Psyche
alle pijlers
Vaker naar therapie
vrijdag 6 juli 2012 om 12:34
Hallo,
Binnenkort ga ik niet één keer, maar twee keer per week naar therapie. Ik volg psychotherapie. Ik twijfel of ik mijn vriendinnen dit moet vertellen... zij snappen nu al niet dat ik na een therapiesessie soms helemaal me rot voel en verdrietig ben. Ze vinden dat therapie je juist moet helpen in plaats van dat je je er nog rotter door voelt..
Ik ga nu dus juist twee keer, omdat de gevoelens na een sessie vaak zo heftig zijn dat een week te lang duurt...daarom heb ik met mijn therapeut besloten dat er wat minder tijd tussen de sessies moeten zitten.. ik vraag me af of iemand dit begrijpt dat ik nu twee keer ga.
Ik voel me soms zo alleen. Uiteindelijk moet ik het ook alleen doen, maar ik zie er wel tegenop.. twee keer per week en dan weer alleen terug komen in mijn huisje. Er is niemand die me echt begrijpt heb ik soms het idee..
Zijn er hier ook mensen die twee keer gaan? Of gingen? En hoe is dat?
Binnenkort ga ik niet één keer, maar twee keer per week naar therapie. Ik volg psychotherapie. Ik twijfel of ik mijn vriendinnen dit moet vertellen... zij snappen nu al niet dat ik na een therapiesessie soms helemaal me rot voel en verdrietig ben. Ze vinden dat therapie je juist moet helpen in plaats van dat je je er nog rotter door voelt..
Ik ga nu dus juist twee keer, omdat de gevoelens na een sessie vaak zo heftig zijn dat een week te lang duurt...daarom heb ik met mijn therapeut besloten dat er wat minder tijd tussen de sessies moeten zitten.. ik vraag me af of iemand dit begrijpt dat ik nu twee keer ga.
Ik voel me soms zo alleen. Uiteindelijk moet ik het ook alleen doen, maar ik zie er wel tegenop.. twee keer per week en dan weer alleen terug komen in mijn huisje. Er is niemand die me echt begrijpt heb ik soms het idee..
Zijn er hier ook mensen die twee keer gaan? Of gingen? En hoe is dat?
vrijdag 6 juli 2012 om 12:45
Ben in het verleden ook wekelijks naar therapie gegaan.
Denk dat het heel normaal is dat je je soms rot voelt en/ of verdrietig. Je wordt met een heleboel geconfronteerd en dat moet komt er dan even uit en daar kan je inderdaad enkele dagen voor nodig hebben voordat dat weg trekt. Op dit moment vervelend maar op de lang termijn helpt het je wel om je beter te gaan voelen. Herken het dat je vriendinnen hier kritisch op reageren of het niet begrijpen. Kan me voorstellen dat je twijfeld het te vertellen maar je kan toch beter vertellen waar je bezig bent en wat er in je om gaat. Opkroppen en tegen niemand je verhaal kwijt kunnen is ook niet goed.
Heel veel suc6 en sterkte er mee in elk geval!
Denk dat het heel normaal is dat je je soms rot voelt en/ of verdrietig. Je wordt met een heleboel geconfronteerd en dat moet komt er dan even uit en daar kan je inderdaad enkele dagen voor nodig hebben voordat dat weg trekt. Op dit moment vervelend maar op de lang termijn helpt het je wel om je beter te gaan voelen. Herken het dat je vriendinnen hier kritisch op reageren of het niet begrijpen. Kan me voorstellen dat je twijfeld het te vertellen maar je kan toch beter vertellen waar je bezig bent en wat er in je om gaat. Opkroppen en tegen niemand je verhaal kwijt kunnen is ook niet goed.
Heel veel suc6 en sterkte er mee in elk geval!
vrijdag 6 juli 2012 om 12:50
Moeilijk dat je geen steun krijgt van je omgeving. Het is normaal dat je je eerst slechter voelt na therapie, omdat er zoveel bovengehaald wordt, daarna kan je pas langzaam stapjes vooruit gaan maken. Raar dat je vriendinnen dat niet begrijpen.
Zelf heb ik ook twee keer per week therapie gevolgd, maar dan echt een hele dag. Daarna was ik de rest van de week totaal uitgeput, ook heel verdrietig vaak. Het vraagt heel wat van je om over de moeilijkste dingen in je leven te praten, pas na een tijd kwam er echt verbetering, dat ik me goed en sterker voelde.
Sterkte voor jou, ik zou het wel aan je vriendinnen vertellen. Als ze het niet begrijpen, tja..dan kan je je afvragen of ze wel echte vriendinnen zijn.
Zelf heb ik ook twee keer per week therapie gevolgd, maar dan echt een hele dag. Daarna was ik de rest van de week totaal uitgeput, ook heel verdrietig vaak. Het vraagt heel wat van je om over de moeilijkste dingen in je leven te praten, pas na een tijd kwam er echt verbetering, dat ik me goed en sterker voelde.
Sterkte voor jou, ik zou het wel aan je vriendinnen vertellen. Als ze het niet begrijpen, tja..dan kan je je afvragen of ze wel echte vriendinnen zijn.
vrijdag 6 juli 2012 om 12:58
Blijf praten (of als dat niet lukt: schrijven) met je vriendinnen.
Ik kan me voorstellen dat ze je gewoon het beste gunnen, en juist daarom zich afvragen of de therapie goed voor je is (zij zien alleen dat je je rot voelt). Vraag ze of je ze mag uitleggen waarom je hiervoor kiest en ook wat het je oplevert.
Ik kan me voorstellen dat ze je gewoon het beste gunnen, en juist daarom zich afvragen of de therapie goed voor je is (zij zien alleen dat je je rot voelt). Vraag ze of je ze mag uitleggen waarom je hiervoor kiest en ook wat het je oplevert.
vrijdag 6 juli 2012 om 12:59
vrijdag 6 juli 2012 om 13:18
quote:elninjoo schreef op 06 juli 2012 @ 12:45:
Als je je er slechter door gaat voelen lijkt me stoppen 'n beter plan dan nog vaker gaan. Maar ik ben heel sceptisch wat therapie betreft: m.i. wordt je vaker 'n trauma aangepraat dan dat ze je er van eentje afhelpen.
Soms moet je eerst bepaalde dingen onder ogen zien voordat je verder kunt, even door de zure appel heen bijten. Dus persoonlijk vind ik het niet heel verkeerd dat het eerst iets slechter gaat. Wanneer dit zo door blijft gaan, en het wordt niet beter en alleen maar slechter, dan zou ik een andere therapeut zoeken. Trouwens, trauma's aanpraten gebeurde eerder nogal door therapeuten die bij de psychoanalyse (Freud e.d.) horen. Hier is heel veel onderzoek naar gedaan (artikelen van o.a. Loftus over false memories). Trauma's aanpraten gebeurt voornamelijk door suggestie, hypnose en regressie... deze technieken worden niet veel meer gebruikt, of helemaal niet. Vooral niet als je kijkt naar hedendaagse psychotherapie waarbij de cognitieve gedragstherapie en al zijn varianten de boventoon voert.
TO, je hebt het erover dat je je verdrietig voelt na de sessies, zijn er nog andere gevoelens die je hebt? (Opluchting e.d.? Voel je je wel gesteund door je therapeut?)
Als je je er slechter door gaat voelen lijkt me stoppen 'n beter plan dan nog vaker gaan. Maar ik ben heel sceptisch wat therapie betreft: m.i. wordt je vaker 'n trauma aangepraat dan dat ze je er van eentje afhelpen.
Soms moet je eerst bepaalde dingen onder ogen zien voordat je verder kunt, even door de zure appel heen bijten. Dus persoonlijk vind ik het niet heel verkeerd dat het eerst iets slechter gaat. Wanneer dit zo door blijft gaan, en het wordt niet beter en alleen maar slechter, dan zou ik een andere therapeut zoeken. Trouwens, trauma's aanpraten gebeurde eerder nogal door therapeuten die bij de psychoanalyse (Freud e.d.) horen. Hier is heel veel onderzoek naar gedaan (artikelen van o.a. Loftus over false memories). Trauma's aanpraten gebeurt voornamelijk door suggestie, hypnose en regressie... deze technieken worden niet veel meer gebruikt, of helemaal niet. Vooral niet als je kijkt naar hedendaagse psychotherapie waarbij de cognitieve gedragstherapie en al zijn varianten de boventoon voert.
TO, je hebt het erover dat je je verdrietig voelt na de sessies, zijn er nog andere gevoelens die je hebt? (Opluchting e.d.? Voel je je wel gesteund door je therapeut?)
vrijdag 6 juli 2012 om 13:54
Ik heb 5 maanden lang opname vervangende dagbehandeling gehad. Hier had ik in het begin 6 verschillende therapieën over 4 dagen verspreid. Er waren mensen die niet begrepen wat ik 'tussen al die gekken' moest. Jammer voor hun, ik heb er veel aan gehad en voel me nu weer kiplekker. Kies voor jezelf en niet voor de mening van anderen.
vrijdag 6 juli 2012 om 14:05
vrijdag 6 juli 2012 om 14:09
quote:elninjoo schreef op 06 juli 2012 @ 12:45:
Als je je er slechter door gaat voelen lijkt me stoppen 'n beter plan dan nog vaker gaan. Maar ik ben heel sceptisch wat therapie betreft: m.i. wordt je vaker 'n trauma aangepraat dan dat ze je er van eentje afhelpen.
is heel normaal dat je eerst dieper je dal in gaat om er vervolgens sterker uit te komen.
ik heb anderhalf jaar lang bij een therapeut gelopen en ging me net als jij eerst rotter voelen. ging in het begin elke week, daarna werden de tussenperiodes langer. ik zou met je vriendinnen gaan praten, vertel ze wat hun reacties met je doet en dat je graag begrip wilt van ze.
in elk geval veel sterkte, kan best een moeilijke tijd worden, maar houdt vol. achter de wolken schijnt de zon en die gaat ook voor jou echt weer volop schijnen.
Als je je er slechter door gaat voelen lijkt me stoppen 'n beter plan dan nog vaker gaan. Maar ik ben heel sceptisch wat therapie betreft: m.i. wordt je vaker 'n trauma aangepraat dan dat ze je er van eentje afhelpen.
is heel normaal dat je eerst dieper je dal in gaat om er vervolgens sterker uit te komen.
ik heb anderhalf jaar lang bij een therapeut gelopen en ging me net als jij eerst rotter voelen. ging in het begin elke week, daarna werden de tussenperiodes langer. ik zou met je vriendinnen gaan praten, vertel ze wat hun reacties met je doet en dat je graag begrip wilt van ze.
in elk geval veel sterkte, kan best een moeilijke tijd worden, maar houdt vol. achter de wolken schijnt de zon en die gaat ook voor jou echt weer volop schijnen.
vrijdag 6 juli 2012 om 14:11
quote:yasuko schreef op 06 juli 2012 @ 12:59:
Is het een man?
Kijk maar uit dat je niet teveel gevoelens voor hem gaat krijgen.
wat een onzin.. je zit daar om aan jezelf of je problemen te werken. bent echt niet bezig met gevoelens kweken voor een ander.
dat dat wel eens gebeurd wil niet zeggen dat dat bij een ieder gebeurd. de een kan beter tegen een man diens verhaal doen en de ander vind dat fijner bij een vrouw.
Is het een man?
Kijk maar uit dat je niet teveel gevoelens voor hem gaat krijgen.
wat een onzin.. je zit daar om aan jezelf of je problemen te werken. bent echt niet bezig met gevoelens kweken voor een ander.
dat dat wel eens gebeurd wil niet zeggen dat dat bij een ieder gebeurd. de een kan beter tegen een man diens verhaal doen en de ander vind dat fijner bij een vrouw.
