Psyche
alle pijlers
Verleden verwerken
maandag 22 oktober 2012 om 17:52
Ik merk dat er onverwerkte dingen in mijn hoofd blijven spelen van vroeger die ik graag kwijt wil naar niet 'in het echt' wil delen, vandaar dit topic.
Ik ben een paar jaar enorm (vrijwel dagelijks) gepest. Er was niet een duidelijke reden waarom. Werd ook niet om een bepaald iets gepest, ze pakten me iedere keer op iets anders. Is inmiddels al heel lang geleden, maar het beinvloed nog steeds heel sterk mijn sociale omgang met anderen. Ik kan mensen (bijna) niet vertrouwen, hoe lang ze ook in mijn leven zijn, ik blijf er van uit gaan dat zij mij vroeg of laat ook in de steek zullen laten.
Dit gevoel is zo overheersend, ik word er knettergek van. En als ik een pestkop tegenkom uit het verleden dan klap ik helemaal dicht.
Daarnaast zijn dingen in mijn familie gebeurt die mijn vertrouwen in mensen een opdonder hebben gegeven waar ik verder nog niet aan toe ben om mij over uit te laten, maar een grote rol spelen ze wel.
Het is nu echt de hoogste tijd om het aan te pakken, ik wil graag zwanger worden en wil geen extra stress meenemen de zwangerschap in.
Hoe gaan jullie om met moeilijke dingen in het verleden? Ik wil door, maar weet niet goed hoe.
Ik ben een paar jaar enorm (vrijwel dagelijks) gepest. Er was niet een duidelijke reden waarom. Werd ook niet om een bepaald iets gepest, ze pakten me iedere keer op iets anders. Is inmiddels al heel lang geleden, maar het beinvloed nog steeds heel sterk mijn sociale omgang met anderen. Ik kan mensen (bijna) niet vertrouwen, hoe lang ze ook in mijn leven zijn, ik blijf er van uit gaan dat zij mij vroeg of laat ook in de steek zullen laten.
Dit gevoel is zo overheersend, ik word er knettergek van. En als ik een pestkop tegenkom uit het verleden dan klap ik helemaal dicht.
Daarnaast zijn dingen in mijn familie gebeurt die mijn vertrouwen in mensen een opdonder hebben gegeven waar ik verder nog niet aan toe ben om mij over uit te laten, maar een grote rol spelen ze wel.
Het is nu echt de hoogste tijd om het aan te pakken, ik wil graag zwanger worden en wil geen extra stress meenemen de zwangerschap in.
Hoe gaan jullie om met moeilijke dingen in het verleden? Ik wil door, maar weet niet goed hoe.
maandag 22 oktober 2012 om 18:05
Jarenlang heb ik veel geschreven, voor mezelf, wat ik dacht, voelde, wat er pijn deed. Soms om van me af te schrijven, soms om dingen duidelijker te krijgen voor mezelf.
Uiteindelijk was dat voor mij niet genoeg, met alleen mezelf als klankbord kwam ik er niet uit. Ik ben daarom in therapie gegaan en dat heeft mij wel enorm geholpen. Ik heb daar heel veel van geleerd, communiceren, stilstaan bij wat je voelt, je grenzen ontdekken, maar ook op een andere manier naar dingen kijken waardoor ik soms ineens weer verder kon. Alles bij elkaar ben ik er achter gekomen dat voor mij praten het belangrijkst is (en het moeilijkst), mezelf uiten en niet alles voor mezelf houden.
Hoe dat voor jou zit weet ik natuurlijk niet, misschien heb je iemand met wie je goed zou kunnen praten? Misschien is het voor jou ook wel een goed idee om daarvoor een professional te zoeken, dat kun je zelf waarschijnlijk het best inschatten. Succes!
Uiteindelijk was dat voor mij niet genoeg, met alleen mezelf als klankbord kwam ik er niet uit. Ik ben daarom in therapie gegaan en dat heeft mij wel enorm geholpen. Ik heb daar heel veel van geleerd, communiceren, stilstaan bij wat je voelt, je grenzen ontdekken, maar ook op een andere manier naar dingen kijken waardoor ik soms ineens weer verder kon. Alles bij elkaar ben ik er achter gekomen dat voor mij praten het belangrijkst is (en het moeilijkst), mezelf uiten en niet alles voor mezelf houden.
Hoe dat voor jou zit weet ik natuurlijk niet, misschien heb je iemand met wie je goed zou kunnen praten? Misschien is het voor jou ook wel een goed idee om daarvoor een professional te zoeken, dat kun je zelf waarschijnlijk het best inschatten. Succes!
maandag 22 oktober 2012 om 18:06
maandag 22 oktober 2012 om 18:55
Schrijven is een optie, maar je kan ook een recorder pakken (meeste mobiele telefoons hebben er een) en het van je af praten (tegen jezelf). Dat laatste is soms wat confronterender omdat je je eigen stem hoort.
Echter, een psycholoog of maatschappelijk werkster is ook echt aan te bevelen. Niet dat zij zo geweldig zijn, maar het is een neutrale, onbekende persoon die zo nu en dan je denkproces kan doorbreken of het van een andere kant kan laten zien. Zelf dit soort problemen oplossen is moeilijk, met name omdat je (onbewust) vast blijft zitten in je eigen aannames, denkpatronen en vooroordelen. Bovendien is eerlijk zijn tegen jezelf vaak moeilijker dan mensen denken.
Echter, een psycholoog of maatschappelijk werkster is ook echt aan te bevelen. Niet dat zij zo geweldig zijn, maar het is een neutrale, onbekende persoon die zo nu en dan je denkproces kan doorbreken of het van een andere kant kan laten zien. Zelf dit soort problemen oplossen is moeilijk, met name omdat je (onbewust) vast blijft zitten in je eigen aannames, denkpatronen en vooroordelen. Bovendien is eerlijk zijn tegen jezelf vaak moeilijker dan mensen denken.
zondag 28 oktober 2012 om 17:00
Hoe ik omgegaan ben met moeilijke dingen uit mijn verleden:
* Van me af schrijven.
* Mezelf 'toestaan' om zo nu en dan helemaal op te gaan in de gevoelens (inclusief zielig muziekje voor het dramatische effect
) Ik heb nou eenmaal vervelende dingen meegemaakt en af en toe mag ik daar best verdrietig over zijn.
* Met anderen praten, zowel bekenden als professionals. Ik vind het prettig om met professionals te praten, omdat zij geen mening of oordeel uitspreken over hetgeen wat ik te vertellen heb. Ook kan ik mijn beleving kwijt, en gaan zij dus niet met mij in discussie over hoe zij het ervaren hebben etc.
Succes!
* Van me af schrijven.
* Mezelf 'toestaan' om zo nu en dan helemaal op te gaan in de gevoelens (inclusief zielig muziekje voor het dramatische effect
) Ik heb nou eenmaal vervelende dingen meegemaakt en af en toe mag ik daar best verdrietig over zijn.* Met anderen praten, zowel bekenden als professionals. Ik vind het prettig om met professionals te praten, omdat zij geen mening of oordeel uitspreken over hetgeen wat ik te vertellen heb. Ook kan ik mijn beleving kwijt, en gaan zij dus niet met mij in discussie over hoe zij het ervaren hebben etc.
Succes!
woensdag 7 november 2012 om 16:19
