Terugval
vrijdag 3 oktober 2014 om 17:10
Ik heb al een aantal onderwerpen op deze site gehad maar voor de mensen die mij niet kennen zal ik nog ff vertellen wat mij 'mankeert', ik ben 26 jaar en heb sociale angst. 3 jaar geleden heb ik door alle spanning ook last gekregen van een paniekstoornis, dat wil zeggen dat ik uit het niets thuis last kreeg van paniekaanvallen en de hele dag door een rusteloos gevoel had. Nou heb ik de laatste 2 jaar eigenlijk geen last meer gehad van die paniek uitgezonderd van sociale situaties maar goed dat komt door de sociale angst. 2 jaar geleden ben ik voor die paniekaanvallen ook begonnen met medicijnen en sindsdien ging het een stuk beter. Nu ben ik na een lange tijd begonnen met sporten en ben ik ook begonnen met groepstherapie, dit brengt uiteraard veel spanning met zich mee bij mij, zoveel zelfs dat ik nu thuis ook weer af en toe een paniekaanval krijg, ik heb het gevoel dat ik weer terug bij af ben. Juist nu ik een aantal grote stappen aan het zetten ben met de groepstherapie etc.. komen de paniekaanvallen terug!
Nou probeer ik rustig te blijven en het gewoon te accepteren dat het een periode is en daarna wel weer weg gaat, maar voel me op het moment toch een beetje depressief. Zijn er misschien mensen die weten of het misschien normaal is dat je een terugval krijgt juist op het moment dat je er aan werkt? Kan het zijn dat ik te veel sport 3 keer in de week? Nog tips misschien?? Alvast bedankt!
Nou probeer ik rustig te blijven en het gewoon te accepteren dat het een periode is en daarna wel weer weg gaat, maar voel me op het moment toch een beetje depressief. Zijn er misschien mensen die weten of het misschien normaal is dat je een terugval krijgt juist op het moment dat je er aan werkt? Kan het zijn dat ik te veel sport 3 keer in de week? Nog tips misschien?? Alvast bedankt!
vrijdag 3 oktober 2014 om 17:21
quote:andiii schreef op 03 oktober 2014 @ 17:10: zoveel zelfs dat ik nu thuis ook weer af en toe een paniekaanval krijg, ik heb het gevoel dat ik weer terug bij af ben. Juist nu ik een aantal grote stappen aan het zetten ben met de groepstherapie etc.. komen de paniekaanvallen terug!
Waarom ben je terug bij af als je zelf aangeeft "Juist nu ik een aantal grote stappen aan het zetten ben"
Als je een lijstje maakt met een 0-meting, (start X) en als je een lijstje maakt met een huidige situatie, (nu Y) dan zie je waarschijnlijk toch dat er progressie is geboekt?
Wat bij mij opkomt is dat je jezelf teveel druk oplegt. Dit kan komen door van jezelf te grote stappen te eisen. Maar indien je veel progressie hebt geboekt is de terugval groter. Misschien moet je jezelf niet teveel druk opleggen en tevreden zijn met de vooruitgang. Om er een cliché in te gooien: een auto moet ook schakelen om van 0 tot 100km/h te komen.
Herken je hier wat in? (daarmee doel ik op jezelf druk opleggen)
Waarom ben je terug bij af als je zelf aangeeft "Juist nu ik een aantal grote stappen aan het zetten ben"
Als je een lijstje maakt met een 0-meting, (start X) en als je een lijstje maakt met een huidige situatie, (nu Y) dan zie je waarschijnlijk toch dat er progressie is geboekt?
Wat bij mij opkomt is dat je jezelf teveel druk oplegt. Dit kan komen door van jezelf te grote stappen te eisen. Maar indien je veel progressie hebt geboekt is de terugval groter. Misschien moet je jezelf niet teveel druk opleggen en tevreden zijn met de vooruitgang. Om er een cliché in te gooien: een auto moet ook schakelen om van 0 tot 100km/h te komen.
Herken je hier wat in? (daarmee doel ik op jezelf druk opleggen)
vrijdag 3 oktober 2014 om 18:09
De paniekaanvallen zijn herkenbaar, ik heb ook periodes waarin ik er ontzettend last van heb. Meestal gebeurd dat als ik veel stress heb.
Wat ik zelf probeer te doen is er met iemand (ik zou daar zelf een professional voor inschakelen, vrienden willen best weleens luisteren maar om ze nou constant met shit op te zadelen vind ik niet zo fijn) over te praten. Wat voel je precies, wat gebeurd er in je lichaam, in je hoofd etc. Op het moment dat ik een 'aanval' krijg geef ik mezelf ook vaak even een figuurlijke schop onder m'n kont, komop je weet dat er niets aan de hand is, adem in adem uit. Probeer voldoende rustmomenten voor jezelf in te plannen, dat is belangrijk!
Wat ik zelf probeer te doen is er met iemand (ik zou daar zelf een professional voor inschakelen, vrienden willen best weleens luisteren maar om ze nou constant met shit op te zadelen vind ik niet zo fijn) over te praten. Wat voel je precies, wat gebeurd er in je lichaam, in je hoofd etc. Op het moment dat ik een 'aanval' krijg geef ik mezelf ook vaak even een figuurlijke schop onder m'n kont, komop je weet dat er niets aan de hand is, adem in adem uit. Probeer voldoende rustmomenten voor jezelf in te plannen, dat is belangrijk!
vrijdag 3 oktober 2014 om 20:18
@Jeroen. : je hebt zeker gelijk dat ik mezelf te veel druk op leg, thuis ben ik meestal altijd de vrolijke jongen met wie gelachen word etc... als ik dan veel stress heb dan wil ik mezelf misschien teveel voordoen als die vrolijke jongen en juist op die momenten krijg ik last van paniek.
@koffieprut : ja ik heb dus groepstherapie en ook nog andere hulp dus kwa hulp kom ik niet tekort.
@modder : ik ga dit ook zeker aan de groep voorleggen!
@tosh : het is ook zeker een motivatie, soms misschien teveel omdat ik mezelf echt wil dwingen om dingen te doen waar veel stress aan vastzit. Dank je!
@springtime: ik heb gelukkig genoeg mensen waarmee ik erover kan praten. Het gebeurt bij mij ook in tijden van stress en met name door het negatieve denken. Ik eis misschien teveel van mezelf, het gebeurt thuis meestal als ik stress heb en bij mijn familie ben, ik denk dan vaak dat ik leuk moet doen etc.. terwijl ik dan in de paniek schiet. Ik moet misschien mezelf meer waarderen als ik me slecht voel maar ja hoe doe je dat he.
@retrostar : wegduiken in angst? Kun je misschien uitleggen wat je er precies mee bedoelt?
@koffieprut : ja ik heb dus groepstherapie en ook nog andere hulp dus kwa hulp kom ik niet tekort.
@modder : ik ga dit ook zeker aan de groep voorleggen!
@tosh : het is ook zeker een motivatie, soms misschien teveel omdat ik mezelf echt wil dwingen om dingen te doen waar veel stress aan vastzit. Dank je!
@springtime: ik heb gelukkig genoeg mensen waarmee ik erover kan praten. Het gebeurt bij mij ook in tijden van stress en met name door het negatieve denken. Ik eis misschien teveel van mezelf, het gebeurt thuis meestal als ik stress heb en bij mijn familie ben, ik denk dan vaak dat ik leuk moet doen etc.. terwijl ik dan in de paniek schiet. Ik moet misschien mezelf meer waarderen als ik me slecht voel maar ja hoe doe je dat he.
@retrostar : wegduiken in angst? Kun je misschien uitleggen wat je er precies mee bedoelt?
vrijdag 3 oktober 2014 om 23:47
Mijn moeder is al wat ouder en kreeg van uit het niets angstaanvallen.
Sinds ze een klein hondje heeft is ze enorm opgeknapt.
Ze neemt het over al mee naar toe en voelt zich niet meer zo alleen op de wereld want heeft altijd haar hond om tegen te praten en te aaien waar door ze ontspant en iets om handen heeft.
Ook letterlijk voelt ze dat ze iets tastbaars heeft om zich aan vast te houden.
Een huisdier ontspant.
Jou misschien ook ?
Een angststoornis kan namelijk gewoon over gaan.
En om even je vraag te beantwoorden..als het een tijd goed gaat is dat fijn.
Even een kleine terugval is dus niets om van in paniek te raken ( flauw geintje mag wel toch .. ik bedoel het goed )
Sinds ze een klein hondje heeft is ze enorm opgeknapt.
Ze neemt het over al mee naar toe en voelt zich niet meer zo alleen op de wereld want heeft altijd haar hond om tegen te praten en te aaien waar door ze ontspant en iets om handen heeft.
Ook letterlijk voelt ze dat ze iets tastbaars heeft om zich aan vast te houden.
Een huisdier ontspant.
Jou misschien ook ?
Een angststoornis kan namelijk gewoon over gaan.
En om even je vraag te beantwoorden..als het een tijd goed gaat is dat fijn.
Even een kleine terugval is dus niets om van in paniek te raken ( flauw geintje mag wel toch .. ik bedoel het goed )
zaterdag 4 oktober 2014 om 01:23
@retrostar : maar dan duik ik toch niet weg in angst? Dan vermijd ik juist mijn angst, wat ik nu doe is mijn angst confronteren en dat dat gepaard gaat met stress zal ik op de koop moeten toenemen als ik wil herstellen.
@goededag : mooi verhaal over je moeder! Ik denk dat het feit dat je moeder angstaanvallen had dan waarschijnlijk door haar eenzaamheid kwam. Bij mij is het helaas wat gecompliceerder.Ik probeer het ook positief te bekijken, ik denk dat een terugval er af en toe bijhoort! Zal proberen er niet meer van in paniek te raken :p haha
@goededag : mooi verhaal over je moeder! Ik denk dat het feit dat je moeder angstaanvallen had dan waarschijnlijk door haar eenzaamheid kwam. Bij mij is het helaas wat gecompliceerder.Ik probeer het ook positief te bekijken, ik denk dat een terugval er af en toe bijhoort! Zal proberen er niet meer van in paniek te raken :p haha
zaterdag 4 oktober 2014 om 11:44
Als je eenzaam bent dan weet je waar het probleem vandaan komt en kun je dat proberen op te lossen door praktische dingen te gaan doen, mensen ontmoeten etc. Hoewel dat op oudere leeftijd natuurlijk ook niet makkelijk is. Wat ik bedoel is dat je in ieder geval het probleem direct kunt aanpakken. Bij mij zit het probleem in mijn denkwijze, ik denk heel veel negatief en daaraan zit een negatief gevoel gekoppeld, om dat op te lossen kost heel veel moeite en tijd. Ik probeer nu constant positief te denken maar dat kost heel veel tijd ook omdat ik dus constant terug val in de negatieve denkwijze. Om dat negatieve gevoel te veranderen zal ik echt heel lang positief moeten blijven maar dat is soms gewoon zo moeilijk.