Psyche
alle pijlers
TV verslaving
donderdag 9 september 2010 om 08:47
Ik ben een gezonde vrouw, met een normaal leven. Ik werk 40 uur, woon samen, leuke vrienden, verschillende hobby's etc. Maar ik heb één nadeel waar ik me heel erg voor schaam en waarvan ik niet weet hoe ik dat kan oplossen. Namelijk ik heb een TV verslaving.
Ik bedoel het is niet iets waar ik iedere dag last van heb en ik weet iedereen heeft wel iets. Maar het heeft effect op mijn leven. Als ik eenmaal voor de tv zit, lijkt het alsof alles om mij heen verdwijnt. Ik verlies alle contact met alles buiten dat wat er op de tv gebeurt. Het is alsof mijn hersenen alles uitschakelt wat niet nodig is om tv te kijken.
Dit is niet altijd het geval, soms gaat het goed en kan ik gewoon van de tv weglopen en iets anders gaan doen. Maar als ik eenmaal compleet ingelogd ben op de tv, blijf ik regelmatig hangen tot in de laate uurtjes (en dat kan wel tot 03.00 uur of later zijn) en dat terwijl ik de volgende dag wel vroeg er uit moet. Mijn vriend heeft er last van als ik zo laat in bed kruipt, want hij wordt er waker van.
Ik heb al van alles geprobeerd, een wekker zetten op een tijd stip dat een programma is afgelopen, afspraken gemaakt met mijn vriend, maar dan gaat het even goed en hop daar gebeurt het weer. Mijn vriend vindt het ook heel vervelend, maar vindt niet dat hij mij als een kleuter moet behandelen. Hij vindt dat ik een volwassen vrouw ben en dat ik gewoon moet opstaan en de tv gewoon uit moet doen, zodat ik optijd naar bed ga.
En hij heeft gelijk ik ben geen kleuter, maar waarom kan ik dat niet. Ik voel me er vreselijk door, ik vindt het een teken van zwakheid, ik schaam me er dood voor en het is ook niet goed voor mijn relatie. Maar ik weet niet wat ik er aan kan doen. En ik vraag mij af of ik de enige ben die dit probleem heeft.
Ik bedoel het is niet iets waar ik iedere dag last van heb en ik weet iedereen heeft wel iets. Maar het heeft effect op mijn leven. Als ik eenmaal voor de tv zit, lijkt het alsof alles om mij heen verdwijnt. Ik verlies alle contact met alles buiten dat wat er op de tv gebeurt. Het is alsof mijn hersenen alles uitschakelt wat niet nodig is om tv te kijken.
Dit is niet altijd het geval, soms gaat het goed en kan ik gewoon van de tv weglopen en iets anders gaan doen. Maar als ik eenmaal compleet ingelogd ben op de tv, blijf ik regelmatig hangen tot in de laate uurtjes (en dat kan wel tot 03.00 uur of later zijn) en dat terwijl ik de volgende dag wel vroeg er uit moet. Mijn vriend heeft er last van als ik zo laat in bed kruipt, want hij wordt er waker van.
Ik heb al van alles geprobeerd, een wekker zetten op een tijd stip dat een programma is afgelopen, afspraken gemaakt met mijn vriend, maar dan gaat het even goed en hop daar gebeurt het weer. Mijn vriend vindt het ook heel vervelend, maar vindt niet dat hij mij als een kleuter moet behandelen. Hij vindt dat ik een volwassen vrouw ben en dat ik gewoon moet opstaan en de tv gewoon uit moet doen, zodat ik optijd naar bed ga.
En hij heeft gelijk ik ben geen kleuter, maar waarom kan ik dat niet. Ik voel me er vreselijk door, ik vindt het een teken van zwakheid, ik schaam me er dood voor en het is ook niet goed voor mijn relatie. Maar ik weet niet wat ik er aan kan doen. En ik vraag mij af of ik de enige ben die dit probleem heeft.
Achter iedere deur schuilt een ander verhaal, maar als je niet weet wat voor verhaal dat is en je mocht iedere deur openen die je wilde, kies je toch voor je eigen deur.
donderdag 9 september 2010 om 08:56
Geen tv meer kijken.
Voor nieuws kan je de krant lezen en voor films kan je een dvdtje huren/kopen. Je zegt zelf dat je genoeg andere hobbies hebt dus je zal je vast niet hoeven te vervelen, toch?
Vind je het wel interessant, alles wat je kijkt? Of kijk je gewoon maar wat en ben je er dan aan vast geplakt?
Voor nieuws kan je de krant lezen en voor films kan je een dvdtje huren/kopen. Je zegt zelf dat je genoeg andere hobbies hebt dus je zal je vast niet hoeven te vervelen, toch?
Vind je het wel interessant, alles wat je kijkt? Of kijk je gewoon maar wat en ben je er dan aan vast geplakt?
donderdag 9 september 2010 om 09:02
Zet een tijdschakelaar tussen de tv en het stopcontact. Klinkt lullig, maar mss kan die kleine fysieke ingreep je helpen om het hangen te doorbreken.
Ik denk wel dat je verder moet zoeken: zal het je lukken om in slaap te vallen als je eerder naar bed gaat? Heb je wel eens geprobeerd om een boek te pakken in plaats van de tv aan te zetten? Heeft het zin om de ene verslaving in te ruilen voor een andere (bijvoorbeeld boek in plaats van tv)?
Je werkt genoeg, ik neem aan dat je je huishouden op orde hebt, afgezien van de impact op je relatie is het dus volledig jouw tijd die je verstiert. En het lullige van vrije tijd is dat je daarin nou net doet wat je het meest blij maakt, en als dat tv kijken is is dat toch een stuk beter te behappen dan je laveloos zuipen of iets dergelijks.
Ik denk wel dat je verder moet zoeken: zal het je lukken om in slaap te vallen als je eerder naar bed gaat? Heb je wel eens geprobeerd om een boek te pakken in plaats van de tv aan te zetten? Heeft het zin om de ene verslaving in te ruilen voor een andere (bijvoorbeeld boek in plaats van tv)?
Je werkt genoeg, ik neem aan dat je je huishouden op orde hebt, afgezien van de impact op je relatie is het dus volledig jouw tijd die je verstiert. En het lullige van vrije tijd is dat je daarin nou net doet wat je het meest blij maakt, en als dat tv kijken is is dat toch een stuk beter te behappen dan je laveloos zuipen of iets dergelijks.
donderdag 9 september 2010 om 09:10
quote:leelee3 schreef op 09 september 2010 @ 08:56:
Geen tv meer kijken.
Voor nieuws kan je de krant lezen en voor films kan je een dvdtje huren/kopen. Je zegt zelf dat je genoeg andere hobbies hebt dus je zal je vast niet hoeven te vervelen, toch?
Vind je het wel interessant, alles wat je kijkt? Of kijk je gewoon maar wat en ben je er dan aan vast geplakt?
Geen tv meer kijken, klinkt zo simpel, maar mijn vriend wil natuurlijk ook tv kijken, alleen als hij moei is staat hij op en gaat naar bed. Als er dan een programma op staat wat ik aan het kijken ben en het is nog niet afgelopen wil ik het graag af kijken en daar begint het mee. Hij kan midden in een programma op staan en naar bed gaan, ik niet, ik wil het afkijken.
Nee, ik vindt niet alles echt interessant, maar er is zoveel op tv wat ik toch wel leuk vindt. En dat is ook gelijk mijn probleem denk ik, ik vindt te veel dingen leuk. En als ik eenmaal aan het kijken ben zit ik er inderdaad aan vast geplakt.
Geen tv meer kijken.
Voor nieuws kan je de krant lezen en voor films kan je een dvdtje huren/kopen. Je zegt zelf dat je genoeg andere hobbies hebt dus je zal je vast niet hoeven te vervelen, toch?
Vind je het wel interessant, alles wat je kijkt? Of kijk je gewoon maar wat en ben je er dan aan vast geplakt?
Geen tv meer kijken, klinkt zo simpel, maar mijn vriend wil natuurlijk ook tv kijken, alleen als hij moei is staat hij op en gaat naar bed. Als er dan een programma op staat wat ik aan het kijken ben en het is nog niet afgelopen wil ik het graag af kijken en daar begint het mee. Hij kan midden in een programma op staan en naar bed gaan, ik niet, ik wil het afkijken.
Nee, ik vindt niet alles echt interessant, maar er is zoveel op tv wat ik toch wel leuk vindt. En dat is ook gelijk mijn probleem denk ik, ik vindt te veel dingen leuk. En als ik eenmaal aan het kijken ben zit ik er inderdaad aan vast geplakt.
Achter iedere deur schuilt een ander verhaal, maar als je niet weet wat voor verhaal dat is en je mocht iedere deur openen die je wilde, kies je toch voor je eigen deur.
donderdag 9 september 2010 om 09:15
quote:mamzelle schreef op 09 september 2010 @ 09:02:
Zet een tijdschakelaar tussen de tv en het stopcontact. Klinkt lullig, maar mss kan die kleine fysieke ingreep je helpen om het hangen te doorbreken.
Ik denk wel dat je verder moet zoeken: zal het je lukken om in slaap te vallen als je eerder naar bed gaat? Heb je wel eens geprobeerd om een boek te pakken in plaats van de tv aan te zetten? Heeft het zin om de ene verslaving in te ruilen voor een andere (bijvoorbeeld boek in plaats van tv)?
Je werkt genoeg, ik neem aan dat je je huishouden op orde hebt, afgezien van de impact op je relatie is het dus volledig jouw tijd die je verstiert. En het lullige van vrije tijd is dat je daarin nou net doet wat je het meest blij maakt, en als dat tv kijken is is dat toch een stuk beter te behappen dan je laveloos zuipen of iets dergelijks.
Mazelle, dat is een heel goed idee van en ga ik zeker uitproberen of dat werkt. De schakelaar kan ik instellen en als eenmaal de verbinding is verbroken ben ik helemaal weer terug op aarde om het zo maar te zeggen. En ja het is beter dan zuipen of welke andere verslaving ook, maar dat neemt niet weg dat ik het zelf heel erg vervelend vindt.
Ik vindt het heerlijk om te lezen, maar het voordeel van tv kijken is dat je "hersenloos" kan zitten en dat is wat ik zo lekker vindt aan tv kijken, maar is ook tevens mijn probleem.
Zet een tijdschakelaar tussen de tv en het stopcontact. Klinkt lullig, maar mss kan die kleine fysieke ingreep je helpen om het hangen te doorbreken.
Ik denk wel dat je verder moet zoeken: zal het je lukken om in slaap te vallen als je eerder naar bed gaat? Heb je wel eens geprobeerd om een boek te pakken in plaats van de tv aan te zetten? Heeft het zin om de ene verslaving in te ruilen voor een andere (bijvoorbeeld boek in plaats van tv)?
Je werkt genoeg, ik neem aan dat je je huishouden op orde hebt, afgezien van de impact op je relatie is het dus volledig jouw tijd die je verstiert. En het lullige van vrije tijd is dat je daarin nou net doet wat je het meest blij maakt, en als dat tv kijken is is dat toch een stuk beter te behappen dan je laveloos zuipen of iets dergelijks.
Mazelle, dat is een heel goed idee van en ga ik zeker uitproberen of dat werkt. De schakelaar kan ik instellen en als eenmaal de verbinding is verbroken ben ik helemaal weer terug op aarde om het zo maar te zeggen. En ja het is beter dan zuipen of welke andere verslaving ook, maar dat neemt niet weg dat ik het zelf heel erg vervelend vindt.
Ik vindt het heerlijk om te lezen, maar het voordeel van tv kijken is dat je "hersenloos" kan zitten en dat is wat ik zo lekker vindt aan tv kijken, maar is ook tevens mijn probleem.
Achter iedere deur schuilt een ander verhaal, maar als je niet weet wat voor verhaal dat is en je mocht iedere deur openen die je wilde, kies je toch voor je eigen deur.
donderdag 9 september 2010 om 09:17
quote:elninjoo schreef op 09 september 2010 @ 09:12:
Als je iets wil afkijken maar eigenlijk wil je naar bed, zet je toch gewoon de recorder aan?Ik heb geen recorder, en het is meer een tik dat ik iets wil/moet afkijken.
Als je iets wil afkijken maar eigenlijk wil je naar bed, zet je toch gewoon de recorder aan?Ik heb geen recorder, en het is meer een tik dat ik iets wil/moet afkijken.
Achter iedere deur schuilt een ander verhaal, maar als je niet weet wat voor verhaal dat is en je mocht iedere deur openen die je wilde, kies je toch voor je eigen deur.
donderdag 9 september 2010 om 09:27
Heb je zoveel aan je hoofd dat je behoefte hebt aan 'hersenloos' vermaak? Is het misschien zo dat als die tv aanstaat, je dan niet aan andere dingen hoeft te denken juist omdat je zo 'ingelogd' raakt? Psychologie van de koude grond misschien, maar voor mijn idee zit er altijd iets achter excessief gedrag.
donderdag 9 september 2010 om 09:32
Ik heb ook het probleem dat ik té veel dingen leuk vind. Bij mij werkt het (gelukkig) alleen omgekeerd: op het moment dat ik het aanbod zie, slaat het bij mij dood en kijk ik dus niets.
Later blijkt na nadere inspectie van de tv-gids ook weer dat aanbod toch eigenlijk heel teleurstellend is en ben ik blij dat ik niks heb gekeken.
En de recorder aanzetten? Dan zit ze toch op een ander moment weer voor de tv? En ws ook langer: naast het aanbod van de dag moet er ook nog datgene wat opgenomen is, gekeken worden.
Later blijkt na nadere inspectie van de tv-gids ook weer dat aanbod toch eigenlijk heel teleurstellend is en ben ik blij dat ik niks heb gekeken.
En de recorder aanzetten? Dan zit ze toch op een ander moment weer voor de tv? En ws ook langer: naast het aanbod van de dag moet er ook nog datgene wat opgenomen is, gekeken worden.
donderdag 9 september 2010 om 09:35
donderdag 9 september 2010 om 10:12
quote:Pelikaan schreef op 09 september 2010 @ 09:27:
Heb je zoveel aan je hoofd dat je behoefte hebt aan 'hersenloos' vermaak? Is het misschien zo dat als die tv aanstaat, je dan niet aan andere dingen hoeft te denken juist omdat je zo 'ingelogd' raakt? Psychologie van de koude grond misschien, maar voor mijn idee zit er altijd iets achter excessief gedrag.
Nooit zo over nagedacht eigenlijk, maar als ik heel eerlijk ben kan het best een behoefte zijn aan hersenloos vermaak. Ik heb de tv verslaving altijd als een apart probleem gezien. In de categorie de dingen één voor één aanpakken.
Ik begin me nu een beetje een zeur te vinden en dat is iets waar ik niet van houd. Maar ja, tv verslaving is niet mijn enige "probleem". Nogmaals ik ben niet van het zeuren en ben van mening dat je de dingen altijd positief moet bekijken. Er zijn inderdaad nog andere dingen die spelen in mijn leven. Maar ben daar niet over begonnen maar mijn tv verslaving wel, omdat ik ook het idee heb dat ik de enige ben die dit heeft. En tv kijken is zo normaal geworden. Hoe vaak hoor je niet iemand vragen heb je dit gezien of vanavond komt dat op tv. Ik heb een tijdje op een boerderij gewoond en daar was geen telefoon of tv kabel. En had ik dat probleem dus niet. Niet dat het er niet was, want daarvoor heb ik een jaar op mjin zelf gewoond en daar had ik er ook last van. Dit werd zo erg zelfs dat mijn hele sociale leven naar de knopen ging en ik uiteindelijk na de zoveelste nachtelijke uurtjes de stekker van de tv heb geknipt. Probleem opgelost maar niet weg.
Heb je zoveel aan je hoofd dat je behoefte hebt aan 'hersenloos' vermaak? Is het misschien zo dat als die tv aanstaat, je dan niet aan andere dingen hoeft te denken juist omdat je zo 'ingelogd' raakt? Psychologie van de koude grond misschien, maar voor mijn idee zit er altijd iets achter excessief gedrag.
Nooit zo over nagedacht eigenlijk, maar als ik heel eerlijk ben kan het best een behoefte zijn aan hersenloos vermaak. Ik heb de tv verslaving altijd als een apart probleem gezien. In de categorie de dingen één voor één aanpakken.
Ik begin me nu een beetje een zeur te vinden en dat is iets waar ik niet van houd. Maar ja, tv verslaving is niet mijn enige "probleem". Nogmaals ik ben niet van het zeuren en ben van mening dat je de dingen altijd positief moet bekijken. Er zijn inderdaad nog andere dingen die spelen in mijn leven. Maar ben daar niet over begonnen maar mijn tv verslaving wel, omdat ik ook het idee heb dat ik de enige ben die dit heeft. En tv kijken is zo normaal geworden. Hoe vaak hoor je niet iemand vragen heb je dit gezien of vanavond komt dat op tv. Ik heb een tijdje op een boerderij gewoond en daar was geen telefoon of tv kabel. En had ik dat probleem dus niet. Niet dat het er niet was, want daarvoor heb ik een jaar op mjin zelf gewoond en daar had ik er ook last van. Dit werd zo erg zelfs dat mijn hele sociale leven naar de knopen ging en ik uiteindelijk na de zoveelste nachtelijke uurtjes de stekker van de tv heb geknipt. Probleem opgelost maar niet weg.
Achter iedere deur schuilt een ander verhaal, maar als je niet weet wat voor verhaal dat is en je mocht iedere deur openen die je wilde, kies je toch voor je eigen deur.
donderdag 9 september 2010 om 10:25
quote:Rescue schreef op 09 september 2010 @ 10:12:
[...]
Nooit zo over nagedacht eigenlijk, maar als ik heel eerlijk ben kan het best een behoefte zijn aan hersenloos vermaak. Ik heb de tv verslaving altijd als een apart probleem gezien. In de categorie de dingen één voor één aanpakken.
Ik begin me nu een beetje een zeur te vinden en dat is iets waar ik niet van houd. Maar ja, tv verslaving is niet mijn enige "probleem". Nogmaals ik ben niet van het zeuren en ben van mening dat je de dingen altijd positief moet bekijken. Er zijn inderdaad nog andere dingen die spelen in mijn leven. Maar ben daar niet over begonnen maar mijn tv verslaving wel, omdat ik ook het idee heb dat ik de enige ben die dit heeft. En tv kijken is zo normaal geworden. Hoe vaak hoor je niet iemand vragen heb je dit gezien of vanavond komt dat op tv. Ik heb een tijdje op een boerderij gewoond en daar was geen telefoon of tv kabel. En had ik dat probleem dus niet. Niet dat het er niet was, want daarvoor heb ik een jaar op mjin zelf gewoond en daar had ik er ook last van. Dit werd zo erg zelfs dat mijn hele sociale leven naar de knopen ging en ik uiteindelijk na de zoveelste nachtelijke uurtjes de stekker van de tv heb geknipt. Probleem opgelost maar niet weg.
Allereerst: ik vind je geen zeur. Ten tweede: misschien moet je je problemen juist wel als een geïntergreerd geheel zien. Nogmaals, voor excessief gedrag als dit is vaak een verklaring, je doet dat niet zomaar omdat je het leuk vindt. Het kan geen kwaad om daar eens naar te graven. Als je niet meer heel veel tv gaat kijken, verzand je misschien wel weer in iets anders, als je het achterliggende probleem niet opgelost hebt.
Er zijn op dit forum heel veel begripvolle, slimme, analytische mensen: misschien helpt het om je verhaal gewoon eruit te gooien, wie weet helpt het!
[...]
Nooit zo over nagedacht eigenlijk, maar als ik heel eerlijk ben kan het best een behoefte zijn aan hersenloos vermaak. Ik heb de tv verslaving altijd als een apart probleem gezien. In de categorie de dingen één voor één aanpakken.
Ik begin me nu een beetje een zeur te vinden en dat is iets waar ik niet van houd. Maar ja, tv verslaving is niet mijn enige "probleem". Nogmaals ik ben niet van het zeuren en ben van mening dat je de dingen altijd positief moet bekijken. Er zijn inderdaad nog andere dingen die spelen in mijn leven. Maar ben daar niet over begonnen maar mijn tv verslaving wel, omdat ik ook het idee heb dat ik de enige ben die dit heeft. En tv kijken is zo normaal geworden. Hoe vaak hoor je niet iemand vragen heb je dit gezien of vanavond komt dat op tv. Ik heb een tijdje op een boerderij gewoond en daar was geen telefoon of tv kabel. En had ik dat probleem dus niet. Niet dat het er niet was, want daarvoor heb ik een jaar op mjin zelf gewoond en daar had ik er ook last van. Dit werd zo erg zelfs dat mijn hele sociale leven naar de knopen ging en ik uiteindelijk na de zoveelste nachtelijke uurtjes de stekker van de tv heb geknipt. Probleem opgelost maar niet weg.
Allereerst: ik vind je geen zeur. Ten tweede: misschien moet je je problemen juist wel als een geïntergreerd geheel zien. Nogmaals, voor excessief gedrag als dit is vaak een verklaring, je doet dat niet zomaar omdat je het leuk vindt. Het kan geen kwaad om daar eens naar te graven. Als je niet meer heel veel tv gaat kijken, verzand je misschien wel weer in iets anders, als je het achterliggende probleem niet opgelost hebt.
Er zijn op dit forum heel veel begripvolle, slimme, analytische mensen: misschien helpt het om je verhaal gewoon eruit te gooien, wie weet helpt het!
donderdag 9 september 2010 om 17:29
Hoi Pelikaan,
Oké ik gooi het er uit, dat is tenslotte ook de reden waarom ik er over begonnen ben, omdat ik het er met mensen over wilde hebben.
Financieel ben ik bezig om een schuld af te lossen. Dit gaat lekker, ik hoef niet zoveel meer, maar ik ben er nog niet. In het afgelopen jaar ben ik 3x van baan veranderd en 1x daarvan was vrijwillig (sinds deze week weer een vaste baan). Mijn vriend is na lange tijd bij een verkeerde werkgever te hebben gewerkt daar weggegaan en is nu zoekende naar vast werk. Hij werkt wel maar niets vast en dat geeft heel veel onzekerheid. Zeker omdat we juist zo lekker gingen met aflossen. We hebben eindelijk een huis waar we ook met een gezin in kunnen wonen (dat is ook 1 van de redenen van de schuld) en we zijn al een tijdje bezig om zwanger te worden (gezien mijn leeftijd 36 jaar wilde we niet nog langer wachten), maar dat wil niet helemaal lukken en gaan we nu de medische molen in. Mijn relatie staat onder behoorlijke spanning door alles wat ik net beschreven heb, maar we willen er allebei nog steeds voor gaan. Maar maakt het er allemaal niet makkelijker op.
Goed, in een notendop een stukje uit mijn leven. Ik bedoel het zeker niet dramatisch, in tegendeel, ik probeer de dingen altijd van de positieve kant te bekijken. Ik heb nu vast werk en we hebben vaker van 1 salaris geleefd, en zoals ik al zij de schuld is bijna afgelost daarvan is het eind in zicht. We willen beide nog steeds in de relatie blijven en als alles over is zullen we er sterker uit komen dan ooit te voren. En wat betreft de kinderwens, wie weet wat er uitkomt, in de medische wereld kan er heel veel, en hoewel ik weet dat het niet vanzelf gaat, zie ik wel dat er meer vrouwen zijn die wat hulp nodig hebben om zwanger te worden. Ik blijf daarin gewoon hoopvol.
Zoals je leest heb ik genoeg aan mijn hoofd en kan ik die tv verslaving er gewoon niet ook nog eens bij hebben.
Oké ik gooi het er uit, dat is tenslotte ook de reden waarom ik er over begonnen ben, omdat ik het er met mensen over wilde hebben.
Financieel ben ik bezig om een schuld af te lossen. Dit gaat lekker, ik hoef niet zoveel meer, maar ik ben er nog niet. In het afgelopen jaar ben ik 3x van baan veranderd en 1x daarvan was vrijwillig (sinds deze week weer een vaste baan). Mijn vriend is na lange tijd bij een verkeerde werkgever te hebben gewerkt daar weggegaan en is nu zoekende naar vast werk. Hij werkt wel maar niets vast en dat geeft heel veel onzekerheid. Zeker omdat we juist zo lekker gingen met aflossen. We hebben eindelijk een huis waar we ook met een gezin in kunnen wonen (dat is ook 1 van de redenen van de schuld) en we zijn al een tijdje bezig om zwanger te worden (gezien mijn leeftijd 36 jaar wilde we niet nog langer wachten), maar dat wil niet helemaal lukken en gaan we nu de medische molen in. Mijn relatie staat onder behoorlijke spanning door alles wat ik net beschreven heb, maar we willen er allebei nog steeds voor gaan. Maar maakt het er allemaal niet makkelijker op.
Goed, in een notendop een stukje uit mijn leven. Ik bedoel het zeker niet dramatisch, in tegendeel, ik probeer de dingen altijd van de positieve kant te bekijken. Ik heb nu vast werk en we hebben vaker van 1 salaris geleefd, en zoals ik al zij de schuld is bijna afgelost daarvan is het eind in zicht. We willen beide nog steeds in de relatie blijven en als alles over is zullen we er sterker uit komen dan ooit te voren. En wat betreft de kinderwens, wie weet wat er uitkomt, in de medische wereld kan er heel veel, en hoewel ik weet dat het niet vanzelf gaat, zie ik wel dat er meer vrouwen zijn die wat hulp nodig hebben om zwanger te worden. Ik blijf daarin gewoon hoopvol.
Zoals je leest heb ik genoeg aan mijn hoofd en kan ik die tv verslaving er gewoon niet ook nog eens bij hebben.
Achter iedere deur schuilt een ander verhaal, maar als je niet weet wat voor verhaal dat is en je mocht iedere deur openen die je wilde, kies je toch voor je eigen deur.
donderdag 9 september 2010 om 21:19
Maar misschien héb je die tv-verslaving juist wel vanwege alles wat er momenteel op je bordje ligt. Het is een soort copingstrategie voor je (en blijkbaar heb je die al eens eerder toegepast, omdat je ook al eerder tv-verslaafd was, zoals je typte), maar niet een hele effectieve.
Omdat je nog midden in die situatie zit, is het lastig om er nu constructief aan te werken omdat je al zoveel andere dingen aan je hoofd hebt. Tegelijkertijd speel je wel met vuur: je bent overdag misschien minder scherp omdat je tot laat tv hebt gekeken, je irriteert je partner met wie het toch al minder goed loopt, etcetera. Misschien is het een idee om af te spreken dat je tegelijktertijd met je vriend naar bed gaat of dat je tot 24h tv mag kijken. Stel grenzen en hou je eraan. Zet voor mijn part een wekker, een timer op de tv. Helemaal onthouding zou natuurlijk het mooiste zijn, maar dat is misschien wel heel heftig. Misschien is het goed om, als je merkt dat je aan het "inloggen" bent, de tv uit te zetten (want dan "ben" je er nog). Vraag je vriend je te helpen, wees eerlijk over je probleem en vertel hem dat je er zonder zijn hulp niet uitkomt.
Je zeurt niet, je hebt een reeel probleem, daar mag best over gepraat worden hier Er wordt over minder gekletst hier!
Omdat je nog midden in die situatie zit, is het lastig om er nu constructief aan te werken omdat je al zoveel andere dingen aan je hoofd hebt. Tegelijkertijd speel je wel met vuur: je bent overdag misschien minder scherp omdat je tot laat tv hebt gekeken, je irriteert je partner met wie het toch al minder goed loopt, etcetera. Misschien is het een idee om af te spreken dat je tegelijktertijd met je vriend naar bed gaat of dat je tot 24h tv mag kijken. Stel grenzen en hou je eraan. Zet voor mijn part een wekker, een timer op de tv. Helemaal onthouding zou natuurlijk het mooiste zijn, maar dat is misschien wel heel heftig. Misschien is het goed om, als je merkt dat je aan het "inloggen" bent, de tv uit te zetten (want dan "ben" je er nog). Vraag je vriend je te helpen, wees eerlijk over je probleem en vertel hem dat je er zonder zijn hulp niet uitkomt.
Je zeurt niet, je hebt een reeel probleem, daar mag best over gepraat worden hier Er wordt over minder gekletst hier!
vrijdag 10 september 2010 om 14:07
Allereerst dank, het help al enorm om het er over te hebben. En ja nu ik er (door jou) over nadenk, heb je gelijk. Ik heb een lange (makkelijke, maar te makkelijk) relatie gehad. Die is over gegaan omdat ik niets meer voor hem voelde (meer broer/zus). Ik had al tijdens die relatie problemen met mijn ouders en na de relatiebreuk, werd die relatie ook nog eens moeilijker. Mijn gevoel is in die periode een behoorlijke puinhoop geweest. Ik ben zelfs bij een psycholoog geweest. Dit heeft mij al enorm geholpen. En zoals ik eerder aangaf nadat ik de stekker van de tv heb geknipt is het weer langzaam aan goed gegaan. De relatie met mijn ouders zo langzaamerhand geaccepteerd zoals die is en mijn huidige vriend leren kennen. In die periode (die behoorlijk heftig was) is mijn tv verslaving denk ik ontstaan. Een uitweg om er niet aan te denken. En nu doe ik het weer. En dat is vreemd voor mij, aangezien ik mijzelf altijd heb gezien als een sterke vrouw die niet bij de pakken gaat neerzitten, maar de koe bij de hoorns pakt. En nu blijkt dat ik dat toch niet ben. Dat is even wennen, maar geeft mij ook het gevoel van "ik moet er iets aan doen". Dus eigenlijk is er niets veranderd.
Wat betreft mijn vriend, hij weet er van. En op zijn manier probeert hij me te helpen. Maar hij wil mij niet als een kleuter behandelen. Hij vindt dat ik een volwassen vrouw ben, en daar hoef je niet tegen te zeggen, doe de tv uit en ga naar bed. Is te begrijpen, we hebben geen kinderen en dan zou hij mij daarin als een kind moeten behandelen, dat wil hij niet. En laat ik wel zeggen ook hij heeft genoeg op zijn bord liggen. Hij probeert mij op zijn manier wel te helpen, maar daarin reageer ik dan ook weer op als een kleuter, ik kom er aan en vervolgens niet doen, of ik kijk dit programma af en dan ga ik naar bed met alle gevolgen van dien. Mamzelle gaf als tip, zet een tijdschakelaar tussen de tv en dat ga ik zeker doen, ik zal dit ook bespreken met mijn vriend en hoop dat het in ieder geval het probleem van de tv verslaving (wat eigenlijk anders genoemd zou moeten worden, bijv. tv uitweg) oplost, zodat ik mijn energie kan steken om de rest ook op te lossen.
Wat betreft mijn vriend, hij weet er van. En op zijn manier probeert hij me te helpen. Maar hij wil mij niet als een kleuter behandelen. Hij vindt dat ik een volwassen vrouw ben, en daar hoef je niet tegen te zeggen, doe de tv uit en ga naar bed. Is te begrijpen, we hebben geen kinderen en dan zou hij mij daarin als een kind moeten behandelen, dat wil hij niet. En laat ik wel zeggen ook hij heeft genoeg op zijn bord liggen. Hij probeert mij op zijn manier wel te helpen, maar daarin reageer ik dan ook weer op als een kleuter, ik kom er aan en vervolgens niet doen, of ik kijk dit programma af en dan ga ik naar bed met alle gevolgen van dien. Mamzelle gaf als tip, zet een tijdschakelaar tussen de tv en dat ga ik zeker doen, ik zal dit ook bespreken met mijn vriend en hoop dat het in ieder geval het probleem van de tv verslaving (wat eigenlijk anders genoemd zou moeten worden, bijv. tv uitweg) oplost, zodat ik mijn energie kan steken om de rest ook op te lossen.
Achter iedere deur schuilt een ander verhaal, maar als je niet weet wat voor verhaal dat is en je mocht iedere deur openen die je wilde, kies je toch voor je eigen deur.
vrijdag 10 september 2010 om 17:09
Zo te zien ben je zelf al supergoed bezig. Het is ontzettend lastig om van zo'n copingstrategie af te komen als de reden waarom je 'em nodig heeft nog bestaat. Respect dat je zo hands on ermee aan de slag wilt gaan.
Wat betreft je vriend, ik vind het altijd een beetje flauw als er gezegd wordt: je bent geen klein kind, ik hoef niet op je te passen. Kennelijk schat je de situatie dan niet goed in, want het is een serieus probleem die een serieuze aanpak vereist. Als hij jou er nou mee helpt door gewoon letterlijk de tv uit te zetten, je hand te pakken en je mee te nemen? Wat is daar dan op tegen? Kleine moeite, groot plezier. Misschien helpt het je om bijvoorbeeld 's avonds aan tafel te eten, met z'n tweeen, de dag door te spreken, eventuele spanningen te bespreken of gewoon gezellig luchtig wat te kletsen. Daarmee maak je al voor een heel groot deel je hoofd leeg. Je hoeft er echt niet avond aan avond een therapeutische sessie van te maken natuurlijk
Daarbij heb je ook nog de nodige zelfdiscipline nodig, geef jezelf een schop onder je kont. Iedereen kan je helpen maar uiteindelijk moet je het zelf doen. De wil is er, nu nog de uitvoer.
Je komt over als iemand die zijn problemen algauw graag weg wilt wimpelen, tis niet zo erg, het valt allemaa wel mee, maar van binnen krijg je toch aardig wat te verstouwen. Misschien helpt het om toch meer te ventileren, zodat je dat kwijt bent en dan niet persé die tv nodig hebt om je gedachten stop te zetten. Ook hier kun je je hart luchten
Het kan ook nodig zijn om dit alles toch met een professional te bespreken die je nog beter handvatten kan geven om eruit te komen. Je zegt zelf: het komt terug, ik zit weer een in een stressvolle situatie en dan komt het weer naar boven. Misschien toch goed om dit dan eens en voor altijd de wereld uit te helpen!
Je bent al goed bezig, erkenning van het probleem is het halve werk. Succes!
Wat betreft je vriend, ik vind het altijd een beetje flauw als er gezegd wordt: je bent geen klein kind, ik hoef niet op je te passen. Kennelijk schat je de situatie dan niet goed in, want het is een serieus probleem die een serieuze aanpak vereist. Als hij jou er nou mee helpt door gewoon letterlijk de tv uit te zetten, je hand te pakken en je mee te nemen? Wat is daar dan op tegen? Kleine moeite, groot plezier. Misschien helpt het je om bijvoorbeeld 's avonds aan tafel te eten, met z'n tweeen, de dag door te spreken, eventuele spanningen te bespreken of gewoon gezellig luchtig wat te kletsen. Daarmee maak je al voor een heel groot deel je hoofd leeg. Je hoeft er echt niet avond aan avond een therapeutische sessie van te maken natuurlijk
Daarbij heb je ook nog de nodige zelfdiscipline nodig, geef jezelf een schop onder je kont. Iedereen kan je helpen maar uiteindelijk moet je het zelf doen. De wil is er, nu nog de uitvoer. Je komt over als iemand die zijn problemen algauw graag weg wilt wimpelen, tis niet zo erg, het valt allemaa wel mee, maar van binnen krijg je toch aardig wat te verstouwen. Misschien helpt het om toch meer te ventileren, zodat je dat kwijt bent en dan niet persé die tv nodig hebt om je gedachten stop te zetten. Ook hier kun je je hart luchten
Het kan ook nodig zijn om dit alles toch met een professional te bespreken die je nog beter handvatten kan geven om eruit te komen. Je zegt zelf: het komt terug, ik zit weer een in een stressvolle situatie en dan komt het weer naar boven. Misschien toch goed om dit dan eens en voor altijd de wereld uit te helpen!
Je bent al goed bezig, erkenning van het probleem is het halve werk. Succes!
zaterdag 11 september 2010 om 14:43
Klopt, ik ben iemand die al snel vindt dat andere het slechter hebben dan ikzelf. En probeer op die manier positief in het leven te staan. En heb altijd geleerd dat je je vuile was niet buiten moet hangen en problemen zelf oplost. Vroeger ben ik veel gepest en heb mijzelf daardoor ook aangeleerd dat je niet moet gaan huilen als het even tegenzit. Dus ja, hulp zoeken, praten over je problemen is niet mijn sterkste punt. Dit gaat mij makkelijk af, aangezien het toch lekker annoniem is. Ik heb verteld dat ik al een keer bij een psycholoog heb gelopen, maar dat was omdat mijn huisarts gelukkig herkende dat mijn lichamelijke klachten een andere oorzaak hadden en dat die aangepakt moest worden. Maar het heeft een maand geduurt voordat ik de afspraak heb gemaakt nadat ik daar naar toe was gewezen.
Mijn vriend en ik hebben nu al een tijdje geleden een afspraak gemaakt om s'avonds aan tafel te eten. We hebben een tijdje voor de tv gegeten en dan blijft er weinig gezamelijke tijd over samen, aangezien je elkaar uiteindelijk weinig verteld. We hebben een kleine tijd (beide) het struisvogel politiek beleid gehanteerd. En daar zijn we wakker van geworden (na een flinke ruzie) en hebben sindsdien afgesproken om aan tafel te eten. En ja dat helpt. Zowel in de relatie (er wordt weer gepraat), als om alles weer beter op de rit te krijgen (financien, huis).
En ja, discipline dat is een waar woord. Het gaat bij mij altijd een tijd goed en daarna goed mis lijkt wel. Ik ben iemand die vrij hard voor zichzelf is. Ik moet dit en dat, en dat doe ik omdat ik het gevoel wil hebben dat ik alles weer op de rit heb en alles onder controlle. En dan lijkt het wel of op een gegeven moment de rek er uit is. En dan val ik weer in een oud patroon en en voel ik alle controlle uit mijn handen glippen. Ik ben ook iemand die alles leuk vindt en heel veel wil, ik ben eigenlijk altijd wel ergens mee bezig. Waar ik de laatste tijd een beetje mee bezig ben, is om keuzes te maken met waar ik mijn tijd aan besteed. Ik ben lid van een sport vereniging en was daar heel actief in allerlei commissies. En ik gaf daar in verschillende onderdelen les, volgde er verchillende cursussen. Daarmee ben ik met heel veel dingen gestopt en doe ik alleen nog dat wat ik echt leuk vindt en mijn tijd aan wil besteden. Ook ben ik weer gaan hardlopen wat ik vroeger ook altijd heel leuk, en vooral heerlijk vondt om te doen. Ook probeer ik mezelf er regelmatig aan te herinneren dat ik het rustiger aan moet doen en mezelf niet voorbij te lopen, door lekker naar de sauna te gaan. Maar ik merk ook dat ik daar nog heel erg zoekende in ben. Moet de balans daarin nog vinden.
Mijn vriend en ik hebben nu al een tijdje geleden een afspraak gemaakt om s'avonds aan tafel te eten. We hebben een tijdje voor de tv gegeten en dan blijft er weinig gezamelijke tijd over samen, aangezien je elkaar uiteindelijk weinig verteld. We hebben een kleine tijd (beide) het struisvogel politiek beleid gehanteerd. En daar zijn we wakker van geworden (na een flinke ruzie) en hebben sindsdien afgesproken om aan tafel te eten. En ja dat helpt. Zowel in de relatie (er wordt weer gepraat), als om alles weer beter op de rit te krijgen (financien, huis).
En ja, discipline dat is een waar woord. Het gaat bij mij altijd een tijd goed en daarna goed mis lijkt wel. Ik ben iemand die vrij hard voor zichzelf is. Ik moet dit en dat, en dat doe ik omdat ik het gevoel wil hebben dat ik alles weer op de rit heb en alles onder controlle. En dan lijkt het wel of op een gegeven moment de rek er uit is. En dan val ik weer in een oud patroon en en voel ik alle controlle uit mijn handen glippen. Ik ben ook iemand die alles leuk vindt en heel veel wil, ik ben eigenlijk altijd wel ergens mee bezig. Waar ik de laatste tijd een beetje mee bezig ben, is om keuzes te maken met waar ik mijn tijd aan besteed. Ik ben lid van een sport vereniging en was daar heel actief in allerlei commissies. En ik gaf daar in verschillende onderdelen les, volgde er verchillende cursussen. Daarmee ben ik met heel veel dingen gestopt en doe ik alleen nog dat wat ik echt leuk vindt en mijn tijd aan wil besteden. Ook ben ik weer gaan hardlopen wat ik vroeger ook altijd heel leuk, en vooral heerlijk vondt om te doen. Ook probeer ik mezelf er regelmatig aan te herinneren dat ik het rustiger aan moet doen en mezelf niet voorbij te lopen, door lekker naar de sauna te gaan. Maar ik merk ook dat ik daar nog heel erg zoekende in ben. Moet de balans daarin nog vinden.
Achter iedere deur schuilt een ander verhaal, maar als je niet weet wat voor verhaal dat is en je mocht iedere deur openen die je wilde, kies je toch voor je eigen deur.
zondag 12 september 2010 om 16:52
Ik herken wel iets. Tijdsschakelaars, afspraken maken, dat heeft allemaal geen zin.
Kijk eens naar deze theorie: Je kijkt tv tot in de late uurtjes. Gevolg: de volgende dag ben je moe.
Als je moe bent, schakel je over op een overlevingsstrategie: De energie die je nog hebt hebt schakel je in om het hoogst noodzakelijke op je dag te volbrengen. Je leeft, je werkt, je doet je huishouden. Maar je zorgt ervoor dat er geen diepgang meer is. Dat je niet in contact komt met je werkelijke gevoelens. En daar zit iets donkers. Iets waar je niet bij wilt of kan komen.
Simpel gesteld: Je vertoont vluchtgedrag.
Ik verwacht eigenlijk wel dat je direct voelt en herkent waar je mee bezig bent. Zonder dat je de kern van je gedrag kan definieren. Ben bang dat dat toch het gene is waar je naar op zoek moet gaan. En dat je (onbewust) al op zoek bent naar de oorzaak is duidelijk, anders had je hier niet gepost.
Kijk eens naar deze theorie: Je kijkt tv tot in de late uurtjes. Gevolg: de volgende dag ben je moe.
Als je moe bent, schakel je over op een overlevingsstrategie: De energie die je nog hebt hebt schakel je in om het hoogst noodzakelijke op je dag te volbrengen. Je leeft, je werkt, je doet je huishouden. Maar je zorgt ervoor dat er geen diepgang meer is. Dat je niet in contact komt met je werkelijke gevoelens. En daar zit iets donkers. Iets waar je niet bij wilt of kan komen.
Simpel gesteld: Je vertoont vluchtgedrag.
Ik verwacht eigenlijk wel dat je direct voelt en herkent waar je mee bezig bent. Zonder dat je de kern van je gedrag kan definieren. Ben bang dat dat toch het gene is waar je naar op zoek moet gaan. En dat je (onbewust) al op zoek bent naar de oorzaak is duidelijk, anders had je hier niet gepost.
dinsdag 14 september 2010 om 08:55
Ik denk dat het vluchtgedrag misschien wel de kern van iedere verslaving is. Je hoeft op dat moment even niet na te denken over de dingen die er de reden voor zijn die je het vluchtgedrag geven. Je "schakelt" jezelf even uit. Alleen is het een viciuese cirkel waar je in terecht komt. Je vluchtgedrag waardoor je je even goed voelt, gevolgd door het nog slechter voelen waardoor je weer gaat vluchten. Hoe meer ik er over nadenk, waarom ik deze tv verslaving heb, hoe meer ik er van overtuigd ben dat het een slechte manier van het struisvogel politiek is. Je probeert op deze manier je hoofd in het zand te steken, maar het lost het niet op. Sterker nog het wordt er alleen maar erger door, aangezien je nu nog een extra probleem hebt. En die je alleen kan oplossen door de feiten onder ogen te zien. En omdat je dat juist niet deed, wordt het onder ogen zien alleen maar moeilijker.
En daarin heb ik in ieder geval de eerste stap gezet, ik ben het onder ogen gaan zien. Ik ben mijn tv verslaving gaan begrijpen en daardoor kan ik beginnen om het bij de wortels te gaan aanpakken. Ik heb begonnen met een tijdschakelaar te kopen. En dat is natuurlijk niet het probleem bij de wortels aanpakken, maar zorgt er wel voor dat het niet zo snel weer zover komt dat ik tot 03.00 uur voor de tv zit en in die vicieuze cirkel blijf zitten. Ik heb het er ook met mijn vriend over gehad, over de reden waarom ik op die manier tv kijk, en hij realiseert zich nu ook dat het niet alleen een kwestie is van dat ik mij als een kleuter gedraag en gewoon volwassen moet worden en de tv uit moet zetten. We hebben nu afgesproken dat hij gaat proberen mij daarin beter bij te staan. Het feit dat hij nu begrijpt waarom ik het doe maakt het voor hem er makkelijker op. Hij heeft nu minder het gevoel dat hij met een kleuter te maken heeft, maar dat hij daarmee alle problemen die we hebben helpt aanpakken.
Alle andere problemen die ik heb waardoor ik ben gaan vluchten voor de tv, zijn niet zomaar op te lossen. Maar waren we eigenlijk al mee bezig. Ik denk dat de reden waarom ik de laatste tijd meer ben gaan vluchten omdat ik een beetje aan het einde van mijn latijn zat. We zijn er ondertussen al een aantal jaren mee bezig. En niet zonder reslultaat, financieel bijna afgelost, problemen qua werk zijn we druk mee bezig en wat mij zelf betreft ook met resultaat. Het is nu alleen nog een kwestie dat mijn vriend een baan vindt waar hij meer vastigheid heeft. Met betrekking tot de kinderwens, daarvoor lopen we nu bij de huisarts en is de molen in werking gezet. We hebben een huis waar we ook met een gezin in kunnen wonen. En we willen alle twee nog steeds heel graag in deze relatie blijven. Eigenlijk heb ik het zo slecht nog niet.
Ik denk dat mijn reserve energie tank aan het opraken was en dat ik daardoor meer mijn toevlucht ben gaan nemen door voor de tv te gaan zitten. Ik ben de laatste tijd ook erg moe. En dat komt niet door het werken, maar door alle emoties en door iedere keer weer proberen de dingen zoveel mogelijk aan te pakken om onze problemen op te lossen. Als je iedere keer je energie pijl moet opladen om er weer even tegen aan te gaan. Maar niet de tijd neemt om je energie pijl volledig op te laden, raakt je energie alleen maar sneller op, waardoor je ook weer sneller moet opladen. En dat kost juist weer energie.
Ik ben er nog niet maar ik ben er wel mee bezig. Sterker nog ik denk er over na om er hulp bij te vragen. En dat vindt ik heel wat. Sterker nog dat is niets voor mij. Maar ik moet er wel wat aan doen om te voorkomen dat mijn energie helemaal op raakt. En wat ook wel helpt is dit, het weg schrijven, het er over hebben. En dat is ook de reden waarom ik er over nadenk om er extra hulp bij te vragen. Als dit al helpt, hoeveel kan het mij extra opleveren als ik professionele hulp vraag. Maar ik moet het nog wel vragen en ik vindt het nog wel een hele stap.
En daarin heb ik in ieder geval de eerste stap gezet, ik ben het onder ogen gaan zien. Ik ben mijn tv verslaving gaan begrijpen en daardoor kan ik beginnen om het bij de wortels te gaan aanpakken. Ik heb begonnen met een tijdschakelaar te kopen. En dat is natuurlijk niet het probleem bij de wortels aanpakken, maar zorgt er wel voor dat het niet zo snel weer zover komt dat ik tot 03.00 uur voor de tv zit en in die vicieuze cirkel blijf zitten. Ik heb het er ook met mijn vriend over gehad, over de reden waarom ik op die manier tv kijk, en hij realiseert zich nu ook dat het niet alleen een kwestie is van dat ik mij als een kleuter gedraag en gewoon volwassen moet worden en de tv uit moet zetten. We hebben nu afgesproken dat hij gaat proberen mij daarin beter bij te staan. Het feit dat hij nu begrijpt waarom ik het doe maakt het voor hem er makkelijker op. Hij heeft nu minder het gevoel dat hij met een kleuter te maken heeft, maar dat hij daarmee alle problemen die we hebben helpt aanpakken.
Alle andere problemen die ik heb waardoor ik ben gaan vluchten voor de tv, zijn niet zomaar op te lossen. Maar waren we eigenlijk al mee bezig. Ik denk dat de reden waarom ik de laatste tijd meer ben gaan vluchten omdat ik een beetje aan het einde van mijn latijn zat. We zijn er ondertussen al een aantal jaren mee bezig. En niet zonder reslultaat, financieel bijna afgelost, problemen qua werk zijn we druk mee bezig en wat mij zelf betreft ook met resultaat. Het is nu alleen nog een kwestie dat mijn vriend een baan vindt waar hij meer vastigheid heeft. Met betrekking tot de kinderwens, daarvoor lopen we nu bij de huisarts en is de molen in werking gezet. We hebben een huis waar we ook met een gezin in kunnen wonen. En we willen alle twee nog steeds heel graag in deze relatie blijven. Eigenlijk heb ik het zo slecht nog niet.
Ik denk dat mijn reserve energie tank aan het opraken was en dat ik daardoor meer mijn toevlucht ben gaan nemen door voor de tv te gaan zitten. Ik ben de laatste tijd ook erg moe. En dat komt niet door het werken, maar door alle emoties en door iedere keer weer proberen de dingen zoveel mogelijk aan te pakken om onze problemen op te lossen. Als je iedere keer je energie pijl moet opladen om er weer even tegen aan te gaan. Maar niet de tijd neemt om je energie pijl volledig op te laden, raakt je energie alleen maar sneller op, waardoor je ook weer sneller moet opladen. En dat kost juist weer energie.
Ik ben er nog niet maar ik ben er wel mee bezig. Sterker nog ik denk er over na om er hulp bij te vragen. En dat vindt ik heel wat. Sterker nog dat is niets voor mij. Maar ik moet er wel wat aan doen om te voorkomen dat mijn energie helemaal op raakt. En wat ook wel helpt is dit, het weg schrijven, het er over hebben. En dat is ook de reden waarom ik er over nadenk om er extra hulp bij te vragen. Als dit al helpt, hoeveel kan het mij extra opleveren als ik professionele hulp vraag. Maar ik moet het nog wel vragen en ik vindt het nog wel een hele stap.
Achter iedere deur schuilt een ander verhaal, maar als je niet weet wat voor verhaal dat is en je mocht iedere deur openen die je wilde, kies je toch voor je eigen deur.
