Psyche
alle pijlers
Student met heimwee...
zondag 18 oktober 2015 om 00:59
Hallo allemaal,
Vroeger, toen ik klein was, had ik veel last van heimwee. Logeren bij vriendjes, dat vond ik dood eng!
Pas aan het einde van de basisschool kon ik een nachtje overleven, maar het heimwee naar thuis is altijd bijhebleven. Ik vind het niet fijn om lang weg te zijn van thuis, van mijn familie en het bekende...
Nu ben ik een tweedejaars student, en moet ik 3 uur reizen om bij mijn universiteit in Wageningen te komen. Echter elk weekend is het weer hetzelfde: zondagavond dat ik in de trein moet. En dit vind ik verschrikkelijk! Ik wil namelijk helemaal niet weg. Ik wil thuis blijven.
Kortom, ik zit er bijna elke keer weer (dit al een jaar lang) tegen op om naar mijn kamer te gaan bij de universiteit.
Ik red mezelf daar prima en ga met veel mensen om, maar toch elke zondag voel ik me gewoon kut. Dan denk ik bij mezelf, waarom heb ik voor die studie gekozen, terwijl in mijn mooie thuis stad 100x meer te beleven is. Ik voel totaal geen verbinding met Wageningen.
Dolgraag zie ik mezelf er minder om geven en gewoon vrolijk die treinen te nemen. Heeft iemand ideeën hoe ik mezelf hiermee kan helpen? Stoppen met de studie is ook zonde
Vroeger, toen ik klein was, had ik veel last van heimwee. Logeren bij vriendjes, dat vond ik dood eng!
Pas aan het einde van de basisschool kon ik een nachtje overleven, maar het heimwee naar thuis is altijd bijhebleven. Ik vind het niet fijn om lang weg te zijn van thuis, van mijn familie en het bekende...
Nu ben ik een tweedejaars student, en moet ik 3 uur reizen om bij mijn universiteit in Wageningen te komen. Echter elk weekend is het weer hetzelfde: zondagavond dat ik in de trein moet. En dit vind ik verschrikkelijk! Ik wil namelijk helemaal niet weg. Ik wil thuis blijven.
Kortom, ik zit er bijna elke keer weer (dit al een jaar lang) tegen op om naar mijn kamer te gaan bij de universiteit.
Ik red mezelf daar prima en ga met veel mensen om, maar toch elke zondag voel ik me gewoon kut. Dan denk ik bij mezelf, waarom heb ik voor die studie gekozen, terwijl in mijn mooie thuis stad 100x meer te beleven is. Ik voel totaal geen verbinding met Wageningen.
Dolgraag zie ik mezelf er minder om geven en gewoon vrolijk die treinen te nemen. Heeft iemand ideeën hoe ik mezelf hiermee kan helpen? Stoppen met de studie is ook zonde
anoniem_240947 wijzigde dit bericht op 18-10-2015 01:01
Reden: error
Reden: error
% gewijzigd
zondag 18 oktober 2015 om 14:30
zondag 18 oktober 2015 om 14:37
quote:ZaraZara100 schreef op 18 oktober 2015 @ 14:20:
Arnhem is niet de stad waar hij vandaan komt dus dat vindt hij ook eng. Hij wil zijn eigen familie en vrienden uit het noorden en anders niets.Eng? Ik voel geen verbinding met de stad en ben niet in staat het als mijn echte "thuis" te zien, ook al woon ik er officieel gewoon wel.
Arnhem is niet de stad waar hij vandaan komt dus dat vindt hij ook eng. Hij wil zijn eigen familie en vrienden uit het noorden en anders niets.Eng? Ik voel geen verbinding met de stad en ben niet in staat het als mijn echte "thuis" te zien, ook al woon ik er officieel gewoon wel.
zondag 18 oktober 2015 om 14:43
zondag 18 oktober 2015 om 14:56
zondag 18 oktober 2015 om 14:59
quote:redbuIIetje schreef op 18 oktober 2015 @ 09:02:
Ik ken mensen met jong volwassen kinderen die ook allemaal gewoon naar huis komen in de weekends. Niet alleen voor thuis, maar hier hebben ze hun vrienden/sport/relatie. Studie is 'n paar jaar en dan ben je ook weer weg uit die omgeving, dus onzin om dat als thuis te gaan zien. Het is 'n tijdelijke situatie.
Ja, dat is waar.
Dat zeggen mijn ouders ook
Ik ken mensen met jong volwassen kinderen die ook allemaal gewoon naar huis komen in de weekends. Niet alleen voor thuis, maar hier hebben ze hun vrienden/sport/relatie. Studie is 'n paar jaar en dan ben je ook weer weg uit die omgeving, dus onzin om dat als thuis te gaan zien. Het is 'n tijdelijke situatie.
Ja, dat is waar.
Dat zeggen mijn ouders ook
zondag 18 oktober 2015 om 15:01
zondag 18 oktober 2015 om 15:04
quote:ZaraZara100 schreef op 18 oktober 2015 @ 14:35:
Er worden hier wederom allemaal vragen aan je gesteld die je wederom allemaal leest maar wederom ga je nergens op in.
Dus wat is je punt precies om hier weer dezelfde vraag te stellen als je toch nergens of hooguit ergens selectief op ingaat.
Ik geef op de meeste dingen gewoon antwoord hoor. Jammer dat jij meer dan eens moet herhalen hoe ik geen fuck doe aan mijn situatie.
Het is niet zo dat ik het leuk vind om dit topic te maken.
Er worden hier wederom allemaal vragen aan je gesteld die je wederom allemaal leest maar wederom ga je nergens op in.
Dus wat is je punt precies om hier weer dezelfde vraag te stellen als je toch nergens of hooguit ergens selectief op ingaat.
Ik geef op de meeste dingen gewoon antwoord hoor. Jammer dat jij meer dan eens moet herhalen hoe ik geen fuck doe aan mijn situatie.
Het is niet zo dat ik het leuk vind om dit topic te maken.
zondag 18 oktober 2015 om 15:05
quote:TheFuffyRat schreef op 18 oktober 2015 @ 14:37:
[...]
Eng? Ik voel geen verbinding met de stad en ben niet in staat het als mijn echte "thuis" te zien, ook al woon ik er officieel gewoon wel. Maar zoals er al steeds geschreven word, verbinding moet je MAKEN! En dat moet je zelf doen. Dat er in wageningen niet veel te doen is geloof ik zomaar. Maar arnhem is toch niet zo heel stil en dat is echt makkelijk te fietsen. Ga in het weekend gewoon eens uit. Er is vast wel een leuke studie genoot die een keer mee naar de film wil ofzo. Of een borrel, feest evenement, concert...
Vind jezelf nou eens niet zo zielig en zoek het eens niet in wat niet kan maar in wat wel kan.
Als je zo doorgaat zie ik je geen lang en gelukkig leven leiden eigenlijk.
[...]
Eng? Ik voel geen verbinding met de stad en ben niet in staat het als mijn echte "thuis" te zien, ook al woon ik er officieel gewoon wel. Maar zoals er al steeds geschreven word, verbinding moet je MAKEN! En dat moet je zelf doen. Dat er in wageningen niet veel te doen is geloof ik zomaar. Maar arnhem is toch niet zo heel stil en dat is echt makkelijk te fietsen. Ga in het weekend gewoon eens uit. Er is vast wel een leuke studie genoot die een keer mee naar de film wil ofzo. Of een borrel, feest evenement, concert...
Vind jezelf nou eens niet zo zielig en zoek het eens niet in wat niet kan maar in wat wel kan.
Als je zo doorgaat zie ik je geen lang en gelukkig leven leiden eigenlijk.
zondag 18 oktober 2015 om 15:08
Ik bedoel, je hebt je aangemeld bij een commissie, maar wat doe je dan in die commissie? Op papier in een comissie zitten doet niks natuurlijk.
Je zult toch echt zelf dingen moeten ondernemen. En als het de eerste keer niet leuk is, of niet uitpakt zoals je hoopt, dan probeer je het gewoon opnieuw.
Je zult toch echt zelf dingen moeten ondernemen. En als het de eerste keer niet leuk is, of niet uitpakt zoals je hoopt, dan probeer je het gewoon opnieuw.
"I'm just an animal looking for a home and.... share the same space for a minute or two...”
zondag 18 oktober 2015 om 15:14
zondag 18 oktober 2015 om 15:18
quote:ZaraZara100 schreef op 18 oktober 2015 @ 15:15:
Hoe vinden je ouders het dat je op kamers bent gegaan? Zijn zij globetrotters? Hebben zij bijv. in het buitenland of in andere delen van Nederland gewoond?Maakt dat wat uit? Mijn ouders zijn heel traditioneel op late leeftijd vanuit huis getrouwd, weten niets over het op kamers wonen en vinden alles spannend. Maar ze hielden me als 17jarige niet thuis en als ze dat wel zouden doen, ging ik er tegenin. Ik denk eigenlijk dat TO gewoon echt los moet leren komen van zijn ouders en moet gaan ontdekken wat hij nu eigenlijk wil en wie hij is. Een studentenpsycholoog lijkt me een goede zet, die kan je helpen met het maken van een plan.
Hoe vinden je ouders het dat je op kamers bent gegaan? Zijn zij globetrotters? Hebben zij bijv. in het buitenland of in andere delen van Nederland gewoond?Maakt dat wat uit? Mijn ouders zijn heel traditioneel op late leeftijd vanuit huis getrouwd, weten niets over het op kamers wonen en vinden alles spannend. Maar ze hielden me als 17jarige niet thuis en als ze dat wel zouden doen, ging ik er tegenin. Ik denk eigenlijk dat TO gewoon echt los moet leren komen van zijn ouders en moet gaan ontdekken wat hij nu eigenlijk wil en wie hij is. Een studentenpsycholoog lijkt me een goede zet, die kan je helpen met het maken van een plan.
zondag 18 oktober 2015 om 15:18
Zitten mokken en klagen helpt jou niet verder, maar je bent kennelijk nog steeds niet zover dat je dat zelf inziet.
Je kunt ook een beetje anders tegen de situatie aankijken. 'Ok, dit is een andere woonplaats dan wat ik gewend ben maar mijn doel is dat ik in Wageningen mijn bachelor haal. Dit duurt nog geen twee jaar (wat is nou twee jaar?) dus dat is te overzien. Wat heb ik in mij om het hier tóch leuk te maken. Wageningen met de woonplaats van mijn ouders vergelijken helpt mij niet. Dat is appels met peren vergelijken. Bovendien, ik ben maar van ma-vr in Wageningen. Het is niet zo dat ik ver van alles en iedereen aan de andere kant van de wereld zit'.
Waar je ook bent, je neemt overal jezelf mee. Als je minder angstig en bevooroordeeld, en vooral met een open blik de wereld inkijkt, zullen allerlei mensen gemakkelijker op je pad komen. In Wageningen woont niet slechts één andere persoon, er wonen heel veel andere mensen, waaronder studenten, die net als jij overal vandaan kunnen komen. Afgeven, zoals in je vorige topic, op mensen die niet uit het noorden komen, helpt jou niet.
Je ergens thuis voelen heeft m.i. ook te maken met sociale contacten, van je kamer een thuis maken en je kamer als je thuis zien. Wees wat flexibeler en creatiever. Je zit nu alleen maar jezelf in de weg. Zonde van al die negatieve energie, en zonde van je studententijd.
Je kunt ook een beetje anders tegen de situatie aankijken. 'Ok, dit is een andere woonplaats dan wat ik gewend ben maar mijn doel is dat ik in Wageningen mijn bachelor haal. Dit duurt nog geen twee jaar (wat is nou twee jaar?) dus dat is te overzien. Wat heb ik in mij om het hier tóch leuk te maken. Wageningen met de woonplaats van mijn ouders vergelijken helpt mij niet. Dat is appels met peren vergelijken. Bovendien, ik ben maar van ma-vr in Wageningen. Het is niet zo dat ik ver van alles en iedereen aan de andere kant van de wereld zit'.
Waar je ook bent, je neemt overal jezelf mee. Als je minder angstig en bevooroordeeld, en vooral met een open blik de wereld inkijkt, zullen allerlei mensen gemakkelijker op je pad komen. In Wageningen woont niet slechts één andere persoon, er wonen heel veel andere mensen, waaronder studenten, die net als jij overal vandaan kunnen komen. Afgeven, zoals in je vorige topic, op mensen die niet uit het noorden komen, helpt jou niet.
Je ergens thuis voelen heeft m.i. ook te maken met sociale contacten, van je kamer een thuis maken en je kamer als je thuis zien. Wees wat flexibeler en creatiever. Je zit nu alleen maar jezelf in de weg. Zonde van al die negatieve energie, en zonde van je studententijd.
zondag 18 oktober 2015 om 15:20
Goede post. Hoop dat TO er wat aan heeft
En herken het wel hoor. Ik heb in 2 steden gestudeerd. Stad 1 was gewoon niet mijn stad. Stad 2 ook niet helemaal, maar ik zorgde ervoor dat ik me er thuis ging voelen heb zoveel mogelijk ondernomen en mensen leren kennen, waardoor het geleidelijk aan wel kwam. Pas toen ik voor mijn werk in mijn huidige stad ging wonen (Rotterdam) voelde het als thuiskomen. Terwijl dit in niets lijkt op waar ik vandaan kom. Soms heb je die feeling gewoon niet met een bepaalde plek, maar dan moet je er maar gewoon het beste van maken.
En herken het wel hoor. Ik heb in 2 steden gestudeerd. Stad 1 was gewoon niet mijn stad. Stad 2 ook niet helemaal, maar ik zorgde ervoor dat ik me er thuis ging voelen heb zoveel mogelijk ondernomen en mensen leren kennen, waardoor het geleidelijk aan wel kwam. Pas toen ik voor mijn werk in mijn huidige stad ging wonen (Rotterdam) voelde het als thuiskomen. Terwijl dit in niets lijkt op waar ik vandaan kom. Soms heb je die feeling gewoon niet met een bepaalde plek, maar dan moet je er maar gewoon het beste van maken.
zondag 18 oktober 2015 om 15:27
quote:julienclerc schreef op 18 oktober 2015 @ 15:18:
[...]
Maakt dat wat uit? Mijn ouders zijn heel traditioneel op late leeftijd vanuit huis getrouwd, weten niets over het op kamers wonen en vinden alles spannend. Maar ze hielden me als 17jarige niet thuis en als ze dat wel zouden doen, ging ik er tegenin. Ik denk eigenlijk dat TO gewoon echt los moet leren komen van zijn ouders en moet gaan ontdekken wat hij nu eigenlijk wil en wie hij is. Een studentenpsycholoog lijkt me een goede zet, die kan je helpen met het maken van een plan.Het kan iets uitmaken, ja. Precies zoals jij het zegt. Als ouders moeite hebben met het loslaten van hun kind, en het dus klein houden ('kom maar lekker thuis ieder weekend' i.p.v. 'veel plezier in een andere stad! Zoek daar een baantje, ga daar sporten!') dan zal dat de zelfstandigheid niet erg bevorderen. Jij was gelukkig zo eigenwijs, Julien, dat jij dacht, dat maak ik allemaal zelf wel uit. Maar er zijn natuurlijk ook kinderen die meer moeite hebben met op eigen benen staan. Subjectief proces.
[...]
Maakt dat wat uit? Mijn ouders zijn heel traditioneel op late leeftijd vanuit huis getrouwd, weten niets over het op kamers wonen en vinden alles spannend. Maar ze hielden me als 17jarige niet thuis en als ze dat wel zouden doen, ging ik er tegenin. Ik denk eigenlijk dat TO gewoon echt los moet leren komen van zijn ouders en moet gaan ontdekken wat hij nu eigenlijk wil en wie hij is. Een studentenpsycholoog lijkt me een goede zet, die kan je helpen met het maken van een plan.Het kan iets uitmaken, ja. Precies zoals jij het zegt. Als ouders moeite hebben met het loslaten van hun kind, en het dus klein houden ('kom maar lekker thuis ieder weekend' i.p.v. 'veel plezier in een andere stad! Zoek daar een baantje, ga daar sporten!') dan zal dat de zelfstandigheid niet erg bevorderen. Jij was gelukkig zo eigenwijs, Julien, dat jij dacht, dat maak ik allemaal zelf wel uit. Maar er zijn natuurlijk ook kinderen die meer moeite hebben met op eigen benen staan. Subjectief proces.
