Psyche
alle pijlers
TPS
maandag 25 november 2013 om 01:39
Ik lees al jaren mee op het forum en heb nu maar eens besloten me te registreren.
Een tijdje terug vertelde mijn psych dat ik een theatrale persoonlijkheidsstoornis heb. Ik nam dit met een korreltje zout omdat ik de kenmerken ervan nogal extreem vond. Daarnaast heb ik ruim 10 jaar geleden ook al de diagnose ADHD gekregen waardoor ik wat meer begrip (en acceptatie) heb gekregen voor mijn extraverte persoonlijkheid. En toch blijft het knagen. Op internet kan ik vrij weinig vinden over persoonlijke ervaringen wat betreft TPS en ook in mijn omgeving ken ik niemand met een soortgelijk 'labeltje'. Tevens voel ik schaamte aangezien de stoornis zich kenmerkt door overdreven emotionele uitingen en het zoeken van aandacht. Lang leve het 'anonieme' internet. Zijn er hier mensen die ervaring hebben met (de behandeling van) TPS? Of zijn er mensen die zich erin herkennen en mij tips en/of adviezen kunnen geven?
Toelichting
Het DSM-IV definieert de theatrale persoonlijkheidsstoornis als een aanhoudend patroon van overdreven emotionaliteit en aandacht zoeken. De stoornis uit zich in de vroege volwassenheid in verschillende situaties. De diagnose kan worden gesteld als sprake is van vijf of meer van de volgende situaties:
- De persoon voelt zich niet op zijn/haar gemak in situatie waarin hij/zij niet in het centrum van de aandacht staat.
- De communicatie tussen de persoon en anderen is vaak ongepast seksueel verleidelijk of provocatief.
- De persoon vertoont een snelle en oppervlakkige overgang van emoties.
- De persoon gebruikt consistent zijn/haar uiterlijk om aandacht te trekken.
- De persoon heeft een oppervlakkig taalgebruik en heeft het niet over details.
- De persoon vertoont overdreven en theatraal gedrag en overdrijft zijn/haar emoties.
- De persoon is eenvoudig te beïnvloeden door anderen of door omstandigheden.
- De persoon beschouwt relaties als intiemer dan ze in werkelijkheid zijn.
Een tijdje terug vertelde mijn psych dat ik een theatrale persoonlijkheidsstoornis heb. Ik nam dit met een korreltje zout omdat ik de kenmerken ervan nogal extreem vond. Daarnaast heb ik ruim 10 jaar geleden ook al de diagnose ADHD gekregen waardoor ik wat meer begrip (en acceptatie) heb gekregen voor mijn extraverte persoonlijkheid. En toch blijft het knagen. Op internet kan ik vrij weinig vinden over persoonlijke ervaringen wat betreft TPS en ook in mijn omgeving ken ik niemand met een soortgelijk 'labeltje'. Tevens voel ik schaamte aangezien de stoornis zich kenmerkt door overdreven emotionele uitingen en het zoeken van aandacht. Lang leve het 'anonieme' internet. Zijn er hier mensen die ervaring hebben met (de behandeling van) TPS? Of zijn er mensen die zich erin herkennen en mij tips en/of adviezen kunnen geven?
Toelichting
Het DSM-IV definieert de theatrale persoonlijkheidsstoornis als een aanhoudend patroon van overdreven emotionaliteit en aandacht zoeken. De stoornis uit zich in de vroege volwassenheid in verschillende situaties. De diagnose kan worden gesteld als sprake is van vijf of meer van de volgende situaties:
- De persoon voelt zich niet op zijn/haar gemak in situatie waarin hij/zij niet in het centrum van de aandacht staat.
- De communicatie tussen de persoon en anderen is vaak ongepast seksueel verleidelijk of provocatief.
- De persoon vertoont een snelle en oppervlakkige overgang van emoties.
- De persoon gebruikt consistent zijn/haar uiterlijk om aandacht te trekken.
- De persoon heeft een oppervlakkig taalgebruik en heeft het niet over details.
- De persoon vertoont overdreven en theatraal gedrag en overdrijft zijn/haar emoties.
- De persoon is eenvoudig te beïnvloeden door anderen of door omstandigheden.
- De persoon beschouwt relaties als intiemer dan ze in werkelijkheid zijn.
maandag 25 november 2013 om 02:09
Ik hou wel van aandacht en ik kan ook behoorlijk explosief zijn qua emoties (zowel positief als negatief) maar heb bijvoorbeeld niet het idee dat ik me ongepast seksueel gedraag of zo.
Wat ik met name herken uit omschrijvingen die ik ben tegengekomen op het internet is dat ik de aandacht van een ander (door flirten bijvoorbeeld) 'nodig heb' voor mijn zelfbevestiging. Verstandelijk weet ik dat dit niet goed is en dat ik dit eigenlijk op een andere manier zou moeten aanpakken maar gevoelsmatig is het uiteraard een ander verhaal.
Wat ik met name herken uit omschrijvingen die ik ben tegengekomen op het internet is dat ik de aandacht van een ander (door flirten bijvoorbeeld) 'nodig heb' voor mijn zelfbevestiging. Verstandelijk weet ik dat dit niet goed is en dat ik dit eigenlijk op een andere manier zou moeten aanpakken maar gevoelsmatig is het uiteraard een ander verhaal.
maandag 25 november 2013 om 03:44
Je psych vertelde je dat?
Psycholoog of psychiater? (alleen de laatste mag een diagnose stellen)
Ben je uitgebreid onderzocht? (meerdere bijeenkomsten met vragenlijsten, open interviews en eventueel indien mogelijk ook interviews met je familieleden)?
Er word helaas tegenwoordig zo vaak met diagnoses gegooid zonder de juiste onderzoeken. 3 jaar geleden was ik depressief doordat een relatie uitging.
Bij Psyq kreeg ik 4 diagnoses toebedeeld (adhd, persoonlijkheidstoornis NAO, Hechtingsstoornis en Gilles de La Tourette), en na een half jaar, toen ik mezelf uit de put had getrokken, had ik geen 1 kenmerk meer van deze diagnoses, en deze tot aan nu, 3 jaar later, ook niet meer gehad.
Ik ben gewoon gevoelig, slim en creatief.
Psycholoog of psychiater? (alleen de laatste mag een diagnose stellen)
Ben je uitgebreid onderzocht? (meerdere bijeenkomsten met vragenlijsten, open interviews en eventueel indien mogelijk ook interviews met je familieleden)?
Er word helaas tegenwoordig zo vaak met diagnoses gegooid zonder de juiste onderzoeken. 3 jaar geleden was ik depressief doordat een relatie uitging.
Bij Psyq kreeg ik 4 diagnoses toebedeeld (adhd, persoonlijkheidstoornis NAO, Hechtingsstoornis en Gilles de La Tourette), en na een half jaar, toen ik mezelf uit de put had getrokken, had ik geen 1 kenmerk meer van deze diagnoses, en deze tot aan nu, 3 jaar later, ook niet meer gehad.
Ik ben gewoon gevoelig, slim en creatief.
maandag 25 november 2013 om 09:30
quote:Rary schreef op 25 november 2013 @ 03:44:
Je psych vertelde je dat?
Psycholoog of psychiater? (alleen de laatste mag een diagnose stellen)
Volgens mij mag een GZ-psycholoog ook diagnoses stellen. Een psychiater heeft als aanvulling vooral dat hij ook medicijnen kan voorschrijven.
Ontopic: Goed om op zoek te gaan naar ervaringsdeskundigen. Staar je niet teveel blind op het labeltje. Het gaat meer om zaken waar je last van hebt, hoe dat heet maakt geen donder uit.
In de DSM staan heel veel dezelfde symptomen bij verschillende stoornissen ingedeeld. Grote kans dat er dus overlap is, en grote kans dat een deel van de symptomen niet op je van toepassing zijn.
Je psych vertelde je dat?
Psycholoog of psychiater? (alleen de laatste mag een diagnose stellen)
Volgens mij mag een GZ-psycholoog ook diagnoses stellen. Een psychiater heeft als aanvulling vooral dat hij ook medicijnen kan voorschrijven.
Ontopic: Goed om op zoek te gaan naar ervaringsdeskundigen. Staar je niet teveel blind op het labeltje. Het gaat meer om zaken waar je last van hebt, hoe dat heet maakt geen donder uit.
In de DSM staan heel veel dezelfde symptomen bij verschillende stoornissen ingedeeld. Grote kans dat er dus overlap is, en grote kans dat een deel van de symptomen niet op je van toepassing zijn.
maandag 25 november 2013 om 23:37
dinsdag 26 november 2013 om 14:23
Uiteindelijk komt het neer op een instabiel zelfgevoel.
In combinatie met niet geleerd hebben op een ´normale´ manier emoties te uiten.
Misschien óók niet, ze zelf te onderkennen. Via anderen leven, anderen gebruiken voor je eigenwaarde.
Omdat het zo lastig is die eigenwaarde aan jezelf te geven, zeker als je dat niet geleerd hebt, of in het verleden daarin gekwetst bent.
Oefenen met concreet zijn in wat je nodig hebt. Toegeven dat je bang bent. Je realiseren dat je de neiging hebt ´drama´ te maken, en onderzoeken wat er gebeurt als je dat nalaat. Waar komt je onrust vandaan?
Je tot jezelf veroordeeld voelen, moeite hebben de verantwoordelijkheid voor je eigen leven te dragen... dat is misschien wel iets wat je herkent.
In combinatie met niet geleerd hebben op een ´normale´ manier emoties te uiten.
Misschien óók niet, ze zelf te onderkennen. Via anderen leven, anderen gebruiken voor je eigenwaarde.
Omdat het zo lastig is die eigenwaarde aan jezelf te geven, zeker als je dat niet geleerd hebt, of in het verleden daarin gekwetst bent.
Oefenen met concreet zijn in wat je nodig hebt. Toegeven dat je bang bent. Je realiseren dat je de neiging hebt ´drama´ te maken, en onderzoeken wat er gebeurt als je dat nalaat. Waar komt je onrust vandaan?
Je tot jezelf veroordeeld voelen, moeite hebben de verantwoordelijkheid voor je eigen leven te dragen... dat is misschien wel iets wat je herkent.
