Psyche
alle pijlers
Therapie, hoe dan?
zondag 11 september 2016 om 20:15
OK ik ben nog nooit van mijn leven bij een psycholoog of psychiater geweest, dus misschien is mijn vraag een beetje stom. Maar ik vraag mij echt enorm af: hoe kan praten helpen? Hoe kun je inzicht krijgen in patronen die je zelf ook wel herkent? Heb je er een soort van leap of faith voor nodig, of je zelf voor de gek houden? Kun je echt anders leren denken door met een psycholoog te praten?
Dit is trouwens geen topic om het te hebben over problemen van mij of zo want geen behoefte aan om op een forum te delen. Maar ik heb wel interesse in naar een psycholoog gaan, van daar ook de vraag. Ik ben zelf erg sceptisch over de werkzaamheid er van (en ja ik ken de onderzoeken en de uitkomsten, al vraag ik mij meteen af hoe zo iets objectief meetbaar is, de success rate van therapie).
Dit is trouwens geen topic om het te hebben over problemen van mij of zo want geen behoefte aan om op een forum te delen. Maar ik heb wel interesse in naar een psycholoog gaan, van daar ook de vraag. Ik ben zelf erg sceptisch over de werkzaamheid er van (en ja ik ken de onderzoeken en de uitkomsten, al vraag ik mij meteen af hoe zo iets objectief meetbaar is, de success rate van therapie).
zondag 11 september 2016 om 21:14
quote:miedo schreef op 11 september 2016 @ 20:54:
ach als mensen geloven dat het helpt, dan helpt het vaak ook al..
moest laatst wel enorm lachen om Simon Keizer.Die had oa de oud en nieuw brand meegemaakt toen hij 19 was.Kort ervoor was zijn vader overleden.Toen zat hij niet lekker in zijn vel.Maar eureka, na 4 sessies met een psycholoog was hij er bovenop.Hij vond dat echt getuigen van professionaliteit.Simpele ziel die Simon Keizer dusAls hij EMDR gevolgd heeft dan kan het wel in 4 sessies. Is snel maar mogelijk.
ach als mensen geloven dat het helpt, dan helpt het vaak ook al..
moest laatst wel enorm lachen om Simon Keizer.Die had oa de oud en nieuw brand meegemaakt toen hij 19 was.Kort ervoor was zijn vader overleden.Toen zat hij niet lekker in zijn vel.Maar eureka, na 4 sessies met een psycholoog was hij er bovenop.Hij vond dat echt getuigen van professionaliteit.Simpele ziel die Simon Keizer dusAls hij EMDR gevolgd heeft dan kan het wel in 4 sessies. Is snel maar mogelijk.
Liefhebben
is meer
lief
dan hebben
is meer
lief
dan hebben
zondag 11 september 2016 om 21:16
quote:hamerhaai schreef op 11 september 2016 @ 21:11:
[...]
Maar wanneer je denkt het allemaal te weten, waarom overweeg je dan om naar een psycholoog te gaan?
Waarom heb je de "problemen" zelf niet opgelost.
Vaak kan het helpen om met een persoon te praten die verder niet betrokken is met je leven, je verder niet kent en onafhankelijk is. Vroeger hadden we daar de kastelein, dominee of oud oom/tante voor.
Ik wist dondersgoed wat er met mij aan de hand was, wat mijn probleem was, de analyse kon ik zelf wel maken.
Ik zag licht aan het einde van de tunnel, ik wist alleen niet hoe ik er moest komen. Een paar goede sessies met een therapeut werkte verhelderend.
Ja nou zo iets, zonder het licht in de tunnel dan, want ik denk zelf ook voor een groot deel dat bepaalde zaken niet veranderd kunnen worden om dat ze genetisch vast liggen, karakter en dergelijke, of hoe je de wereld observeert en je zelf observeert. Ik denk dat mensen die een hogere mate hebben van zich zelf tijdje 'out of the equation' halen meer kans hebben op baat bij therapie dan mensen die diep in de kern sceptisch zijn. Het verschil tussen een atheist en een christen is veel groter dan het verschil tussen een moslim en een christen, zo iets. Je hebt toch een soort leap of faith nodig volgens mij (de enige leap of faith die ik ooit echt wel heb genomen is geluid in de ruimte in Star Trek ).
Ik zeg niet dat ik per se gelijk heb hier mee hoor, maar dit is een gedachte die er wel is. Ook denk ik idd dat genoeg therapeuten mij te lastig vinden (niet om dat ik nou bijzonder ben of zo maar sceptisch en terug houdend, terwijl ik ook wel weet dat dat geen handig iets is maar ja...).
[...]
Maar wanneer je denkt het allemaal te weten, waarom overweeg je dan om naar een psycholoog te gaan?
Waarom heb je de "problemen" zelf niet opgelost.
Vaak kan het helpen om met een persoon te praten die verder niet betrokken is met je leven, je verder niet kent en onafhankelijk is. Vroeger hadden we daar de kastelein, dominee of oud oom/tante voor.
Ik wist dondersgoed wat er met mij aan de hand was, wat mijn probleem was, de analyse kon ik zelf wel maken.
Ik zag licht aan het einde van de tunnel, ik wist alleen niet hoe ik er moest komen. Een paar goede sessies met een therapeut werkte verhelderend.
Ja nou zo iets, zonder het licht in de tunnel dan, want ik denk zelf ook voor een groot deel dat bepaalde zaken niet veranderd kunnen worden om dat ze genetisch vast liggen, karakter en dergelijke, of hoe je de wereld observeert en je zelf observeert. Ik denk dat mensen die een hogere mate hebben van zich zelf tijdje 'out of the equation' halen meer kans hebben op baat bij therapie dan mensen die diep in de kern sceptisch zijn. Het verschil tussen een atheist en een christen is veel groter dan het verschil tussen een moslim en een christen, zo iets. Je hebt toch een soort leap of faith nodig volgens mij (de enige leap of faith die ik ooit echt wel heb genomen is geluid in de ruimte in Star Trek ).
Ik zeg niet dat ik per se gelijk heb hier mee hoor, maar dit is een gedachte die er wel is. Ook denk ik idd dat genoeg therapeuten mij te lastig vinden (niet om dat ik nou bijzonder ben of zo maar sceptisch en terug houdend, terwijl ik ook wel weet dat dat geen handig iets is maar ja...).
zondag 11 september 2016 om 21:18
quote:MN-- schreef op 11 september 2016 @ 21:13:
Ik heb spijt dat ik niet 8 jaar eerder naar psycholoog ben gestapt. Maar ook dat ik niet na 2 sessies doei heb gezegd tegen de eerste waar ik geen klik mee had en 6 sessies heb weggegooid. De tweede was en is goud waard. Ik dacht altijd dat ik er zelf uit kon komen, tot het mijn werk ging belemmeren.
Bij mij hielp het vertellen van mijn verhaal aan een onafhankelijk iemand. Ze stelde de juiste vragen, en gaf soort opdrachten mee om inzicht te krijgen in de problematiek. En door die opdrachten kreeg ik er zelf ook inzicht in, waardoor ik er nu veel beter mee om kan gaan. Inmiddels zijn omstandigheden iets veranderd en ga ik binnenkort terug voor paar sessies.
Het is wel echt belangrijk je gevoel te volgen. Klikt het na 2,3 sessies niet, zoek dan andere psycholoog. Net zo lang tot je de goede hebt.Bedankt voor jouw verhaal. Ja, misschien is dat het ook gewoon,dat iemand echt luistert zonder dat die persoon je kent. Wat maakte voor jou die klik die je bij de ene wel had en de andere niet? Hoe merkte je dat?
Ik heb spijt dat ik niet 8 jaar eerder naar psycholoog ben gestapt. Maar ook dat ik niet na 2 sessies doei heb gezegd tegen de eerste waar ik geen klik mee had en 6 sessies heb weggegooid. De tweede was en is goud waard. Ik dacht altijd dat ik er zelf uit kon komen, tot het mijn werk ging belemmeren.
Bij mij hielp het vertellen van mijn verhaal aan een onafhankelijk iemand. Ze stelde de juiste vragen, en gaf soort opdrachten mee om inzicht te krijgen in de problematiek. En door die opdrachten kreeg ik er zelf ook inzicht in, waardoor ik er nu veel beter mee om kan gaan. Inmiddels zijn omstandigheden iets veranderd en ga ik binnenkort terug voor paar sessies.
Het is wel echt belangrijk je gevoel te volgen. Klikt het na 2,3 sessies niet, zoek dan andere psycholoog. Net zo lang tot je de goede hebt.Bedankt voor jouw verhaal. Ja, misschien is dat het ook gewoon,dat iemand echt luistert zonder dat die persoon je kent. Wat maakte voor jou die klik die je bij de ene wel had en de andere niet? Hoe merkte je dat?
zondag 11 september 2016 om 21:36
Ik denk dat ik begrijp wat je bedoelt. Ik ben al bij vrij veel psychologen langs geweest, er zijn erbij die me wel konden helpen en ook die absoluut niet hebben geholpen. Ik kan van mezelf ook vrij goed analyseren en zien waar de problemen liggen. Ik kreeg hier laatst zelfs een compliment over van mijn psycholoog , maar dat betekent niet dat je ze ook kan oplossen.
En ja, hoe kan praten helpen: geen idee. Maar ik heb gewoonweg geen andere keuze, het is voor mij letterlijk dit of anders gewoon geen leven hebben praktisch gezien. Dus ja, ik probeer liever iets dan niets en als ik dan iets probeer dan doe ik dat ook volledig. Zij hebben ervoor gestudeerd dus zij zullen het wel beter weten, dat idee. Een leap of faith dus inderdaad. Maar daaronder blijf ik ook sceptisch, maar dat spreek ik dan ook uit, want anders gaat het sowieso niet werken. En op het moment heb ik fijne behandelaars die dat ook aanhoren en er zelf ook even over nadenken. Soms accepteren ze het en soms niet. In de momenten dat ze het niet doen kunnen ze uitleggen waarom zij vinden dat iets wel of niet zo is en waarom het wel of niet binnen mijn ziekte valt dan zeg maar, en dan is het weer aan mij om dat al dan niet te accepteren. En ja, dan komt het wel eens voor dat ik ze daarin gelijk moet geven, ondanks al mijn eigen analyses. Dus daar zit dat nut in denk ik. En überhaupt het feit dat je soms aan zo'n analyse wordt gezet. Alleen al het feit dat zij vragen aan mij om ergens over na te denken zorgt dat ik zelf nieuwe inzichten krijg.
En ja, hoe kan praten helpen: geen idee. Maar ik heb gewoonweg geen andere keuze, het is voor mij letterlijk dit of anders gewoon geen leven hebben praktisch gezien. Dus ja, ik probeer liever iets dan niets en als ik dan iets probeer dan doe ik dat ook volledig. Zij hebben ervoor gestudeerd dus zij zullen het wel beter weten, dat idee. Een leap of faith dus inderdaad. Maar daaronder blijf ik ook sceptisch, maar dat spreek ik dan ook uit, want anders gaat het sowieso niet werken. En op het moment heb ik fijne behandelaars die dat ook aanhoren en er zelf ook even over nadenken. Soms accepteren ze het en soms niet. In de momenten dat ze het niet doen kunnen ze uitleggen waarom zij vinden dat iets wel of niet zo is en waarom het wel of niet binnen mijn ziekte valt dan zeg maar, en dan is het weer aan mij om dat al dan niet te accepteren. En ja, dan komt het wel eens voor dat ik ze daarin gelijk moet geven, ondanks al mijn eigen analyses. Dus daar zit dat nut in denk ik. En überhaupt het feit dat je soms aan zo'n analyse wordt gezet. Alleen al het feit dat zij vragen aan mij om ergens over na te denken zorgt dat ik zelf nieuwe inzichten krijg.
zondag 11 september 2016 om 21:39
quote:strikjemetstippels schreef op 11 september 2016 @ 21:18:
[...]
Bedankt voor jouw verhaal. Ja, misschien is dat het ook gewoon,dat iemand echt luistert zonder dat die persoon je kent. Wat maakte voor jou die klik die je bij de ene wel had en de andere niet? Hoe merkte je dat?Ik had het idee dat de eerste psycholoog me een richting op wilde duwen en ze was vrij stijf. Matchte niet met mijn karakter. Die ik nu heb is alternatiever, en ook wel wat rommeliger. Ze was me ook aangeraden door een vriendin. Ik heb bij haar het gevoel dat ik zonder oordeel mijn verhaal kan vertellen, terwijl eerste voor mijn gevoel al had bedacht waar het aan lag voor ik uitverteld was.
[...]
Bedankt voor jouw verhaal. Ja, misschien is dat het ook gewoon,dat iemand echt luistert zonder dat die persoon je kent. Wat maakte voor jou die klik die je bij de ene wel had en de andere niet? Hoe merkte je dat?Ik had het idee dat de eerste psycholoog me een richting op wilde duwen en ze was vrij stijf. Matchte niet met mijn karakter. Die ik nu heb is alternatiever, en ook wel wat rommeliger. Ze was me ook aangeraden door een vriendin. Ik heb bij haar het gevoel dat ik zonder oordeel mijn verhaal kan vertellen, terwijl eerste voor mijn gevoel al had bedacht waar het aan lag voor ik uitverteld was.
zondag 11 september 2016 om 21:40
quote:strikjemetstippels schreef op 11 september 2016 @ 21:18:
[...]
Bedankt voor jouw verhaal. Ja, misschien is dat het ook gewoon,dat iemand echt luistert zonder dat die persoon je kent. Wat maakte voor jou die klik die je bij de ene wel had en de andere niet? Hoe merkte je dat?Ik ben dan wel niet degene waar je op reageert, maar je moet je verhaal bij iemand kwijt kunnen en durven. En je niet ergeren aan de andere persoon. Ik heb nogal snel dat ik mezelf erger aan iets van een persoon en dan sluit ik mezelf al helemaal voor die persoon en heb je dus helemaal niks aan die psycholoog. Als jij jezelf bij iemand niet helemaal bloot durft of kunt geven dan heb je niets aan die psycholoog want dan kan die niet tot de kern van het probleem komen. En die kern heb je dus wel nodig als psycholoog om te kunnen kijken waar verbetering kan plaatsvinden.
[...]
Bedankt voor jouw verhaal. Ja, misschien is dat het ook gewoon,dat iemand echt luistert zonder dat die persoon je kent. Wat maakte voor jou die klik die je bij de ene wel had en de andere niet? Hoe merkte je dat?Ik ben dan wel niet degene waar je op reageert, maar je moet je verhaal bij iemand kwijt kunnen en durven. En je niet ergeren aan de andere persoon. Ik heb nogal snel dat ik mezelf erger aan iets van een persoon en dan sluit ik mezelf al helemaal voor die persoon en heb je dus helemaal niks aan die psycholoog. Als jij jezelf bij iemand niet helemaal bloot durft of kunt geven dan heb je niets aan die psycholoog want dan kan die niet tot de kern van het probleem komen. En die kern heb je dus wel nodig als psycholoog om te kunnen kijken waar verbetering kan plaatsvinden.
zondag 11 september 2016 om 21:41
Therapie is mi alleen werkzaam als je zelf open staat om goed naar jezelf te kijken, betekenis te verlenen aan je eigen gedrag en de facetten daarvan die destructief/bestendigend zijn wilt veranderen. Ben je hiertoe niet voldoende gemotiveerd of onvermogend om verandering aan te brengen dan doet therapie niks
zondag 11 september 2016 om 21:45
quote:Starshine-2 schreef op 11 september 2016 @ 21:26:
Interessant.
Ik heb in mijn leven een aantal keer sessies bij een psycholoog gehad, maar het deed voor mij niks.
Toch zou ik wel wat hulp willen hebben met wat issues.
Hoe vind je de juiste psycholoog en/of therapievorm?Normaal gesproken heb je altijd een intakegesprek voorafgaand aan de therapie. Aan de hand van dat intakegesprek moet de psycholoog zelf kunnen beoordelen (eventueel na overleg in team als het geen zelfstandige is) wat de geschiktste therapievorm voor jouw issues is. Het kan zijn dat hier meerdere intakegesprekken of enkele testen voor nodig zijn om daar achter te komen. Hoe je de juiste psycholoog vindt is lastig. Je zou eens op www.zorgkaartnederland.nl kunnen kijken hoe psychologen bij jou in de buurt beoordeeld worden en tussen de beoordelingen lezen of de dingen die iemand schrijft waarom hij/zij die psycholoog prettig vond ook bij jou aansluiten.
Interessant.
Ik heb in mijn leven een aantal keer sessies bij een psycholoog gehad, maar het deed voor mij niks.
Toch zou ik wel wat hulp willen hebben met wat issues.
Hoe vind je de juiste psycholoog en/of therapievorm?Normaal gesproken heb je altijd een intakegesprek voorafgaand aan de therapie. Aan de hand van dat intakegesprek moet de psycholoog zelf kunnen beoordelen (eventueel na overleg in team als het geen zelfstandige is) wat de geschiktste therapievorm voor jouw issues is. Het kan zijn dat hier meerdere intakegesprekken of enkele testen voor nodig zijn om daar achter te komen. Hoe je de juiste psycholoog vindt is lastig. Je zou eens op www.zorgkaartnederland.nl kunnen kijken hoe psychologen bij jou in de buurt beoordeeld worden en tussen de beoordelingen lezen of de dingen die iemand schrijft waarom hij/zij die psycholoog prettig vond ook bij jou aansluiten.
zondag 11 september 2016 om 21:52
Ik ben enorm analytisch, maar bleek wel heel sterk in mijn gedachtenpatronen te hangen. En keek daardoor wel van maar één kant.
De andere kant die mijn therapeut aandraagt blijkt ook heel waardevol. Want mijn eigen manier van naar mijn problemen kijken heeft me niet naar een oplossing geholpen.
Daar komt nog bij dat ik erg analytisch ben, maar niet erg sterk met emoties. Daar leer ik nu een hoop over.
De andere kant die mijn therapeut aandraagt blijkt ook heel waardevol. Want mijn eigen manier van naar mijn problemen kijken heeft me niet naar een oplossing geholpen.
Daar komt nog bij dat ik erg analytisch ben, maar niet erg sterk met emoties. Daar leer ik nu een hoop over.
En wij ons maar afvragen waar die afvalberg vandaan komt.
zondag 11 september 2016 om 22:02
quote:strikjemetstippels schreef op 11 september 2016 @ 20:36:
dat ik toch het gevoel heb dat een ander het onmogelijk beter kan weten
pOok als jij degene bent die 'het' het altijd het beste weet, kan een ander je helpen je gedachten en gevoelens duidelijker te krijgen en in perspectief te zien. Je kunt een therapeut zien ook zien als een klankbord, waar jij tegenaan praat. Door de juiste vragen te stellen helpt die persoon je onderzoeken hoe iets werkt bij jou, en hoe je daar eventueel anders tegenaan kunt kijken. Ik vind het heel helpend. Daarnaast is het prettig om iemand te hebben die een professional is, neutraal is, die je kunt vertrouwen, die geen eigen agenda heeft en zijn/haar eigen dingen opzij zet omdat het helemaal jouw feestje is.
dat ik toch het gevoel heb dat een ander het onmogelijk beter kan weten
pOok als jij degene bent die 'het' het altijd het beste weet, kan een ander je helpen je gedachten en gevoelens duidelijker te krijgen en in perspectief te zien. Je kunt een therapeut zien ook zien als een klankbord, waar jij tegenaan praat. Door de juiste vragen te stellen helpt die persoon je onderzoeken hoe iets werkt bij jou, en hoe je daar eventueel anders tegenaan kunt kijken. Ik vind het heel helpend. Daarnaast is het prettig om iemand te hebben die een professional is, neutraal is, die je kunt vertrouwen, die geen eigen agenda heeft en zijn/haar eigen dingen opzij zet omdat het helemaal jouw feestje is.
zondag 11 september 2016 om 22:03
Voor mij was het gewoon heel fijn dat iemand naar moeilijke dingen kon luisteren zonder ergens wat van te vinden of erover te oordelen. Dat maakte dat ik opener werd en zelf ook milder ging kijken naar de moeilijke en pijnlijke dingen.
Ook hielp het om woorden uit te spreken, bij mij viel het kwartje soms pas toen ik de woorden, die al heel lang in mijn hoofd zaten, hardop ging uit te spreken. Het is net of het uitspreken alleen al een enorm licht op dingen werpt. In mijn hoofd bleef het zich maar herhalen maar eenmaal uitgesproken bleven de woorden, die zich al zo vaak in mijn hoofd herhaald hadden, eindelijk weg.
Daarnaast was ik me soms niet bewust van de emotionele lading die kleefde aan sommige onderwerpen. In mijn hoofd werd die lading niet duidelijk. Pas toen ik het vertelde aan iemand die écht luisterde voelde ik hoeveel pijn er nog achter zat. Ook dat werd pas helder toen ik naar een psycholoog ging.
Dit zijn voor mij de voordelen voor alleen al een gesprek met een psycholoog (wel een met een open houding, zonder oordeel of sturing). Dat is nog naast de effecten van cognitieve therapie, die zeker ook veel inzicht geven en de effecten van emdr waarbij je in een keer veel emotionele lading kunt verminderen.
Ook hielp het om woorden uit te spreken, bij mij viel het kwartje soms pas toen ik de woorden, die al heel lang in mijn hoofd zaten, hardop ging uit te spreken. Het is net of het uitspreken alleen al een enorm licht op dingen werpt. In mijn hoofd bleef het zich maar herhalen maar eenmaal uitgesproken bleven de woorden, die zich al zo vaak in mijn hoofd herhaald hadden, eindelijk weg.
Daarnaast was ik me soms niet bewust van de emotionele lading die kleefde aan sommige onderwerpen. In mijn hoofd werd die lading niet duidelijk. Pas toen ik het vertelde aan iemand die écht luisterde voelde ik hoeveel pijn er nog achter zat. Ook dat werd pas helder toen ik naar een psycholoog ging.
Dit zijn voor mij de voordelen voor alleen al een gesprek met een psycholoog (wel een met een open houding, zonder oordeel of sturing). Dat is nog naast de effecten van cognitieve therapie, die zeker ook veel inzicht geven en de effecten van emdr waarbij je in een keer veel emotionele lading kunt verminderen.
Doubt kills more dreams than failure ever will
zondag 11 september 2016 om 22:14
quote:strikjemetstippels schreef op 11 september 2016 @ 20:36:
Dank je voor jouw verhaal cerulli. Gelukkig maar dat je de stap hebt gezet dan!
Misschien ben ik ook een beetje te overtuigd van mijn eigen intellect, ik bedoel daar mee dat ik toch het gevoel heb dat een ander het onmogelijk beter kan weten. Misschien geen mooie of handige gedachte, maar hij is er wel. Ik vind zo iets ook enorm eng, ik ben heel introvert en sociaal compleet onhandig (wat uiteraard wel mij problemen op levert dus een van de redenen om hulp te willen).
Je hebt wel gelijk hoor uiteindelijk ga ik niet dood als ik het probeer. Het is enkel als ik mij probeer voor te stellen hoe zo iets dan gaat, dan denk ik 'maar wat zou het helpen als een ander exact zegt wat ik ook al wel weet?' en dan gebeurt er weer niets natuurlijk
Grappig dat je dit schrijft. Had ik in het begin van therapie ook last van. Van mezelf ben ik heel analytisch en zit ik erg 'in mijn hoofd'. Maar ik zat hartstikke vast in mijn gedachtenpatronen. Had ook het idee dat ik de psych te slim af moest zijn. En wie had ik daarmee? Mezelf natuurlijk. Want als je een probleem op wil lossen moet je wel bereid zijn je te laten helpen. (Dat was overigens onderdeel van het probleem ) Je zal overigens de eerste niet zijn die overal een rationeel sausje overheen legt terwijl er vanbinnen allerlei emoties zitten die er niet uit mogen.
Ieder mens heeft zo zijn blinde vlek(ken). Het helpt om met een onafhankelijk iemand te praten zodat die blinde vlek wat kleiner werd. Een goede psych stelt veel vragen waar je zelf hard over moet nadenken. Hij/zij gaat je namelijk niet vertellen hoe het zit maar geeft wel handvaten hoe je met dingen om kan gaan.
Daarnaast is naar de psych gaan ook een belangrijke stap bij de erkenning dat je een probleem hebt. Dat is namelijk ook nog een lastige, toegeven dat het ff niet lukt.
Dank je voor jouw verhaal cerulli. Gelukkig maar dat je de stap hebt gezet dan!
Misschien ben ik ook een beetje te overtuigd van mijn eigen intellect, ik bedoel daar mee dat ik toch het gevoel heb dat een ander het onmogelijk beter kan weten. Misschien geen mooie of handige gedachte, maar hij is er wel. Ik vind zo iets ook enorm eng, ik ben heel introvert en sociaal compleet onhandig (wat uiteraard wel mij problemen op levert dus een van de redenen om hulp te willen).
Je hebt wel gelijk hoor uiteindelijk ga ik niet dood als ik het probeer. Het is enkel als ik mij probeer voor te stellen hoe zo iets dan gaat, dan denk ik 'maar wat zou het helpen als een ander exact zegt wat ik ook al wel weet?' en dan gebeurt er weer niets natuurlijk
Grappig dat je dit schrijft. Had ik in het begin van therapie ook last van. Van mezelf ben ik heel analytisch en zit ik erg 'in mijn hoofd'. Maar ik zat hartstikke vast in mijn gedachtenpatronen. Had ook het idee dat ik de psych te slim af moest zijn. En wie had ik daarmee? Mezelf natuurlijk. Want als je een probleem op wil lossen moet je wel bereid zijn je te laten helpen. (Dat was overigens onderdeel van het probleem ) Je zal overigens de eerste niet zijn die overal een rationeel sausje overheen legt terwijl er vanbinnen allerlei emoties zitten die er niet uit mogen.
Ieder mens heeft zo zijn blinde vlek(ken). Het helpt om met een onafhankelijk iemand te praten zodat die blinde vlek wat kleiner werd. Een goede psych stelt veel vragen waar je zelf hard over moet nadenken. Hij/zij gaat je namelijk niet vertellen hoe het zit maar geeft wel handvaten hoe je met dingen om kan gaan.
Daarnaast is naar de psych gaan ook een belangrijke stap bij de erkenning dat je een probleem hebt. Dat is namelijk ook nog een lastige, toegeven dat het ff niet lukt.
zondag 11 september 2016 om 22:23
quote:moringa schreef op 11 september 2016 @ 22:14:
[...]
Grappig dat je dit schrijft. Had ik in het begin van therapie ook last van. Van mezelf ben ik heel analytisch en zit ik erg 'in mijn hoofd'. Maar ik zat hartstikke vast in mijn gedachtenpatronen. Had ook het idee dat ik de psych te slim af moest zijn. En wie had ik daarmee? Mezelf natuurlijk. Want als je een probleem op wil lossen moet je wel bereid zijn je te laten helpen. (Dat was overigens onderdeel van het probleem ) Je zal overigens de eerste niet zijn die overal een rationeel sausje overheen legt terwijl er vanbinnen allerlei emoties zitten die er niet uit mogen.
Ieder mens heeft zo zijn blinde vlek(ken). Het helpt om met een onafhankelijk iemand te praten zodat die blinde vlek wat kleiner werd. Een goede psych stelt veel vragen waar je zelf hard over moet nadenken. Hij/zij gaat je namelijk niet vertellen hoe het zit maar geeft wel handvaten hoe je met dingen om kan gaan.
Daarnaast is naar de psych gaan ook een belangrijke stap bij de erkenning dat je een probleem hebt. Dat is namelijk ook nog een lastige, toegeven dat het ff niet lukt.
En hoe ging jouw eerste keer dan als ik mag vragen? Want daar maak ik me ook dan druk over he (ik ben een drukte maker én control freak). Bij een vraag als 'wat is het probleem' weet ik echt niet wat ik moet zeggen of zo. Te veel variabelen, dan klap ik compleet dicht. Lijkt mij het makkelijkst als ik gewoon een mail stuur met de dingen waar ik last van heb, of gewoon 'strikjemetstippels: het boek' of zo haha. Ik ben al niet zo goed met gedachten en gevoelens in woorden gieten, en met iets dat toch wel emotioneel is, nou ja, ik klap dicht of vergeet wie ik ben wegens system failure. Geen geintje want ik praat nooit over problemen (en dat is natuurlijk niet snugger he weet ik wel, maar ik ben daar erg slecht in).
Ik kan wel een borrel nemen van tevoren maar denk dat dat niet echt de bedoeling is
[...]
Grappig dat je dit schrijft. Had ik in het begin van therapie ook last van. Van mezelf ben ik heel analytisch en zit ik erg 'in mijn hoofd'. Maar ik zat hartstikke vast in mijn gedachtenpatronen. Had ook het idee dat ik de psych te slim af moest zijn. En wie had ik daarmee? Mezelf natuurlijk. Want als je een probleem op wil lossen moet je wel bereid zijn je te laten helpen. (Dat was overigens onderdeel van het probleem ) Je zal overigens de eerste niet zijn die overal een rationeel sausje overheen legt terwijl er vanbinnen allerlei emoties zitten die er niet uit mogen.
Ieder mens heeft zo zijn blinde vlek(ken). Het helpt om met een onafhankelijk iemand te praten zodat die blinde vlek wat kleiner werd. Een goede psych stelt veel vragen waar je zelf hard over moet nadenken. Hij/zij gaat je namelijk niet vertellen hoe het zit maar geeft wel handvaten hoe je met dingen om kan gaan.
Daarnaast is naar de psych gaan ook een belangrijke stap bij de erkenning dat je een probleem hebt. Dat is namelijk ook nog een lastige, toegeven dat het ff niet lukt.
En hoe ging jouw eerste keer dan als ik mag vragen? Want daar maak ik me ook dan druk over he (ik ben een drukte maker én control freak). Bij een vraag als 'wat is het probleem' weet ik echt niet wat ik moet zeggen of zo. Te veel variabelen, dan klap ik compleet dicht. Lijkt mij het makkelijkst als ik gewoon een mail stuur met de dingen waar ik last van heb, of gewoon 'strikjemetstippels: het boek' of zo haha. Ik ben al niet zo goed met gedachten en gevoelens in woorden gieten, en met iets dat toch wel emotioneel is, nou ja, ik klap dicht of vergeet wie ik ben wegens system failure. Geen geintje want ik praat nooit over problemen (en dat is natuurlijk niet snugger he weet ik wel, maar ik ben daar erg slecht in).
Ik kan wel een borrel nemen van tevoren maar denk dat dat niet echt de bedoeling is
zondag 11 september 2016 om 22:28
Waarom niet? Als die borrel jou helpt.
Ik vind therapie niet eng. Ik denk eigenlijk dat het alleen eng is als je de verkeerde psycholoog hebt. Ik merk dat ik gelijk dichtklap als het niet klikt. Met mijn eigen psycholoog voelt het heel natuurlijk en gaan dingen vanzelf en durf ik 100% eerlijk te zijn.
Ik vind therapie niet eng. Ik denk eigenlijk dat het alleen eng is als je de verkeerde psycholoog hebt. Ik merk dat ik gelijk dichtklap als het niet klikt. Met mijn eigen psycholoog voelt het heel natuurlijk en gaan dingen vanzelf en durf ik 100% eerlijk te zijn.
zondag 11 september 2016 om 22:29
Er zijn veel verschillende manieren om iets te leren, te weten en te begrijpen. Verstandelijk en analytisch is er maar eentje van. Je kunt iets verstandelijk weten, maar weet je het dan ook gevoelsmatig of sensorisch?
Wat betreft de vraag: hoe kan praten helpen: heb je wel eens gehad dat iets in je gedachten heel logisch lijkt, en als je het hardop zegt denk je ineens: wat een flauwekul? Of heb je wel eens geprobeerd jezelf minutenlang steeds opnieuw dezelfde vraag te stellen en heb je gemerkt hoe het antwoord veranderde?
En hoe kan iemand anders je helpen: ook intelligente mensen zijn uitstekend in staat tegen zichzelf te liegen.
Wat betreft de vraag: hoe kan praten helpen: heb je wel eens gehad dat iets in je gedachten heel logisch lijkt, en als je het hardop zegt denk je ineens: wat een flauwekul? Of heb je wel eens geprobeerd jezelf minutenlang steeds opnieuw dezelfde vraag te stellen en heb je gemerkt hoe het antwoord veranderde?
En hoe kan iemand anders je helpen: ook intelligente mensen zijn uitstekend in staat tegen zichzelf te liegen.
zondag 11 september 2016 om 22:33
Ik kan wel heel goed vertellen. Maar ik zat erover te praten alsof het over iemand anders ging, op die manier hield ik mijn eigen emoties op afstand. Dus ik zat daar 'bla bla bla bla' alsof ik een roman voor aan het lezen was. En dan stiekem ook nog vergenoegd zijn over mijn eigen slimmigheidjes. Dat heeft wel een paar sessies gekost. Totdat het kwartje viel dat ik daar niet zat voor de psych maar voor mezelf.
Destijds ging ik er heen omdat ik me al lange tijd niet goed in mijn vel zat: moe, slecht slapen, de week moeilijk doorkomen, lichamelijk liep het niet lekker en af en toe knaagde er ook iets aan me dat dood zijn wel lekker rustig zou zijn. Het koste me steeds meer moeite om mezelf bij elkaar te rapen en dat zat me behoorlijk in de weg. Dus op hoop van zegen maar de psych waar ik weinig van verwachtte. Daar ben ik inmiddels wel teruggekomen.
Ik snap dat je wil control freaken hoor maar zo te horen is onderdeel van je probleem dat je zo slecht over je eigen gevoelens en emoties kan praten. Dus waarom zou je dat al moeten kunnen voordat je erheen gaat? Het is ook onderdeel de taak van de psych om uit onsamenhangend gewauwel en duidelijk verhaal te krijgen. Dat hoef je echt niet al zelf te kunnen.
Je hoeft dat boek niet alleen te schrijven
Destijds ging ik er heen omdat ik me al lange tijd niet goed in mijn vel zat: moe, slecht slapen, de week moeilijk doorkomen, lichamelijk liep het niet lekker en af en toe knaagde er ook iets aan me dat dood zijn wel lekker rustig zou zijn. Het koste me steeds meer moeite om mezelf bij elkaar te rapen en dat zat me behoorlijk in de weg. Dus op hoop van zegen maar de psych waar ik weinig van verwachtte. Daar ben ik inmiddels wel teruggekomen.
Ik snap dat je wil control freaken hoor maar zo te horen is onderdeel van je probleem dat je zo slecht over je eigen gevoelens en emoties kan praten. Dus waarom zou je dat al moeten kunnen voordat je erheen gaat? Het is ook onderdeel de taak van de psych om uit onsamenhangend gewauwel en duidelijk verhaal te krijgen. Dat hoef je echt niet al zelf te kunnen.
Je hoeft dat boek niet alleen te schrijven
zondag 11 september 2016 om 22:34
quote:orkenflow schreef op 11 september 2016 @ 22:29:
Er zijn veel verschillende manieren om iets te leren, te weten en te begrijpen. Verstandelijk en analytisch is er maar eentje van. Je kunt iets verstandelijk weten, maar weet je het dan ook gevoelsmatig of sensorisch?
Wat betreft de vraag: hoe kan praten helpen: heb je wel eens gehad dat iets in je gedachten heel logisch lijkt, en als je het hardop zegt denk je ineens: wat een flauwekul? Of heb je wel eens geprobeerd jezelf minutenlang steeds opnieuw dezelfde vraag te stellen en heb je gemerkt hoe het antwoord veranderde?
En hoe kan iemand anders je helpen: ook intelligente mensen zijn uitstekend in staat tegen zichzelf te liegen.
Dat is zo. Rationeel dan Nee serieus, ik ben continu met mij zelf in debat, maar zelden emotioneel. Ik durf dat gewoon niet, en bij tegenstrijdige gevoelens blokkeer ik gewoon echt volkomen, of wordt alles tegen elkaar weg gestreept en in een gesloten doos geparkeerd (met wel of geen probleem, a la Schrödinger). Ik krijg echt een system failure, beetje blue screen of death. Compleet onvolwassen hoor, weet ik. Mijn grootste angst is denk ik dat er geen waarheid is qua mij, en dat ik nergens naar toe kan werken, dat alles ok is hoe dan ook. Ik kan niet kwantum mechanisch met mij zelf om gaan, het moet binair zijn.
En ik ben een MEGA nerd. Dat ook.
Er zijn veel verschillende manieren om iets te leren, te weten en te begrijpen. Verstandelijk en analytisch is er maar eentje van. Je kunt iets verstandelijk weten, maar weet je het dan ook gevoelsmatig of sensorisch?
Wat betreft de vraag: hoe kan praten helpen: heb je wel eens gehad dat iets in je gedachten heel logisch lijkt, en als je het hardop zegt denk je ineens: wat een flauwekul? Of heb je wel eens geprobeerd jezelf minutenlang steeds opnieuw dezelfde vraag te stellen en heb je gemerkt hoe het antwoord veranderde?
En hoe kan iemand anders je helpen: ook intelligente mensen zijn uitstekend in staat tegen zichzelf te liegen.
Dat is zo. Rationeel dan Nee serieus, ik ben continu met mij zelf in debat, maar zelden emotioneel. Ik durf dat gewoon niet, en bij tegenstrijdige gevoelens blokkeer ik gewoon echt volkomen, of wordt alles tegen elkaar weg gestreept en in een gesloten doos geparkeerd (met wel of geen probleem, a la Schrödinger). Ik krijg echt een system failure, beetje blue screen of death. Compleet onvolwassen hoor, weet ik. Mijn grootste angst is denk ik dat er geen waarheid is qua mij, en dat ik nergens naar toe kan werken, dat alles ok is hoe dan ook. Ik kan niet kwantum mechanisch met mij zelf om gaan, het moet binair zijn.
En ik ben een MEGA nerd. Dat ook.
zondag 11 september 2016 om 22:36
quote:moringa schreef op 11 september 2016 @ 22:33:
Ik kan wel heel goed vertellen. Maar ik zat erover te praten alsof het over iemand anders ging, op die manier hield ik mijn eigen emoties op afstand. Dus ik zat daar 'bla bla bla bla' alsof ik een roman voor aan het lezen was. En dan stiekem ook nog vergenoegd zijn over mijn eigen slimmigheidjes. Dat heeft wel een paar sessies gekost. Totdat het kwartje viel dat ik daar niet zat voor de psych maar voor mezelf.
Destijds ging ik er heen omdat ik me al lange tijd niet goed in mijn vel zat: moe, slecht slapen, de week moeilijk doorkomen, lichamelijk liep het niet lekker en af en toe knaagde er ook iets aan me dat dood zijn wel lekker rustig zou zijn. Het koste me steeds meer moeite om mezelf bij elkaar te rapen en dat zat me behoorlijk in de weg. Dus op hoop van zegen maar de psych waar ik weinig van verwachtte. Daar ben ik inmiddels wel teruggekomen.
Ik snap dat je wil control freaken hoor maar zo te horen is onderdeel van je probleem dat je zo slecht over je eigen gevoelens en emoties kan praten. Dus waarom zou je dat al moeten kunnen voordat je erheen gaat? Het is ook onderdeel de taak van de psych om uit onsamenhangend gewauwel en duidelijk verhaal te krijgen. Dat hoef je echt niet al zelf te kunnen.
Je hoeft dat boek niet alleen te schrijven Ja, ik denk dat ik wel het zelfde ben grofweg. Wel knap dat je het zo over je zelf kunt zeggen en ziet. Fijn ook dat je iemand had die daar dus door heen kon zien, zo iemand is goud waard lijkt me.
Ik kan wel heel goed vertellen. Maar ik zat erover te praten alsof het over iemand anders ging, op die manier hield ik mijn eigen emoties op afstand. Dus ik zat daar 'bla bla bla bla' alsof ik een roman voor aan het lezen was. En dan stiekem ook nog vergenoegd zijn over mijn eigen slimmigheidjes. Dat heeft wel een paar sessies gekost. Totdat het kwartje viel dat ik daar niet zat voor de psych maar voor mezelf.
Destijds ging ik er heen omdat ik me al lange tijd niet goed in mijn vel zat: moe, slecht slapen, de week moeilijk doorkomen, lichamelijk liep het niet lekker en af en toe knaagde er ook iets aan me dat dood zijn wel lekker rustig zou zijn. Het koste me steeds meer moeite om mezelf bij elkaar te rapen en dat zat me behoorlijk in de weg. Dus op hoop van zegen maar de psych waar ik weinig van verwachtte. Daar ben ik inmiddels wel teruggekomen.
Ik snap dat je wil control freaken hoor maar zo te horen is onderdeel van je probleem dat je zo slecht over je eigen gevoelens en emoties kan praten. Dus waarom zou je dat al moeten kunnen voordat je erheen gaat? Het is ook onderdeel de taak van de psych om uit onsamenhangend gewauwel en duidelijk verhaal te krijgen. Dat hoef je echt niet al zelf te kunnen.
Je hoeft dat boek niet alleen te schrijven Ja, ik denk dat ik wel het zelfde ben grofweg. Wel knap dat je het zo over je zelf kunt zeggen en ziet. Fijn ook dat je iemand had die daar dus door heen kon zien, zo iemand is goud waard lijkt me.
zondag 11 september 2016 om 22:36
quote:orkenflow schreef op 11 september 2016 @ 22:29:
Er zijn veel verschillende manieren om iets te leren, te weten en te begrijpen. Verstandelijk en analytisch is er maar eentje van. Je kunt iets verstandelijk weten, maar weet je het dan ook gevoelsmatig of sensorisch?
Wat betreft de vraag: hoe kan praten helpen: heb je wel eens gehad dat iets in je gedachten heel logisch lijkt, en als je het hardop zegt denk je ineens: wat een flauwekul? Of heb je wel eens geprobeerd jezelf minutenlang steeds opnieuw dezelfde vraag te stellen en heb je gemerkt hoe het antwoord veranderde?
En hoe kan iemand anders je helpen: ook intelligente mensen zijn uitstekend in staat tegen zichzelf te liegen.
En dit! Heel veel dingen weet ik rationeel wel maar moet ik echt voelen om ze daadwerkelijk te kunnen begrijpen.
Dat is meestal ook het moment dat het kwartje valt.
Idem met hardop uitspreken of opschrijven: dan denk je ineens "jezus, wat een flauwekul zit ik mezelf toch wijs te maken"
Er zijn veel verschillende manieren om iets te leren, te weten en te begrijpen. Verstandelijk en analytisch is er maar eentje van. Je kunt iets verstandelijk weten, maar weet je het dan ook gevoelsmatig of sensorisch?
Wat betreft de vraag: hoe kan praten helpen: heb je wel eens gehad dat iets in je gedachten heel logisch lijkt, en als je het hardop zegt denk je ineens: wat een flauwekul? Of heb je wel eens geprobeerd jezelf minutenlang steeds opnieuw dezelfde vraag te stellen en heb je gemerkt hoe het antwoord veranderde?
En hoe kan iemand anders je helpen: ook intelligente mensen zijn uitstekend in staat tegen zichzelf te liegen.
En dit! Heel veel dingen weet ik rationeel wel maar moet ik echt voelen om ze daadwerkelijk te kunnen begrijpen.
Dat is meestal ook het moment dat het kwartje valt.
Idem met hardop uitspreken of opschrijven: dan denk je ineens "jezus, wat een flauwekul zit ik mezelf toch wijs te maken"
zondag 11 september 2016 om 22:41
Haha, je omschrijving van system failure!
Nou, de grap is dat je dat systeem kan ontwikkelen door met je emoties en lichamelijke sensaties om te leren gaan. Inderdaad nu waarschijnlijk nog erg onderontwikkeld maar het zit in potentie wel in je. Dan komen er beelden op het scherm ipv testbeeld.
Ik had voortdurend system failure. Nu nog maar af en toe maar weet ik zo ongeveer waar de knoppen zitten om mezelf weer aan de praat te krijgen.
Nou, de grap is dat je dat systeem kan ontwikkelen door met je emoties en lichamelijke sensaties om te leren gaan. Inderdaad nu waarschijnlijk nog erg onderontwikkeld maar het zit in potentie wel in je. Dan komen er beelden op het scherm ipv testbeeld.
Ik had voortdurend system failure. Nu nog maar af en toe maar weet ik zo ongeveer waar de knoppen zitten om mezelf weer aan de praat te krijgen.
