Psyche
alle pijlers
Vriend met PDD-NOS
dinsdag 28 januari 2014 om 18:59
Hallo allemaal,
Zijn er mensen hier die misschien ervaring hebben met PDD-NOS (jezelf, je partner, een vriend/vriendin,familielid)?
Graag zou ik ervaringen en/of opmerkingen horen van jullie.
Het is namelijk zo dat ik wel aardig weet wat het inhoud en wat het met je doet maar veel dingen in onze relatie frustreren me toch en eigenlijk wil ik het ook gewoon even van me afschrijven.
Veel dingen die mijn vriend doet begrijp ik soms niet! Voor hem is het op dat moment de normaalste zaak van de wereld terwijl ik het juist ongepast vind.
Denk aan bepaalde, misschien wat ongepaste opmerkingen in gezelschap, zich niet aanpassen aan de situatie(hij heeft geen zin in visite dus gaat buiten of boven zijn eigen gang of het uitwisselen van telefoonnummers met personen die hij amper kent, dames complimenteren zonder erover na te denken dat hun zich een beetje ongemakkelijk kunnen gaan voelen (zij weten namelijk dat hij een vriendin heeft en weten niet wat hij nou eigenlijk wil!) . Kleine dingetjes zijn het maar toch kan ik er niet altijd begrip voor opbrengen!
Hij mag bijvoorbeeld afspreken met vrienden of met een goede vriendin een filmpje pakken, terwijl hij boos/prikkelbaar wordt als ik hetzelfde zou doen.
Bij hem is het zo dat hij juist graag nieuwe contacten maakt! Hij zegt gemakkelijker met meiden te praten en dit gaat volkomen vriendschappelijk. Dit vindt ik zelf dan ook helemaal geen probleem maar hij vindt het absoluut storend als ik hetzelfde zou doen.
Wat ik dan wel weer erg vervelend vindt is dat hij soms nogal gemakkelijk persoonlijke dingen met derden deelt! Dit kan gaan over onze conflicten onderling.
Ik weet dat hij dit soort dingen niet zozeer "bewust" doet en overal op internet is te lezen dat mensen met PDD-NOS dit soort dingen vaker doen, maar toch is het wel eens frustrerend!
Laatst bijvoorbeeld, gaf hij een dame die hij zojuist had leren kennen zijn nummer omdat haar auto het 1 en ander mankeerde etc en hij technische erg handig is. Dit klinkt misschien heel logisch maar ten eerste geloof ik niet zo snel dat zij een "vreemde" opbelt om te vragen of hij aan haar auto wil komen sleutelen en ten tweede vind ik dit toch gewoon een beetje ongepast en vreemd en zou dit zelf nooit zomaar doen (hij zou dit zelf ook absoluut niet kunnen waarderen als ik dit deed) maar zelf ziet hij het probleem niet zo in. Hij bedoelt het allemaal niet zo en wil gewoon behulpzaam zijn zegt hij dan.
Ook al praat ik met hem erover en zeg ik dat ik het een beetje vreemd vind om zo met je telefoonnummer te strooien, zegt hij dat het inderdaad wel beetje stom is geweest..maar ik WEET dat hij het de volgende keer zo weer zou doen.
Ik leer er steeds beter mee omgaan. Verder laat hij me ook vaak genoeg blijken dat hij onwijs veel om me geeft en hij van me houdt en me echt waardeert en dat hij het allemaal niet zo bedoeld heeft.
Maar toch zijn er vaak zat momenten dat ik gewoon niet begrijp waarom hij iets doet(ik zei hem immers in ons laatste gesprek nog dat ik het niet altijd allemaal kan waarderen en hij ook beetje rekening met mij moet houden).
We hebben verder een goede relatie en hebben genoeg lol samen. Soms zijn er conflicten omdat hij iets onnozels heeft gedaan waar ik met me kop niet bij kan.
Ik wil gewoon graag mijn verhaal doen. Misschien zijn er mensen die dit herkennen en ook hier willen delen. Zou ik toch fijn vinden (ik weet dat ik niet de enige ben, maar het voelt soms wel zo omdat ik niemand uit mijn omgeving verder ken die hier bekent mee zijn, vandaar mijn verhaal hier).
Bedankt in ieder geval voor het lezen & voor jullie begrip.
Lijkt me leuk als jullie hier je opmerking over achterlaten.
Groetjes SiberianFox.
Zijn er mensen hier die misschien ervaring hebben met PDD-NOS (jezelf, je partner, een vriend/vriendin,familielid)?
Graag zou ik ervaringen en/of opmerkingen horen van jullie.
Het is namelijk zo dat ik wel aardig weet wat het inhoud en wat het met je doet maar veel dingen in onze relatie frustreren me toch en eigenlijk wil ik het ook gewoon even van me afschrijven.
Veel dingen die mijn vriend doet begrijp ik soms niet! Voor hem is het op dat moment de normaalste zaak van de wereld terwijl ik het juist ongepast vind.
Denk aan bepaalde, misschien wat ongepaste opmerkingen in gezelschap, zich niet aanpassen aan de situatie(hij heeft geen zin in visite dus gaat buiten of boven zijn eigen gang of het uitwisselen van telefoonnummers met personen die hij amper kent, dames complimenteren zonder erover na te denken dat hun zich een beetje ongemakkelijk kunnen gaan voelen (zij weten namelijk dat hij een vriendin heeft en weten niet wat hij nou eigenlijk wil!) . Kleine dingetjes zijn het maar toch kan ik er niet altijd begrip voor opbrengen!
Hij mag bijvoorbeeld afspreken met vrienden of met een goede vriendin een filmpje pakken, terwijl hij boos/prikkelbaar wordt als ik hetzelfde zou doen.
Bij hem is het zo dat hij juist graag nieuwe contacten maakt! Hij zegt gemakkelijker met meiden te praten en dit gaat volkomen vriendschappelijk. Dit vindt ik zelf dan ook helemaal geen probleem maar hij vindt het absoluut storend als ik hetzelfde zou doen.
Wat ik dan wel weer erg vervelend vindt is dat hij soms nogal gemakkelijk persoonlijke dingen met derden deelt! Dit kan gaan over onze conflicten onderling.
Ik weet dat hij dit soort dingen niet zozeer "bewust" doet en overal op internet is te lezen dat mensen met PDD-NOS dit soort dingen vaker doen, maar toch is het wel eens frustrerend!
Laatst bijvoorbeeld, gaf hij een dame die hij zojuist had leren kennen zijn nummer omdat haar auto het 1 en ander mankeerde etc en hij technische erg handig is. Dit klinkt misschien heel logisch maar ten eerste geloof ik niet zo snel dat zij een "vreemde" opbelt om te vragen of hij aan haar auto wil komen sleutelen en ten tweede vind ik dit toch gewoon een beetje ongepast en vreemd en zou dit zelf nooit zomaar doen (hij zou dit zelf ook absoluut niet kunnen waarderen als ik dit deed) maar zelf ziet hij het probleem niet zo in. Hij bedoelt het allemaal niet zo en wil gewoon behulpzaam zijn zegt hij dan.
Ook al praat ik met hem erover en zeg ik dat ik het een beetje vreemd vind om zo met je telefoonnummer te strooien, zegt hij dat het inderdaad wel beetje stom is geweest..maar ik WEET dat hij het de volgende keer zo weer zou doen.
Ik leer er steeds beter mee omgaan. Verder laat hij me ook vaak genoeg blijken dat hij onwijs veel om me geeft en hij van me houdt en me echt waardeert en dat hij het allemaal niet zo bedoeld heeft.
Maar toch zijn er vaak zat momenten dat ik gewoon niet begrijp waarom hij iets doet(ik zei hem immers in ons laatste gesprek nog dat ik het niet altijd allemaal kan waarderen en hij ook beetje rekening met mij moet houden).
We hebben verder een goede relatie en hebben genoeg lol samen. Soms zijn er conflicten omdat hij iets onnozels heeft gedaan waar ik met me kop niet bij kan.
Ik wil gewoon graag mijn verhaal doen. Misschien zijn er mensen die dit herkennen en ook hier willen delen. Zou ik toch fijn vinden (ik weet dat ik niet de enige ben, maar het voelt soms wel zo omdat ik niemand uit mijn omgeving verder ken die hier bekent mee zijn, vandaar mijn verhaal hier).
Bedankt in ieder geval voor het lezen & voor jullie begrip.
Lijkt me leuk als jullie hier je opmerking over achterlaten.
Groetjes SiberianFox.
dinsdag 28 januari 2014 om 22:25
Al doende leert men, hij is nog steeds een heel open persoon en enorm enthousiast, maar naar vrouwen idd een stuk minder. Ik moet mezelf soms nog wel even tot de orde roepen om hem niet te gaan verdedigen "hij bedoelt er niets mee hoor" want die verwarring bij vrouwen zoals je schrijft is mij ook niet onbekend.
dinsdag 28 januari 2014 om 22:41
Kijk en zo zie je maar weer hoezeer ieder mens met of zonder diagnose weer totaal anders is.
Mijn vriend (ppd-nos) geeft eigenlijk nooit een compliment. Aan niemand niet, niet aan mij dus al helemaal niet aan vreemden. Hij ziet dingen soms gewoon niet hoewel hij wel aangeeft dat hij ziet dat ik ben aangekomen helaas haha.
Mijn vriend kan totaal niet tegen onrechtvaardigheid en liegen en kan er neerslachtig van worden als dat dus wel gebeurd tegen hem maar ook tegen mij of tja van wat hij in de krant leest.
Dat kan hij dan vaak wel moeilijk naast zich neerleggen, blijft ermee zitten, heeft angst dat er nog iets gebeurd. Kan zich gewoon niet voorstellen dat er mensen zijn die dingen doen die zo buiten zijn normen en waarden liggen.
Wat mijn vriend ook wel doet (en dat doe ik zelf ook hoor) maar is zichzelf minderwaardig vinden vanwege zijn autisme. Zegt soms dingen als" je hebt er wel eentje uitgekozen" op momenten dat hij zelf vind lastig te zijn. Ja hij is soms lastig maar dan alleen voor zichzelf niet voor mij. En dat verschil kan hij niet echt zien of van me aannemen.
Als hij ergens mee zit en hij heeft het er veel over, het onderwerp komt steeds ter sprake vind ik dat vervelend voor hem maar niet voor mijzelf, ik stoor me er niet aan.
Hij heeft vaak te horen gekregen anders te zijn en nu weet hij wel waardoor het komt (diagnose is paar jaar geleden gesteld) maar ik hou van hem, ondanks of misschien wel dankzij het feit dat hij anders is.
Omgaan met veranderingen kunnen moeilijk zijn voor hem maar eigenlijk valt het me mee. In de kleine dingen merk je wel dat hij routine heeft en als ik die (al is het maar per ongeluk) verbreek zie je hem even verschrikt kijken maar pakt het wel goed op. Denk hierbij aan elke avond met het sop van de afwas ook even het gasfornuis schoonmaken. Ik had vorige keer voordat hij dat gedaan had het sop weggegooid. Dan is hij zeker niet boos maar gewoon even verward omdat ik hem uit zijn gewoonte gooi.
Gelukkig weet ik zelf ook altijd graag van tevoren waar ik aan toe ben en liggen we met veel dingen op 1 lijn.
Misschien loop ik naarmate we verder gaan in de relatie nog wel tegen andere dingen aan hoor dat zou kunnen maar ik geloof wel dat we daar dan ook wel weer uitkomen.
Ow zou niemand dit willen quoten dan kan ik het evt. weer weghalen.
Mijn vriend (ppd-nos) geeft eigenlijk nooit een compliment. Aan niemand niet, niet aan mij dus al helemaal niet aan vreemden. Hij ziet dingen soms gewoon niet hoewel hij wel aangeeft dat hij ziet dat ik ben aangekomen helaas haha.
Mijn vriend kan totaal niet tegen onrechtvaardigheid en liegen en kan er neerslachtig van worden als dat dus wel gebeurd tegen hem maar ook tegen mij of tja van wat hij in de krant leest.
Dat kan hij dan vaak wel moeilijk naast zich neerleggen, blijft ermee zitten, heeft angst dat er nog iets gebeurd. Kan zich gewoon niet voorstellen dat er mensen zijn die dingen doen die zo buiten zijn normen en waarden liggen.
Wat mijn vriend ook wel doet (en dat doe ik zelf ook hoor) maar is zichzelf minderwaardig vinden vanwege zijn autisme. Zegt soms dingen als" je hebt er wel eentje uitgekozen" op momenten dat hij zelf vind lastig te zijn. Ja hij is soms lastig maar dan alleen voor zichzelf niet voor mij. En dat verschil kan hij niet echt zien of van me aannemen.
Als hij ergens mee zit en hij heeft het er veel over, het onderwerp komt steeds ter sprake vind ik dat vervelend voor hem maar niet voor mijzelf, ik stoor me er niet aan.
Hij heeft vaak te horen gekregen anders te zijn en nu weet hij wel waardoor het komt (diagnose is paar jaar geleden gesteld) maar ik hou van hem, ondanks of misschien wel dankzij het feit dat hij anders is.
Omgaan met veranderingen kunnen moeilijk zijn voor hem maar eigenlijk valt het me mee. In de kleine dingen merk je wel dat hij routine heeft en als ik die (al is het maar per ongeluk) verbreek zie je hem even verschrikt kijken maar pakt het wel goed op. Denk hierbij aan elke avond met het sop van de afwas ook even het gasfornuis schoonmaken. Ik had vorige keer voordat hij dat gedaan had het sop weggegooid. Dan is hij zeker niet boos maar gewoon even verward omdat ik hem uit zijn gewoonte gooi.
Gelukkig weet ik zelf ook altijd graag van tevoren waar ik aan toe ben en liggen we met veel dingen op 1 lijn.
Misschien loop ik naarmate we verder gaan in de relatie nog wel tegen andere dingen aan hoor dat zou kunnen maar ik geloof wel dat we daar dan ook wel weer uitkomen.
Ow zou niemand dit willen quoten dan kan ik het evt. weer weghalen.
dinsdag 28 januari 2014 om 22:48
Hoi boederijgeit, Wat ikben ook zegt, ieder mens is uniek. Aan de ene kant is het heel positief dat je partner zo goed contact kan maken met mensen. Mijn ex daar in tegen kon dit dus niet. Vind dit mooi en aan de andere kant ook iets grappigs hebben. Het heeft iets aandoenlijks maar ik begrijp dat het soms voor genante momenten oplevert.
dinsdag 28 januari 2014 om 23:02
Valeta, ik vind t ook wel zijn charme hebben en soms ben ik stiekem wel jaloers op hem omdat hij altijd maar t goede in de mens ziet. Ik ben wat realistischer/pessimistischer ingesteld, mijn valkuil is dus ook dat ik hem soms teveel wil beschermen/behoeden terwijl dat in wezen helemaal niet nodig is.
dinsdag 28 januari 2014 om 23:09
woensdag 29 januari 2014 om 08:37
Mensen met autisme kunnen vaak social situaties minder goed inschatten. Interpreteren bepaalde signalen anders.
Wat je kunt doen is er thuis rustig met je vriend over praten en bepaalde zaken uitleggen/toelichten. Daarnaast is het deels een kwestie van accepteren.
Wat je kunt doen is er thuis rustig met je vriend over praten en bepaalde zaken uitleggen/toelichten. Daarnaast is het deels een kwestie van accepteren.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
