Psyche
alle pijlers
Virtuele trap nodig
vrijdag 1 april 2016 om 14:23
Mijn vader is vorige week zaterdag overleden we hebben hem gisteren begraven. We wisten dat hij kwam te overlijden, maar toch kwam het hard naar binnen. Ik probeer niet in mijn verdriet te hangen en gewoon verder te gaan met de dagelijkse dingen die ik deed. Ik heb een Strandwandeling gemaakt, in de tuin bezig geweest, huis 3x overhoop gehaald en schoongemaakt, proberen series te kijken. Maar toch sluipt het verdriet elke keer weer naar binnen. Het leven gaat door denk ik dan maar verdriet loslaten kan ik niet. Ik zwelk in mijn eigen verdriet ik ben niet zielig, maar ik vind mezelf erg zielig ik word er erg moe van. Godver dat kutgejank elke keer.
Iemand nog tips? ik wil niet zielig gevonden worden. Maar een duidelijke (virtuele) trap onder mijn hol verder gaan Ttass het leven gaat door.
Iemand nog tips? ik wil niet zielig gevonden worden. Maar een duidelijke (virtuele) trap onder mijn hol verder gaan Ttass het leven gaat door.
vrijdag 1 april 2016 om 14:29
Hallo zeg, het is een week geleden dat je vader overleed!
Ga gewoon dingen doen, maar als je merkt dat het verdriet bovenkomt, neem even de tijd. Ga zitten, zet een liedje op waar je vader graag naar luisterde, of koop een dagboekje en ga brieven schrijven aan je vader. Zodra je merkt dat de huilbui weer over is, ga je weer verder met datgene waar je mee bezig was.
Verdriet moet wel de ruimte krijgen.
Ga gewoon dingen doen, maar als je merkt dat het verdriet bovenkomt, neem even de tijd. Ga zitten, zet een liedje op waar je vader graag naar luisterde, of koop een dagboekje en ga brieven schrijven aan je vader. Zodra je merkt dat de huilbui weer over is, ga je weer verder met datgene waar je mee bezig was.
Verdriet moet wel de ruimte krijgen.
vrijdag 1 april 2016 om 14:37
Gisteren begraven?
Dus vandaag is de eerste normale dag na alle hectiek rondom een begrafenis en uitvaart?
En nu wil je een schop onder je hol omdat je het nog niet hebt losgelaten? Tas, echt, je HOEFT nog helemaal niet door te gaan met je leven. Hoe kan dat nu toch ook? Nu ben je weeskind. Dat hakt erin.
Niet zo hard voor jezelf!
Dus vandaag is de eerste normale dag na alle hectiek rondom een begrafenis en uitvaart?
En nu wil je een schop onder je hol omdat je het nog niet hebt losgelaten? Tas, echt, je HOEFT nog helemaal niet door te gaan met je leven. Hoe kan dat nu toch ook? Nu ben je weeskind. Dat hakt erin.
Niet zo hard voor jezelf!
vrijdag 1 april 2016 om 14:43
Ik word moe van het gejank. Iedereen zegt tegen me je mag best huilen en verdrietig zijn. Ik heb opgezwollen wangen van het huilen. Het was ook niet dat we een geweldige band met onze vader hadden. Ik hang weer zoals gewoonlijk de Zieligerd uit, terwijl mijn broertje en Zus er niet zo bijzitten als ik.
vrijdag 1 april 2016 om 14:48
quote:Ttass28 schreef op 01 april 2016 @ 14:43:
Ik word moe van het gejank. Iedereen zegt tegen me je mag best huilen en verdrietig zijn. Ik heb opgezwollen wangen van het huilen. Het was ook niet dat we een geweldige band met onze vader hadden. Ik hang weer zoals gewoonlijk de Zieligerd uit, terwijl mijn broertje en Zus er niet zo bijzitten als ik.niet naar anderen kijken, jij hebt dit verdriet gewoon nodig
Ik word moe van het gejank. Iedereen zegt tegen me je mag best huilen en verdrietig zijn. Ik heb opgezwollen wangen van het huilen. Het was ook niet dat we een geweldige band met onze vader hadden. Ik hang weer zoals gewoonlijk de Zieligerd uit, terwijl mijn broertje en Zus er niet zo bijzitten als ik.niet naar anderen kijken, jij hebt dit verdriet gewoon nodig
vrijdag 1 april 2016 om 14:55
vrijdag 1 april 2016 om 15:16
quote:Ttass28 schreef op 01 april 2016 @ 14:43:
Ik word moe van het gejank. Iedereen zegt tegen me je mag best huilen en verdrietig zijn. Ik heb opgezwollen wangen van het huilen. Het was ook niet dat we een geweldige band met onze vader hadden. Ik hang weer zoals gewoonlijk de Zieligerd uit, terwijl mijn broertje en Zus er niet zo bijzitten als ik.
Jij bent 24/7 bij ze? Jij kan in hun gedachten kijken? Misschien huilen zij zich 's avonds in bed wel de ogen uit het hoofd, weet jij veel.
Ik snap niet dat je zo hard bent op jezelf en vind dat je niet mag huilen. Snap ik echt niet. Waarom mag het niet?
Ik word moe van het gejank. Iedereen zegt tegen me je mag best huilen en verdrietig zijn. Ik heb opgezwollen wangen van het huilen. Het was ook niet dat we een geweldige band met onze vader hadden. Ik hang weer zoals gewoonlijk de Zieligerd uit, terwijl mijn broertje en Zus er niet zo bijzitten als ik.
Jij bent 24/7 bij ze? Jij kan in hun gedachten kijken? Misschien huilen zij zich 's avonds in bed wel de ogen uit het hoofd, weet jij veel.
Ik snap niet dat je zo hard bent op jezelf en vind dat je niet mag huilen. Snap ik echt niet. Waarom mag het niet?
vrijdag 1 april 2016 om 15:18
vrijdag 1 april 2016 om 16:24
Gecondoleerd Ttass.
Ik vind het nogal wat om na een week het gevoel te hebben dat je nu al je verdriet moet loslaten.
Het overlijden van een dierbare heeft een enorm impact, ook al weet je dat onontkoombaar is.
Mijn moeder is er nu 6 maanden en 6 dagen al niet meer en ik heb vanochtend nog eens fijn van me afgebruld. Het verdriet niet onderdrukken. Dat wreekt zich op den duur.
Ik vind het nogal wat om na een week het gevoel te hebben dat je nu al je verdriet moet loslaten.
Het overlijden van een dierbare heeft een enorm impact, ook al weet je dat onontkoombaar is.
Mijn moeder is er nu 6 maanden en 6 dagen al niet meer en ik heb vanochtend nog eens fijn van me afgebruld. Het verdriet niet onderdrukken. Dat wreekt zich op den duur.
Known to cause insanity in laboratory mice
vrijdag 1 april 2016 om 17:55
Ten eerste: je broer en zus zijn twee andere individuen. Wie weet zitten zij iedere avond te huilen, of onderdrukken ze hun emoties met drank, sigaretten of medicatie.
Ten tweede: huilen is goed voor je. Het opkroppen van emoties is veel slechter. Jouw manier van rouwen is kennelijk huilen. Respecteer dat van jezelf.
Dat je het huilen even zat bent, dat kan ik me voorstellen. Wees dan even lief voor jezelf: met een dekentje op de bank een serie kijken, of gewoon wat zappen. Lekker eten maken of bestellen. En huil daarna nog even. Neem een warm bad of een warme douche, en poets alle tranen van je gezicht. Zet de radio of wat muziek zachtjes aan als je gaat slapen.
Respecteer jezelf en jouw manier van rouwen.
Ten tweede: huilen is goed voor je. Het opkroppen van emoties is veel slechter. Jouw manier van rouwen is kennelijk huilen. Respecteer dat van jezelf.
Dat je het huilen even zat bent, dat kan ik me voorstellen. Wees dan even lief voor jezelf: met een dekentje op de bank een serie kijken, of gewoon wat zappen. Lekker eten maken of bestellen. En huil daarna nog even. Neem een warm bad of een warme douche, en poets alle tranen van je gezicht. Zet de radio of wat muziek zachtjes aan als je gaat slapen.
Respecteer jezelf en jouw manier van rouwen.
vrijdag 1 april 2016 om 18:33
Ik voel me een softie emotionele wrak. Ik heb iemand nodig die tegen mij zegt ja er gaan wel meer mensen dood kop op en "kappen met dat gejank".
Realiteit heb ik nodig, onze vader komt niet terug en onze moeder ook niet. Ophouden met mijzelf zielig vinden. Hoe ga je ermee om wat zijn de tips dat wil ik weten.
Realiteit heb ik nodig, onze vader komt niet terug en onze moeder ook niet. Ophouden met mijzelf zielig vinden. Hoe ga je ermee om wat zijn de tips dat wil ik weten.
