Tegenslagen

28-01-2015 20:02 18 berichten
Vandaag de zoveelste tegenslag gehad, voor de baan waar ik zo op had gehoopt ben ik niet aangenomen. Was perfect voor mij, precies wat ik wilde.

Normaal gesproken kan ik wel met tegenslagen omgaan, schouders eronder en huppa weer verder. Maar dit is al de zoveelste tegenslag. Ik heb een heftige relatie achter de rug, die ik gelukkig heb verbroken, maar hij heeft moeite mij los te laten en accepteert dit niet en komt met behoorlijke dreigementen. Ik ben noodgedwongen bij mijn ouders ingetrokken en mijn woning opgezegd, waar ik jaren met veel plezier heb gewoond, maar nu niet meer veilig ben. Ik had op deze baan gehoopt omdat het precies is wat ik wil en dan ben ik even met wat leuks bezig in plaats van alle ellende waar ik nu nog in zit.

Weet niet wat ik wil met dit verhaal, gewoon even mijn hart luchten denk ik.
Ik heb ook in zo'n periode gezeten. En ik kan je alleen maar zeggen dat het wel goedkomt. Niet opgeven
Heb je kinderen?
Dank je montecara, fijn om te horen dat het met jou goed is gekomen, geeft mij hoop. Ben ik nu wel even nodig.Nee ik heb geen kinderen.



Dank je kiaorahoi voor de knuffel
Dus je hoeft alleen voor jezelf te knokken. Wishlist, schouders eronder houden, zoals je nu doet, hoe zwaar het ook kan zijn. Heb vertrouwen in jezelf
Alle reacties Link kopieren
Hoogtepunten heb je niet, als je geen dieptepunten hebt gezien.
Alle reacties Link kopieren
Vervelend zeg, dat soort periode's zijn nooit fijn.

Heb je een hobby of een sport waar je jezelf door kan ontspannen?
Ja probeer zoveel mogelijk bezig te zijn, mag graag schilderen en heb laatst een mandala kleurboek gekocht waar ik mee bezig ben. Moet me er wel toe zetten, omdat het voor mijn gevoel zo'n uitzichtloze situatie is, wanneer houdt dit op? Ik ben 30 en hoor met mijn toekomst bezig te zijn en ben nu alleen maar tegenslagen aan het verwerken en mijn kop boven water te houden. Mijn omgeving zegt je bent sterk en een vechter, maar de laatste tijd voel ik me niet meer sterk. Komt denk ik wel weer die vechtlust, maar het wil me nu gewoon even niet lukken.
Alle reacties Link kopieren
Je hoort nu even niet met je toekomst bezig te zijn, je hoort nu even bij te komen zodat je straks met je toekomst bezig kan zijn. Bovendien ben je uit een relatie gestapt die je ongelukkig heeft gemaakt dus je bent al goed met je toekomst bezig. Nu misschien even bijkomen en dit straks als een kans zien om je leven opnieuw in te richten, 30 is trouwens nog jong. Dont worry.
Alle reacties Link kopieren
Soms ligt de oplossing niet in het nóg meer vechten, maar tijdelijk even opgeven.

De relatie heeft je zo te lezen opgebroken en je richtte je aandacht volledig op het krijgen van die droombaan. Dat was het lichtpuntje en nu dat er ook niet is, wordt je - helaas noodzakelijk voor jou - met onverwerkt verdriet geconfronteerd. Laat dat vechten voor wat het is en geef voor nu op. Neem je leven per dag en kom eerst bij van alle tegenslagen. Het leven beloont meer als je ontspant dan wanneer je maar blijft vechten. Een keiharde les die ik overigens nog aan het leren ben, maar kan je alvast zeggen dat het grotendeels wel zo werkt. Als je gewend bent overal voor te vechten dan kun je je haast niet voorstellen dat het leven ook zonder strijd kan zijn. Heel veel sterkte!
quote:Wishlist schreef op 28 januari 2015 @ 21:57:

Ja probeer zoveel mogelijk bezig te zijn, mag graag schilderen en heb laatst een mandala kleurboek gekocht waar ik mee bezig ben. Moet me er wel toe zetten, omdat het voor mijn gevoel zo'n uitzichtloze situatie is, wanneer houdt dit op? Ik ben 30 en hoor met mijn toekomst bezig te zijn en ben nu alleen maar tegenslagen aan het verwerken en mijn kop boven water te houden. Mijn omgeving zegt je bent sterk en een vechter, maar de laatste tijd voel ik me niet meer sterk. Komt denk ik wel weer die vechtlust, maar het wil me nu gewoon even niet lukken.Ik was 43 (ben nu 47) toen ik in de situatie terechtkwam waar jij nu in zit, ik heb 2 kinderen. Jouw problemen wil ik absoluut niet bagatelliseren. Maar ga door zoals je nu bezig bent, schouders eronder, dan komt het goed. Iedereen zei ook tegen mij dat ik sterk ben enz. enz. Dat geloofde ik op dat moment ook niet, maar ik heb het toch voor elkaar gekregen. Terwijl ik echt af en toe het bijltje erbij neer wilde gooien. Gelukkig bleef ik doorgaan.
Dank je iedereen voor de lieve reacties, misschien is het ook goed om me even niet druk te maken om de toekomst en de tijd nemen om alles te verwerken. Ik heb alleen zo'n gevoel van dat als ik dat doe ik dan opgeef (verstand weet wel dat dat niet zo is, maar het gevoel zegt soms wat anders) en dat gun ik mijn ex niet. Ben alles voor mijn gevoel kwijt, wat natuurlijk ook niet zo is, want hebt het geluk dat ik veilig bij mijn ouders kan wonen en ze zijn gewoon ontzettend lieve ouders. Ik heb zoveel, maar wat toekomst betreft voelt het allemaal zo uitzichtloos. Wil zo graag weer een huisje voor mezelf en lekker aan het werk, kortom het gewone normale leven.

Mijn verstand zegt accepteer zoals het is, kijken naar wat je allemaal niet hebt daar wordt niemand gelukkig van, maar mijn gevoel zit me daar weer mee in de weg, die kijkt momenteel alleen naar wat ik allemaal niet heb.



@montecara, bedankt voor je reacties, het geeft me echt veel hoop. Ik blijf ook doorgaan, probeer de situatie te accepteren voor wat het is en van daaruit kan ik wel weer verder denk ik.

En jij mag trots zijn op jezelf dat je het voor elkaar hebt gekregen, dat is zeker geen makkelijke weg!
Alle reacties Link kopieren
quote:Sensy12 schreef op 28 januari 2015 @ 23:05:

Het leven beloont meer als je ontspant dan wanneer je maar blijft vechten.Goede tip!
Wie niet luisteren wil, moet maar lezen.
Alle reacties Link kopieren
Wishlist: de toekomst is NOOIT uitzichtloos, maar je gevoelens over uitzichtloosheid zijn wél uitzichtloos. Het is alsof je met duisternis het licht probeert aan te doen. Lukt ook niet.

Dus je toekomst ligt veilig verborgen onder het gevoel van uitzichtloosheid en dat is maar een gevoel die zich nu presenteert als Een Uitzichtloos Toekomst. Trap er niet in en neem je gevoelens wat dat betreft niet serieus.



Je hebt tegenslagen gehad en de juiste manier - die ik tot nu ken - om er mee om te gaan is begrijpen dat je gevoelens je nooit de volledige waarheid vertellen over een situatie. Alleen jouw beperkte visie op de werkelijkheid. En dat is iets waar je gevoelsmatig zeker wat mee kunt. Jezelf voornemen alleen het goede te zien en blij te zijn met wat je hebt, zet geen zoden aan de dijk als je daarmee voorbij gaat aan de gevoelens die alleen maar uitzichtloosheid projecteren.



Opgeven in de zin dat je niet meer vecht is een enorm intelligent besluit. Wat je gevoelens je ook vertellen, opgeven wil zeggen dat je eens het roer loslaat en je verkrampte vingers even strekt en terug laat komen naar een ontspannen gevoel. Opgeven heeft een negatieve contonatie, maar dat komt doordat we gewend zijn te vechten voor alles wat maar de moeite de waard lijkt te zijn. Enige wat voor mij de moeite waard is, is een ontspannen tevreden leven en daar hoort niet bij 'vechten' en zeker niet 'schouders eronder en gáán!'. Nee, voor mij is dat echt zien wat belangrijk is en niet meer het najagen van doelen die mijn hele systeem enorm uithollen en me toch met een leeg bestaan achterlaten.



Ontspan, verwerk je verleden en vecht vooral niet (meer).
@sensy, dank je voor je inzicht, weet je ik heb het nooit op die manier bekeken, maar ik snap wat je bedoeld en weet dat vechten nu even niet de juiste manier is, inderdaad moet ik nu eens even tot rust komen. Dat is moeilijk, maar ik denk ook uiteindelijk beter.
Alle reacties Link kopieren
Oh gelukkig, ik vond mijn eigen post best onduidelijk, maar je hebt in ieder geval iets aan het inzicht. Mooi!



En natuurlijk is het tijdelijk moeilijk om tot rust te komen. Wie heeft er werkelijk rust als alles maar draait om vechten, winnen, krijgen, hebben, vasthouden? Vechten voor jezelf door los te laten is het enige soort vechten wat echt de moeite waard is. Dan stop je je energie in het hervinden van jezelf en niet in het vechten tegen jezelf. Heb je al genoeg gedaan en kijk wat het opgeleverd heeft.
quote:Sensy12 schreef op 29 januari 2015 @ 14:27:

Oh gelukkig, ik vond mijn eigen post best onduidelijk, maar je hebt in ieder geval iets aan het inzicht. Mooi!



En natuurlijk is het tijdelijk moeilijk om tot rust te komen. Wie heeft er werkelijk rust als alles maar draait om vechten, winnen, krijgen, hebben, vasthouden? Vechten voor jezelf door los te laten is het enige soort vechten wat echt de moeite waard is. Dan stop je je energie in het hervinden van jezelf en niet in het vechten tegen jezelf. Heb je al genoeg gedaan en kijk wat het opgeleverd heeft.helemaal mee eens sensy! Dank je!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven