twijfels

18-01-2015 14:16 6 berichten
Moet gewoon even mijn hart luchten.

Voor mijn eigen veiligheid ben ik weer bij mijn ouders ingetrokken. Degene die mij bedreigt heeft geen adres van mijn ouders waardoor ik in ieder geval weer veilig kan wonen.

Maar dan nu eigenlijk het stomme, want ik heb heimwee naar mijn eigen huis, waar ik wordt bedreigd. De laatste tijd eigenlijk meer in angst geleefd als anders wat, maar toch heb ik heimwee. Ik weet dat het meer heimwee naar mijn leefstijl is, het lekker op jezelf zijn, geen rekening hoeven te houden met anderen, eigenlijk gewoon lekker alles doen in eigen tempo en wanneer je er zelf zin in hebt. Nu is het natuurlijk wennen dat weet ik ook en beter hier tijdelijk bij mijn ouders dan bang in mijn eigen huis. Maar het is allemaal zo snel gegaan, ik heb het een paar keer geprobeerd om op mijn oude stekje te blijven wonen, maar dat ging niet. En toen er weer bedreigingen waren en ik alweer politie heb moeten inschakelen heb ik mijn spullen gepakt en bij mijn ouders ingetrokken, maar dan nu de twijfels, heb ik er wel goed aan gedaan? Heb ik niet te snel de beslissing genomen om alles op te geven? Had ik beter kunnen blijven zitten waar ik zat en het door de politie moeten laten oplossen? Met andere woorden ik twijfel zo, heb ik de goede keus voor mezelf wel gemaakt? Had ik niet beter daar kunnen blijven wonen totdat ik een andere woning weer had in plaats van tijdelijk bij mijn ouders te wonen?

Hebben jullie tips, meningen of misschien een schop in de kont voor mij?
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat je daar weinig over kunt zeggen als je niet weet hoe de vork in de steel zit.

Je zou kunnen kijken of je een plan voor terugkeer kunt maken, dat geeft je misschien het gevoel dat je er concreet mee bezig bent en dat je weer het vooruitzicht hebt om je leven op te pakken.
Heb ik niet te snel de beslissing genomen om alles op te geven?



Nee, dat heb je niet, want:



ik heb het een paar keer geprobeerd om op mijn oude stekje te blijven wonen, maar dat ging niet.



Je hebt het nog een paar keer geprobeerd, dus je hebt niet impulsief gehandeld. Het ging niet. Wat niet gaat, dat gaat niet. Terug in de tijd kun je niet, dus probeer niet te blijven hangen in 'What if...'
Milna je hebt helemaal gelijk, ik moet inderdaad accepteren zoals het is. Kan er toch niks aan veranderen. Maar dat gevoel is zo vervelend, dat what if gevoel terwijl je er eigenlijk helemaal niks aan hebt. Heb nooit heimwee gehad en daar heb ik nu wel last van merk ik, mis mijn oude leven. Maar ik moet me richten op de toekomst, mijn eigen plekje komt wel weer duurt alleen even.
Ik begrijp het wel. Het is moeilijk omdat je hier niet voor gekozen hebt, maar ertoe gedwongen bent door de omstandigheden. Maar bedreiging is zo ernstig dat je eigenlijk geen andere keus hebt. De politie heeft het druk en grijpt noodgedwongen meestal pas in nadat er iets gebeurd is. Daar wilde je het toch niet op aan laten komen? Ik vind dat je een verstandige keus hebt gemaakt door jezelf van de situatie weg te halen.



Iedereen heeft wel eens een 'What if'-gevoel: de vraag wat er gebeurd zou zijn als je een andere beslissing had genomen en de twijfel of je wel de juiste beslissing hebt genomen. Wat mij vaak helpt als ik last heb van een 'What if'-gevoel is me te concentreren op de positieve dingen die uit mijn beslissing zijn voortgekomen. Want spijt over dingen waar je niets meer aan kunt veranderen is zo'n verspilling van je energie aan het negatieve. Je hebt er niets aan en erger nog, je kunt er flink gedeprimeerd van worden.



In jouw geval: jij bent voor een deel de vrijheid kwijt die je had toen je nog zelfstandig woonde en dat is k*t. Je kunt in dat k*tgevoel blijven hangen of je kunt beslissen om te kijken naar wat wel positief is: je hebt daar je veiligheid en je gezondheid voor terug gekregen. En misschien slaap je nu beter en heb je minder last van angstgevoelens nu je daar niet meer woont? En misschien kun je de band met je ouders nog meer versterken en het ook gezellig maken met je ouders? Ik kan natuurlijk niet voor jou zeggen wat er allemaal positief kan zijn, maar je focus verleggen van het negatieve naar het positieve kan wel eens helpen. Sterkte.
Dank je wel Milna, je hebt gelijk ik moet me gaan richten op de positieve dingen. Dat doe ik meestal wel, maar soms is dat nog weleens moeilijk. Maar inderdaad heb ik hier mijn veiligheid, kan rustig slapen omdat ik niet bang hoef te zijn.

Moet gewoon nog heel erg wennen aan deze situatie, maar komt vast wel goed.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven