te zwaar?!

10-10-2013 19:35 21 berichten
Hallo allemaal,

Ik ben nieuw hier op het forum, omdat ik graag wat meningen van anderen wilde hebben.

Ik ben 20 jaar en doe een opleiding in de zorg. Alleen valt me dat de laatste tijd erg zwaar. Een paar maanden geleden is er een persoonlijkheids stoornis nao vastgesteld bij mij en dat na jaren van de ene naar de andere psychiater te zijn gegaan.( dit kwam omdat ze het nog niet vast konden stellen omdat ik te jong was) Waardoor ik ook een tijdje niet naar school ben gegaan. Nu zit ik in het tweede jaar en moet ik drie dagen in de week naar school en de andere 2 dagen loop ik stage, en op zondag werk ik. Ik merk de laatste tijd dat ik het echt niet meer trek en dat het me teveel word. Maar mijn omgeving wil dat ik blijf werken zodat ik gewoon bezig blijf. Ikzelf voel me hier hel rot onder ,want ik heb het gevoel dat ik met me rug tegen de muur sta en geen kant op kan.

Ook denk ik de laatste tijd vaak dat ik me aanstel en gewoon verder moet gaan dat probeer ik dank ook maar dat lukt niet. Met me ouders kan ik niet goed praten, want die vinden het allemaal maar te lang duren.

Ik hoop dat jullie me misschien nieuwe inzichten kunnen geven.



Xx suikerbiet.
Alle reacties Link kopieren
Dan geef je je zondagbaan op, je school is belangrijker
Alle reacties Link kopieren
Dus je bent alleen op zaterdag vrij? Dat is ook wel heel weinig. Vooral als je door een moeilijke tijd gaat. Kun je niet met je opleidingscoördinatoren gaan praten? Misschien dat daar wat verlichting in kan komen, dag minder naar school?

Waarom moet je erbij werken op zondag, heb je dat werk financieel hard nodig? Je bent 20, dus je bepaald zelf wat je wel en niet doet.
Wat voor stoornis heb je?
Feeks; helaas zijn mijn ouders het daar niet mee eens. Ik ben het wel met yavanna eens dat ik oud genoeg ben om het zelf te beslissen. Financieel heb ik het niet heel hard nodig het is een goede extra. Bosbes:Ik heb trekken van borderline, afhankelijke en ontwijkende persoonlijkheids stoornis



Xx suikerbiet
Alle reacties Link kopieren
Ik weet niet welke opleiding je volgt, maar vaak genoeg vragen ze oproepkrachten in de thuiszorg. Dan kun je zelf bepalen of je werkt of niet aan de hand van openstaande diensten.



Dan zou je om de week een zondag kunnen werken, of één keer per maand ofzo.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
Alle reacties Link kopieren
quote:suikerbiet schreef op 10 oktober 2013 @ 19:56:

Feeks; helaas zijn mijn ouders het daar niet mee eens. Ik ben het wel met yavanna eens dat ik oud genoeg ben om het zelf te beslissen. Financieel heb ik het niet heel hard nodig het is een goede extra. Bosbes:Ik heb trekken van borderline, afhankelijke en ontwijkende persoonlijkheids stoornis



Xx suikerbietDus je ouders hebben liever dat je alles op een gegeven moment stopt omdat het je teveel word?
quote:suikerbiet schreef op 10 oktober 2013 @ 19:35:

Maar mijn omgeving wil dat ik blijf werken zodat ik gewoon bezig blijf.

Wie is jouw omgeving? Vinden ze 5 dagen school/stage dan geen bezigheid?



Woon je nog bij je ouders?
Feeks Ik ben bang van wel.

Bluebird. Mijn omgeving zijn mijn ouders en de rest van de familie
Ja ik woon nog thuis ik heb er wel naar gekeken om het huis uit te gaan maar dat is helaas niet te doen
Alle reacties Link kopieren
De rest van de familie heeft er niks mee te maken, je ouders willen het beste waardoor ze vaak denken het beter te weten... Misschien is op kamer gaan een idee? Zodat je rust hebt, eb zelf je issues kan oplossen? Je bent oud en wijs genoeg en 1 dag in de week is weinig.
Jammer dat je het huis niet uit kunt, dan was je van die bemoeizucht af. Denk je zelf dat je het wel trekt zonder je werk op zondag?
Alle reacties Link kopieren
http://www.trimbos.nl/ond ... id-met-andere-stoornissen



Wat een tegenstrijdige stoornissen, ik kan me maar moeilijk een beeld vormen, eerlijk gezegd.



Zit je met jouw stoornis wel op een voor jou geschikte opleiding, denk je?

Heb je nog therapie op dit moment? Misschien daar eens bespreken of zoveel bezig zijn juist goed of juist slecht is voor je.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Heb je vrienden/ vriendinnen waar je buiten het werk en school mee om gaat? Willen je ouders dat je vaker buiten de deur komt?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Ja het is ook heel tegenstrijdig Ik weet af en toe ook echt niet wat ik met mezelf aan moet. Ik heb wel vriendinnen maar meestal komtdat alleen van mijn kant als ik zelf geen contact zoek dan is er geen contact. Dat vind ik wel erg jammer. Ja me ouders willen heel graag dat ik vaker de deur uit ga. Ja heb 1 keer in de week therapie Ik ben ook van plan dit met haar te gaan bespreken. Ik ken haar nog niet zo goed heb pas 2 gesprekken gehad dus was in het begin nog even af tasten wat ik met haar kon bespreken. Maar ik heb er nu wel een goed gevoel over.

Bluebird:Ik hoop dat ik het dan beter red omdat ik dan iets meer rust heb
Alle reacties Link kopieren
Ik heb geen stoornis en ik vond standaard 6 dagen in de week werken erg zwaar toen ik stage begon te lopen tijdens mn studie.



Die thuiszorgoptie vond ik een goede. En als je het geld niet nodig hebt, zie ik niet in waarom je per sé zou moeten werken.
Occam's razor
Ranny. Ik heb er over gedacht om op kamers te gaan maar dat vind ik juist eng omdat je dan echt vast zit aan de mensen die daar wonen. Als je snapt wat ik bedoel
Over de thuis zorg ga ik ook goed nadenken het lijkt me wel een goede optie!!
Alle reacties Link kopieren
quote:suikerbiet schreef op donderdag 10 oktober 2013 20:51 Ranny. Ik heb er over gedacht om op kamers te gaan maar dat vind ik juist eng omdat je dan echt vast zit aan de mensen die daar wonen. Als je snapt wat ik bedoelMisschien begeleidend wonen? Dan leer je de mensen rustig kennen en ik vond op kamers wonen ook eng.. Maar dat komt vast wel goed, probeer je over die angst heen te zetten en waarschijnlijk valt het alles met alles mee.
Alle reacties Link kopieren
quote:ranny1989 schreef op 10 oktober 2013 @ 21:02:

[...]



Maar dat komt vast wel goed, probeer je over die angst heen te zetten en waarschijnlijk valt het alles met alles mee.





Voor iemand zonder een persoonlijkheidsstoornis is het al lastig om zich over een angst heen te zetten.

TO heeft angsten die bij de stoornis horen. Dat is geen kwestie van " hup, schouders er onder en even doorbijten " .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Probeer eens aan te kaarten in therapie of begeleid wonen een optie is.

Een tussenstap tot op kamers.

En toch de zondag laten vallen hoor. 6 dagen per week is wel erg veel..

sterkte.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven