Psyche
alle pijlers
Tips gevraagd voor angst
vrijdag 10 juli 2015 om 23:53
Hoi Allemaal,
Alvast van te voren bedankt dat jullie de tijd willen nemen dit te lezen en misschien te reageren.
Ongeveer drie jaar geleden heb ik voor het eerst een paar paniekaanvallen gehad, deze kwamen toen voor mijn gevoel echt uit de lucht vallen en weet eigenlijk tot de dag van vandaag niet waar die vandaan zijn gekomen.
Ik heb toen natuurlijk bloed laten testen en daar kwam niets uit dus werd er 'angststoornis'/paniekaanvallen gezegd.
Ik ben toen een tijdje bij een haptonoom geweest en dit heeft wel geholpen, maar toen was ik eigenlijk al heel opgelucht dat er lichamelijks niets aan de hand was en voelde ik mij al snel weer helemaal beter.
Afgelopen 2 jaar heb ik wel een paar keer wat terugvallen gehad, maar telkens als ik dan naar de dokter ging die alles lichamelijk checkte voelde ik mij daarna wel weer gerust gesteld en werd alles eigenlijk vrij snel weer normaal.
Maar nu is alles helaas een beetje anders..
Ongeveer drie weken geleden voelde ik mij tijdens een tentamen ineens heel beroerd worden, dit bleek dus achteraf weer een paniekaanval. (Dit weet ik nu, op dat moment had ik natuurlijk weer het gevoel dood te gaan / gek te worden.)
Ik had hele andere symptomen dan bij eerdere aanvallen heel licht in mijn hoofd/wazig zien etc. Dit had ik nog nooit eerder gehad, dus ik dacht natuurlijk dat het dit keer écht met me gedaan was.
De dag daarna kreeg ik weer een hele erge, dit keer op mijn werk en heeft mijn moeder mij moeten ophalen van mijn werk omdat ik zo bang was.
Ik kreeg toen van een vervangende HA oxazepam voorgeschreven, (eigen HA had vakantie) en hier heb ik heerlijk van geslapen maar de dag daarna was het nog niet minder, en de dag daarna nog steeds niet.
Ik probeerde even naar de winkel te gaan, maar toen ik bijna aan de beurt was in de rij werd ik weer zo ontzettend naar en duizelig dat ik alles heb weggelegd en snel naar huis ben gefietst.
De rest van m'n tentamens heb ik niet kunnen maken, omdat ik niet meer durfde en ook de puf niet meer had om te leren, en ik probeerde vorig weekend even gezellig met vrienden wat te gaan drinken maar dit duurde ook niet langer dan een half uur voor ik weer buiten stond.
Afgelopen week durfde ik ook niet meer naar mijn werk, en heb ik eigenlijk vrij weinig gedaan buiten mijn eigen kamer/huis. (Ik woon nog bij mijn ouders.)
Ik heb bloed laten testen, maar daar kwamen keurige resultaten uit dus ik weet nu zeker dat het niets lichamelijks is, maar dit lijkt nu echt totaal geen effect meer te hebben op mijn geest en rust in mijn hoofd.
Wat ik zo raar vind is dat ik afgelopen jaar/jaren al best goed rekening hou met mezelf, en ik ook echt niet weet waar deze stress/paniekklachten vandaan komen.
Ik leef (vrij) gezond, eet gezond, drink niet veel, doe ongeveer 3x in de week aan sport (yoga, hardlopen, spinning).
Ik rook wel, slecht natuurlijk maar om daar nou alles op te gooien?
Ik weet ook eigenlijk alles wat met paniekaanvallen/angststoornissen te maken heeft, en ik heb al allerlei boeken gelezen/internet afgespeurd en er is nu dus niks meer wat me wel een soort van houvast geeft.
Ik weet ook niet of het goed is om mezelf te dwingen om toch dingen te gaan ondernemen, met als risico weer helemaal over de zeik te raken..
Maargoed, lang verhaal kort. Ik wil dus liever echt geen medicatie gebruiken, maar wat schatten jullie de kans dat therapie een beetje snel aanslaat of dat er iets verbetering in de situatie zou kunnen komen?
Ik word nu ook echt een beetje bang dat dit alleen maar erger wordt, en dat ik straks nooit meer naar buiten durf of leuke dingen kan doen met vrienden.
Zijn er misschien mensen met ervaringen of hebben jullie misschien nog goede tips hoe ik hier nu ik nog geen hulp heb het best mee kan om gaan?
Alvast heel erg bedankt! x
Alvast van te voren bedankt dat jullie de tijd willen nemen dit te lezen en misschien te reageren.
Ongeveer drie jaar geleden heb ik voor het eerst een paar paniekaanvallen gehad, deze kwamen toen voor mijn gevoel echt uit de lucht vallen en weet eigenlijk tot de dag van vandaag niet waar die vandaan zijn gekomen.
Ik heb toen natuurlijk bloed laten testen en daar kwam niets uit dus werd er 'angststoornis'/paniekaanvallen gezegd.
Ik ben toen een tijdje bij een haptonoom geweest en dit heeft wel geholpen, maar toen was ik eigenlijk al heel opgelucht dat er lichamelijks niets aan de hand was en voelde ik mij al snel weer helemaal beter.
Afgelopen 2 jaar heb ik wel een paar keer wat terugvallen gehad, maar telkens als ik dan naar de dokter ging die alles lichamelijk checkte voelde ik mij daarna wel weer gerust gesteld en werd alles eigenlijk vrij snel weer normaal.
Maar nu is alles helaas een beetje anders..
Ongeveer drie weken geleden voelde ik mij tijdens een tentamen ineens heel beroerd worden, dit bleek dus achteraf weer een paniekaanval. (Dit weet ik nu, op dat moment had ik natuurlijk weer het gevoel dood te gaan / gek te worden.)
Ik had hele andere symptomen dan bij eerdere aanvallen heel licht in mijn hoofd/wazig zien etc. Dit had ik nog nooit eerder gehad, dus ik dacht natuurlijk dat het dit keer écht met me gedaan was.
De dag daarna kreeg ik weer een hele erge, dit keer op mijn werk en heeft mijn moeder mij moeten ophalen van mijn werk omdat ik zo bang was.
Ik kreeg toen van een vervangende HA oxazepam voorgeschreven, (eigen HA had vakantie) en hier heb ik heerlijk van geslapen maar de dag daarna was het nog niet minder, en de dag daarna nog steeds niet.
Ik probeerde even naar de winkel te gaan, maar toen ik bijna aan de beurt was in de rij werd ik weer zo ontzettend naar en duizelig dat ik alles heb weggelegd en snel naar huis ben gefietst.
De rest van m'n tentamens heb ik niet kunnen maken, omdat ik niet meer durfde en ook de puf niet meer had om te leren, en ik probeerde vorig weekend even gezellig met vrienden wat te gaan drinken maar dit duurde ook niet langer dan een half uur voor ik weer buiten stond.
Afgelopen week durfde ik ook niet meer naar mijn werk, en heb ik eigenlijk vrij weinig gedaan buiten mijn eigen kamer/huis. (Ik woon nog bij mijn ouders.)
Ik heb bloed laten testen, maar daar kwamen keurige resultaten uit dus ik weet nu zeker dat het niets lichamelijks is, maar dit lijkt nu echt totaal geen effect meer te hebben op mijn geest en rust in mijn hoofd.
Wat ik zo raar vind is dat ik afgelopen jaar/jaren al best goed rekening hou met mezelf, en ik ook echt niet weet waar deze stress/paniekklachten vandaan komen.
Ik leef (vrij) gezond, eet gezond, drink niet veel, doe ongeveer 3x in de week aan sport (yoga, hardlopen, spinning).
Ik rook wel, slecht natuurlijk maar om daar nou alles op te gooien?
Ik weet ook eigenlijk alles wat met paniekaanvallen/angststoornissen te maken heeft, en ik heb al allerlei boeken gelezen/internet afgespeurd en er is nu dus niks meer wat me wel een soort van houvast geeft.
Ik weet ook niet of het goed is om mezelf te dwingen om toch dingen te gaan ondernemen, met als risico weer helemaal over de zeik te raken..
Maargoed, lang verhaal kort. Ik wil dus liever echt geen medicatie gebruiken, maar wat schatten jullie de kans dat therapie een beetje snel aanslaat of dat er iets verbetering in de situatie zou kunnen komen?
Ik word nu ook echt een beetje bang dat dit alleen maar erger wordt, en dat ik straks nooit meer naar buiten durf of leuke dingen kan doen met vrienden.
Zijn er misschien mensen met ervaringen of hebben jullie misschien nog goede tips hoe ik hier nu ik nog geen hulp heb het best mee kan om gaan?
Alvast heel erg bedankt! x
zaterdag 11 juli 2015 om 00:11
Het is psychisch en niet lichamelijk, maar daarom nog niet minder echt en serieus. Het is een heel vervelende stoornis (angststoornis), maar over het algemeen goed te behandelen, al kost dat meestal wel wat tijd. Verwacht niet dat het gelijk over is, het is vaak hard werken en volhouden om er vanaf te komen en vaak blijf je er altijd een beetje gevoelig voor.
Ga naar een psycholoog en volg therapie.
Soms kan het nodig zijn om een tijdje antidepressiva te slikken, sommigen helpen ook vrij goed tegen angst ipv depressie (overigens liggen depressie en angststoornissen dicht bij elkaar).
Ga naar een psycholoog en volg therapie.
Soms kan het nodig zijn om een tijdje antidepressiva te slikken, sommigen helpen ook vrij goed tegen angst ipv depressie (overigens liggen depressie en angststoornissen dicht bij elkaar).
zaterdag 11 juli 2015 om 00:18
@Badzeep, bedankt voor je reactie. Ik ga ook als het goed is doorverwezen worden, heb volgende week een afspraak bij een POH-medewerker (geen idee waar dit voor staat) maar omdat zij ook op vakantie was afgelopen weken heeft dit allemaal nog al lang geduurd,en zit ik waarschijnlijk de komende twee weken nog wel met mezelf opgescheept. Ik weet natuurlijk niet wanneer ik bij de psych terecht kan etc.
zaterdag 11 juli 2015 om 00:32
Ik heb bij een psycholoog gelopen die vooral praatte en 1 keer EMDR om een manier van onregelmatige piepgeluiden door de koptelefoon, waarbij ik terug moest gaan naar het moment waar mijn paniekaanvallen vandaag kwamen (xtc viel verkeerd toen).
Heeft voor geen meter geholpen, wat wel een beetje hielp was er zelf weer op uit gaan naar plekken waar ik er last van had. Bioscopen, terrasjes, stappen etc. Uiteindelijk hielp dat ook niet genoeg. Ik loop nu bij een hypnotherapeut en zij gebruikt op dit moment ook EMDR ipv hypnose, maar dit helpt wel een stuk beter. Zij laat je zelf naar een moment toegaan waarbij je er veel last van had, en vervolgens kapt ze dit af en laat ze je naar een "eng" moment toe gaan die je over een paar weken bijvoorbeeld moet voldoen. Dus bijvoorbeeld en verjaardag van je vriend.
Vervolgend kapte ze dit weer af en liet ze mij opnieuw naar dit moment toegaan met de gedachte dat ik nooit last had van paniekaanvallen. Dat moest ik doen tot de spanning op 2 was. Klinkt een beetje zweverig maar het helpt. Ik heb ook veel gelezen over ademhalingsoefeningen maar deze werkten niet. Pas toen ik naar de hypnotherapeut ging kreeg ik er een die redelijk goed werkte.
Leg je hand op je buik (onopvallend als je in publiek bent), adem in zover je kan door je buik (!!), houd dit 3 seconden vast en adem daarna door je mond uit met het doel dat je buik zo diep mogelijk naar binnen is gekeerd zegmaar. Dus je buik naar je ribben toe. Vervolgens herhalen.
Sterkte, paniekaanvallen zijn klote
Heeft voor geen meter geholpen, wat wel een beetje hielp was er zelf weer op uit gaan naar plekken waar ik er last van had. Bioscopen, terrasjes, stappen etc. Uiteindelijk hielp dat ook niet genoeg. Ik loop nu bij een hypnotherapeut en zij gebruikt op dit moment ook EMDR ipv hypnose, maar dit helpt wel een stuk beter. Zij laat je zelf naar een moment toegaan waarbij je er veel last van had, en vervolgens kapt ze dit af en laat ze je naar een "eng" moment toe gaan die je over een paar weken bijvoorbeeld moet voldoen. Dus bijvoorbeeld en verjaardag van je vriend.
Vervolgend kapte ze dit weer af en liet ze mij opnieuw naar dit moment toegaan met de gedachte dat ik nooit last had van paniekaanvallen. Dat moest ik doen tot de spanning op 2 was. Klinkt een beetje zweverig maar het helpt. Ik heb ook veel gelezen over ademhalingsoefeningen maar deze werkten niet. Pas toen ik naar de hypnotherapeut ging kreeg ik er een die redelijk goed werkte.
Leg je hand op je buik (onopvallend als je in publiek bent), adem in zover je kan door je buik (!!), houd dit 3 seconden vast en adem daarna door je mond uit met het doel dat je buik zo diep mogelijk naar binnen is gekeerd zegmaar. Dus je buik naar je ribben toe. Vervolgens herhalen.
Sterkte, paniekaanvallen zijn klote
zaterdag 11 juli 2015 om 09:26
zaterdag 11 juli 2015 om 09:37
Waarschijnlijk is die poh van de GGZ. Zij kunnen eerst een kort traject met je starten en van daaruit je evt doorverwijzen naar maatschappelijk werk of een psycholoog.
Naar voor je joh. kan me ook voorstellen dat je wereldje kleiner wordt, omdat je bang bent dat het steeds weer gebeurt. Er zijn echt goede trajecten voor, komt echt wel goed met je. Geef het wel de tijd.
Naar voor je joh. kan me ook voorstellen dat je wereldje kleiner wordt, omdat je bang bent dat het steeds weer gebeurt. Er zijn echt goede trajecten voor, komt echt wel goed met je. Geef het wel de tijd.
live and let live
zaterdag 11 juli 2015 om 10:22
Wat vervelend!
Ik heb ook last van een angststoornis gehad. Voor mij was de beste manier om er mee om te gaan een combinatie van therapie en medicatie. En vooral dingen niet uit de weggaan. Maar dat is heel moeilijk. Ik heb ook wel eens in de rij voor de kassa gestaan en ben toen naar buiten gevlucht. Maar het werkt echt het beste.
Succes!
Ik heb ook last van een angststoornis gehad. Voor mij was de beste manier om er mee om te gaan een combinatie van therapie en medicatie. En vooral dingen niet uit de weggaan. Maar dat is heel moeilijk. Ik heb ook wel eens in de rij voor de kassa gestaan en ben toen naar buiten gevlucht. Maar het werkt echt het beste.
Succes!
