thuis met Burn-Out

Uit Wikipedia:



Behandeling

Burn-out wordt tegenwoordig succesvol behandeld door middel van kortdurende (12-15 wekelijkse sessies) therapie. Tijdens die therapie wordt nagegaan welke factoren hebben bijgedragen aan het ontstaan van een burn-out; bijvoorbeeld het hebben van zogenaamde "disfunctionele gedachten" ("als ik niet hard werk vindt niemand me aardig/competent/krijg ik nooit een promotie/word ik ontslagen") wordt aangepakt. Daarnaast worden risicofactoren op het werk geïnventariseerd (bijvoorbeeld te hard moeten werken, te veel overwerken, moeten werken in een onprettige werksfeer enzovoort) en, waar mogelijk, aangepakt. Bovendien wordt ernaar gestreefd om de cliënt zo snel mogelijk weer aan het werk te laten gaan, liefst al tijdens het behandelingsproces. Behandeling door de cliënt een aantal maanden thuis te laten zitten om "weer bij te komen" (wat enkele jaren geleden vaak voorkwam) blijkt in de praktijk uitermate ineffectief en leidde vaak tot volledige arbeidsongeschiktheid (tegenwoordig is burn-out overigens geen grond meer voor arbeidsongeschiktheid). In de praktijk blijkt een burn-out vaak gevolgd te worden door een carrièreomslag; voor veel ex-cliënten blijkt hun burn-out reden te zijn te reflecteren op hetgeen ze écht willen. Vaak is dat iets anders dan de baan die ze voorheen hadden.



Dat betekent dat je waarschijnlijk het meeste baat hebt bij een wekelijkse therapie.



Ik heb als werkgever wel te maken gehad met werknemers met burn-out achtige klachten. Vaak zijn het mensen die de lat voor zichzelf erg hoog leggen en erg op hun tenen lopen om het allemaal goed te doen, ook al is dat niet altijd nodig. Ik ben er erg alert op dat dit soort klachten niet uitmonden in langdurig verzuim waar niemand beter van wordt en zet, via de bedrijfsarts, altijd in op een snelle interventie/behandeling. Tot nu toe met succes.

Ik zit nu een week of 8 thuis. Burn out denk ik niet, overspannen / overbelast denk ik wel. Ik ga per 4 november beginnen met een training mindfulness, dat schijnt goed te werken. Wat denk jij dat de oorzaken zijn? Bij mij dat vrij duidelijk en duidelijk is ook dat ik gas terug moet nemen, vooral in mijn hoofd.

Ik heb trouwens juist heel veel baat bij hardlopen, probeer 3 keer in de week te gaan.

Angelique, je wilt graag opbouwen, maar je bent nog niet klaar met loslaten heb ik het idee na het lezen van je post.

Ik heb 4 jaar geleden met burnout thuis gezeten en bij duurde het proces van loslaten wel 2 maanden.

In het begin voelde ik me nog zo schuldig. Ten opzichte van mijn werk, mijn partner, familie en vrienden. Het voelde zo 'makkelijk', zo loser-achtig.

Gesprekken met een maatschappelijk werkster hebben mij geholpen met de acceptatie.

Pas toen ik alles los kon laten en dat ook deed kwam ik toe aan de daadwerkelijke genezing en dus de 'wederopbouw'.

En pas toen merkte ik dat ik ook weer meer energie kreeg. Ik vind het dus niet zo gek dat je minder energie hebt voor hardlopen.. Als een kleiner rondje wel lukt dan doe je dat, desnoods ga je lopen. Ook hier geldt weer de acceptatie.

Ik heb in totaal 5 maanden thuis gezeten en heb daarna nog een reintegratietraject van 3 maanden doorlopen voordat ik weer op fulltime werken zat.

Ik wil je heel veel sterkte en succes toewensen. Blijf bij jezelf, luister goed naar jezelf..

Hoi Angelique



Je schrijft dat het in je hoofd allemaal goed zit omdat je therapie hebt, hartstikke goed joh!



Maar als je echt een burn-out hebt dan ben je er niet met 4 weken thuis zitten, dat is zeker niet lang genoeg. Het is heel moeilijk om dat te accepteren en de controle erover los te laten als je niet weet wat je kunt verwachten, en toch is dat wat je nu het beste kunt doen. Laat je eisen en verwachtingen over hoe dit moet lopen los, hoe moeilijk ook want als je zo blijft worstelen tegen die burn-out en je zo gefrustreerd gaat voelen dan is dat niet bevorderlijk voor je herstel. Wees vooral lief voor jezelf.

(ik weet uit ervaring dat dit heel moeilijk is, maar uiteindelijk ook onvermijdelijk, een burn-out is niet iets wat je wel ff kunt fixen)



Succes!

Hi Angelique,



ik ben eind april uitgevallen met een lichamelijke burn out en het heeft bij mij ook een tijdje geduurd voordat ik het echt kon accepteren. ook al wist ik dat, dat nodig is om verder te kunnen ik kon het gewoon niet.



Maar met de tijd wordt het beter. Besef dat je naar je lijf moet luisteren ook al accepteer je het nu nog niet helemaal. maar je lijf nu rust geven is belangrijk. Als je lijf het hardlopen nu niet aan kan dan niet doen, echt alleen even doen wat goed voelt en wat je lijf aan kan.

Meditatie heeft mij ook wel goed geholpen, ook al vond ik het in het begin zweverig gedoe. Maar ik wist wel dat ik alles wilde doen om van die burnout af te komen en te zorgen dat ik dit niet meer terug krijg.

Nu bijna 5,5 maand verder werk ik inmiddels weer 3x 5 uur per week en ben bezig het verder uit te bouwen. De acceptatie is er voor 95% en ik denk vaker dingen als "laat het los"en "het is wat het is".



Verder onthouden dan geeen burnout hetzelfdse is. Ik hioeld me erg vast aan het verhaal van een vriend die binnen 2 maanden weer volledig aan hetw erk was, toen ik na 2 maanden nog niet aan het werk kon voelde ik me daar extra ellendig onder.

maar ik was veel langer doorgelopen en mijn lijf had langer nodig om te herstellen. ik heb het toen ook maar los gelaten en besloten op mijzelf te focussen en te doen wat ik kon om te zorgen dat ik me beter ging voelen ook al betekende dat, dat ik mezelf meer tijd moest gunnen.



veel sterkte de komende tijd

Is er geen andere lichamelijke oorzaak (ook) aanwezig voor je klachten? Is er bloedonderzoek gedaan? De huisarts diagnosticeerde mij in eerste instantie met een burnout. Wist zelf dat het niet zo was, later bleek ik Graves te hebben, een auto immuunziekte. Je symptomen zijn onder andere een verhoogde hartslag, hyperactiviteit, slapeloosheid, afvallen, etc. Komt erg dicht in de buurt van bepaalde symptomen van een burnout. Laat voor de zekerheid een bloedtest doen als je dat nog niet gedaan hebt.

Probeer je wat meer te focussen op jezelf en ontspannen. Laat het huishouden wat meer 'versloffen' (elke dag een uur schoonmaken is echt niet nodig), steek de energie die je nog wel hebt in dingen die je fijn/ontspannen/leuk vind. Dit heb je misschien al lang niet meer gedaan, maar het is heel belangrijk om zo te investeren in jezelf en het zal het herstel versnellen. Het hoeven geen grootse dingen te zijn: neem een lekker bad, lees een leuk tijdschrift, maak een korte wandeling, kook iets lekkers etc..



Ga geen hele dagen in bed liggen, maar als je voelt dat echt even middagdutje nodig hebt, geef daar dan aan toe. Je lichaam heeft het dan gewoon even nodig om bij te tanken.

@ angelique kreeg je vanuit de huisarts geen hulp aangeboden?

Ik zit bij een praktijkondersteuner en daarnaast loop ik bij een haptonoom.



De haptonoom heeft mij heel goed geholpen met het vraagstuk wat jij noemt:

"Alleen weet ik niet hoe ik naar mijn lichaam moet luisteren. Op dit moment ben ik overal te moe voor, ik kan toch niet nutteloos in bed gaan liggen de hele dag? Ik doe nu elke dag een beetje aan het huishouden en een uurtje schoonmaken in huis put me al compleet uit. Hoe heb jij naar je lichaam geluisterd?"