gevoel bijt zich om je hart en je voelt je gewoon even knap waardeloos.
Dan kun je twee dingen doen....met dat gevoel rond blijven lopen en alles vanuit dat gevoel gaan beredeneren wat die ene collega aangaat. Of je (probeert) stapt er overheen en trekt je eigen plan en zorgt er zelf voor dat je leuke dingen kan gaan doen. Stel je niet te afhankelijk op dat scheelt al 2 slokken op een borrel.
Dan kun je twee dingen doen....met dat gevoel rond blijven lopen en alles vanuit dat gevoel gaan beredeneren wat die ene collega aangaat. Of je (probeert) stapt er overheen en trekt je eigen plan en zorgt er zelf voor dat je leuke dingen kan gaan doen. Stel je niet te afhankelijk op dat scheelt al 2 slokken op een borrel.
