Psyche
alle pijlers
Toch maar Wajong?
zondag 16 juni 2013 om 19:14
Ik heb mijn leven lang al last van angstklachten. Als kind was ik al erg neurotisch en teruggetrokken, wat er toe leidde dat ik jarenlang ben gepest. Dat de angstklachten versterkt zijn door het pesten betwijfel ik niet. Echter heb ik er nu nog steeds last van. Ik loop bij een psycholoog en slik medicatie (antidepressiva) na een heftige depressie. Mijn diagnose is dan ook officieel een angststoornis.
Toch heb ik het nog best ver geschopt. Ik heb een universitair diploma behaald. Nu begint echter het gewone leven en ik ben doodsbang. Ik heb namelijk geen studie gedaan waar je echt meteen mee aan de bak komt, maar juist een studie die anderen als "pretpakket" zien. Ik heb ervan genoten, maar nu.. ik heb er niet veel aan. Vanwege mijn klachten heb ik mij vooral gefocust op het halen van mijn studie, waardoor ik maar heel weinig werkervaring heb. Ik was een stage gaan doen maar dat ging zo slecht dat ik maar gestopt ben.
Inmiddels durf ik niets meer. Ik heb wel een idee welke kant ik op wil, maar overal vragen ze ervaring of ze hebben andere eisen waar ik niet aan voldoe. Ik kan mij wel voor de kop slaan dat ik geen rechten op economie gestudeerd heb... Eigenlijk zou ik gewoon een uitzendbureau moeten bellen, maar vorig jaar ben ik langsgegaan bij een van de velen en daar ben ik toen ontzettend afgesnauwd. "We hebben een site, solliciteer daar maar"' werd er gezegd. Terwijl ik niet eens precies weet waar ze nou iemand als ik zouden zoeken... Ook heb ik aan studiegenoten rondgevraagd wat zij deden en sommigen gaven mij wat tips, maar ik durf er niet achteraan te gaan. Ik heb het idee dat niemand mij uberhaupt een kans gaat geven. Immers, ik heb mijn stage ook al verprutst. Ik heb vaak de gedachtes dat ik waardeloos ben en niks kan.
Ik heb echt het idee dat ik nu in het diepe gegooid ben en mijn klachten houden mij tegen om actie te ondernemen. Ik bespreek dit wel om de zoveel dagen met een psycholoog, maar echt wijzer word ik er ook niet van. Toen ik haar vroeg wat ik het beste kon doen, zei ze dat ik naar het jongerenloket moest. Een blik op de site laat zien dat het zo'n site is voor mensen zonder diploma's. Een baantje als schoffelaar kan ik ook wel vinden, maar iets op mijn niveau, dat is waar het om gaat.
Op dit moment ben ik zo aan het malen en piekeren, dat ik mij soms afvraag of het uberhaupt gaat lukken... Ik twijfel dan ook meer en meer of ik niet maar gewoon een Wajong moet aanvragen. Ik loop al sinds mijn 10e bij pscyhologen dus het moet te bewijzen zijn, toch?
Toch heb ik het nog best ver geschopt. Ik heb een universitair diploma behaald. Nu begint echter het gewone leven en ik ben doodsbang. Ik heb namelijk geen studie gedaan waar je echt meteen mee aan de bak komt, maar juist een studie die anderen als "pretpakket" zien. Ik heb ervan genoten, maar nu.. ik heb er niet veel aan. Vanwege mijn klachten heb ik mij vooral gefocust op het halen van mijn studie, waardoor ik maar heel weinig werkervaring heb. Ik was een stage gaan doen maar dat ging zo slecht dat ik maar gestopt ben.
Inmiddels durf ik niets meer. Ik heb wel een idee welke kant ik op wil, maar overal vragen ze ervaring of ze hebben andere eisen waar ik niet aan voldoe. Ik kan mij wel voor de kop slaan dat ik geen rechten op economie gestudeerd heb... Eigenlijk zou ik gewoon een uitzendbureau moeten bellen, maar vorig jaar ben ik langsgegaan bij een van de velen en daar ben ik toen ontzettend afgesnauwd. "We hebben een site, solliciteer daar maar"' werd er gezegd. Terwijl ik niet eens precies weet waar ze nou iemand als ik zouden zoeken... Ook heb ik aan studiegenoten rondgevraagd wat zij deden en sommigen gaven mij wat tips, maar ik durf er niet achteraan te gaan. Ik heb het idee dat niemand mij uberhaupt een kans gaat geven. Immers, ik heb mijn stage ook al verprutst. Ik heb vaak de gedachtes dat ik waardeloos ben en niks kan.
Ik heb echt het idee dat ik nu in het diepe gegooid ben en mijn klachten houden mij tegen om actie te ondernemen. Ik bespreek dit wel om de zoveel dagen met een psycholoog, maar echt wijzer word ik er ook niet van. Toen ik haar vroeg wat ik het beste kon doen, zei ze dat ik naar het jongerenloket moest. Een blik op de site laat zien dat het zo'n site is voor mensen zonder diploma's. Een baantje als schoffelaar kan ik ook wel vinden, maar iets op mijn niveau, dat is waar het om gaat.
Op dit moment ben ik zo aan het malen en piekeren, dat ik mij soms afvraag of het uberhaupt gaat lukken... Ik twijfel dan ook meer en meer of ik niet maar gewoon een Wajong moet aanvragen. Ik loop al sinds mijn 10e bij pscyhologen dus het moet te bewijzen zijn, toch?
zondag 16 juni 2013 om 19:33
Ik zit zelf in de Wajong, dit vanwege o.a. een angst stoornis.
Eerst is het van belang hoe oud je bent, er is een leeftijdsgrens bij het aanvragen van Wajong. Van de nieuwe Wajong weet ik niet precies alles, maar wat ik heb gehoord is dat je bij de nieuwe Wajong meteen begeleiding krijgt bij het zoeken naar een baan, dus misschien zou dat een oplossing kunnen bieden? Tijdens het werk kun je geloof ik ook een coach krijgen die jou begeleid. Maar nogmaals....het hele fijne weet ik er niet van. Een uitkering is niet geweldig.... ben er zelf totaal niet trots op, maar het is een mooi vangnet als het even "misgaat" of voor wat extra begeleiding bij het zoeken naar werk en tijdens het werk. Je kunt natuurlijk altijd een gesprek aan met het UWV om te kijken wat ze je kunnen bieden. Misschien kun je je wat inlezen op de website van het uwv?
En "bewijzen"...tja.... ik geloof dat half Nederland bij psychologen loopt, de UWV kijkt vooral ook naar hoe het NU met je gaat.
Eerst is het van belang hoe oud je bent, er is een leeftijdsgrens bij het aanvragen van Wajong. Van de nieuwe Wajong weet ik niet precies alles, maar wat ik heb gehoord is dat je bij de nieuwe Wajong meteen begeleiding krijgt bij het zoeken naar een baan, dus misschien zou dat een oplossing kunnen bieden? Tijdens het werk kun je geloof ik ook een coach krijgen die jou begeleid. Maar nogmaals....het hele fijne weet ik er niet van. Een uitkering is niet geweldig.... ben er zelf totaal niet trots op, maar het is een mooi vangnet als het even "misgaat" of voor wat extra begeleiding bij het zoeken naar werk en tijdens het werk. Je kunt natuurlijk altijd een gesprek aan met het UWV om te kijken wat ze je kunnen bieden. Misschien kun je je wat inlezen op de website van het uwv?
En "bewijzen"...tja.... ik geloof dat half Nederland bij psychologen loopt, de UWV kijkt vooral ook naar hoe het NU met je gaat.
zondag 16 juni 2013 om 19:40
Nou ik slik medicatie, ik begin weer met therapie, dus dat het NU slecht gaat kan ik goed bewijzen.
Ik weet niet wat ik ermee wil. Het is vluchtgedrag. Ik maal steeds van:
Ik ben een loser> ik durf niet te solliciteren want ik krijg toch alleen afwijzingen> niemand neemt mij ooit aan> ik ben een loser.
Met die Wajong zou ik tenminste hulp krijgen of het gewoon niet hoeven doen.
Ik ben wel bang dat je met zo'n uitkering alleen achter de lopende band komt te staan terwijl ik wel weet dat ik een hoog denkniveau heb.
Ik weet niet wat ik ermee wil. Het is vluchtgedrag. Ik maal steeds van:
Ik ben een loser> ik durf niet te solliciteren want ik krijg toch alleen afwijzingen> niemand neemt mij ooit aan> ik ben een loser.
Met die Wajong zou ik tenminste hulp krijgen of het gewoon niet hoeven doen.
Ik ben wel bang dat je met zo'n uitkering alleen achter de lopende band komt te staan terwijl ik wel weet dat ik een hoog denkniveau heb.
zondag 16 juni 2013 om 19:46
Waar ik ook bang voor ben is het feit dat je moet vermelden dat je een Wajong volgt.
Wat er dan gebeurt is juist waar ik zo bang voor ben: mensen denken dat ik niks kan, mensen vertrouwen mij niet, mensen kijken op mij neer.
Terwijl ik wel weet dat ik een hoog denkniveau heb en snel leer, maar mijn grote angst is vooral dat niemand mij die kans wil geven.
Wat er dan gebeurt is juist waar ik zo bang voor ben: mensen denken dat ik niks kan, mensen vertrouwen mij niet, mensen kijken op mij neer.
Terwijl ik wel weet dat ik een hoog denkniveau heb en snel leer, maar mijn grote angst is vooral dat niemand mij die kans wil geven.
zondag 16 juni 2013 om 19:48
Als je niet gaat solliciteren, weet je ook niet of iemand jou die kans gaat geven. Aan de ene kant ben je bang dat mensen denken dat je niks kan, aan de andere kant denk je blijkbaar zelf ook dat je niks kan, ondanks je "hoge denkniveau". Misschien toch maar eerst een baan voor lagergeschoolden proberen te krijgen. Van thuiszitten met of zonder uitkering wordt je zelfvertrouwen gegarandeerd niet groter.
zondag 16 juni 2013 om 20:00
quote:lilliangish schreef op 16 juni 2013 @ 19:14:
Eigenlijk zou ik gewoon een uitzendbureau moeten bellen, maar vorig jaar ben ik langsgegaan bij een van de velen en daar ben ik toen ontzettend afgesnauwd. "We hebben een site, solliciteer daar maar"' werd er gezegd. Kom op zeg. Ontzettend afgesnauwd? Dat zeggen ze standaard tegen mensen die ze niet direct kunnen bemiddelen.
Eigenlijk zou ik gewoon een uitzendbureau moeten bellen, maar vorig jaar ben ik langsgegaan bij een van de velen en daar ben ik toen ontzettend afgesnauwd. "We hebben een site, solliciteer daar maar"' werd er gezegd. Kom op zeg. Ontzettend afgesnauwd? Dat zeggen ze standaard tegen mensen die ze niet direct kunnen bemiddelen.
zondag 16 juni 2013 om 20:00
Ik weet dus niet waar. Ik heb een loopbaanbegeleider gesproken en die gaf mij alleen de Pyttersen almanak. Ik weet wel welke uitzendbureau's er bestaan, maar niet waar ik kans maak.
Dat is het lastige. Ik vraag de hele tijd om hulp, maar ik krijg niet niet wat ik nodig heb. Ik heb iemand nodig die met mij vacatures doorneemt en zegt "hier maak je kans". Want ik weet het zelf niet. Ik val nu alleen mijn vrienden lastig maar die hebben ook hun eigen leven en ik wil ze niet bij elke vacature weer belasten.
Lager geschoold werk krijgen is niet mijn angst. Ik doe wat vertaalwerk en ik sta bovenaan de lijst voor garderobe werk. Zodra er een functie vrijkomt bellen ze mij. Maar dat kan ik toch niet tot mijn 40e blijven doen... ik wil een ECHTE baan! Een baan waar ik geld aan overhoud, een baan waar ik mee op vakantie kan, want ik wil nog graag de rest van de wereld zien, ben alleen in Europa geweest...
Dat is het lastige. Ik vraag de hele tijd om hulp, maar ik krijg niet niet wat ik nodig heb. Ik heb iemand nodig die met mij vacatures doorneemt en zegt "hier maak je kans". Want ik weet het zelf niet. Ik val nu alleen mijn vrienden lastig maar die hebben ook hun eigen leven en ik wil ze niet bij elke vacature weer belasten.
Lager geschoold werk krijgen is niet mijn angst. Ik doe wat vertaalwerk en ik sta bovenaan de lijst voor garderobe werk. Zodra er een functie vrijkomt bellen ze mij. Maar dat kan ik toch niet tot mijn 40e blijven doen... ik wil een ECHTE baan! Een baan waar ik geld aan overhoud, een baan waar ik mee op vakantie kan, want ik wil nog graag de rest van de wereld zien, ben alleen in Europa geweest...
zondag 16 juni 2013 om 20:00
Ik weet dus niet waar. Ik heb een loopbaanbegeleider gesproken en die gaf mij alleen de Pyttersen almanak. Ik weet wel welke uitzendbureau's er bestaan, maar niet waar ik kans maak.
Dat is het lastige. Ik vraag de hele tijd om hulp, maar ik krijg niet niet wat ik nodig heb. Ik heb iemand nodig die met mij vacatures doorneemt en zegt "hier maak je kans". Want ik weet het zelf niet. Ik val nu alleen mijn vrienden lastig maar die hebben ook hun eigen leven en ik wil ze niet bij elke vacature weer belasten.
Lager geschoold werk krijgen is niet mijn angst. Ik doe wat vertaalwerk en ik sta bovenaan de lijst voor garderobe werk. Zodra er een functie vrijkomt bellen ze mij. Maar dat kan ik toch niet tot mijn 40e blijven doen... ik wil een ECHTE baan! Een baan waar ik geld aan overhoud, een baan waar ik mee op vakantie kan, want ik wil nog graag de rest van de wereld zien, ben alleen in Europa geweest...
Dat is het lastige. Ik vraag de hele tijd om hulp, maar ik krijg niet niet wat ik nodig heb. Ik heb iemand nodig die met mij vacatures doorneemt en zegt "hier maak je kans". Want ik weet het zelf niet. Ik val nu alleen mijn vrienden lastig maar die hebben ook hun eigen leven en ik wil ze niet bij elke vacature weer belasten.
Lager geschoold werk krijgen is niet mijn angst. Ik doe wat vertaalwerk en ik sta bovenaan de lijst voor garderobe werk. Zodra er een functie vrijkomt bellen ze mij. Maar dat kan ik toch niet tot mijn 40e blijven doen... ik wil een ECHTE baan! Een baan waar ik geld aan overhoud, een baan waar ik mee op vakantie kan, want ik wil nog graag de rest van de wereld zien, ben alleen in Europa geweest...
zondag 16 juni 2013 om 20:02
Je haalt twee dingen door elkaar, in mijn ogen. Wajong veronderstelt dat je verwacht dat je arbeidsongeschikt bent. Met de toekenning van Wajong, verwerf je het recht op een uitkering.
Maar waar ik je over hoor, is niet over dat je denkt arbeidsongeschikt te zijn, maar dat je bang bent om te solliciteren en dat je daar wel hulp en ondersteuning in zou kunnen gebruiken. Wajong aanvragen om gebruik te kunnen maken van de ondersteuning die mensen krijgen die vanuit een situatie van arbeidsongeschiktheid de arbeidsmarkt op moeten, lijkt me dan een wat onhandige omweg.
Ik zou zeggen: bel eens met de afdeling van jouw onderwijsinstelling die zich met loopbaan advies bezig houdt. Ik weet niet hoe lang je al afgestudeerd bent, maar misschien val je daar nog onder. En anders: bel eens met de stichting MEE. Zij zijn bij uitstek de organisatie die je bij de hand kunnen nemen om je weg te vinden in hulpverlenersland. Wellicht zijn er andere oplossingen, beter toepasbaar op jouw situatie, waarbij je geen arbeidsongeschiktheidsuitkering aan hoeft te vragen.
Maar waar ik je over hoor, is niet over dat je denkt arbeidsongeschikt te zijn, maar dat je bang bent om te solliciteren en dat je daar wel hulp en ondersteuning in zou kunnen gebruiken. Wajong aanvragen om gebruik te kunnen maken van de ondersteuning die mensen krijgen die vanuit een situatie van arbeidsongeschiktheid de arbeidsmarkt op moeten, lijkt me dan een wat onhandige omweg.
Ik zou zeggen: bel eens met de afdeling van jouw onderwijsinstelling die zich met loopbaan advies bezig houdt. Ik weet niet hoe lang je al afgestudeerd bent, maar misschien val je daar nog onder. En anders: bel eens met de stichting MEE. Zij zijn bij uitstek de organisatie die je bij de hand kunnen nemen om je weg te vinden in hulpverlenersland. Wellicht zijn er andere oplossingen, beter toepasbaar op jouw situatie, waarbij je geen arbeidsongeschiktheidsuitkering aan hoeft te vragen.
zondag 16 juni 2013 om 20:04
Misschien toch ook je verwachtingen bijstellen. Je zult altijd zelf moeten solliciteren. En de medewerkers van het UWV zijn voor zover ik gelezen heb niet de aangewezen persoon om werk op je eigen (universitaire) niveau te krijgen. Stel je daar dus niet teveel van voor, ga er sowieso vanuit dat je het uiteindelijk gewoon zelf moet doen.
zondag 16 juni 2013 om 20:04
Je kan wel slim zijn qua iq. Maar dat betekend niets.... Je lijkt neer te kijken op groen voorziening of lopende band werk? Sjah vind ik ook een beetje vreemd! Jij hebt je stage niet eens afgerond. Heb je wel je diploma dan? Wat is je doel van wajong? Gewoon thuis blijven en een uitkering ontvangen? Of hulp bij een baan zoeken krijgen? Als ze je aan het werk krijgen is dat zeer waarschijnlijk niet op jou "denknivo" en dat je een pretstudie hebt gekozen ipv een serieuze lijkt mij niets met je je angst te maken hebben? Was je banger voor economie dan voor deze studie?!
zondag 16 juni 2013 om 20:05
Vertaalwerk is geen lager geschoold werk - maar goed, daar gaat het hier niet om.
Je klinkt wel een beetje uit de hoogte, eerlijk gezegd. Natuurlijk wil je niet tot je veertigste (of eigenlijk 67e toch?) jassen aannemen, maar je wil wél werken toch, liever dan thuiszitten. Dus neem contact op met mensen die je daarbij kunnen begeleiden, Beeldig heeft een paar goede tips. En niet meteen "ja, maar..." zeggen, maar je tanden erin zetten. Het is jouw toekomst.
Je klinkt wel een beetje uit de hoogte, eerlijk gezegd. Natuurlijk wil je niet tot je veertigste (of eigenlijk 67e toch?) jassen aannemen, maar je wil wél werken toch, liever dan thuiszitten. Dus neem contact op met mensen die je daarbij kunnen begeleiden, Beeldig heeft een paar goede tips. En niet meteen "ja, maar..." zeggen, maar je tanden erin zetten. Het is jouw toekomst.
zondag 16 juni 2013 om 20:07
Totdat je solliciteert weet je niet hoe mensen tegen je aan kijken. Alleen in deze tijd kun je ook gewoon een afwijzing krijgen omdat iemand anders meer werkervaring heeft of zo. Een afwijzing hoeft op dit moment helemaal niets met jouw personlijke te maken. De kans op dit moment is gewoon groot dat je word afgewezen. Misschien is het een idee om opnieuw ergens stage te lopen zodat je meer zelfvertrouwen krijgt. Kies dan een bedrijf wat bij je past zodat je je er prettig voelt.
zondag 16 juni 2013 om 20:13
Het jongerenloket bij ons in de buurt richt zich op jongeren die moeite hebben met het vinden van een baan. Dus ook jongeren met een diploma! Wellicht toch de moeite om dit uit te zoeken? Zij kunnen je helpen bij het zoeken naar een baan, volgens mij is dat wat je nodig hebt.
En de Wajong is ook niet altijd gunstig hoor. Het is misschien een steuntje, maar de wetgeving omtrent de Wajong wordt steeds strenger. Het aanvragen en behouden van de Wajong kan dus ook nog erg lastig worden. Uiteraard is dit geen reden om het niet te doen, maar wellicht wel iets om mee te nemen in je overweging.
Succes!
En de Wajong is ook niet altijd gunstig hoor. Het is misschien een steuntje, maar de wetgeving omtrent de Wajong wordt steeds strenger. Het aanvragen en behouden van de Wajong kan dus ook nog erg lastig worden. Uiteraard is dit geen reden om het niet te doen, maar wellicht wel iets om mee te nemen in je overweging.
Succes!
zondag 16 juni 2013 om 20:17
Je bent bang dat niemand jou een kans geeft schrijf je. Jíj bent degene die kansen moet creëren, door niet te solliciteren ontneem je jezelf kansen.
Wat ging er mis op stage en zou een relatief simpele baan (en dus werkervaring en inkomen) al en stap vooruit kunnen zijn?
Heel Hard roepen dat je geholpen moet worden en dat het niet eerlijk is klinkt niet als een fijne potentiële collega moet ik zeggen. Eerst maar eens werken, daarna de ideale baan.
Wat ging er mis op stage en zou een relatief simpele baan (en dus werkervaring en inkomen) al en stap vooruit kunnen zijn?
Heel Hard roepen dat je geholpen moet worden en dat het niet eerlijk is klinkt niet als een fijne potentiële collega moet ik zeggen. Eerst maar eens werken, daarna de ideale baan.
zondag 16 juni 2013 om 20:17
quote:Chadidja schreef op 16 juni 2013 @ 20:05:
Vertaalwerk is geen lager geschoold werk - maar goed, daar gaat het hier niet om.
Je klinkt wel een beetje uit de hoogte, eerlijk gezegd. Natuurlijk wil je niet tot je veertigste (of eigenlijk 67e toch?) jassen aannemen, maar je wil wél werken toch, liever dan thuiszitten. Dus neem contact op met mensen die je daarbij kunnen begeleiden, Beeldig heeft een paar goede tips. En niet meteen "ja, maar..." zeggen, maar je tanden erin zetten. Het is jouw toekomst.Ik ben niet uit de hoogte. Ik zou het prima vinden om ongeschoold werk te doen als ik niet geschoold was, maar na bijna 5 jaar studeren is het toch zonde als ik dan niets op dit niveau kan doen? Of ben ik nou zo gek?
Vertaalwerk is geen lager geschoold werk - maar goed, daar gaat het hier niet om.
Je klinkt wel een beetje uit de hoogte, eerlijk gezegd. Natuurlijk wil je niet tot je veertigste (of eigenlijk 67e toch?) jassen aannemen, maar je wil wél werken toch, liever dan thuiszitten. Dus neem contact op met mensen die je daarbij kunnen begeleiden, Beeldig heeft een paar goede tips. En niet meteen "ja, maar..." zeggen, maar je tanden erin zetten. Het is jouw toekomst.Ik ben niet uit de hoogte. Ik zou het prima vinden om ongeschoold werk te doen als ik niet geschoold was, maar na bijna 5 jaar studeren is het toch zonde als ik dan niets op dit niveau kan doen? Of ben ik nou zo gek?
zondag 16 juni 2013 om 20:18
quote:Sophiaaaaa schreef op 16 juni 2013 @ 20:03:
Je kan zelf toch wel afleiden uit het voorwaardenlijstje in een vacature of je daaraan voldoet? Ja, dan solliciteren. Een beetje, dan ook solliciteren.Vaak zijn er van die vacatures die iedereen met universitair denkniveau probeert te bemachtigen, maar dan voldoe ik bijv. maar aan de helft van de eisen... Dan heeft het niet eens zin om te reageren. Zeker omdat er wel iemand met ervaring is die ook solliciteert. Zo denk ik dan. Die crisis maakt me doodsbang.
Je kan zelf toch wel afleiden uit het voorwaardenlijstje in een vacature of je daaraan voldoet? Ja, dan solliciteren. Een beetje, dan ook solliciteren.Vaak zijn er van die vacatures die iedereen met universitair denkniveau probeert te bemachtigen, maar dan voldoe ik bijv. maar aan de helft van de eisen... Dan heeft het niet eens zin om te reageren. Zeker omdat er wel iemand met ervaring is die ook solliciteert. Zo denk ik dan. Die crisis maakt me doodsbang.
zondag 16 juni 2013 om 20:22
quote:Madderijn schreef op 16 juni 2013 @ 20:17:
Je bent bang dat niemand jou een kans geeft schrijf je. Jíj bent degene die kansen moet creëren, door niet te solliciteren ontneem je jezelf kansen.
Wat ging er mis op stage en zou een relatief simpele baan (en dus werkervaring en inkomen) al en stap vooruit kunnen zijn?
Heel Hard roepen dat je geholpen moet worden en dat het niet eerlijk is klinkt niet als een fijne potentiële collega moet ik zeggen. Eerst maar eens werken, daarna de ideale baan.
Ik heb een Master afgerond en wou toen een tweede Master toen, maar ik was doodongelukkig in dat vak en het ging gewoon niet, dus ik ben gestopt. Nu weet ik dus ook niet wat ik precies wil, want ik had mijn toekomst helemaal uitgestippeld en dat is in duigen gevallen.
Een simpele baan heb ik wel gehad, ben caissiere geweest. Ik weet dat ik prima met mensen kan werken, mij aan deadlines kan houden, etc. Dat is geen probleem. Mijn probleem is die angst. En het feit dat werkgevers mij vast geen kans gaan geven omdat er voor mij tien anderen zijn.
Je bent bang dat niemand jou een kans geeft schrijf je. Jíj bent degene die kansen moet creëren, door niet te solliciteren ontneem je jezelf kansen.
Wat ging er mis op stage en zou een relatief simpele baan (en dus werkervaring en inkomen) al en stap vooruit kunnen zijn?
Heel Hard roepen dat je geholpen moet worden en dat het niet eerlijk is klinkt niet als een fijne potentiële collega moet ik zeggen. Eerst maar eens werken, daarna de ideale baan.
Ik heb een Master afgerond en wou toen een tweede Master toen, maar ik was doodongelukkig in dat vak en het ging gewoon niet, dus ik ben gestopt. Nu weet ik dus ook niet wat ik precies wil, want ik had mijn toekomst helemaal uitgestippeld en dat is in duigen gevallen.
Een simpele baan heb ik wel gehad, ben caissiere geweest. Ik weet dat ik prima met mensen kan werken, mij aan deadlines kan houden, etc. Dat is geen probleem. Mijn probleem is die angst. En het feit dat werkgevers mij vast geen kans gaan geven omdat er voor mij tien anderen zijn.
