Psyche
alle pijlers
Verliesverwerking na zelfdoding.
woensdag 12 oktober 2016 om 13:42
Het is nog heel vers.
Totaal niet aan zien komen. Niemand heeft opgemerkt dat ze zo diep zat, ook haar partner niet.
Een grote schrok voor de hele familie.
Iemand verliezen is altijd heftig en verdrietig, nu komen daar bovenop ook nog alle niet te beantwoorden vragen, schuldgevoelens, hadden we maar, wisten we maar, konden we maar.
Ik probeer mijn partner te steunen, voor hem is de klap vele malen harder dan voor mij.
Maar toch, ik ben zelf ook erg verdrietig en zou het liefst de klok terug willen draaien zodat we misschien iets voor haar hadden kunnen doen.
Misschien was ze er nu dan nog, konden we haar misschien helpen, steunen.
Haar partner is nu een gebroken man. Hoe in vredesnaam krijg je dit verwerkt ?
We steunen hem, maar hoe kunnen we hem het beste steunen?
Wat is juist helpend en wat absoluut niet.
Ik wil geen verkeerde dingen zeggen en niet verzanden in clichés waar je geen bal aan hebt.
Totaal niet aan zien komen. Niemand heeft opgemerkt dat ze zo diep zat, ook haar partner niet.
Een grote schrok voor de hele familie.
Iemand verliezen is altijd heftig en verdrietig, nu komen daar bovenop ook nog alle niet te beantwoorden vragen, schuldgevoelens, hadden we maar, wisten we maar, konden we maar.
Ik probeer mijn partner te steunen, voor hem is de klap vele malen harder dan voor mij.
Maar toch, ik ben zelf ook erg verdrietig en zou het liefst de klok terug willen draaien zodat we misschien iets voor haar hadden kunnen doen.
Misschien was ze er nu dan nog, konden we haar misschien helpen, steunen.
Haar partner is nu een gebroken man. Hoe in vredesnaam krijg je dit verwerkt ?
We steunen hem, maar hoe kunnen we hem het beste steunen?
Wat is juist helpend en wat absoluut niet.
Ik wil geen verkeerde dingen zeggen en niet verzanden in clichés waar je geen bal aan hebt.
woensdag 12 oktober 2016 om 13:52
Er is geen goed of fout. Iedereen verwerkt verlies anders.
Blijf bij jezelf in dit soort situaties. Ben je meer een "doe mens", breng dan eens een ovenschotel langs, doe de tuin (wanneer dit haar ding normaal was), etc. Laat wel wat van je horen.
Een iets andere situatie, maar wel onverwachts verlies, ik had persoonlijk meer iets aan iemand die zei "kut, ik weet niet wat ik zeggen moet", want dat voelde echt, dan een standaard zinnetje zoals het hoorde.
Laat zien dat je klaar staat voor hem. Niet alleen nu, maar ook over een paar weken, maanden of half jaar. Maar geef hem ook de ruimte om te rouwen en ook de ruimte om weer leuke dingen te gaan doen.
Blijf bij jezelf in dit soort situaties. Ben je meer een "doe mens", breng dan eens een ovenschotel langs, doe de tuin (wanneer dit haar ding normaal was), etc. Laat wel wat van je horen.
Een iets andere situatie, maar wel onverwachts verlies, ik had persoonlijk meer iets aan iemand die zei "kut, ik weet niet wat ik zeggen moet", want dat voelde echt, dan een standaard zinnetje zoals het hoorde.
Laat zien dat je klaar staat voor hem. Niet alleen nu, maar ook over een paar weken, maanden of half jaar. Maar geef hem ook de ruimte om te rouwen en ook de ruimte om weer leuke dingen te gaan doen.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
woensdag 12 oktober 2016 om 14:03
Helaas ervaring ja.
Heeft ze een brief achtergelaten? Dat kan wel helpen namelijk.
En het niet zien aankomen is heel normaal, daar moeten jullie zich niet schuldig achter voelen.
Zij wou jullie dat allemaal besparen, al heeft dit natuurlijk het tegengestelde effect nu.
Ook ervaring met het eens wel zien aankomen, maar niet kunnen voorkomen.
Het niet kunnen hebben weten, is dan misschien net iets rustgevender ....
Heel veel sterkte
Oja, vragen waarbij hij hulp nodig heeft is een goede.
Zijn er kinderen? Misschien dat het soms handig is als jullie deze even kunnen opvangen.
Heeft ze een brief achtergelaten? Dat kan wel helpen namelijk.
En het niet zien aankomen is heel normaal, daar moeten jullie zich niet schuldig achter voelen.
Zij wou jullie dat allemaal besparen, al heeft dit natuurlijk het tegengestelde effect nu.
Ook ervaring met het eens wel zien aankomen, maar niet kunnen voorkomen.
Het niet kunnen hebben weten, is dan misschien net iets rustgevender ....
Heel veel sterkte
Oja, vragen waarbij hij hulp nodig heeft is een goede.
Zijn er kinderen? Misschien dat het soms handig is als jullie deze even kunnen opvangen.
woensdag 12 oktober 2016 om 14:12
Gewoon vragen idd, dat zal het beste zijn.
In praktische steun kan ik niet zoveel betekenen, op het moment zit ik zelf met een persoonlijk moeilijke situatie.
Wat al mijn aandacht en energie kost.
Eigenlijk is dit hele jaar voor ons een enorm zwaar jaar, het 1 na het ander klapt aan de lopende band op elkaar.
Er blijven maar heftige dingen gebeuren.
En ik weet serieus niet meer hoe ik iedereen van de grond moet rapen en overeind moet zien te houden, terwijl ik eigenlijk amper nog ergens op kan teren.
Uiteraard probeer ik te doen wat in mijn macht ligt.
In ieder geval de betrokkenheid blijven tonen, luisteren, hem blijven betrekken bij de familie, hij kan en mag dag en nacht bellen, mee eten, we gaan bij hem langs etc.
In praktische steun kan ik niet zoveel betekenen, op het moment zit ik zelf met een persoonlijk moeilijke situatie.
Wat al mijn aandacht en energie kost.
Eigenlijk is dit hele jaar voor ons een enorm zwaar jaar, het 1 na het ander klapt aan de lopende band op elkaar.
Er blijven maar heftige dingen gebeuren.
En ik weet serieus niet meer hoe ik iedereen van de grond moet rapen en overeind moet zien te houden, terwijl ik eigenlijk amper nog ergens op kan teren.
Uiteraard probeer ik te doen wat in mijn macht ligt.
In ieder geval de betrokkenheid blijven tonen, luisteren, hem blijven betrekken bij de familie, hij kan en mag dag en nacht bellen, mee eten, we gaan bij hem langs etc.
woensdag 12 oktober 2016 om 14:15
Vaak zijn mensen tenenkrommend bescheiden in zo'n situatie, voelen ze zich ongemakkelijk bij alle aandacht die ze trekken en daarbij kunnen ze vaak ook niet met hun eigen gevoelens uit de voeten, zwaar in de war, zeg maar. In dat soort gevallen doe je gewoon wat nodig is, zwijgzaam en met respect voor de geestelijke puinhoop waarin iemand dan verkeert. Subtiel je aandacht op hem vestigen.
woensdag 12 oktober 2016 om 14:21
Allereerst heel veel sterkte!
Zelf heb ik ook op deze manier iemand verloren. Het verwerkingsproces is voor iedereen anders.
Persoonlijk vond ik het prettig om te merken dat er mensen waren die me wilden steunen, ongeacht hoe ze dat deden. Zoals al door anderen is gezegd: er is geen goed of fout.
Een verlies verwerken heeft tijd nodig, veel tijd. Praat erover als daar de behoefte aan is. En als je daar aan twijfelt, vraag daar dan naar.
Voor mij is nu zo'n 3 jaar geleden en eindelijk heb ik leren accepteren en loslaten. Achteraf gezien had ik daar misschien liever professionele hulp bij gehad.
Zelf heb ik ook op deze manier iemand verloren. Het verwerkingsproces is voor iedereen anders.
Persoonlijk vond ik het prettig om te merken dat er mensen waren die me wilden steunen, ongeacht hoe ze dat deden. Zoals al door anderen is gezegd: er is geen goed of fout.
Een verlies verwerken heeft tijd nodig, veel tijd. Praat erover als daar de behoefte aan is. En als je daar aan twijfelt, vraag daar dan naar.
Voor mij is nu zo'n 3 jaar geleden en eindelijk heb ik leren accepteren en loslaten. Achteraf gezien had ik daar misschien liever professionele hulp bij gehad.
woensdag 12 oktober 2016 om 14:45
Het is idd koorddansen om de balans te behouden.
Ik heb ook mijn partner thuis zitten om te steunen,de kinderen.
Mijn eigen kids staan er verder van af, maar zitten op het moment in een zware tijd omdat hun vader ze als een baksteen heeft laten vallen en ze de rug heeft toegekeerd omdat hij een nieuw gezin heeft.
Ook mijn eigen kids hebben mij nu hard nodig.
Nou ja, nog meer heftige gebeurtenissen dit jaar. Ik wil dat verder niet benoemen, maar ons leven staat dit jaar echt in het teken van zwaar weer.
En ik kan echt niemand laten vallen, dus niet kunnen is geen optie.
Het hakt er voor iedereen allemaal flink in.
Ik heb ook mijn partner thuis zitten om te steunen,de kinderen.
Mijn eigen kids staan er verder van af, maar zitten op het moment in een zware tijd omdat hun vader ze als een baksteen heeft laten vallen en ze de rug heeft toegekeerd omdat hij een nieuw gezin heeft.
Ook mijn eigen kids hebben mij nu hard nodig.
Nou ja, nog meer heftige gebeurtenissen dit jaar. Ik wil dat verder niet benoemen, maar ons leven staat dit jaar echt in het teken van zwaar weer.
En ik kan echt niemand laten vallen, dus niet kunnen is geen optie.
Het hakt er voor iedereen allemaal flink in.
woensdag 12 oktober 2016 om 14:57
Wat vreselijk allemaal consuela
Heel veel sterkte
Goed dat je het deelt
Ik heb er, gelukkig, geen ervaring mee..
Wat ik wel weet, is dat iemand aandacht geven altijd helpt.
In de zin van simpelweg naar diegene te luisteren, regelmatig even checken, hoe gaat het?, wat kan ik voor je doen? Aangeven dat je wilt helpen.. Ookal kun je niet altijd.
Het ergste schijnt te zijn, dat je van niemand iets hoort, omdat ze niet weten wat ze moeten zeggen of doen. Zeg dát dan op z'n minst, eerlijk, dat je niet weet wat je moet zeggen..
En luisteren naar jezelf, jezelf aandacht geven, vooral dat niet vergeten, in alle hectiek.
Nog een
Heel veel sterkte
Goed dat je het deelt
Ik heb er, gelukkig, geen ervaring mee..
Wat ik wel weet, is dat iemand aandacht geven altijd helpt.
In de zin van simpelweg naar diegene te luisteren, regelmatig even checken, hoe gaat het?, wat kan ik voor je doen? Aangeven dat je wilt helpen.. Ookal kun je niet altijd.
Het ergste schijnt te zijn, dat je van niemand iets hoort, omdat ze niet weten wat ze moeten zeggen of doen. Zeg dát dan op z'n minst, eerlijk, dat je niet weet wat je moet zeggen..
En luisteren naar jezelf, jezelf aandacht geven, vooral dat niet vergeten, in alle hectiek.
Nog een
"When it rains, look for rainbows. When it's dark, look for stars.."
woensdag 12 oktober 2016 om 15:08
Wat heftig, en wat heb je een hoop op je bord gekregen in de afgelopen maanden. Wat betreft het helpen met rouwen, is er volgens mij geen goede of slechte manier. Je kunt slechts zoeken naar een manier die bij degene(n) die je wilt helpen en bij jou past. En als dat - op dit moment - wat minder frequent is (omdat het jou anders niet lukt om rust te nemen/alle ballen in de lucht te houden), dan is dat wat het is. Rouw na zo'n verlies is sowieso iets dat veel tijd kost, dus voel je niet schuldig als je nu misschien weinig kunt doen. Ook na de eerste weken kan steun of hulp fijn zijn, lijkt me.
Veel sterkte, voor jullie allemaal.
Veel sterkte, voor jullie allemaal.
