Val overal buiten

14-09-2014 01:57 13 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoi allemaal,



Na een tijdje meelezen wordt dit mijn eerste post



Ik heb het idee dat ik overal net buiten val de laatste jaren. Op school en HBO had ik een grote vriendenkring. Met een paar mensen klikte het echt, en de rest was gewoon gezellig maar niet speciaal. Ik woonde ook in een heel tof studentenhuis waar we met zijn allen de gekste avonturen beleefden. Er waren altijd hordes met mensen over de vloer, heerlijk!



Het afstuderen was ontzettend zwaar, en ook door andere problemen zat ik het laatste jaar van mijn studie in een diep dal. Daardoor heb ik mensen op afstand gehouden. Zelfs huisgenoten waar ik eerst alles mee deelde. Vervolgens ben ik samen gaan wonen met mijn vriend.



3 jaar later ben ik uit de dip, is mijn leven op de rit en.. ben ik eenzaam.



Mensen van toen zijn ondertussen ook verhuisd, en ik zit in een 'nieuwe' vriendenkring. Alleen kennen ze elkaar al jaren en blijf ik me daar toch voelen als een vreemde eend in de bijt. Ik heb wel een klik met hen, maar ik denk dat ze niet echt behoefte hebben aan mij.. Ik twijfel er niet aan of ze me leuk vinden, maar ik ben bang dat het blijft steken bij samen naar feestjes gaan. Dekmantel festival bv



Ik wil ook samen shoppen, samen op de bank hangen, samen lachen samen huilen.. Ik loop er nu al bijna een jaar tegenaan, en door veel inzet van mijn kant is er wel wat verbeterd, maar niet genoeg.



Maar wanneer geef je het op?

Ik begin de hoop op echte nieuwe soulmates op te geven..



Wie staat er ook aan de rand van een grote vriendengroep?



Groetjes,

Kati
Alle reacties Link kopieren
Wanneer geef je het op?? Nooit natuurlijk!



Edit: Niet helemaal goed gelezen, sorry.
What have we done....
Alle reacties Link kopieren
Met veel inzet van mijn kant bedoel ik wat jij zegt. Ze vragen om dingen te doen, maakt niet uit wat. Shoppen koffie drinken in de stad wijntje op het balkon naar het museum, ga zo maar door.

En soms lukt dat. Maar 90% van de gevallen niet, vanwege geen tijd/andere afspraken.



En dan zit ik weer het hele weekend alleen thuis.

Ik ga denk ik ook op zoek naar andere vrienden.. En ik geef het niet op natuurlijk.
Alle reacties Link kopieren
quote:nbk schreef op 14 september 2014 @ 02:07:

Wanneer geef je het op?? Nooit natuurlijk!

Vráág je dan wel eens aan iemand om lekker te gaan shoppen? Vráág je wel eens aan iemand om lekker op de bank te hangen en een film te kijken? Nee, natuurlijk, jij hebt al helemaal in je hoofd gezet dat ze eigenlijk toch niet op je zitten te wachten. Ga dáár eens aan werken.En jij hebt al helemaal in je hoofd gezet dat ik zielig in een hoekje zit weg te kwijnen zonder aan mijn problemen te werken? Te kort door de bocht. Jij moet wat minder snel met slechte adviezen strooien. Ga dáár eens aan werken.
Alle reacties Link kopieren
quote:katiheck schreef op 14 september 2014 @ 02:26:

[...]





En jij hebt al helemaal in je hoofd gezet dat ik zielig in een hoekje zit weg te kwijnen zonder aan mijn problemen te werken? Te kort door de bocht. Jij moet wat minder snel met slechte adviezen strooien. Ga dáár eens aan werken.



Je hebt helemaal gelijk, na het nogmaals lezen van je topic zag ik dat ik helemaal fout zat, excuus. Het is al laat ;)

Blijft overeind overigens dat je natuurlijk nooit opgeeft!
What have we done....
Ik denk dat je ergens tegenaan loopt dat voor veel mensen herkenbaar is.

Na het afstuderen wordt het lastiger om vriendschappen op te bouwen omdat mensen het druk hebben met hun banen en daarnaast hun sociale leven met oude vrienden. Er is gewoonweg minder tijd om nieuwe vriendschappen op te bouwen. Als je wat ouder wordt en jij en je leeftijdsgenoten gaan aan kinderen beginnen is daarvoor nog minder tijd.

Ben je lid van bijv. een sportclub, doe je een taalcursus o.i.d.? Dat zijn ook plekken waar je nieuwe mensen zou kunnen leren kennen naast die vriendengroep.
Wat jij wil vind je niet in groepsverband. Zoek gewoon 'n vriendin die ook 1 op 1 wil afspreken ipv dat ze zo'n groepsbeest is. Less is more als het op vriendschappen aan komt. Dan kun je tenminste qualitytime met elkaar hebben. Mensen die alleen maar groepsdingen aflopen zijn zo oppervlakkig als de pest.
Je zit denk wel in 'n lastige leeftijdsfase. De fase waarin vrouwen vriendjes vaak belangrijker vinden dan vriendschappen en daarna komt nog een fase waarin vriendschappen verwateren doordat ze 'n kind nemen.
Ga op zoek naar een vriendin met dezelfde interesses waar je jezelf veilig bij voelt
Alle reacties Link kopieren
Hoi to,



Heel herkenbaar voor mij!

Een aantal jaren geleden ben ik betrokken geraakt bij mijn vriendengroep. Overigens is deze vriendengroep de afgelopen jaren ook wat minder hecht geworden door allerlei veranderingen maar zijn er een soort subgroepjes ontstaan.

Zelf ben ik pas later bij deze groep aangesloten.

Ook ik merk dat ik vaak weekenden thuis zit (woon ook samen). Ook ik probeer af te spreken met hen, maar 9 vande 10 keer hebben de meesten al andere dingen gepland.

Voor een aantal dingen wordt ik ook niet uitgenodigd, wat mij nog steeds meer het gevoel geeft van eenzaamheid en dat ik er niet echt bijhoor.

Momenteel probeerik nieuwe vriendschappen te zoeken maar ook dat valt niet mee ( op dit moment ligt dat ook deels aan mezelf omdat ik in een opleiding zit die veel tijd vraagt).
Die dingen gebeuren. Ik vind dit zelf niet zo heel erg, maar merk ook dat er de afgelopen jaren in mijn vriendinnenkring wisselend mee omgegaan is.



Nu ben ik zelf meer een type dat 1 op 1 met iemand afspreekt, dat kan in de stad zijn (of ergens gaan eten) of bij iemand thuis. Toen we allemaal in dezelfde stad woonden was 't makkelijker om met een vriendengroepje iets te doen, zeker in de studententijd/geen werk/relaties/kinderen.



Nu mensen werk, relaties en/of kinderen hebben en overal verspreid over het land vind ik het 1 op 1 afspreken leuker en ook handiger. Wordt ook niet door iedereen gewaardeerd, maar ik denk dat groepsafspraakjes steeds lastiger worden als je levens meer van elkaar gaan verschillen.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben onderdeel van een vriendengroep. Maar heb ook los vriendinnen buiten de groep. Als groep waren we toen we nog veel gingen stappen erg hecht. Nu we samenwonen wordt dat wat minder. Ieder gaat wat meer zijn eigen weg. Maar als we elkaar zien op feestjes is het altijd goed.



Je bent een deel van een groter geheel. Dat is het nadeel van een vriendengroep. Het valt minder op als je er wel/niet bent. De contacten zijn gezellig maar minder diepgaand als 1 op 1, tenzij je met iemand meer bevriend bent. In een groep krijg je sommige mensen, waar je niet helemaal mee kan vinden, er soms gewoon bij. Je kan met de stroom mee gaan, wil je dat niet, dan val je er wat meer buiten.



Groep is leuk om te stappen maar voor echt goede gesprekken zou ik een beste vriendin, of vriendinnen buiten de vriendengroep opzoeken. Zo heb je wat meer keuze vrijheid.



En de dip van na het studeren, wat nu, ken ik ook.

Je had vrienden in je studententijd die je ontmoet hebt rondom je studie. Nu de gezamenlijke deler is afgevallen blijkt of vriendschappen dat wel of niet 'overleven.'' Is niet erg. Vrienden komen en gaan. Het is meer de vraag, hoe doe je nieuwe vrienden op.
Alle reacties Link kopieren
Thanks voor alle reacties! Dat het gevoel herkend wordt doet me al veel goed



@Sannietje1985

dat is het precies.. Ze zijn zelf wel al heel close met elkaar, en ik word vaak niet uitgenodigd. Zo pijnlijk..

Het is geen alleen samen uitgaan-groep, ze eten met elkaar, spelletjes avonden, helpen verhuizen staan voor elkaar klaar zoals het echte vrienden betaamd. Maar ik hang er een beetje bij omdat ik relatief 'nieuw' ben. En ik zoek ook naar diezelfde band, maar iedere keer ketsen mijn pogingen af. Alsof ze niet nog meer mensen erbij willen.



Misschien moet ik komende tijd maar eens actief op zoek naar mensen die wel tijd en zin hebben om nieuwe mensen te omarmen



Dankjewel allemaal!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven