Psyche
alle pijlers
Traumaverwerking
dinsdag 18 december 2012 om 12:39
Ik ben sinds een tijdje bezig met het verwerken van trauma`s uit mijn kindertijd.
Ik merk dat er een verschuiving in perspectief optreed,
van schuldgevoel naar het gevoel dat het me overkomen is.
Alleen ik weet me geen raad met de opkomende gevoelens, flashbacks en merk dat machteloosheid lastiger te verdragen is dan het gevoel dat ik er zelf verantwoordelijk voor was.
Het voelt warrig allemaal, ik mis mijn ex, voel me alleen, probeer wel lief voor mezelf te zijn, en weet dat ik hierdoor heen moet en dat het een teken is dat de therapie aanslaat, maar ik zit er ff doorheen.
Iemand die hier ook doorheen gaat of is gegaan?
Ik heb even gerusstelling nodig dat het voorbij gaat en beter wordt..
Ik merk dat er een verschuiving in perspectief optreed,
van schuldgevoel naar het gevoel dat het me overkomen is.
Alleen ik weet me geen raad met de opkomende gevoelens, flashbacks en merk dat machteloosheid lastiger te verdragen is dan het gevoel dat ik er zelf verantwoordelijk voor was.
Het voelt warrig allemaal, ik mis mijn ex, voel me alleen, probeer wel lief voor mezelf te zijn, en weet dat ik hierdoor heen moet en dat het een teken is dat de therapie aanslaat, maar ik zit er ff doorheen.
Iemand die hier ook doorheen gaat of is gegaan?
Ik heb even gerusstelling nodig dat het voorbij gaat en beter wordt..
dinsdag 18 december 2012 om 17:13
quote:efthimia schreef op 18 december 2012 @ 12:39:
Alleen ik weet me geen raad met de opkomende gevoelens, flashbacks en merk dat machteloosheid lastiger te verdragen is dan het gevoel dat ik er zelf verantwoordelijk voor was.
heel herkenbaar. Blijf eerlijk tegen jezelf en je psycholoog. De mijne zei altijd dat je eerst door een diep dal moet voordat het beter wordt
sterkte
Alleen ik weet me geen raad met de opkomende gevoelens, flashbacks en merk dat machteloosheid lastiger te verdragen is dan het gevoel dat ik er zelf verantwoordelijk voor was.
heel herkenbaar. Blijf eerlijk tegen jezelf en je psycholoog. De mijne zei altijd dat je eerst door een diep dal moet voordat het beter wordt
sterkte
dinsdag 18 december 2012 om 18:27
quote:tribeca schreef op 18 december 2012 @ 17:13:
[...]
heel herkenbaar. Blijf eerlijk tegen jezelf en je psycholoog. De mijne zei altijd dat je eerst door een diep dal moet voordat het beter wordt
sterkte
Dankjewel..
Ik ben en blijf ook zeker eerlijk tegen de psych, al schaam ik me wel voor sommige gevoelens..
Ik dacht dat ik rock bottom al geraakt had, maar blijkbaar kan het nog dieper..
Dat gevoel van machteloosheid haalt me zo ontzettend onderuit.
[...]
heel herkenbaar. Blijf eerlijk tegen jezelf en je psycholoog. De mijne zei altijd dat je eerst door een diep dal moet voordat het beter wordt
sterkte
Dankjewel..
Ik ben en blijf ook zeker eerlijk tegen de psych, al schaam ik me wel voor sommige gevoelens..
Ik dacht dat ik rock bottom al geraakt had, maar blijkbaar kan het nog dieper..
Dat gevoel van machteloosheid haalt me zo ontzettend onderuit.
dinsdag 18 december 2012 om 20:34
Jarenlang heb ik geworsteld met mijn trauma. Begonnen aan therapie en het niet afgemaakt, therapie geprobeerd die niet aansloeg en uiteindelijk gekozen voor een intensieve behandeling.
Ik heb me net als jij ook wazig en verward gevoeld, het is heel, heel moeilijk geweest. En ook eng, ik was doodsbang voor de gevoelens die misschien los zouden komen bijvoorbeeld.
De enige raad die ik je kan geven is alles te benoemen wat je voelt en ervaart als je bij je psych bent. Schaam je niet voor wat je voelt, het is normaal. Ook dat het verwarrend is is normaal.
En verder kan ik je meegeven dat het echt beter wordt. Ik ben zelf heel blij dat ik uiteindelijk heb doorgezet, het was een keimoeilijk jaar maar het heeft mijn leven daarna echt makkelijker gemaakt.
Ik wens je heel veel succes!
Ik heb me net als jij ook wazig en verward gevoeld, het is heel, heel moeilijk geweest. En ook eng, ik was doodsbang voor de gevoelens die misschien los zouden komen bijvoorbeeld.
De enige raad die ik je kan geven is alles te benoemen wat je voelt en ervaart als je bij je psych bent. Schaam je niet voor wat je voelt, het is normaal. Ook dat het verwarrend is is normaal.
En verder kan ik je meegeven dat het echt beter wordt. Ik ben zelf heel blij dat ik uiteindelijk heb doorgezet, het was een keimoeilijk jaar maar het heeft mijn leven daarna echt makkelijker gemaakt.
Ik wens je heel veel succes!
dinsdag 18 december 2012 om 21:17
Het wordt beter, veel beter zelfs. Ik heb er wel -tig jaar therapie voor nodig gehad.... om te ontdekken dat ik van mezelf moet houden en goed moet zijn voor mezelf. Nu klinkt het zo simpel.... maar dat was het proces niet.
Sommige dingen blijven (qua trauma), maar ik blijf ook!
Sommige dingen blijven (qua trauma), maar ik blijf ook!
I have my fears but they do not have me
woensdag 19 december 2012 om 13:54
Echt een opsteker om te lezen dat het beter wordt, dankjulliewel!
Dat geeft weer moed om door te gaan.
Ik vind het soms ook erg moeilijk te accepteren dat het me is overkomen en mijn leven zo beheerst.
Ik hoop echt dat het wat naar de achtergrond verdwijnt.
Gelukkig heb ik wel een sociaal netwerk om me heen waar ik op terug kan vallen.
Dat geeft weer moed om door te gaan.
Ik vind het soms ook erg moeilijk te accepteren dat het me is overkomen en mijn leven zo beheerst.
Ik hoop echt dat het wat naar de achtergrond verdwijnt.
Gelukkig heb ik wel een sociaal netwerk om me heen waar ik op terug kan vallen.
woensdag 19 december 2012 om 20:20
Het is al heel fijn dat je ook een steunend netwerk hebt, dat scheelt vast ook veel. Mijn therapie was niet vanwege de heftige dingen in mijn volwassen leven (maar die hebben wel gemaakt dat ik eindelijk echt serieus hulp ging zoeken én doorzette!), maar vanwege mijn jeugd. Het heeft daarom ook wel een hele tijd geduurd voordat ik echt mezelf begon te ontwaren onder al die shit, zeg maar. Nu is het nog steeds niet gemakkelijk, maar wat anderen hier ook zeggen: benoem alles, spreek alles uit tegen je psych, dat brengt je het meest.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
