Psyche
alle pijlers
verdrietig
donderdag 10 juli 2014 om 11:40
quote:xantippe schreef op 09 juli 2014 @ 20:08:
Jemig, Roos, wat ben je lief voor die ander en wat ben je ontzettend niet lief voor jezelf. Ik hoop echt dat je dat kunt veranderen.
Ik lees dat je elke 10 minuten aan hem denkt. Logisch, want je hebt te weinig afleiding op dit moment, zoals ik het lees. Maar toch, ook zonder afleiding kun je je trainen méér aan jezelf te denken. Elke gedachte aan hém had je kunnen wijden aan jezelf om daarmee meer zelfvertrouwen en eigenwaarde te kunnen opbouwen.
Je bent geen slechterik door hier anoniem aan anonieme lezers te schrijven hoe jij dingen ervaart. Tuurlijk heeft hij niet alleen maar slechte kanten, maar tijden veranderen, mensen veranderen en volgens mij ben jíj verandert en soms passen mensen uit het verleden niet meer in je heden, zeker niet als ze je toekomst blokkeren. Afscheid nemen is altijd lastig, soms geeft het echter wel ruimte om nieuwe dingen te ontdekken en je eigen kracht te hervinden.
Waar ik zo van schrik, is dat je je zo laat afsnauwen. Waarom zou je zou je toestaan dat iemand schreeuwt en tiert? Waarom denk je dat jij onredelijke en hatelijke smsjes verdient? Waarom denk je dat jij begrip zou moeten tonen voor iemand die je afsnauwt tijdens een weekendje uit als hij zelf zo onbenullig is om na een erg vermoeiende week tot half 7 weg te blijven en je daar niks van vertelt?
En alsjeblieft, verzacht zijn kloterige gedrag never en nooit niet met de zin 'ik ben soms ook geen lieverdje'. NIEMAND heeft het recht je af te snauwen, tegen je te schreeuwen en te tieren, je hatelijke smsjes te sturen. Wat dénkt hij wel niet, dat jij de deurmat bent waar hij zijn voeten aan af mag vegen?
Je schreef ergens dat hij je wil bezitten, waak daarvoor, laat nooit iemand jou als zijn bezit zien, echt niet. Je bent een zelfstandige vrouw met kracht en liefde en laat je never nooit niet door iemand aanpraten dat dat anders is.
Geef niet op, deze verwarring gaat voorbij, maar geef niet op, je bent het waard een leuk leven te leiden met leuke mensen om je heen. Werk daar naar toe, elke dag kom je een stapje dichter bij je kracht, dichter bij jezelf en daardoor verder weg van negatieve invloeden die je zo van slag maken.
En die aantrekkingskracht? Geloof me, daar heeft hij geen alleenrecht op, er zijn leukere mannen waar jij je ook tot aangetrokken zou kunnen voelen, mannen die niet snauwen, die geen gemene smsjes sturen, die niet razen en tieren. Hoe dichter je bij jezelf komt en verder af van die ex, hoe meer je open zult kunnen staan voor de rest van de wereld.
De wereld ligt aan je voeten, go for it!
Hoi wat fijn dat je hebt gereageerd op mijn verhaal en wat weet je me te raken met je woorden. Het is zo krachtig en het maakt me een beetje jaloers dat je op zo`n manier kan praten en ja ik begrijp zeker dat het jou ook erg veel jaren en tranen gekost heeft om op dit punt te komen. Bedankt voor je woorden! Ik moet het allemaal wel verwerken en over denken. Iets in mij een klein stemmetje zegt ook dat het ooit beter word.
En klopt op het moment heb ik erg veel tijd om na te denken over van alles en nog wat, maar ik vind het echt bijzonder moeilijk om positieve aandacht aan mezelf te geven, ik wil niet egoïstisch zijn en ik wil de mogelijkheid hebben me te verplaatsen in een ander, zo ook in mijn ex, en mensen veranderen, maar soms zijn er dingen denk ik dan dat je moet slikken van de ander of accepteren omdat je van diegene houdt en misschien ben ik ook gewoon egoïstisch, ook tegenover hem, ben soms veel met mezelf bezig, wie ik ben en wat ik kan, waar pas ik etc etc.
Het is gewoon moeilijk, ik wil rekening houden met hem maar ook aan mezelf denken.
Ja het is heel moeilijk afscheid nemen van mensen die je heel dierbaar zijn, tijd terug afscheid genomen van een vriendin we kende elkaar bijna 15 jaar, het is een pijnlijke plaats in mijn hart nu nog steeds en soms huil ik erom. Maar ook wij pasten niet meer in elkaars toekomst, maar het doet pijn! En ja ik ben veranderd, het gaat heeel erg langzaam, maar ik ben wel wat veranderd, mijn ex zei altijd jij veranderd zoveel en ik kan dat niet bijhouden, ik denk dat, dat ook wel zo is. Ik voel me ook behoorlijk wispelturig op veel momenten en dan is het moeilijk voor me de touwtjes in handen te houden voor mezelf.
En klopt ik heb vaak het gevoel dat hij me wil bezitten, als ik erover praatte hij zei altijd nee dat is niet zo maar zijn gedrag voelde anders naar mij toe. Hij is altijd bang dat iemand hem pijn doet, vooral vrouwen en ik weet niet helemaal waar het vandaan komt, een beetje zijn eigen vader is ook zo. Maar hij weigert hulp te gaan zoeken of het te veranderen, het was wel een beetje veranderd maar het bleef. En dat is vaak erg zwaar om zo met iemand te leven, het benauwd je en je gaat twijfelen aan jezelf, terwijl je donders goed weet wat je wel en niet doet, en wat goed en niet goed is.
En ik probeer het precies wat je zegt elke dag ga ik de strijd weer aan met alles en als ik me goed voel, probeer ik met alle macht dit vast te houden. Omdat je voelt dat je in jezelf zoveel goedheid hebt en liefde te geven en noem maar op maar er is een blokkade en daar probeer ik elke keer weer aan te werken. Soms is het echt zwaar en heel vaak heb ik echt gedacht aan zelfmoord, ik heb zelfs gekeken op sites voor euthanasie. Maar soms dat krijg je weer een beetje hoop en iets is leuk en goed en dat probeer ik me daar weer aan op te trekken!
Jemig, Roos, wat ben je lief voor die ander en wat ben je ontzettend niet lief voor jezelf. Ik hoop echt dat je dat kunt veranderen.
Ik lees dat je elke 10 minuten aan hem denkt. Logisch, want je hebt te weinig afleiding op dit moment, zoals ik het lees. Maar toch, ook zonder afleiding kun je je trainen méér aan jezelf te denken. Elke gedachte aan hém had je kunnen wijden aan jezelf om daarmee meer zelfvertrouwen en eigenwaarde te kunnen opbouwen.
Je bent geen slechterik door hier anoniem aan anonieme lezers te schrijven hoe jij dingen ervaart. Tuurlijk heeft hij niet alleen maar slechte kanten, maar tijden veranderen, mensen veranderen en volgens mij ben jíj verandert en soms passen mensen uit het verleden niet meer in je heden, zeker niet als ze je toekomst blokkeren. Afscheid nemen is altijd lastig, soms geeft het echter wel ruimte om nieuwe dingen te ontdekken en je eigen kracht te hervinden.
Waar ik zo van schrik, is dat je je zo laat afsnauwen. Waarom zou je zou je toestaan dat iemand schreeuwt en tiert? Waarom denk je dat jij onredelijke en hatelijke smsjes verdient? Waarom denk je dat jij begrip zou moeten tonen voor iemand die je afsnauwt tijdens een weekendje uit als hij zelf zo onbenullig is om na een erg vermoeiende week tot half 7 weg te blijven en je daar niks van vertelt?
En alsjeblieft, verzacht zijn kloterige gedrag never en nooit niet met de zin 'ik ben soms ook geen lieverdje'. NIEMAND heeft het recht je af te snauwen, tegen je te schreeuwen en te tieren, je hatelijke smsjes te sturen. Wat dénkt hij wel niet, dat jij de deurmat bent waar hij zijn voeten aan af mag vegen?
Je schreef ergens dat hij je wil bezitten, waak daarvoor, laat nooit iemand jou als zijn bezit zien, echt niet. Je bent een zelfstandige vrouw met kracht en liefde en laat je never nooit niet door iemand aanpraten dat dat anders is.
Geef niet op, deze verwarring gaat voorbij, maar geef niet op, je bent het waard een leuk leven te leiden met leuke mensen om je heen. Werk daar naar toe, elke dag kom je een stapje dichter bij je kracht, dichter bij jezelf en daardoor verder weg van negatieve invloeden die je zo van slag maken.
En die aantrekkingskracht? Geloof me, daar heeft hij geen alleenrecht op, er zijn leukere mannen waar jij je ook tot aangetrokken zou kunnen voelen, mannen die niet snauwen, die geen gemene smsjes sturen, die niet razen en tieren. Hoe dichter je bij jezelf komt en verder af van die ex, hoe meer je open zult kunnen staan voor de rest van de wereld.
De wereld ligt aan je voeten, go for it!
Hoi wat fijn dat je hebt gereageerd op mijn verhaal en wat weet je me te raken met je woorden. Het is zo krachtig en het maakt me een beetje jaloers dat je op zo`n manier kan praten en ja ik begrijp zeker dat het jou ook erg veel jaren en tranen gekost heeft om op dit punt te komen. Bedankt voor je woorden! Ik moet het allemaal wel verwerken en over denken. Iets in mij een klein stemmetje zegt ook dat het ooit beter word.
En klopt op het moment heb ik erg veel tijd om na te denken over van alles en nog wat, maar ik vind het echt bijzonder moeilijk om positieve aandacht aan mezelf te geven, ik wil niet egoïstisch zijn en ik wil de mogelijkheid hebben me te verplaatsen in een ander, zo ook in mijn ex, en mensen veranderen, maar soms zijn er dingen denk ik dan dat je moet slikken van de ander of accepteren omdat je van diegene houdt en misschien ben ik ook gewoon egoïstisch, ook tegenover hem, ben soms veel met mezelf bezig, wie ik ben en wat ik kan, waar pas ik etc etc.
Het is gewoon moeilijk, ik wil rekening houden met hem maar ook aan mezelf denken.
Ja het is heel moeilijk afscheid nemen van mensen die je heel dierbaar zijn, tijd terug afscheid genomen van een vriendin we kende elkaar bijna 15 jaar, het is een pijnlijke plaats in mijn hart nu nog steeds en soms huil ik erom. Maar ook wij pasten niet meer in elkaars toekomst, maar het doet pijn! En ja ik ben veranderd, het gaat heeel erg langzaam, maar ik ben wel wat veranderd, mijn ex zei altijd jij veranderd zoveel en ik kan dat niet bijhouden, ik denk dat, dat ook wel zo is. Ik voel me ook behoorlijk wispelturig op veel momenten en dan is het moeilijk voor me de touwtjes in handen te houden voor mezelf.
En klopt ik heb vaak het gevoel dat hij me wil bezitten, als ik erover praatte hij zei altijd nee dat is niet zo maar zijn gedrag voelde anders naar mij toe. Hij is altijd bang dat iemand hem pijn doet, vooral vrouwen en ik weet niet helemaal waar het vandaan komt, een beetje zijn eigen vader is ook zo. Maar hij weigert hulp te gaan zoeken of het te veranderen, het was wel een beetje veranderd maar het bleef. En dat is vaak erg zwaar om zo met iemand te leven, het benauwd je en je gaat twijfelen aan jezelf, terwijl je donders goed weet wat je wel en niet doet, en wat goed en niet goed is.
En ik probeer het precies wat je zegt elke dag ga ik de strijd weer aan met alles en als ik me goed voel, probeer ik met alle macht dit vast te houden. Omdat je voelt dat je in jezelf zoveel goedheid hebt en liefde te geven en noem maar op maar er is een blokkade en daar probeer ik elke keer weer aan te werken. Soms is het echt zwaar en heel vaak heb ik echt gedacht aan zelfmoord, ik heb zelfs gekeken op sites voor euthanasie. Maar soms dat krijg je weer een beetje hoop en iets is leuk en goed en dat probeer ik me daar weer aan op te trekken!
donderdag 10 juli 2014 om 11:51
quote:xantippe schreef op 09 juli 2014 @ 22:45:
Nog even een kleine aanvulling: het lijkt alsof ik het allemaal heel makkelijk opschrijf, en dat doe ik eigenlijk ook wel, maar ik kan het nu, nu ik halverwege de veertig ben, ook echt zo voelen. De lange weg die ik voor deze kracht heb afgelegd, die zie je niet. Het heeft mij echter ook echt wel heel wat huilbuien, onzekere angsten en wanhopige gevoelens gekost. Ik heb alleen gelukkig altijd voor ogen kunnen houden dat alles voorbij gaat, dus ook die depressieve tijden.
Toen het een tijd heel slecht met me ging maar ik daar niet over wilde praten, was mijn antwoord op de vraag 'Hoe is het ermee' standaard: 'Elke dag een beetje beter'. Ik kon namelijk absoluut niet zeggen dat het goed ging, maar om nou te zeggen dat het slecht ging, wilde ik ook niet. En mede omdat ik me elke dag die zin hoorde zeggen, gíng het ook elke dag een beetje beter.
Zo heb ik ook veel gehad aan de schijnbaar eenvoudige spreuk: 'Elke dag is een mooie dag'. Toen mijn zangleraar dat tegen mij zei, heb ik hem nog net niet gnuivend uitgelachen maar ik dacht bij mezelf wel: 'wat een compléét belachelijke zin'. Op de een of andere manier is die zin echter blijven hangen en (hier weer de kracht van herhaling) na enkele jaren begreep ik het, vóelde ik het, elke dag ís een mooie dag. Dat ik me die dag klote voel, doet helemaal niets af aan het mooie van die dag. Het heeft voor mij mijn gevoel en drama in een groter perspectief gezet en daardoor werd het voor mij draaglijker.
Wat mij ook hielp, als ik me een dag weer ontzettend huilerig voelde, is het huilerige toe te staan. Als ik me tegen het huilerige ging verzetten, werd ik eigenlijk nog depressiever, want je ertegen verzetten lukt niet. Dus besloot ik mezelf huilerige dagen toe te staan, er niet tegen te vechten, maar die dag dan gewoon uit te huilen. Het moest er blijkbaar uit, dus waarom me er tegen verzetten. En terwijl ik huilde, wíst ik dat het voorbij zou gaan, dat er weer goede dagen aan zaten te komen. En zo huilde ik steeds korter en werden de goede periodes steeds langer.
Kop op, Roos, je hebt nog een heel leven voor je, blijf voor jezelf vechten, geef niet op, wie weet waar je over een jaar staat, je kunt alle kanten op, aan jou de keus!
ik kan me heel goed verplaatsen in jou en wat je bedoeld met dat je het heel veel gekost heeft om hier te komen en daarom zie ik jou ook als een voorbeeld, een positief voorbeeld!
En wat ik jammer genoeg mee heb, is dat ik geboren ben in een familie en gezin met mensen die vaak heel negatief kunnen zijn en mensen met depressies etc etc, maar het ergste is nog dat ik er ook echt bij hoor, als je snapt wat ik bedoel, heb al vaker gesprekken gehad met psychologen. Ik kan heel erg in een diep dal zitten en eigenlijk heb ik af en toe mensen nodig die me er een beetje uit trekken omdat het mezelf niet lukt.
In mijzelf zit positiviteit maar ik ben erg gevoelig voor dat negatieve en dat maakt het extra moeilijk om erboven te staan. Zeker als je er wekelijks en soms dagelijks aan blootgesteld word.
En ik ken dat ik huil erg veel en heb erg vaak erge huilbuien, daarna ben ik vaak ook compleet uitgeput en ga ik vaak slapen. Of ga een stuk rijden met de auto dat kalmeert me, maar ik probeer het ook niet tegen te houden ook omdat dit geen nut heeft. Het word dan alleen maar erger. Ik ben erg emotioneel, soms denk ik het lijkt wel een gevoeligheid die net iets te ver gaat eigenlijk.
Ik ga je woorden echt in lijsten denk ik,om het vaker te lezen als een reminder. Dank je! En ik hoop op een dag ik net zo krachtig kan praten als jij!
Nog even een kleine aanvulling: het lijkt alsof ik het allemaal heel makkelijk opschrijf, en dat doe ik eigenlijk ook wel, maar ik kan het nu, nu ik halverwege de veertig ben, ook echt zo voelen. De lange weg die ik voor deze kracht heb afgelegd, die zie je niet. Het heeft mij echter ook echt wel heel wat huilbuien, onzekere angsten en wanhopige gevoelens gekost. Ik heb alleen gelukkig altijd voor ogen kunnen houden dat alles voorbij gaat, dus ook die depressieve tijden.
Toen het een tijd heel slecht met me ging maar ik daar niet over wilde praten, was mijn antwoord op de vraag 'Hoe is het ermee' standaard: 'Elke dag een beetje beter'. Ik kon namelijk absoluut niet zeggen dat het goed ging, maar om nou te zeggen dat het slecht ging, wilde ik ook niet. En mede omdat ik me elke dag die zin hoorde zeggen, gíng het ook elke dag een beetje beter.
Zo heb ik ook veel gehad aan de schijnbaar eenvoudige spreuk: 'Elke dag is een mooie dag'. Toen mijn zangleraar dat tegen mij zei, heb ik hem nog net niet gnuivend uitgelachen maar ik dacht bij mezelf wel: 'wat een compléét belachelijke zin'. Op de een of andere manier is die zin echter blijven hangen en (hier weer de kracht van herhaling) na enkele jaren begreep ik het, vóelde ik het, elke dag ís een mooie dag. Dat ik me die dag klote voel, doet helemaal niets af aan het mooie van die dag. Het heeft voor mij mijn gevoel en drama in een groter perspectief gezet en daardoor werd het voor mij draaglijker.
Wat mij ook hielp, als ik me een dag weer ontzettend huilerig voelde, is het huilerige toe te staan. Als ik me tegen het huilerige ging verzetten, werd ik eigenlijk nog depressiever, want je ertegen verzetten lukt niet. Dus besloot ik mezelf huilerige dagen toe te staan, er niet tegen te vechten, maar die dag dan gewoon uit te huilen. Het moest er blijkbaar uit, dus waarom me er tegen verzetten. En terwijl ik huilde, wíst ik dat het voorbij zou gaan, dat er weer goede dagen aan zaten te komen. En zo huilde ik steeds korter en werden de goede periodes steeds langer.
Kop op, Roos, je hebt nog een heel leven voor je, blijf voor jezelf vechten, geef niet op, wie weet waar je over een jaar staat, je kunt alle kanten op, aan jou de keus!
ik kan me heel goed verplaatsen in jou en wat je bedoeld met dat je het heel veel gekost heeft om hier te komen en daarom zie ik jou ook als een voorbeeld, een positief voorbeeld!
En wat ik jammer genoeg mee heb, is dat ik geboren ben in een familie en gezin met mensen die vaak heel negatief kunnen zijn en mensen met depressies etc etc, maar het ergste is nog dat ik er ook echt bij hoor, als je snapt wat ik bedoel, heb al vaker gesprekken gehad met psychologen. Ik kan heel erg in een diep dal zitten en eigenlijk heb ik af en toe mensen nodig die me er een beetje uit trekken omdat het mezelf niet lukt.
In mijzelf zit positiviteit maar ik ben erg gevoelig voor dat negatieve en dat maakt het extra moeilijk om erboven te staan. Zeker als je er wekelijks en soms dagelijks aan blootgesteld word.
En ik ken dat ik huil erg veel en heb erg vaak erge huilbuien, daarna ben ik vaak ook compleet uitgeput en ga ik vaak slapen. Of ga een stuk rijden met de auto dat kalmeert me, maar ik probeer het ook niet tegen te houden ook omdat dit geen nut heeft. Het word dan alleen maar erger. Ik ben erg emotioneel, soms denk ik het lijkt wel een gevoeligheid die net iets te ver gaat eigenlijk.
Ik ga je woorden echt in lijsten denk ik,om het vaker te lezen als een reminder. Dank je! En ik hoop op een dag ik net zo krachtig kan praten als jij!
donderdag 10 juli 2014 om 13:03
quote:1960to4 schreef op 10 juli 2014 @ 12:03:
kan je niet met een omaatje of zo praten er moet toch iemand zijn (maar niet je ex) die je in zijn/haar armen kan sluiten en troosten??
kom op meid je verdiend zoveel beter dan je ex..
virtueel doe ik mijn armen om je heen
Wat een lief berichtje. En nee niet echt nee, mijn vader maar die is zelf depressief en wil hem niet meer pijn doen dan hij al heeft. En verder weinig mensen :-/
Mensen in mijn omgeving zijn niet zo knuffelig, jammer genoeg
kan je niet met een omaatje of zo praten er moet toch iemand zijn (maar niet je ex) die je in zijn/haar armen kan sluiten en troosten??
kom op meid je verdiend zoveel beter dan je ex..
virtueel doe ik mijn armen om je heen
Wat een lief berichtje. En nee niet echt nee, mijn vader maar die is zelf depressief en wil hem niet meer pijn doen dan hij al heeft. En verder weinig mensen :-/
Mensen in mijn omgeving zijn niet zo knuffelig, jammer genoeg
zaterdag 12 juli 2014 om 01:48
Hoi Roos, niet jaloers zijn hoor, volgens mij heb ik al twintig jaar meer meters gemaakt dan jij en wie weet waar jij over twintig jaar staat. Ieder z'n pad, ieder z'n levensles
Gelukkig lees ik dat je al een klein stemmetjes hoort dat zegt dat het ooit beter wordt. Zaak is het nu die grote negatieve stemmen te dempen en het kleine stemmetje groter te maken!
Je schrijft dat je het moeilijk vind positieve aandacht aan jezelf te geven omdat je dan egoïstisch denkt te zijn. Heb je wel eens gevlogen in een vliegtuig? Daar krijg je de instructie om als de druk wegvalt en de zuurstofmaskers naar beneden vallen éérst het masker bij je zelf om te doen en pas dáárna bij kinderen/andere hulpbehoevenden. Je wil jezelf kunnen verplaatsen in anderen en mensen veranderen, maar verplaats jezelf éérst in jezelf, verander éérst jezelf; waarbij ik ook wil verzekeren dat jij nooit een ander kan veranderen. Ik schrijf deze woorden voor jou, jij neemt ze in je op maar JIJ moet het veranderen doen, IK kan jou never nooit niet veranderen. En zo kun je anderen tips geven, een luisterend oor geven en al wat meer, maar als de ander niet wil veranderen, kun je tips geven wat je wil, dan verandert er echt niks. Als je die wens (anderen veranderen) zou loslaten, zou je al een stuk frustratie kwijt kunnen raken.
En dingen slikken van een ander, okee, een iets te luide boer na het eten, gemiep na een verloren voetbalspelletje, een dopje van de tandpasta die blijft rondslingeren, dat soort dingen schaar ik onder 'slikken en accepteren' maar echt, geschreeuw, haat, gemene smsjes, rotopmerkingen, dat zijn dingen die je echt niet hoeft te slikken en accepteren. Daar mag je van weglopen, daar hoef je je lieve liefde niet in te investeren, zo'n persoon moet eerst maar volwassen worden en zijn agressie in toom leren houden. En iemand die geen hulp wil zoeken, iemand die niet wil veranderen, die mag je loslaten, die mag je in zijn eigen sop gaar laten koken want het leven met iemand zou niet zwaar moeten zijn (in ieder geval niet vanwege deze reden; een terminale ziekte, dat is zwaar, maar een bokkige vent, die mag je in de stal zetten), je zou niet aan jezelf moeten twijfelen. Échte liefde verrijkt, sterkt, vertrouwt en bloeit.
Jammer dat het nest waar je uitkomt zo'n negatieve sfeer heeft, dat is pech. Blijf in ieder geval zoeken naar mensen om je heen die je uit het dal willen/kunnen trekken als je weer eens diep zit. Zelf heb ik veel gehad aan theatersport (improvisatie-theater), maar ik vond ook veel voldoening en leuke mensen bij mijn vrijwilligerswerk in een hospice (huis waar mensen sterven die niet thuis of in het ziekenhuis kunnen sterven). Je ziet, twee totaal verschillende dingen maar beide hebben ze veel bijgedragen aan mijn kracht.
Kijk anders een bij een vrijwilligerscentrale in je buurt. Ik weet dat ze hier in mijn stad regelmatig mensen nodig hebben voor kortlopende projecten, dat kan heel leuk zijn zonder dat je ergens lang aan vast zit.
En in september beginnen er ook weer allerlei cursussen, snuffel daar eens tussen, het hoeft niet altijd duur te zijn. Ik heb laatst voor 50 euro een workshop videoclip opnemen gedaan, een videoclip opgenomen en in september krijgen we nog een dag met info van mensen uit het (muziek)vak. Er zijn leuke dingen te doen voor niet al te veel geld, zoek ernaar. Ik kwam op de workshop omdat ik een lokale stichting ter promotie van muziek geliked had op Facebook, dus als je Facebook hebt, like plaatselijke netwerken, stichtingen, clubjes, want, zoals ze in Brabant zeggen: ge wit ooit nooit nie
Ik hoop dat het elke dag een beetje beter met je gaat gaan. Elke dag een beetje sterker, een beetje positiever, een beetje minder huilen, met natuurlijk af en toe gewoon een rotdag, die ontloop je niet.
Keep it cool en probeer er wat moois van te maken! En onthou: je bent goed zoals je nu bent, met al je emoties, met je onzekerheden, met je goede bedoelingen, het zou alleen zo fijn zijn als je ook gelukkig zou kunnen zijn. En volgens mij ben je wel op weg naar geluk, waarbij je emoties, onzekerheden en goede bedoelingen gebruikt zullen gaan worden voor je kracht. Hou van jezelf, lieve Roos, ook nu, júist nu, je kan het zo goed gebruiken en waarom het aan een ander willen geven als je het zelf het hardst nodig hebt. Eerst jij, dan de rest. En dat is niet egoïstisch, dat is de beste kans op overleving (om maar weer even de metafoor van de zuurstofmaskers in het vliegtuig te gebruiken).
Sterkte
Gelukkig lees ik dat je al een klein stemmetjes hoort dat zegt dat het ooit beter wordt. Zaak is het nu die grote negatieve stemmen te dempen en het kleine stemmetje groter te maken!
Je schrijft dat je het moeilijk vind positieve aandacht aan jezelf te geven omdat je dan egoïstisch denkt te zijn. Heb je wel eens gevlogen in een vliegtuig? Daar krijg je de instructie om als de druk wegvalt en de zuurstofmaskers naar beneden vallen éérst het masker bij je zelf om te doen en pas dáárna bij kinderen/andere hulpbehoevenden. Je wil jezelf kunnen verplaatsen in anderen en mensen veranderen, maar verplaats jezelf éérst in jezelf, verander éérst jezelf; waarbij ik ook wil verzekeren dat jij nooit een ander kan veranderen. Ik schrijf deze woorden voor jou, jij neemt ze in je op maar JIJ moet het veranderen doen, IK kan jou never nooit niet veranderen. En zo kun je anderen tips geven, een luisterend oor geven en al wat meer, maar als de ander niet wil veranderen, kun je tips geven wat je wil, dan verandert er echt niks. Als je die wens (anderen veranderen) zou loslaten, zou je al een stuk frustratie kwijt kunnen raken.
En dingen slikken van een ander, okee, een iets te luide boer na het eten, gemiep na een verloren voetbalspelletje, een dopje van de tandpasta die blijft rondslingeren, dat soort dingen schaar ik onder 'slikken en accepteren' maar echt, geschreeuw, haat, gemene smsjes, rotopmerkingen, dat zijn dingen die je echt niet hoeft te slikken en accepteren. Daar mag je van weglopen, daar hoef je je lieve liefde niet in te investeren, zo'n persoon moet eerst maar volwassen worden en zijn agressie in toom leren houden. En iemand die geen hulp wil zoeken, iemand die niet wil veranderen, die mag je loslaten, die mag je in zijn eigen sop gaar laten koken want het leven met iemand zou niet zwaar moeten zijn (in ieder geval niet vanwege deze reden; een terminale ziekte, dat is zwaar, maar een bokkige vent, die mag je in de stal zetten), je zou niet aan jezelf moeten twijfelen. Échte liefde verrijkt, sterkt, vertrouwt en bloeit.
Jammer dat het nest waar je uitkomt zo'n negatieve sfeer heeft, dat is pech. Blijf in ieder geval zoeken naar mensen om je heen die je uit het dal willen/kunnen trekken als je weer eens diep zit. Zelf heb ik veel gehad aan theatersport (improvisatie-theater), maar ik vond ook veel voldoening en leuke mensen bij mijn vrijwilligerswerk in een hospice (huis waar mensen sterven die niet thuis of in het ziekenhuis kunnen sterven). Je ziet, twee totaal verschillende dingen maar beide hebben ze veel bijgedragen aan mijn kracht.
Kijk anders een bij een vrijwilligerscentrale in je buurt. Ik weet dat ze hier in mijn stad regelmatig mensen nodig hebben voor kortlopende projecten, dat kan heel leuk zijn zonder dat je ergens lang aan vast zit.
En in september beginnen er ook weer allerlei cursussen, snuffel daar eens tussen, het hoeft niet altijd duur te zijn. Ik heb laatst voor 50 euro een workshop videoclip opnemen gedaan, een videoclip opgenomen en in september krijgen we nog een dag met info van mensen uit het (muziek)vak. Er zijn leuke dingen te doen voor niet al te veel geld, zoek ernaar. Ik kwam op de workshop omdat ik een lokale stichting ter promotie van muziek geliked had op Facebook, dus als je Facebook hebt, like plaatselijke netwerken, stichtingen, clubjes, want, zoals ze in Brabant zeggen: ge wit ooit nooit nie
Ik hoop dat het elke dag een beetje beter met je gaat gaan. Elke dag een beetje sterker, een beetje positiever, een beetje minder huilen, met natuurlijk af en toe gewoon een rotdag, die ontloop je niet.
Keep it cool en probeer er wat moois van te maken! En onthou: je bent goed zoals je nu bent, met al je emoties, met je onzekerheden, met je goede bedoelingen, het zou alleen zo fijn zijn als je ook gelukkig zou kunnen zijn. En volgens mij ben je wel op weg naar geluk, waarbij je emoties, onzekerheden en goede bedoelingen gebruikt zullen gaan worden voor je kracht. Hou van jezelf, lieve Roos, ook nu, júist nu, je kan het zo goed gebruiken en waarom het aan een ander willen geven als je het zelf het hardst nodig hebt. Eerst jij, dan de rest. En dat is niet egoïstisch, dat is de beste kans op overleving (om maar weer even de metafoor van de zuurstofmaskers in het vliegtuig te gebruiken).
Sterkte
Leiolepis ngovantrii: mannetjes zijn ook niet nodig omdat de dames zichzelf klonen!
zaterdag 12 juli 2014 om 10:18
Goede morgen Xantippe,
Ja dat stemmetje is er zeker, niet altijd maar hoor hem af en toe.
Nee ik heb nog niet gevlogen maar wil dit zeker eens gaan ervaren, wat een mooi voorbeeld van dat vliegtuig.
Nee veranderen kun je mensen niet maar ik ben er wel van overtuigd dat het mogelijk is om te sterken en een betere jij te worden, leren van je fouten en dit anders aan pakken uiteindelijk. Dat is veranderen van jezelf. Maar het klopt luisteren naar mezelf, mijn innerlijke ik. Dat vind ik ladtig ja.
Ik bedoel meer met slikken, dat je bepaalde gedragseigenschappen van iemand niet kunt veranderen die jou erg storen,maar als je van iemand houd je dit toch meer moet accepteren omdat het niet helemaal weggaat.
Vaak stel ik mezelf die vraag, wat is nu eigenlijk echte liefde?
En ja door hoe hij vaak deed ging ik inderdaad twijfelen aan mezelf en denken misschien doe ik ook veel fout en moet ik zoveel anders aanpakken, anderen dingen zeggen :-/
Ik zal eens rondsnuffelen, ik ben niet zo creatief maar wel een teamplayer. Vind het moeilijk om zoiets te vinden wat jij nu net aangeeft, hoe kwam jij op deze verenigingen etc?
Dank je wel dat je me dat toewenst. Soms gaat het ook wel wat beter maar die diepe dalen blijven voor nu nog. En ik hoop dat ik uiteindelijk de goede weg ga vinden met mijn emoties, goede bedoelingen en onzekerheden. Maar het blijft lastig om echt jezelf te zien in goed daglicht, zeker als het in je zit negativiteit.
Wel echt fijn al je woorden! Dank je!
Ja dat stemmetje is er zeker, niet altijd maar hoor hem af en toe.
Nee ik heb nog niet gevlogen maar wil dit zeker eens gaan ervaren, wat een mooi voorbeeld van dat vliegtuig.
Nee veranderen kun je mensen niet maar ik ben er wel van overtuigd dat het mogelijk is om te sterken en een betere jij te worden, leren van je fouten en dit anders aan pakken uiteindelijk. Dat is veranderen van jezelf. Maar het klopt luisteren naar mezelf, mijn innerlijke ik. Dat vind ik ladtig ja.
Ik bedoel meer met slikken, dat je bepaalde gedragseigenschappen van iemand niet kunt veranderen die jou erg storen,maar als je van iemand houd je dit toch meer moet accepteren omdat het niet helemaal weggaat.
Vaak stel ik mezelf die vraag, wat is nu eigenlijk echte liefde?
En ja door hoe hij vaak deed ging ik inderdaad twijfelen aan mezelf en denken misschien doe ik ook veel fout en moet ik zoveel anders aanpakken, anderen dingen zeggen :-/
Ik zal eens rondsnuffelen, ik ben niet zo creatief maar wel een teamplayer. Vind het moeilijk om zoiets te vinden wat jij nu net aangeeft, hoe kwam jij op deze verenigingen etc?
Dank je wel dat je me dat toewenst. Soms gaat het ook wel wat beter maar die diepe dalen blijven voor nu nog. En ik hoop dat ik uiteindelijk de goede weg ga vinden met mijn emoties, goede bedoelingen en onzekerheden. Maar het blijft lastig om echt jezelf te zien in goed daglicht, zeker als het in je zit negativiteit.
Wel echt fijn al je woorden! Dank je!
maandag 14 juli 2014 om 00:44
Hoi Roos, weekend beetje okee doorgekomen? Wat er ook gebeurt: geef niet op!
Ik herhaal trouwens nu even de kracht van de herhaling: blijf positieve dingen tegen jezelf zeggen/denken. Hoe lang denk je nu al niet negatief over jezelf en hoe lang geloof je jezelf al? Probeer vanaf nu elke dag minimaal één keer (liever vaker) positief over jezelf te denken, ook al geloof je jezelf in eerste instantie niet. Blijven herhalen, dan ga je het uiteindelijk met net zoveel overtuiging geloven zoals je nu met volle overtuiging de negatieve gedachten gelooft of zoals jij zegt dat de negativiteit gewoon in je zit. Ik ben er van overtuigd dat die negativiteit er niet in zít maar er in is gestopt, door herhalingen.
Dat je omgeving je zo weinig mee heeft gegeven, is ontzettend jammer en het maakt het er niet makkelijker op. Soms kun je echter besluiten je verleden te accepteren (want veranderen kun je het toch niet) en op eigen houtje je toekomst op jóuw manier, naar jóuw goeddunken op te bouwen. Dat kan en dat mag.
Ik weet niet of je in een stad of dorp woont, ikzelf woon in een stad en daar heb je een vrijwilligerscentrale. Via die centrale heb ik telkens mijn vrijwilligerswerk ontdekt, in het hospice (bij de receptie), op een kerkhof (inventariseren van graven), bij een opleidingscentrum voor vrouwen en later ook voor mannen (bibliotheekmedewerkster). Ooit heb ik ook twee jaar bij een kindertheater op de woensdagmiddagen meegeholpen, maar dat had ik via een plaatselijk krantje ontdekt. Je ziet, er zijn een hoop aparte dingen te doen
Snuffel de zondagskrantjes en andere plaatselijke blaadjes door, ontdek wat er speelt in je omgeving en wie weet kom je iets tegen wat bij jou past. Heeft jouw stad een vrijwilligerscentrale, kijk daar eens in de database, of ga eens praten met een medewerker, er is zoveel te doen, je moet alleen net datgene ontdekken wat je leuk vind en wat bij je past.
Ik kan nu niet dieper op dingen die je schrijft ingaan, heb een druk weekend gehad en ga een nog drukkere week tegemoet, maar hou je taai en maak er wat moois van! Je bent krachtiger en prachtiger dan je denkt!
Ik herhaal trouwens nu even de kracht van de herhaling: blijf positieve dingen tegen jezelf zeggen/denken. Hoe lang denk je nu al niet negatief over jezelf en hoe lang geloof je jezelf al? Probeer vanaf nu elke dag minimaal één keer (liever vaker) positief over jezelf te denken, ook al geloof je jezelf in eerste instantie niet. Blijven herhalen, dan ga je het uiteindelijk met net zoveel overtuiging geloven zoals je nu met volle overtuiging de negatieve gedachten gelooft of zoals jij zegt dat de negativiteit gewoon in je zit. Ik ben er van overtuigd dat die negativiteit er niet in zít maar er in is gestopt, door herhalingen.
Dat je omgeving je zo weinig mee heeft gegeven, is ontzettend jammer en het maakt het er niet makkelijker op. Soms kun je echter besluiten je verleden te accepteren (want veranderen kun je het toch niet) en op eigen houtje je toekomst op jóuw manier, naar jóuw goeddunken op te bouwen. Dat kan en dat mag.
Ik weet niet of je in een stad of dorp woont, ikzelf woon in een stad en daar heb je een vrijwilligerscentrale. Via die centrale heb ik telkens mijn vrijwilligerswerk ontdekt, in het hospice (bij de receptie), op een kerkhof (inventariseren van graven), bij een opleidingscentrum voor vrouwen en later ook voor mannen (bibliotheekmedewerkster). Ooit heb ik ook twee jaar bij een kindertheater op de woensdagmiddagen meegeholpen, maar dat had ik via een plaatselijk krantje ontdekt. Je ziet, er zijn een hoop aparte dingen te doen
Snuffel de zondagskrantjes en andere plaatselijke blaadjes door, ontdek wat er speelt in je omgeving en wie weet kom je iets tegen wat bij jou past. Heeft jouw stad een vrijwilligerscentrale, kijk daar eens in de database, of ga eens praten met een medewerker, er is zoveel te doen, je moet alleen net datgene ontdekken wat je leuk vind en wat bij je past.
Ik kan nu niet dieper op dingen die je schrijft ingaan, heb een druk weekend gehad en ga een nog drukkere week tegemoet, maar hou je taai en maak er wat moois van! Je bent krachtiger en prachtiger dan je denkt!
Leiolepis ngovantrii: mannetjes zijn ook niet nodig omdat de dames zichzelf klonen!
maandag 14 juli 2014 om 08:00
quote:sabbaticalmeds schreef op 14 juli 2014 @ 00:47:
Nou roos, zo te lezen verdien je beter dan zo'n stomme ex. Kop op meid, er zijn genoeg leuke mannen. Ook voor jou!
Bedankt voor je text.
Hij is gewoon heel wispelturig en hij kan ook heel lief zijn,toont interesse,is er voor je en als er dan dingen misgaan of wat dan ook,net als gister stuurde hij zoiets van hoe ik doe soms zo ben ik niet in mijn hart, alleen ik weet niet hoe en wat ik daarmee moet :-/
Nou roos, zo te lezen verdien je beter dan zo'n stomme ex. Kop op meid, er zijn genoeg leuke mannen. Ook voor jou!
Bedankt voor je text.
Hij is gewoon heel wispelturig en hij kan ook heel lief zijn,toont interesse,is er voor je en als er dan dingen misgaan of wat dan ook,net als gister stuurde hij zoiets van hoe ik doe soms zo ben ik niet in mijn hart, alleen ik weet niet hoe en wat ik daarmee moet :-/
maandag 14 juli 2014 om 08:20
Xantippe, bedankt voor je bericht. Nou zondag met een stel meiden afgesproken via het viva prikbord,het was echt onwijs gezellig en het klikte tussen iedereen. Denk dat iedereen er weer leuke contacten bij heeft nu! Vond het best eng en spannend en voelde me best onzeker maar door het te doen en het leuk was,gaf me een goed gevoel achteraf.
Ik ga dat proberen elke dag iets positiefs,misschien kan ik het beter opschrijven. Dan kan je het ook eens terug lezen.
Dat negatieve het zit erin,maar heeft ook met perfectionisme te maken.er zijn gewoon dingen die ik zo afkeur aan mijn uiterlijk,bijv ik heb een oor en ik vind het zo lelijk. Dat ik vaak kan denken dat mensen dit ook zien en me daarmee afkeuren. Is maar een voorbeeld. Om te vertellen hoe ik me soms voel.
Ik woon nog thuis woon in een dorp maar vlakbij een niet zo'n hele grote stad, denk er heel stellig over daar iets leuks te gaan vinden. Heb geen baan nu maar heb veel spaargeld en krijg wel huurtoeslag.
Heb hier bijna 28 jaar gewoond.ken veel mensen van hoi enzo maar ook dit kan ik daar krijgen.
Het voelt alsof ik toe ben aan iets nieuws en ook dat mijn ex niet elke keer voor mijn neus kan staan. Het voelt als een fris begin.
En ja heb al wat tips gehad voor vrijwilligerswerk. Staat denk ook goed op je cv!?
Ga hier eens mee aan de slag.
Leuk dat je toch reageerd ondanks dat je het zo druk hebt! Tof! Tot horens. En bedankt voor je woorden
Ik ga dat proberen elke dag iets positiefs,misschien kan ik het beter opschrijven. Dan kan je het ook eens terug lezen.
Dat negatieve het zit erin,maar heeft ook met perfectionisme te maken.er zijn gewoon dingen die ik zo afkeur aan mijn uiterlijk,bijv ik heb een oor en ik vind het zo lelijk. Dat ik vaak kan denken dat mensen dit ook zien en me daarmee afkeuren. Is maar een voorbeeld. Om te vertellen hoe ik me soms voel.
Ik woon nog thuis woon in een dorp maar vlakbij een niet zo'n hele grote stad, denk er heel stellig over daar iets leuks te gaan vinden. Heb geen baan nu maar heb veel spaargeld en krijg wel huurtoeslag.
Heb hier bijna 28 jaar gewoond.ken veel mensen van hoi enzo maar ook dit kan ik daar krijgen.
Het voelt alsof ik toe ben aan iets nieuws en ook dat mijn ex niet elke keer voor mijn neus kan staan. Het voelt als een fris begin.
En ja heb al wat tips gehad voor vrijwilligerswerk. Staat denk ook goed op je cv!?
Ga hier eens mee aan de slag.
Leuk dat je toch reageerd ondanks dat je het zo druk hebt! Tof! Tot horens. En bedankt voor je woorden
donderdag 17 juli 2014 om 03:25
Hé, wat tof dat je zondag een gezellige dag hebt gehad! Stoer hoor en kei-goed dat je het hebt gedaan! Daar kun je in ieder geval ook aan terugdenken als je ooit weer voor iets spannends staat en denkt niet te durven.
Over het uiterlijk: heb je wel eens iemand gezien die bijvoorbeeld mank liep? Keurde jij die af? En iemand met iets anders aparts, keur jij die af? Waarom, echt waaróm, zou iemand jou afkeuren vanwege een oor? En zóu er iemand je daarom afkeuren, dan is dat enkel een teken dat zo iemand een totale minkukel is die never nooit niet iets aan jou leven zal toevoegen en om wie je juist zou moeten lachen en een hele dikke vinger naar zou moeten opsteken. Zulke leeghoofden hoef je niet in je leven toe te laten, die zijn jou niet waard! Dat oor is een detail, jij bent het grote geheel en als dat grote geheel beter in haar vel zit, zal dat oor niet meer lelijk zijn, dan is het gewoon je oor, waarmee je hoort
En misschien kun je inderdaad toe zijn aan een fris begin, die cirkel waar je nu in zit, moet doorbroken worden en dan heb je soms grote stappen te nemen. En je oriënteren kan nooit kwaad.
Vrijwilligerswerk staat zeker goed op je cv, je laat zien dat je bezig blijft, betrokken blijft en dus niet stil zit. En er is zoveel te doen op zoveel verschillende gebieden, daar vind je zeker iets wat bij je past.
In ieder geval top dat je zo'n positief bericht hebt kunnen schrijven, ik hoor er wel wat optimisme in. Per dag iets positiefs opschrijven is een goede training, zou ik zeker doen. Dan word je in ieder geval bewust van de positieve dingen in je leven, want die zijn er gelukkig wel.
Hou je taai en maak er wat moois van, je bent volgens mij op de goede weg! You go girl!
Over het uiterlijk: heb je wel eens iemand gezien die bijvoorbeeld mank liep? Keurde jij die af? En iemand met iets anders aparts, keur jij die af? Waarom, echt waaróm, zou iemand jou afkeuren vanwege een oor? En zóu er iemand je daarom afkeuren, dan is dat enkel een teken dat zo iemand een totale minkukel is die never nooit niet iets aan jou leven zal toevoegen en om wie je juist zou moeten lachen en een hele dikke vinger naar zou moeten opsteken. Zulke leeghoofden hoef je niet in je leven toe te laten, die zijn jou niet waard! Dat oor is een detail, jij bent het grote geheel en als dat grote geheel beter in haar vel zit, zal dat oor niet meer lelijk zijn, dan is het gewoon je oor, waarmee je hoort
En misschien kun je inderdaad toe zijn aan een fris begin, die cirkel waar je nu in zit, moet doorbroken worden en dan heb je soms grote stappen te nemen. En je oriënteren kan nooit kwaad.
Vrijwilligerswerk staat zeker goed op je cv, je laat zien dat je bezig blijft, betrokken blijft en dus niet stil zit. En er is zoveel te doen op zoveel verschillende gebieden, daar vind je zeker iets wat bij je past.
In ieder geval top dat je zo'n positief bericht hebt kunnen schrijven, ik hoor er wel wat optimisme in. Per dag iets positiefs opschrijven is een goede training, zou ik zeker doen. Dan word je in ieder geval bewust van de positieve dingen in je leven, want die zijn er gelukkig wel.
Hou je taai en maak er wat moois van, je bent volgens mij op de goede weg! You go girl!
Leiolepis ngovantrii: mannetjes zijn ook niet nodig omdat de dames zichzelf klonen!
donderdag 17 juli 2014 om 14:18
he leuk dat je reageert!
Ja het was heel leuk, spannend maar leuk. Al die meiden waren zo menselijk en gewoon lieve mensen stuk voor stuk. iedereen was best gespannen dat merkte je wel maar ook daarna op de groepsapp, werd er heel veel positief gereageerd en weet wel de eerste indruk is vaak de beste! Ben benieuwd wat er allemaal nog uit voort kan komen.
En nee ik heb nog nooit iemand afgewezen op uiterlijk, ik zie eigenlijk altijd de goede kanten van mensen,en ook al hebben ze iets wat misschien anders is,toch zie ik de positieve en mooie kanten altijd. (jammer genoeg,niet van mezelf).
Vind het moeilijk, als ik alleen ben, ben ik gewoon echt een soort duivel voor mezelf, klinkt misschien stom maar ben niet lief voor mezelf in de verste verte niet. Ga positieve dingen nu opschrijven.
Heb net contact gehad met een medewerker van het vrijwilligerswerk waar ik interesse in heb (zij zit ook in die meidengroep,kreeg van haar een tip). Nu wacht ik even,want ze gaat overleggen met haar baas en ga dan nog een gesprek met hem aan. het is iets waar ik totaal geen kijk op heb en me nog niet echt in heb geïnteresseerd maar het klinkt leuk om te doen. Dus een uitdaging! En misschien dat verhuizen ook, naar een stad.het is niet zo`n grote stad en ben er vrij bekend dus dat scheelt
Bedankt voor al je woorden tot nu!
Ja het was heel leuk, spannend maar leuk. Al die meiden waren zo menselijk en gewoon lieve mensen stuk voor stuk. iedereen was best gespannen dat merkte je wel maar ook daarna op de groepsapp, werd er heel veel positief gereageerd en weet wel de eerste indruk is vaak de beste! Ben benieuwd wat er allemaal nog uit voort kan komen.
En nee ik heb nog nooit iemand afgewezen op uiterlijk, ik zie eigenlijk altijd de goede kanten van mensen,en ook al hebben ze iets wat misschien anders is,toch zie ik de positieve en mooie kanten altijd. (jammer genoeg,niet van mezelf).
Vind het moeilijk, als ik alleen ben, ben ik gewoon echt een soort duivel voor mezelf, klinkt misschien stom maar ben niet lief voor mezelf in de verste verte niet. Ga positieve dingen nu opschrijven.
Heb net contact gehad met een medewerker van het vrijwilligerswerk waar ik interesse in heb (zij zit ook in die meidengroep,kreeg van haar een tip). Nu wacht ik even,want ze gaat overleggen met haar baas en ga dan nog een gesprek met hem aan. het is iets waar ik totaal geen kijk op heb en me nog niet echt in heb geïnteresseerd maar het klinkt leuk om te doen. Dus een uitdaging! En misschien dat verhuizen ook, naar een stad.het is niet zo`n grote stad en ben er vrij bekend dus dat scheelt
Bedankt voor al je woorden tot nu!
