Psyche
alle pijlers
Verdrietig om broer
dinsdag 6 mei 2014 om 23:24
Op dit moment gaat het niet goed met mijn broer, hij heeft een psychose gehad en hoort stemmen die er niet zijn.. Hij is nu onder behandeling en krijgt goede hulp. Maar ik ken mijn eigen broer niet meer terug, hij was altijd zo sportief, grappig en leuk aanwezig. Ik vind het moeilijk om er mee om te gaan want het beïnvloed de sfeer thuis. Ik ben 24 en wil binnen korte tijd op mezelf gaan wonen. Heb al een leuk huisje op het oog. Aan de andere kant vind ik het ook rot om op deze manier het huis uit te gaan, wetende dat mijn ouders zoveel zorgen hebben om mijn broer.. Dit wilde ik even van me aftypen, ik kan het van mijn broer namelijk niet goed kwijt bij vriendinnen of familie want die begrijpen niets van zijn psyche. Pas heeft een tante van mij een gesprek met hem gehad en gezegd dat zijn gedrag niet normaal is en dat hij zich volwassener moet gedragen. Ze dachten echt dat zo'n gesprek hielp, omdat wij het niet doen, deden hun het maar was hun gedachte. Niet begrijpende dat het niet met een gesprek te verhelpen is, het zit namelijk in zijn hoofd.
Ik hoop gewoon echt dat hij goede medicijnen krijgt want ik zie hem echt afglijden nu. :S
Ik hoop gewoon echt dat hij goede medicijnen krijgt want ik zie hem echt afglijden nu. :S
dinsdag 6 mei 2014 om 23:32
Sterkte joh. Mijn exschoonmoeder heeft ook een.psychose gehad. Ze deed voor die tijd ook al raar eigenlijk. Ze heeft er medicijnen voor en slikt ze wel de rest van haar leven. Maar ze viel zo in een zwart gat.
Ik denk trouwens dat jouw ouders niet zouden willen dat je hierom thuis blijft wonen.
Ik denk trouwens dat jouw ouders niet zouden willen dat je hierom thuis blijft wonen.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
dinsdag 6 mei 2014 om 23:39
Je hebt recht op je eigen leven en je kan je ouders ook steunen als je op je zelf woont maar wat nog belangrijker is dat je ook even kunt terugtrekken en het leven kan leiden wat bij je leeftijd hoort.
Er zijn ook mensen die goed uit een psychose komen en wat fijn is dat hij ook beter in de gaten gehouden zal worden m.b.t. medicijnen en therapie. Dit zal echt wel even duren en jij kan je leven daarvoor niet 'on hold' zetten. Je houdt van je ouders en je broer en zij ook van jou dus er is geen sprake van in de steek laten.
Er zijn ook mensen die goed uit een psychose komen en wat fijn is dat hij ook beter in de gaten gehouden zal worden m.b.t. medicijnen en therapie. Dit zal echt wel even duren en jij kan je leven daarvoor niet 'on hold' zetten. Je houdt van je ouders en je broer en zij ook van jou dus er is geen sprake van in de steek laten.
dinsdag 13 mei 2014 om 21:18
Hoi Bettiepage,
Hopelijk voel je je iets beter na het schrijven van je verhaal.
Dat je broer een psychose heeft gehad doet natuurlijk heel veel met hem, maar zeker ook met jou. Tijdens en ook na een psychose kan iemand veranderen in het gedrag. Dit kan in het begin erg lastig zijn. Met de juiste medicijnen en goede begeleiding kan iemand zelfs volledig herstellen!
Dat je uit huis gaat maakt het natuurlijk extra lastig voor je. Uit huis kan al een grote en spannende stap zijn. Nu jouw gezin een lastig periode thuis doormaakt kan het extra lastig zijn om het thuisfront los te laten. Jouw zorgen zijn terecht en je maakt een lastig periode mee, dit is erg goed te begrijpen.
Misschien klinkt dit als een simpel antwoord, maar wellicht is het nog even afwachten met medicatie die je broer slikt. Slaan ze aan ja / nee? Zo ja, dan gaat het beter worden! Zo nee, moet de dosis worden verhoogd of overgaan op een ander middel. Misschien helpt het ook wel om het gewoon te proberen om uit huis te gaan, voelt het niet goed, misschien dat je te allen tijde naar huis kan gaan of dat je het met een paar weken uitstelt, het uit huis gaan.
Heel veel goeds voor je gewenst!
Hopelijk voel je je iets beter na het schrijven van je verhaal.
Dat je broer een psychose heeft gehad doet natuurlijk heel veel met hem, maar zeker ook met jou. Tijdens en ook na een psychose kan iemand veranderen in het gedrag. Dit kan in het begin erg lastig zijn. Met de juiste medicijnen en goede begeleiding kan iemand zelfs volledig herstellen!
Dat je uit huis gaat maakt het natuurlijk extra lastig voor je. Uit huis kan al een grote en spannende stap zijn. Nu jouw gezin een lastig periode thuis doormaakt kan het extra lastig zijn om het thuisfront los te laten. Jouw zorgen zijn terecht en je maakt een lastig periode mee, dit is erg goed te begrijpen.
Misschien klinkt dit als een simpel antwoord, maar wellicht is het nog even afwachten met medicatie die je broer slikt. Slaan ze aan ja / nee? Zo ja, dan gaat het beter worden! Zo nee, moet de dosis worden verhoogd of overgaan op een ander middel. Misschien helpt het ook wel om het gewoon te proberen om uit huis te gaan, voelt het niet goed, misschien dat je te allen tijde naar huis kan gaan of dat je het met een paar weken uitstelt, het uit huis gaan.
Heel veel goeds voor je gewenst!
dinsdag 13 mei 2014 om 22:06
Hoi bettiepage,
Ikzelf heb psychose gehad, nu heb ik hopelijk de juiste medicatie om alles onder controle te krijgen! Niet alleen medicatie maar ook heel veel gesprekken met hulpverleners en therapie helpen me op dit moment. Ik ben nu ruim twee en halve maand thuis van een opname van negen maanden en het gaat met ups en downs.
Wat ik zelf het liefste heb, is dat mijn familie mij gewoon 'normaal' behandelen
Ikzelf heb psychose gehad, nu heb ik hopelijk de juiste medicatie om alles onder controle te krijgen! Niet alleen medicatie maar ook heel veel gesprekken met hulpverleners en therapie helpen me op dit moment. Ik ben nu ruim twee en halve maand thuis van een opname van negen maanden en het gaat met ups en downs.
Wat ik zelf het liefste heb, is dat mijn familie mij gewoon 'normaal' behandelen
dinsdag 13 mei 2014 om 22:16
Jij mag gewoon verder gaan met jouw leven ook al staat het zijne even stil. Jouw ouders willen ondanks dat hun zorg en aandacht nu naar hem uitgaan net zo goed het beste voor jou. Op je vierentwintigste kiezen om op jezelf te gaan wonen is heel gewoon en dat zou ik in jouw geval zeker laten doorgaan.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
dinsdag 13 mei 2014 om 22:30
Herkenbaar. Mijn broer heeft ook meerdere psychoses gehad, alleen het verschil is dat hij het psychisch altijd al moeilijk heeft gehad. Sinds die psychoses hebben ze echter nog eens goed naar zijn diagnose gekeken en nu weten ze beter wat er aan de hand is en welke behandeling en medicatie daarbij past.
Desalniettemin vind ik het soms ook nog moeilijk. Het kan elk moment eigenlijk weer foutgaan, als we met zijn allen niet goed oppassen. Hij kan niet goed tegen stressvolle situaties, dus ik vind het nog erg moeilijk wat te verwachten als er een keer wat met mij of mijn ouders gebeurd.
Mensen die hem alleen oppervlakkig kennen hebben bij hem geen idee wat er aan de hand is. Als je hem op straat tegenkomt, zou je niet verwachten wat hij aan achtergrond heeft. Hij is goed gebekt, je kan met hem lachen en hij kan tot bepaalde hoogte zichzelf staande houden (qua huishouden, hobby's). Ik, mijn ouders en zijn goede vrienden weten echter wat daarachter schuilgaat en hoe het eruit ziet als het misgaat. En hoe we dat kunnen herkennen.
Bij de laatste psychose ben ik als eerste in zijn huis geweest om wat eerste benodigdheden te halen voor de crisisopvang. En dat was echt niet leuk om mee te maken, te zien in wat voor staat hij de laatste dagen verkeerd heeft. Ik trof oa een verwaarloosde kat aan, het hele huis overhoop gehaald, bedorven eten in de koelkast, portemonne kwijt, overal vuile kleren. Verwarming op 30 graden. Muziek en licht nog aan. Bijna eng. De laatste dag (toen we echt wisten dat het mis was) stuurde hij appjes die niet meer te volgen waren. Hele fantasieverhalen, vol met spelfouten.
Ik weet dus heel goed hoe het voelt. Ook het onbegrip in de omgeving. Mensen die makkelijk oordelen. Laatst nog iemand op werk. Was ooit op werkbezoek geweest naar een Besloten GGZ instelling en beweerde "dat die mensen daar toch kierewiet waren". Ik heb mijn broer in vele staten meegemaakt, maar "kierewiet' vond ik toch zo'n ongepaste bewoording. Ja, hij was de weg kwijt en heeft wat vreemde dingen gedaan gedurende zijn psychose in die tijd, maar dat maakt hem niet "kierewiet".
Desalniettemin vind ik het soms ook nog moeilijk. Het kan elk moment eigenlijk weer foutgaan, als we met zijn allen niet goed oppassen. Hij kan niet goed tegen stressvolle situaties, dus ik vind het nog erg moeilijk wat te verwachten als er een keer wat met mij of mijn ouders gebeurd.
Mensen die hem alleen oppervlakkig kennen hebben bij hem geen idee wat er aan de hand is. Als je hem op straat tegenkomt, zou je niet verwachten wat hij aan achtergrond heeft. Hij is goed gebekt, je kan met hem lachen en hij kan tot bepaalde hoogte zichzelf staande houden (qua huishouden, hobby's). Ik, mijn ouders en zijn goede vrienden weten echter wat daarachter schuilgaat en hoe het eruit ziet als het misgaat. En hoe we dat kunnen herkennen.
Bij de laatste psychose ben ik als eerste in zijn huis geweest om wat eerste benodigdheden te halen voor de crisisopvang. En dat was echt niet leuk om mee te maken, te zien in wat voor staat hij de laatste dagen verkeerd heeft. Ik trof oa een verwaarloosde kat aan, het hele huis overhoop gehaald, bedorven eten in de koelkast, portemonne kwijt, overal vuile kleren. Verwarming op 30 graden. Muziek en licht nog aan. Bijna eng. De laatste dag (toen we echt wisten dat het mis was) stuurde hij appjes die niet meer te volgen waren. Hele fantasieverhalen, vol met spelfouten.
Ik weet dus heel goed hoe het voelt. Ook het onbegrip in de omgeving. Mensen die makkelijk oordelen. Laatst nog iemand op werk. Was ooit op werkbezoek geweest naar een Besloten GGZ instelling en beweerde "dat die mensen daar toch kierewiet waren". Ik heb mijn broer in vele staten meegemaakt, maar "kierewiet' vond ik toch zo'n ongepaste bewoording. Ja, hij was de weg kwijt en heeft wat vreemde dingen gedaan gedurende zijn psychose in die tijd, maar dat maakt hem niet "kierewiet".
woensdag 14 mei 2014 om 00:09
Buiten de GGZ-instellingen lopen meer mensen rond die kierewiet zijn dan daarbinnen, vooral degenen die roepen dat iemand met een psychiatrische aandoening kierewiet is.
De mensen zijn dom, probeer het je niet aan te trekken, hoe lullig het ook is. Domheid en onwetendheid kunnen niet behandeld worden, je broer mogelijk wel.
En die tante zou ook beter moeten weten! Het is verdorie gewoon een ziekte/aandoening..
Super naar voor je broer er nu zo aan toe is TO... Moet voor jou en je ouders ook zwaar zijn. Bedenk dat je broer nu ziek is en probeer je dit los te zien van je eigen plannen, dat mag en je hoeft je er niet schuldig over te voelen! Misschien geeft het je ouders juist wat extra lucht als ze weten dat jij lekker op je stekkie zit? En van daaruit kun je toch blijven steunen en er voor je ouders zijn? Maar denk ook aan je eigen toekomst, dat is niet egoïstisch maar reëel.
Ik hoop dat de behandelingen gaan aanslaan!
Succes!
De mensen zijn dom, probeer het je niet aan te trekken, hoe lullig het ook is. Domheid en onwetendheid kunnen niet behandeld worden, je broer mogelijk wel.
En die tante zou ook beter moeten weten! Het is verdorie gewoon een ziekte/aandoening..
Super naar voor je broer er nu zo aan toe is TO... Moet voor jou en je ouders ook zwaar zijn. Bedenk dat je broer nu ziek is en probeer je dit los te zien van je eigen plannen, dat mag en je hoeft je er niet schuldig over te voelen! Misschien geeft het je ouders juist wat extra lucht als ze weten dat jij lekker op je stekkie zit? En van daaruit kun je toch blijven steunen en er voor je ouders zijn? Maar denk ook aan je eigen toekomst, dat is niet egoïstisch maar reëel.
Ik hoop dat de behandelingen gaan aanslaan!
Succes!
Hier sta ik, ik kan niet anders (zonder legpuzzels)
woensdag 14 mei 2014 om 00:14
quote:Enn schreef op 13 mei 2014 @ 22:16:
Jij mag gewoon verder gaan met jouw leven ook al staat het zijne even stil. Jouw ouders willen ondanks dat hun zorg en aandacht nu naar hem uitgaan net zo goed het beste voor jou. Op je vierentwintigste kiezen om op jezelf te gaan wonen is heel gewoon en dat zou ik in jouw geval zeker laten doorgaan.Zo is het.
Jij mag gewoon verder gaan met jouw leven ook al staat het zijne even stil. Jouw ouders willen ondanks dat hun zorg en aandacht nu naar hem uitgaan net zo goed het beste voor jou. Op je vierentwintigste kiezen om op jezelf te gaan wonen is heel gewoon en dat zou ik in jouw geval zeker laten doorgaan.Zo is het.
Hier sta ik, ik kan niet anders (zonder legpuzzels)
