Psyche
alle pijlers
Trauma zelf verwerken
zondag 3 februari 2013 om 22:55
Ik denk dat het niet mogelijk is dit zelf te verwerken, ik heb hier zelf ervaring mee en ook het gesloten zijn herken ik, dat maakt het zo moeilijk je angsten en gedachten te delen.
Praten praten praten en dan eventueel een combinatie met emdr, exposure en andere therapieen gaan je zeker een eind op weg helpen.
Google eens op ptss, ik weet zeker dat je hier herkenning in zult vinden.
Praten praten praten en dan eventueel een combinatie met emdr, exposure en andere therapieen gaan je zeker een eind op weg helpen.
Google eens op ptss, ik weet zeker dat je hier herkenning in zult vinden.
zondag 3 februari 2013 om 22:58
zondag 3 februari 2013 om 22:59
Het is normaal om op te zien tegen het vragen van hulp, je problemen bespreken met een vreemde en je omgeving inlichten van hoe slecht het werkelijk met je gaat. Dat hoort erbij, het zijn stappen die je zult moeten zetten. Nou ja, je kan het natuurlijk zelf proberen. Maar heftige ervaringen verwerken gaat zo veel sneller met professionele hulp.
Daarnaast is er de kans dat het alleen maar erger wordt als je er alleen mee blijft lopen. Heb zelf 1,5 jaar mijn mond gehouden naar mijn omgeving over een traumatische ervaring en daarmee een PTSS ontwikkeld. Was minderjarig en woonde dus nog thuis, schaamde me tegenover mijn ouders en omgeving en wilde het er liever gewoon zo min mogelijk over hebben. Terwijl het ondertussen alles ging beheersen. Als ik eerder hulp had gezocht was het niet zo ver gekomen.
Dingen als schrijven zijn meer voor een korte termijn effect als het om traumatische ervaringen gaat. Om even de lucht te klaren. Maar de kern van je probleem raak je daar niet zomaar mee, niet als het probleem echt diep zit.
Je hoeft dit niet alleen te doen. De mensen die van je houden willen dit juist weten en je hier in kunnen steunen. En ja, bij het horen van jouw verhaal zullen er ook negatieve gevoelens bij hun loskomen, maar besef je dat dat niet jouw schuld is, maar de schuld van je ex.
Sterkte!
Daarnaast is er de kans dat het alleen maar erger wordt als je er alleen mee blijft lopen. Heb zelf 1,5 jaar mijn mond gehouden naar mijn omgeving over een traumatische ervaring en daarmee een PTSS ontwikkeld. Was minderjarig en woonde dus nog thuis, schaamde me tegenover mijn ouders en omgeving en wilde het er liever gewoon zo min mogelijk over hebben. Terwijl het ondertussen alles ging beheersen. Als ik eerder hulp had gezocht was het niet zo ver gekomen.
Dingen als schrijven zijn meer voor een korte termijn effect als het om traumatische ervaringen gaat. Om even de lucht te klaren. Maar de kern van je probleem raak je daar niet zomaar mee, niet als het probleem echt diep zit.
Je hoeft dit niet alleen te doen. De mensen die van je houden willen dit juist weten en je hier in kunnen steunen. En ja, bij het horen van jouw verhaal zullen er ook negatieve gevoelens bij hun loskomen, maar besef je dat dat niet jouw schuld is, maar de schuld van je ex.
Sterkte!
zondag 3 februari 2013 om 23:02
quote:Istar_ schreef op 03 februari 2013 @ 22:58:
[...]
EMDR is over het algemeen voor trauma's door incidenten, niet voor langdurige mishandeling bijv.
Voor zo ver ik weet is dat niet waar. Ik ken meerdere mensen (waaronder ikzelf) die veel baat hebben gehad bij EMDR voor trauma's die opgebouwd zijn uit meerdere gebeurtenissen, soms zelfs een heel jeugd/gezinstrauma. EMDR kan dan als deel van een grotere behandeling ook heel effectief zijn.
Maar of en wanneer je EMDR toe gaat passen kan je het beste met je behandelaar overleggen natuurlijk. Direct op zoek naar een EMDR therapeut is bij een complexer trauma niet de handigste zet.
[...]
EMDR is over het algemeen voor trauma's door incidenten, niet voor langdurige mishandeling bijv.
Voor zo ver ik weet is dat niet waar. Ik ken meerdere mensen (waaronder ikzelf) die veel baat hebben gehad bij EMDR voor trauma's die opgebouwd zijn uit meerdere gebeurtenissen, soms zelfs een heel jeugd/gezinstrauma. EMDR kan dan als deel van een grotere behandeling ook heel effectief zijn.
Maar of en wanneer je EMDR toe gaat passen kan je het beste met je behandelaar overleggen natuurlijk. Direct op zoek naar een EMDR therapeut is bij een complexer trauma niet de handigste zet.
zondag 3 februari 2013 om 23:07
Emdr is zeker niet alleen voor korte trauma's en incidenten, precies wat buaya zegt.
Ik wil je ook vertellen dat ik snap dat je je ouders niet ongerust wil maken en het ze niet durft te vertellen, maar heb je er weleens over nagedacht hoe het voor hen moet zijn als hun kind welke zij lief hebben niet met zulke grote problemen aan durft te kloppen, zij zullen dit vreselijk vinden en het zal ook voelen als falen.
Jouw ouders zijn volwassen en capabel om jou hierin bij te staan, zij horen dit ook te doen juist omdat zij jouw ouders zijn, ik hoop echt dat je toch wil overwegen het gesprek met hen aan te gaan, je zal zien dat de drempel naar hulpverlening hierna minder hoog wordt.
Heel veel sterkte en succes!
Ik wil je ook vertellen dat ik snap dat je je ouders niet ongerust wil maken en het ze niet durft te vertellen, maar heb je er weleens over nagedacht hoe het voor hen moet zijn als hun kind welke zij lief hebben niet met zulke grote problemen aan durft te kloppen, zij zullen dit vreselijk vinden en het zal ook voelen als falen.
Jouw ouders zijn volwassen en capabel om jou hierin bij te staan, zij horen dit ook te doen juist omdat zij jouw ouders zijn, ik hoop echt dat je toch wil overwegen het gesprek met hen aan te gaan, je zal zien dat de drempel naar hulpverlening hierna minder hoog wordt.
Heel veel sterkte en succes!
zondag 3 februari 2013 om 23:16
quote:Istar_ schreef op 03 februari 2013 @ 22:58:
[...]
EMDR is over het algemeen voor trauma's door incidenten, niet voor langdurige mishandeling bijv.Nee hoor Istar, ik ga binnenkort het EMDR traject in als onderdeel van mijn tweedelijns therapie traject. Het gaat hier om een huwelijk van meer dan 20 jaar waarin er sprake was van bijna permanent verbaal geweld, incidenteel fysiek geweld en frequente dreiging met fysiek geweld. De sessies zullen wel toegespitst worden op de incidenten die ik als het meest 'erg' kan aanduiden.
[...]
EMDR is over het algemeen voor trauma's door incidenten, niet voor langdurige mishandeling bijv.Nee hoor Istar, ik ga binnenkort het EMDR traject in als onderdeel van mijn tweedelijns therapie traject. Het gaat hier om een huwelijk van meer dan 20 jaar waarin er sprake was van bijna permanent verbaal geweld, incidenteel fysiek geweld en frequente dreiging met fysiek geweld. De sessies zullen wel toegespitst worden op de incidenten die ik als het meest 'erg' kan aanduiden.
zondag 3 februari 2013 om 23:26
Misschien kun je proberen het toch gewoon aan je ouders uit te leggen en hun hulp vragen. Ik denk dat ze van je houden en jou graag willen helpen. We maken allemaal vergissingen. Gun ze de kans om jou te helpen. Ze zijn vast wel wat gewend en niet helemaal wereldvreemd. Ze hebben vast zelf ook wel moeilijke periodes gekend. Je probeert je groot te houden maar is dat nu wel de beste keus?
zondag 3 februari 2013 om 23:48
Hoe jonger je bent, hoe makkelijker therapie aanslaat. Ik zou dus zeker niet jaren alleen gaan aanklooien als je toe bent aan hulp.
Hoe oud ben je dat je al wel relaties hebt maar nog op de polis van je ouders staat? Ik dacht dat je na je 18e altijd zelf verzekerd moet zijn?
Anders: eigen verzekering regelen.
Hoe oud ben je dat je al wel relaties hebt maar nog op de polis van je ouders staat? Ik dacht dat je na je 18e altijd zelf verzekerd moet zijn?
Anders: eigen verzekering regelen.
zondag 3 februari 2013 om 23:52
quote:Istar_ schreef op 03 februari 2013 @ 22:58:
[...]
EMDR is over het algemeen voor trauma's door incidenten, niet voor langdurige mishandeling bijv.Kan wel en ze doen het wel maar het is minder effectief dan bij een incidenteel trauma. Gaat dan vaak nog samen met 'gewone' therapie omdat er vaak meer structurele beschadigingen zijn ingeslopen door langdurige trauma's, zoals een laag zelfbeeld. Iets wat bij een incidenteel trauma zoals bijvoorbeeld een auto-ongeval, niet direct speelt.
[...]
EMDR is over het algemeen voor trauma's door incidenten, niet voor langdurige mishandeling bijv.Kan wel en ze doen het wel maar het is minder effectief dan bij een incidenteel trauma. Gaat dan vaak nog samen met 'gewone' therapie omdat er vaak meer structurele beschadigingen zijn ingeslopen door langdurige trauma's, zoals een laag zelfbeeld. Iets wat bij een incidenteel trauma zoals bijvoorbeeld een auto-ongeval, niet direct speelt.
maandag 4 februari 2013 om 10:46
Bedankt voor jullie reacties.
Dat EMDR kende ik nog niet. Heb even globaal uitgezocht wat het is maar hoe het praktisch in zijn werk gaat kom ik nog niet achter! Lees wel overal dat het vaak heel effectief en snel werkt!
Er kwamen wel een paar vragen boven:
Hoeveel sessies vereist zo'n EMDR behandeling of is het eenmalig? Hoeveel kost het? Wordt het vergoed door de verzekering?
Degenen die dit ervaren hebben: denken jullie dat dit een betere optie is dan gewoon praten met een psycholoog?
Dat EMDR kende ik nog niet. Heb even globaal uitgezocht wat het is maar hoe het praktisch in zijn werk gaat kom ik nog niet achter! Lees wel overal dat het vaak heel effectief en snel werkt!
Er kwamen wel een paar vragen boven:
Hoeveel sessies vereist zo'n EMDR behandeling of is het eenmalig? Hoeveel kost het? Wordt het vergoed door de verzekering?
Degenen die dit ervaren hebben: denken jullie dat dit een betere optie is dan gewoon praten met een psycholoog?
maandag 4 februari 2013 om 11:55
@a1990: dit soort dingen zelf doen moet je niet eens willen. Kost je jaren van je leven, omdat je een zelfbeschermingsmechanisme hebt wat zeker na gebeurtenissen van traumatische omvang je afhoudt van de werkelijke pijn. Het is heel moeilijk om daar zelf bij te kunnen en je van te bevrijden.
Als je opziet tegen een psycholoog of hoe dat bij je ouders te brengen: je kan zeggen dat je niet lekker in je vel zit en graag wat sessies bij een psych wil doen om "aan jezelf te werken" oid. Een psych is niet alleen voor zware gevallen of dat er iets aan je mankeert oid. Heel veel doodgewone mensen zijn in eao therapie omdat ze ff wat professionele support kunnen gebruiken, zich willen ontdoen van belemmerende patronen, niet weten wat ze willen, moeite hebben iets/ iemand te verwerken of los te laten, enz.
Laat je svp niet weerhouden door schaamte tegenover je ouders, JIJ moet JOUW leven leiden en niemand anders! En tis zonde om je leven te laten verpesten en langere tijd moeizaam, incompleet en ongelukkig te voelen. Dat zouden je ouders ook niet willen voor hun kind. Je kan een algemene reden opvoeren, zonder alles te hoeven vertellen thuis.
Zelf heb ik jaren rondgelopen met traumatische dingen en veel gelezen, geanalyseerd, geprobeerd zelf te verwerken enz, maar pas jaren later is echt alles op zijn plek gevallen. Ondertussen heeft het al die jaren invloed op jezelf, je vermogen om te vertrouwen en lief te hebben, op je relaties met anderen, werk, concentratie enz. Echt zonde van je kostbare tijd en van jezelf! En hoe langer je het uitstelt, hoe moeilijker je bij je gevoel komt, ook met een therapeut ernaast.
ALs je een psych overweegt, zou je het boek van Jan Storms kunnen lezen "Destructieve relaties op de schop". Daarin vind je niet alleen herkenning, maar ook een mailadres waar je een lijst van psychologen/ therapeuten vindt, die zich hierin hebben gespecialiseerd.
Verder heb ik zelf net een boek gelezen over een methode, waar ik in geloof: "De helende reis". Google eens als je wil daarop. Dat is een sessie van een middag, waar je naar "diepere lagen" in de emotie zelf wordt geleid (zonder alle gebeurtenissen en herinneringen te hoeven ophalen) en op dat diepe niveau "healt". Ook daar is een boek over, als je dat eerst eens wil weten wat dat is: "De helende reis" van Brandon Bays.. Het is het proberen waard.
Ik geloof erin, want soortgelijk heb ik zelf ondergaan in coaching/therapie en dat gaf voor mij (na al die jaren zelf puzzelen en proberen) toch echt de doorslag: op een diep gevoelsniveau in je zelf genezen wat beschadigd is in je gevoel.
Het is hoe dan ook echt aan te raden om niet zelf te blijven rondlopen met zoiets, zonde van je leven als je zulke beperkingen veel te lang laat rondwoekeren in jezelf als je je daarvan kan bevrijden! Gun jezelf een vrij leven, voor een beenbreuk (lichamelijke wonden) zou je immers ook naar een dokter gaan en vind je ook niet dat je dat zelf maar moet zien te helen. Met mentale wonden hulp zoeken is het beste wat je voor jezelf kan doen!
Als je opziet tegen een psycholoog of hoe dat bij je ouders te brengen: je kan zeggen dat je niet lekker in je vel zit en graag wat sessies bij een psych wil doen om "aan jezelf te werken" oid. Een psych is niet alleen voor zware gevallen of dat er iets aan je mankeert oid. Heel veel doodgewone mensen zijn in eao therapie omdat ze ff wat professionele support kunnen gebruiken, zich willen ontdoen van belemmerende patronen, niet weten wat ze willen, moeite hebben iets/ iemand te verwerken of los te laten, enz.
Laat je svp niet weerhouden door schaamte tegenover je ouders, JIJ moet JOUW leven leiden en niemand anders! En tis zonde om je leven te laten verpesten en langere tijd moeizaam, incompleet en ongelukkig te voelen. Dat zouden je ouders ook niet willen voor hun kind. Je kan een algemene reden opvoeren, zonder alles te hoeven vertellen thuis.
Zelf heb ik jaren rondgelopen met traumatische dingen en veel gelezen, geanalyseerd, geprobeerd zelf te verwerken enz, maar pas jaren later is echt alles op zijn plek gevallen. Ondertussen heeft het al die jaren invloed op jezelf, je vermogen om te vertrouwen en lief te hebben, op je relaties met anderen, werk, concentratie enz. Echt zonde van je kostbare tijd en van jezelf! En hoe langer je het uitstelt, hoe moeilijker je bij je gevoel komt, ook met een therapeut ernaast.
ALs je een psych overweegt, zou je het boek van Jan Storms kunnen lezen "Destructieve relaties op de schop". Daarin vind je niet alleen herkenning, maar ook een mailadres waar je een lijst van psychologen/ therapeuten vindt, die zich hierin hebben gespecialiseerd.
Verder heb ik zelf net een boek gelezen over een methode, waar ik in geloof: "De helende reis". Google eens als je wil daarop. Dat is een sessie van een middag, waar je naar "diepere lagen" in de emotie zelf wordt geleid (zonder alle gebeurtenissen en herinneringen te hoeven ophalen) en op dat diepe niveau "healt". Ook daar is een boek over, als je dat eerst eens wil weten wat dat is: "De helende reis" van Brandon Bays.. Het is het proberen waard.
Ik geloof erin, want soortgelijk heb ik zelf ondergaan in coaching/therapie en dat gaf voor mij (na al die jaren zelf puzzelen en proberen) toch echt de doorslag: op een diep gevoelsniveau in je zelf genezen wat beschadigd is in je gevoel.
Het is hoe dan ook echt aan te raden om niet zelf te blijven rondlopen met zoiets, zonde van je leven als je zulke beperkingen veel te lang laat rondwoekeren in jezelf als je je daarvan kan bevrijden! Gun jezelf een vrij leven, voor een beenbreuk (lichamelijke wonden) zou je immers ook naar een dokter gaan en vind je ook niet dat je dat zelf maar moet zien te helen. Met mentale wonden hulp zoeken is het beste wat je voor jezelf kan doen!
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
