Psyche
alle pijlers
Vastgelopen
maandag 8 augustus 2016 om 11:36
Hallo,
Graag zou ik feedback ontvangen omdat ik er zelf niet uitkom.
De teleurstelling in mezelf maakt dat contact met andere mensen mij zoveel spanning geeft, dat ik mezelf en de ander teleurstel.
Mijn nervositeit maakt dat ik niet mezelf ben/ teveel mezelf ben. Dit gedrag maakt dat ik niet het leven leid dat ik zou willen leiden.
Ik heb altijd fulltime gewerkt, maar zit nu al enige tijd thuis zonder werk. Solliciteren doe ik fanatiek, met regelmaat word ik uitgenodigd voor een gesprek. Echter tijdens het laatste gesprek ben ik zo nerveus, dat ik mij niet meer kan focussen en overspannen overkom.
Ik heb lange relaties gehad, maar doordat dit relaties waren waarbij ik mij alleen focuste op de ander en niet mezelf, was ik niet gelukkig in deze relaties. Ik ben sinds kort aan het daten, maar ook tijdens een date ervaar ik schaamte en teleurstelling in mezelf waardoor ik ontzettend gespannen ben en ik niets meer hoor na afloop.
Ik heb een paar vrienden, maar voel mij bij deze vrienden ook niet op mijn gemak. Ook bij hen vertoon ik hetzelfde gedrag, waar ik veel commentaar op krijg.
Ik heb een broertje en zusje, maar ook bij hun voel ik mij niet op mijn gemak. En ook van hun ontvang ik commentaar.
Ook bij onbekenden in de sportschool, supermarkt etc voel ik mij gespannen.
Allereerst, ik begrijp dat mensen niet op mij zitten te wachten. Ik gedraag mij als een wervelwind, wat mij en de ander veel energie kost. Ik leg mensen uit dat ik vanzelf rustiger word als er enige tijd overeen gaat. Dat ik introvert ben en in contact mezelf overschreeuw uit nervositeit.
De oplossing zit in het bestrijden van mijn onzekerheid. Ik denk intussen elk artikel, boek hierover reeds gelezen te hebben. Ook therapieën hebben geen resultaat opgeleverd. Ontspanningsoefeningen doe ik dagelijks.
Dit gedrag vertoonde ik als kind al, volgens therapeuten heb ik PTSS en heb ik meer autistische gedragingen als de gemiddelde persoon.
Ik wil graag mezelf zijn in contact, zonder schaamte tijdens en teleurstelling achteraf. Graag tips, adviezen want ik ben mijn leven enorm aan het vergooien door steeds minder het contact aan te durven gaan. Ik heb het gevoel opgesloten te zijn in mezelf en niet meer te weten waar de sleutel ligt.
Alvast bedankt voor je reactie!!
Graag zou ik feedback ontvangen omdat ik er zelf niet uitkom.
De teleurstelling in mezelf maakt dat contact met andere mensen mij zoveel spanning geeft, dat ik mezelf en de ander teleurstel.
Mijn nervositeit maakt dat ik niet mezelf ben/ teveel mezelf ben. Dit gedrag maakt dat ik niet het leven leid dat ik zou willen leiden.
Ik heb altijd fulltime gewerkt, maar zit nu al enige tijd thuis zonder werk. Solliciteren doe ik fanatiek, met regelmaat word ik uitgenodigd voor een gesprek. Echter tijdens het laatste gesprek ben ik zo nerveus, dat ik mij niet meer kan focussen en overspannen overkom.
Ik heb lange relaties gehad, maar doordat dit relaties waren waarbij ik mij alleen focuste op de ander en niet mezelf, was ik niet gelukkig in deze relaties. Ik ben sinds kort aan het daten, maar ook tijdens een date ervaar ik schaamte en teleurstelling in mezelf waardoor ik ontzettend gespannen ben en ik niets meer hoor na afloop.
Ik heb een paar vrienden, maar voel mij bij deze vrienden ook niet op mijn gemak. Ook bij hen vertoon ik hetzelfde gedrag, waar ik veel commentaar op krijg.
Ik heb een broertje en zusje, maar ook bij hun voel ik mij niet op mijn gemak. En ook van hun ontvang ik commentaar.
Ook bij onbekenden in de sportschool, supermarkt etc voel ik mij gespannen.
Allereerst, ik begrijp dat mensen niet op mij zitten te wachten. Ik gedraag mij als een wervelwind, wat mij en de ander veel energie kost. Ik leg mensen uit dat ik vanzelf rustiger word als er enige tijd overeen gaat. Dat ik introvert ben en in contact mezelf overschreeuw uit nervositeit.
De oplossing zit in het bestrijden van mijn onzekerheid. Ik denk intussen elk artikel, boek hierover reeds gelezen te hebben. Ook therapieën hebben geen resultaat opgeleverd. Ontspanningsoefeningen doe ik dagelijks.
Dit gedrag vertoonde ik als kind al, volgens therapeuten heb ik PTSS en heb ik meer autistische gedragingen als de gemiddelde persoon.
Ik wil graag mezelf zijn in contact, zonder schaamte tijdens en teleurstelling achteraf. Graag tips, adviezen want ik ben mijn leven enorm aan het vergooien door steeds minder het contact aan te durven gaan. Ik heb het gevoel opgesloten te zijn in mezelf en niet meer te weten waar de sleutel ligt.
Alvast bedankt voor je reactie!!
maandag 8 augustus 2016 om 11:44
Heel herkenbaar, het is iets waar ik zelf ook tegenaan loop. Moeite om bij mezelf te blijven, altijd gefocust op de ander, kan niet bij mijn eigen energie blijven, lijkt wel. Voel het steeds bewuster de laatste tijd, maar kan het niet doorbreken.
Ik lees mee.
Ik lees mee.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
maandag 8 augustus 2016 om 12:03
Ik weet niet of het een oplossing is, contact met lotgenoten. Ik elke situatie wens ik onzichtbaar te zijn. Letterlijk en figuurlijk.
Ik wil heel graag mezelf zijn in contact. Maar ben hierin zo bang de ander teleur te stellen. De angst is een agressieve reactie van de ander. Ik weet dat dit een angst is en niet meer dan dat. Maar het gevoel regeert.
Ik heb veel met extreme agressie te maken gehad, waardoor deze angst is ontstaan.
Ik wil heel graag mezelf zijn in contact. Maar ben hierin zo bang de ander teleur te stellen. De angst is een agressieve reactie van de ander. Ik weet dat dit een angst is en niet meer dan dat. Maar het gevoel regeert.
Ik heb veel met extreme agressie te maken gehad, waardoor deze angst is ontstaan.
maandag 8 augustus 2016 om 12:29
PTSS... EMDR al eens geprobeerd?
Verder hoor ik je over therapie, maar niet over medicatie. Heb je al eens medicatie gehad/geprobeerd? Therapie in combinatie met medicatie kan echt een verschil maken.
Derde ding, dat wegcijferen van jezelf: is het een idee om in plaats van je onzekerheid je zelfbeeld eens aan te gaan pakken? Daar is ook therapie voor, namelijk.
Verder hoor ik je over therapie, maar niet over medicatie. Heb je al eens medicatie gehad/geprobeerd? Therapie in combinatie met medicatie kan echt een verschil maken.
Derde ding, dat wegcijferen van jezelf: is het een idee om in plaats van je onzekerheid je zelfbeeld eens aan te gaan pakken? Daar is ook therapie voor, namelijk.
maandag 8 augustus 2016 om 12:47
Ik heb diverse therapieën gehad. Met name psychotherapie. Allen waren gericht op het dagelijks leven. Alleen bij de intakes zijn de zaken benoemd welke gebeurd zijn, daar is niet op in gegaan.
Helaas geen EMDR. Hier ben ik in geïnteresseerd, echter gezien mijn financiële situatie zijn er geen mogelijkheden.
Een assertiviteitstraining van een jaar heb ik gevolgd.
Ik heb relatief veel autistische trekjes; ik ben snel overprikkeld (met name geluid, geur, licht, drukte), ik neem zaken letterlijk op.
Volgens therapeuten is dit niet aangeboren, maar gevolg van verwaarlozing en mishandeling.
Waarom PTSS, ik heb meerdere malen te maken gehad met extreme agressie. (mishandeling, verkrachting)
Helaas geen EMDR. Hier ben ik in geïnteresseerd, echter gezien mijn financiële situatie zijn er geen mogelijkheden.
Een assertiviteitstraining van een jaar heb ik gevolgd.
Ik heb relatief veel autistische trekjes; ik ben snel overprikkeld (met name geluid, geur, licht, drukte), ik neem zaken letterlijk op.
Volgens therapeuten is dit niet aangeboren, maar gevolg van verwaarlozing en mishandeling.
Waarom PTSS, ik heb meerdere malen te maken gehad met extreme agressie. (mishandeling, verkrachting)
maandag 8 augustus 2016 om 12:51
Dat is heftig zeg.
EMDR lijkt me wel een goede, kun je hiervoor toch financiele mogelijkheden creeeren?
Wat is zelf heb gehad om met mijn verleden om te leren gaan is schematherapie, dat zou je ook nog kunnen proberen met een psycholoog die daarin is gespecialiseerd. Er is ook een fijn boek hierover, ik vond er veel herkenning in, het heet Leven in je leven.
https://www.bol.com/nl/p/ ... 666840730/?bltg=itm_event=click&mmt_id=2d6c8dbe80e70ae4&pg_nm=pdp&slt_id=prd_reco&slt_nm=product_recommendations&slt_pos=C1&slt_owner=ccs&itm_type=product&itm_lp=0&itm_id=666840730&itm_role=in
EMDR lijkt me wel een goede, kun je hiervoor toch financiele mogelijkheden creeeren?
Wat is zelf heb gehad om met mijn verleden om te leren gaan is schematherapie, dat zou je ook nog kunnen proberen met een psycholoog die daarin is gespecialiseerd. Er is ook een fijn boek hierover, ik vond er veel herkenning in, het heet Leven in je leven.
https://www.bol.com/nl/p/ ... 666840730/?bltg=itm_event=click&mmt_id=2d6c8dbe80e70ae4&pg_nm=pdp&slt_id=prd_reco&slt_nm=product_recommendations&slt_pos=C1&slt_owner=ccs&itm_type=product&itm_lp=0&itm_id=666840730&itm_role=in
maandag 8 augustus 2016 om 13:07
Ik heb het over schematherapie gehad met mijn toenmalige psychologe, zij vertelde dat deze therapie is gericht op borderline problematiek en dus niet geschikt is voor mij. Zij vertelde ook dat mijn beste optie is een therapie gericht op hooggevoeligheid/ autisme. Deze is er, echter op 80 km afstand. Ik kan deze reiskosten niet bekostigen vanuit een bijstandssituatie. Ditzelfde geldt voor EMDR.
maandag 8 augustus 2016 om 13:20
Hoi Woll_Stone,
Jeetje wat apart zeg.. mijn psychologe zei het zo stellig dat ik er niets meer mee gedaan heb..
Ik ga sparen voor het boek! Bedankt voor de tip!
Dat is absoluut zo, ik woon in een prachtig afgelegen gebied in Nederland maar daardoor ook ver weg van alles en iedereen.
Reiskosten drukken enorm op een budget van 50 euro per week.
Jeetje wat apart zeg.. mijn psychologe zei het zo stellig dat ik er niets meer mee gedaan heb..
Ik ga sparen voor het boek! Bedankt voor de tip!
Dat is absoluut zo, ik woon in een prachtig afgelegen gebied in Nederland maar daardoor ook ver weg van alles en iedereen.
Reiskosten drukken enorm op een budget van 50 euro per week.
maandag 8 augustus 2016 om 13:22
quote:Bokkepoot schreef op 08 augustus 2016 @ 13:20:
Hoi Woll_Stone,
Jeetje wat apart zeg.. mijn psychologe zei het zo stellig dat ik er niets meer mee gedaan heb..
Ik ga sparen voor het boek! Bedankt voor de tip!
Dat is absoluut zo, ik woon in een prachtig afgelegen gebied in Nederland maar daardoor ook ver weg van alles en iedereen.
Reiskosten drukken enorm op een budget van 50 euro per week.
Misschien hebben ze het ook bij de bieb, bij ons wel.
Succes met alles, het is soms een hele lang en hobbelige weg om je leven beter te maken!
Hoi Woll_Stone,
Jeetje wat apart zeg.. mijn psychologe zei het zo stellig dat ik er niets meer mee gedaan heb..
Ik ga sparen voor het boek! Bedankt voor de tip!
Dat is absoluut zo, ik woon in een prachtig afgelegen gebied in Nederland maar daardoor ook ver weg van alles en iedereen.
Reiskosten drukken enorm op een budget van 50 euro per week.
Misschien hebben ze het ook bij de bieb, bij ons wel.
Succes met alles, het is soms een hele lang en hobbelige weg om je leven beter te maken!
maandag 8 augustus 2016 om 13:27
Het boek dat Woll_Stone noemt, kost een tientje op Marktplaats.
Verder herkenbaar wat je schrijft. Je verwachtingen van anderen zijn zo vaak uitgekomen, dat ze echt zijn ingesleten. Moeilijk om daarvan af te komen. Heb jij ook cognitieve gedragstherapie gehad? Dat heeft mij een heel eind op weg geholpen.
Verder herkenbaar wat je schrijft. Je verwachtingen van anderen zijn zo vaak uitgekomen, dat ze echt zijn ingesleten. Moeilijk om daarvan af te komen. Heb jij ook cognitieve gedragstherapie gehad? Dat heeft mij een heel eind op weg geholpen.
maandag 8 augustus 2016 om 16:20
Ik zou idd eens overleggen met de verzekeraar of je in aanmerking komt voor een vergoeding van de reiskosten, al is het maar voor een deel. Zeker PTSS kan voor hele nare klachten zorgen, dus het is verstandig om daar wat aan te doen. En EMDR zorgt in zo'n 95% van de gevallen voor vermindering van de klachten of zelfs het wegblijven van de klachten.
Daarnaast: overleg eens met de huisarts of er niet ergens dichtbij een EMDR-therapeut zit, evt in 2e lijns-zorg. Met jouw complexe problematiek zou je daar volgens mij voor in aanmerking moeten komen.
Daarnaast: overleg eens met de huisarts of er niet ergens dichtbij een EMDR-therapeut zit, evt in 2e lijns-zorg. Met jouw complexe problematiek zou je daar volgens mij voor in aanmerking moeten komen.
