Student, overspannen, en nu?

22-04-2013 12:15 61 berichten
Alle reacties Link kopieren
Afgelopen week heb ik van de dokter te horen gekregen dat ik voldoe aan alle symptomen voor iemand die overspannen is

Ik heb een doorverwijzing naar de psycholoog gekregen en hij raadde me aan om me per direct ziek te melden op mijn studie en werk.



En nu? Ik zit midden in een tentamen week. Ik loop zo een studieachterstand op. Maar een boek lezen, laat staan studeren lukt me dus niet.

Ik heb morgen een gesprek met een decaan van m'n studie. Maar ik weet niet wat ik moet doen. Moet ik een week vrij nemen? Moet ik gewoon doorgaan, maar wat minder? Heeft iemand er ervaring mee?
Als je op het punt beland bent dat een boek lezen niet meer lukt (ik ken het) dan zal tentamens maken helaas ook niet gaan.



Tenzij er iets is wat je nog kunt proberen op basis van de kennis die je uit de colleges hebt. Wat sheets doorkijken etc.

(hangt helemaal van je studie af of dat voldoende kan zijn)
Alle reacties Link kopieren
quote:Moonlight82 schreef op 22 april 2013 @ 12:18:

Als je op het punt beland bent dat een boek lezen niet meer lukt (ik ken het) dan zal tentamens maken helaas ook niet gaan.



Tenzij er iets is wat je nog kunt proberen op basis van de kennis die je uit de colleges hebt. Wat sheets doorkijken etc.

(hangt helemaal van je studie af of dat voldoende kan zijn)Ik krijg een paniekerig gevoel als ik aan m'n studie denk. Ik weet niet waar ik moet beginnen. Voor de vakken die ik nu moet doen moet ik alleen maar lezen en schrijven. Maar ik weet niet waar ik moet beginnen, wat belangrijk is, wat minder belangrijk is.
Alle reacties Link kopieren
Ja, helaas wel.



Ik heb mijn laatste studiejaar moeten onderbreken door psychische klachten, oa ook een burn out. Ik heb daarna mijn studie weer opgepakt. Na twee jaar pas, maar bij mij was het niet alleen de burn out, ook iets anders.



Eerlijk gezegd denk ik dat wanneer je doorgaat ondanks de signalen dat je dan verder van huis bent. Dus neem de klachten serieus en ga idd het gesprek aan met de decaan en ga naar de psycholoog, zo snel mogelijk als dat kan.



Verder wens ik je heel veel sterkte.
Alle reacties Link kopieren
Dan maar studieachterstand. Je hebt teveel hooi op je vork (ik herken het). Luister naar de dokter. Meld je ziek. Neem het dag voor dag. Je meld je ziek, tot je weer beter bent. Morgen praat je met je decaan en kijk je hoe je het met studie kan doen.



Maar momenteel ben jij het belangrijkste.
Alle reacties Link kopieren
quote:rbcrsd schreef op 22 april 2013 @ 12:20:

Ja, helaas wel.



Ik heb mijn laatste studiejaar moeten onderbreken door psychische klachten, oa ook een burn out. Ik heb daarna mijn studie weer opgepakt. Na twee jaar pas, maar bij mij was het niet alleen de burn out, ook iets anders.



Eerlijk gezegd denk ik dat wanneer je doorgaat ondanks de signalen dat je dan verder van huis bent. Dus neem de klachten serieus en ga idd het gesprek aan met de decaan en ga naar de psycholoog, zo snel mogelijk als dat kan.



Verder wens ik je heel veel sterkte.Ja, maar het voelt zo aanstellerig. Ik heb nu dus ook van die paniekaanvallen. En het lukt me gewoon niet om rustig te ademen. Ik zit de hele dag gespannen, m'n hoofd slaat op hol. Ik kan toch niet niets doen? Ik moet toch gewoon dingen doen?
Alle reacties Link kopieren
quote:Louba schreef op 22 april 2013 @ 12:21:

Dan maar studieachterstand. Je hebt teveel hooi op je vork (ik herken het). Luister naar de dokter. Meld je ziek. Neem het dag voor dag. Je meld je ziek, tot je weer beter bent. Morgen praat je met je decaan en kijk je hoe je het met studie kan doen.



Maar momenteel ben jij het belangrijkste. Maar ik ben niet ziek. Ik heb hoofdpijn en ik kan niet lezen en me concentreren. M'n hoofd slaat op hol, maar dat is toch gewoon een kwestie van schouders eronder én hoppa, gaan met die banaan. Opstaan en aan de dag beginnen, niet zeiken..
Alle reacties Link kopieren
quote:pentium schreef op 22 april 2013 @ 12:24:

[...]





Ja, maar het voelt zo aanstellerig. Ik heb nu dus ook van die paniekaanvallen. En het lukt me gewoon niet om rustig te ademen. Ik zit de hele dag gespannen, m'n hoofd slaat op hol. Ik kan toch niet niets doen? Ik moet toch gewoon dingen doen?





Ik herken het paniekerige gevoel die je beschrijft. Ik denk dat je niet teveel moet denken van "waar moet ik beginnen???" maak een duidelijke planning voor jezelf en begin gewoon. Niet denken maar doen. Die methode helpt bij mij wel.

Anders ga je dingen overdenken en word de stap alleen maar groter hoe je dit gaat aanpakken.

En neem genoeg rust op een dag. Goed slapen en eten!
Alle reacties Link kopieren




Ik denk echt dat je signalen en het advies van de huisarts serieus moet nemen. Anders ben je verder van huis.



En nee het is niet aanstellerig, verre van dat zelfs. Jij hebt op dit moment gewoon te veel aan je hoofd en dan is het de kunst om toch een beslissing te maken, hoe moeilijk ook. Kijk die studie achterstand kun je op een ander moment inhalen. Dat heb ik ook gedaan, zelfs na twee jaar eruit gelegen te hebben kon ik mijn opleiding afmaken.



Maak goede afspraken morgen met de decaan en mijn advies is ook probeer anders een lijstje te maken met wat je allemaal met hem wilt bespreken.
Alle reacties Link kopieren
Je kan wel niets doen. Paniekaanvallen! Niet rustig kunnen ademen!



Je holt maar door en je holt maar door! Dat kan echt niet!



Ik herken het. Ik woonde op mezelf, had een bijbaan, stage, studeerde en gaf training aan een jeugdteam en trainde zelf ook 2x per week + wedstrijd. Ik had vriendinnen waar ik tijd mee wilde doorbrengen. En ik wilde in alles perfect zijn. Dat ging me gewoon niet lukken! Er kwam niets meer uit mijn handen, alles werd een "taak" en er zat geen lol meer in mijn leven. Ik ben weer thuis gaan wonen en heb een aantal zaken drastisch veranderd. Heb alleen nog die dingen gedaan die ik leuk vond en geleidelijk kreeg ik weer lucht. Maar ik heb me voorgenomen, dit nooit weer!
Alle reacties Link kopieren
Dat heb je mooi beschreven Louba, weer meer lucht krijgen!! Dat is denk ik ook waar TO op dit moment aan toe is.



En maak idd een goede planning, maar als je iets niet voor elkaar gekregen hebt, verwijt jezelf dan niets. Op dit moment is rust heel belangrijk voor je.
Alle reacties Link kopieren
Ja, geen lucht, zo voelt het inderdaad. Ik zit nu ook weer helemaal met m'n schouders in mijn nek achter de pc. Ik was/ben altijd heel erg van het plannen. Voel me altijd onthand zonder m'n agenda. Maar ik durf nu bijna niet eens naar m'n agenda te kijken.
Alle reacties Link kopieren
quote:pentium schreef op 22 april 2013 @ 12:36:

Ja, geen lucht, zo voelt het inderdaad. Ik zit nu ook weer helemaal met m'n schouders in mijn nek achter de pc. Ik was/ben altijd heel erg van het plannen. Voel me altijd onthand zonder m'n agenda. Maar ik durf nu bijna niet eens naar m'n agenda te kijken.



Ben je niet gewoon bang? Zo bang dat je het allemaal niet aankan?

Als je nu al gaat denken: ik red dit niet ik kan dit niet, dan maak je het erg lastig voor jezelf!
Alle reacties Link kopieren
Dan op dit moment even je agenda laten liggen is mijn advies, maar ik ben geen deskundige. Ik hoop dat je snel bij de psycholoog terecht kan voor handvatten tegen de paniekaanvallen.



Ik zit nu weer met een burn out thuis en ook de andere klachten die ik heb spelen enorm op, maar ik probeer wel structuur te houden in mijn dag. Dus probeer me wel aan een bepaalde planning te houden met voldoende rustmomenten. Dan zet ik een wekker zodat ik niet de hele dag slaap bijvoorbeeld.



Een positief ding is zeer zeker dat je aan de bel getrokken hebt en naar je lichaam luistert, vergeet dat niet. Dat is positief!!!
Alle reacties Link kopieren
quote:nininin schreef op 22 april 2013 @ 12:40:

[...]





Ben je niet gewoon bang? Zo bang dat je het allemaal niet aankan?

Als je nu al gaat denken: ik red dit niet ik kan dit niet, dan maak je het erg lastig voor jezelf!Ja.. ik denk het wel.. Ik ben bang dat ik het niet kan. Dat ik morgen bij de decaan kom en dat ze zeggen dat ze niets voor me kunnen betekenen en dan 'gewoon' een planning gaan maken. Maar ik denk niet dat ik het nu al allemaal kan.
quote:pentium schreef op 22 april 2013 @ 12:24:

[...]





Ja, maar het voelt zo aanstellerig. Ik heb nu dus ook van die paniekaanvallen. En het lukt me gewoon niet om rustig te ademen. Ik zit de hele dag gespannen, m'n hoofd slaat op hol. Ik kan toch niet niets doen? Ik moet toch gewoon dingen doen?

Pijnlijk herkenbaar.



Zo dacht ik ook toen ik beetje in dezelfde situatie zat. Ik vond mezelf een debiel dat ik niet meer fatsoenlijk kon lezen en vond mezelf een niksnut dat ik thuis bleef.



Maar het niet kunnen lezen is een teken dat je aan je grens zit. Heb je het erg druk gehad laatste tijd?
Alle reacties Link kopieren
quote:rbcrsd schreef op 22 april 2013 @ 12:42:

Dan op dit moment even je agenda laten liggen is mijn advies, maar ik ben geen deskundige. Ik hoop dat je snel bij de psycholoog terecht kan voor handvatten tegen de paniekaanvallen.



Ik zit nu weer met een burn out thuis en ook de andere klachten die ik heb spelen enorm op, maar ik probeer wel structuur te houden in mijn dag. Dus probeer me wel aan een bepaalde planning te houden met voldoende rustmomenten. Dan zet ik een wekker zodat ik niet de hele dag slaap bijvoorbeeld.



Een positief ding is zeer zeker dat je aan de bel getrokken hebt en naar je lichaam luistert, vergeet dat niet. Dat is positief!!!



Wat naar voor je

Slapen.. ja.. dat is ook zo wat... ik voel me continue moe. Heb zondag van 1 uur snachts tot 3 uur smiddags aan één stuk door geslapen. Slapen is ook fijn.. Dan is m'n hoofd stil.
Alle reacties Link kopieren
Gaat je decaan echt niet zeggen. Je kan het namelijk wel, alleen alles bij elkaar opgeteld krijg je nu even niets voor elkaar.



Zijn er activiteiten die je acuut kan opzeggen? Vrijwilligerswerk, vaste eetafspraken met vrienden, sporten, hobby's?



Maak je agenda leeg en vervang die lege plekken voor "niets doen". Het is helemaal niet erg om op een dag een tijd voor jezelf in te plannen om volledig nutteloos te zijn. Echt niet.



En geef jezelf toestemming om niet zo hard te hoeven zijn tegen jezelf. Wat zou je tegen een vriendin zeggen als zij bij je komt met deze klachten en een "ik mag van mezelf niet stoppen, maar ik moet doorgaan" houding?
quote:nininin schreef op 22 april 2013 @ 12:40:

[...]





Ben je niet gewoon bang? Zo bang dat je het allemaal niet aankan?

Als je nu al gaat denken: ik red dit niet ik kan dit niet, dan maak je het erg lastig voor jezelf!

Maar als je kop zo van slag is dat je geen teksten meer kunt lezen, dan kun je niet een schop onder je kont doen en dat het dan weer gaat.



Als je nooit eerder faalangst hebt gehad dan denk ik niet dat dit allemaal door faalangst kan komen.
Alle reacties Link kopieren
Klopt helemaal wat je zegt Moonlight, met een schop onder je kont kom je er dan niet mee. Nee dit heeft echt meer tijd en vooral meer rust nodig. En professionele hulp, dus de psycholoog.



Heb je op dit moment wel iets, wat je helpt ontspannen pentium?

Bijvoorbeeld een eindje wandelen, fietsen of muziek luisteren. Dat helpt mij altijd wel namelijk een beetje.
Alle reacties Link kopieren
Heb een tijdje terug al een hobby opgezegd die ik elke week deed. Voor de rest heb ik nu niets op de planning staan, behalve iemand die hier 3 dagen komt logeren en een dagje uit met familie en dit weekend werken. En dus tentamens. Maar denk niet dat ik ga. Heeft toch geen zin denk ik..
Alle reacties Link kopieren
Een logee en een uitje met je familie. Voelen die zaken ook als een "taak" waar je energie in moet stoppen of krijg je daar energie van?



Als het energie kost, zou ik het afzeggen. Ook dit herken ik.

Heb je moeite met "nee" zeggen? Kunnen mensen altijd op je bouwen? Sta je vooraan als er iets moet worden gedaan? Voel je je snel ergens voor verantwoordelijk?
Alle reacties Link kopieren
quote:Louba schreef op 22 april 2013 @ 13:00:

Een logee en een uitje met je familie. Voelen die zaken ook als een "taak" waar je energie in moet stoppen of krijg je daar energie van?



Als het energie kost, zou ik het afzeggen. Ook dit herken ik.

Heb je moeite met "nee" zeggen? Kunnen mensen altijd op je bouwen? Sta je vooraan als er iets moet worden gedaan? Voel je je snel ergens voor verantwoordelijk?



Op dit moment kost alles energie. Maar die logee kan ik niet afzeggen, is al een half jaar geleden afgesproken omdat logee aan andere kant van het land woont en in mijn stad belangrijke zaken heeft te doen.

Ik heb inderdaad moeite met nee zeggen.. ik zie ook altijd gelijk het werk liggen. Wil heel graag mijn studie zo goed mogelijk doen.. Verstandelijk weet ik wel waar het ligt, maar gevoelsmatig lukt het niet.



En geef logee gewoon m'n huissleutel, pleur een matras en slaapzak neer. Logee had al aangeboden te koken. Dus. Komt goed. Laat het lossss....
Alle reacties Link kopieren
quote:pentium schreef op 22 april 2013 @ 13:03:

[...]





Op dit moment kost alles energie. Maar die logee kan ik niet afzeggen, is al een half jaar geleden afgesproken omdat logee aan andere kant van het land woont en in mijn stad belangrijke zaken heeft te doen..jawel, dat KAN wel. Je kiest ervoor dat niet te doen. Besef dat je ook kunt kiezen de loge af te zeggen. Als je nu met acute longontsteking ziekenhuis in zou gaan, zou je ook afzeggen.
Misschien ergens wel prettig als je nog de logé en je familie op het programma hebt staan, dat je niet opeens zo'n groot leeg 'niks' voor je hebt.



Ik heb zelf tijdens mijn studie een baan gehad, en daar dan nog een baan naast, en mijn vrienden en een reunie die we organiseerden en ik vond zelf dat het allemaal niks voorstelde maar op een gegeven moment waren de banen afgelopen en toen ging het licht uit, min of meer.



Toen had ik even helemaal niks meer in mijn agenda en dat was zó raar. Colleges waren wel weer begonnen en ik was wel heen geweest maar kon het niet volgen en idd de boeken ook niet lezen.



Misschien is het wel lekker dat je nog een paar dingen op het programma hebt staan, ook al heb je er geen zin in. (of niet hoor, net hoe jij het ervaart)

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven