Verdrietig
dinsdag 7 juni 2016 om 17:58
Ik probeer me zo sterk te houden maar ik voel me zo verdrietig.
2jaar geleden is mijn lieve tante op 45-jarige onverwachts verleden, de zusje van mijn moeder. Vorig jaar is mijn andere tante overleden aan kanker, zusje van mijn vader.
En vannacht is mijn oom ook op 45-jarige onverwachts leeftijd overleden, broertje van mijn moeder. Met alle 3 had ik een goede band. Vooral met mijn tante die aan kanker is overleden. Onze famillie word steeds kleiner, ik weet niet hoe ik hiermee emotioneel moet omgaan/verwerken..
2jaar geleden is mijn lieve tante op 45-jarige onverwachts verleden, de zusje van mijn moeder. Vorig jaar is mijn andere tante overleden aan kanker, zusje van mijn vader.
En vannacht is mijn oom ook op 45-jarige onverwachts leeftijd overleden, broertje van mijn moeder. Met alle 3 had ik een goede band. Vooral met mijn tante die aan kanker is overleden. Onze famillie word steeds kleiner, ik weet niet hoe ik hiermee emotioneel moet omgaan/verwerken..
•°: Don't be the same, be better!
dinsdag 7 juni 2016 om 21:22
woensdag 8 juni 2016 om 12:32
Jeetje, dat zijn veel verliezen te verwerken in korte tijd.. Gecondoleerd en sterkte!
Je sterk houden voor je moeder en kinderen lijkt me niet de fijnste keuze voor jezelf, jouw verdriet verdient ook een plekje. Daarnaast kan je ook sterk blijven en huilen als een malle, het een sluit het ander volgens mij niet uit.
Je zit in de rouw en maakt je zorgen over steeds kleiner wordende familie, je kan via de huisarts een doorverwijzing regelen voor mentale ondersteuning voor het emotioneel handelen en verwerken.
Je sterk houden voor je moeder en kinderen lijkt me niet de fijnste keuze voor jezelf, jouw verdriet verdient ook een plekje. Daarnaast kan je ook sterk blijven en huilen als een malle, het een sluit het ander volgens mij niet uit.
Je zit in de rouw en maakt je zorgen over steeds kleiner wordende familie, je kan via de huisarts een doorverwijzing regelen voor mentale ondersteuning voor het emotioneel handelen en verwerken.