Vertrouwen

quote:sabbaticalmeds schreef op 10 maart 2016 @ 23:13:

[...]



hoe denk je dat te gaan doen dan? bijvoorbeeld werk of wonen? je komt altijd wel mensen tegenSchaapherder worden? Dan kom je denk ik niet vaak meer mensen tegen. En schapen liegen niet.

kan je er zelf mee leven? Zo ja, dan is het toch goed/ Zo nee, dan moet je er wat aan gaan doen.



Maar je spreekt jezelf enigszins tegen. Hoe denk jij dat je het kan accepteren? Juist voor die acceptatie dat je wat wantrouwig ben kan therapie goed zijn. Therapie zal je helpen om ermee leren om te gaan, niet per definitie om van je wantrouwen af te komen.

Soms denk ik wel eens dat als je besluit niemand meer te vertrouwen dat je dan eigenlijk je gelijk zoekt. Als je niemand toelaat is het namelijk heel makkelijk om aan je stelling "dat niemand te vertrouwen is" vast te houden. het geeft je een vals gevoel van zekerheid waar je de prijs van eenzaamheid voor moet betalen. Heel lang je eenzaam voelen leidt vaak tot verbittering over de mensheid en maakt mensen ook niet leuker. Het leven doet nu eenmaal soms pijn maar je kan je afvragen wat erger is. Over pijn kom je wel heen, niet leuk maar het gebeurd uiteindelijk wel. Eenzaamheid, wantrouwen en achterdocht lijken praktisch maar dan wordt het een raar spelletje die jij alleen speelt binnen je omgeving waardoor je je zelf volledig buiten spel zet. Ik zou dat erger vinden dan dat je af een toe teleurgesteld raakt.

Ik vind het antwoord pech wel heel makkelijk van je behandelaar. Iedereen heeft wel eens pech. Consequent pech hebben in relaties (welke vorm dan ook) heeft volgens mij vooral andere oorzaken die je bij jezelf kunt vinden. Vriendschaps of liefdes relaties hebben altijd een bijna perfect balans. Iemand die misbruik van jou maakt heeft wat te halen bij jou wat jij meer geeft dan iemand die in staat is gezonde relaties aan te gaan. Daar klopt ie niet bij aan namelijk. Die persoon die misbruik van jou maakt geeft jou blijkbaar iets waardoor je blijft hangen, want je trekt ook steeds een zelfde soort persoon aan die dat doet.



Je kan beter kijken naar wat het is wat je zoekt bij een ander en of dat wel helemaal klopt. Moet je dat deel niet bij jezelf vandaan halen? Bijvoorbeeld eigenwaarde. Ben je afhankelijk van anderen om jou dat te geven? Waarom dan? En wat geef jij anderen dan meer dan een persoon die gezonde relaties aangaat? Is dat misschien je autonomie? Of je hele zelf omdat jij jezelf niet kan geven wat je nodig hebt en dat graag wil halen bij een ander? Geef jij de grond onder je voeten ook weg?



Dat zijn riskante vormen van omgaan met anderen waar je gegarandeerd beschadigd uitkomt.