Vriendin met angst
zondag 3 november 2013 om 12:00
zondag 3 november 2013 om 12:18
Zo te horen is ze erg beschermd opgevoed en is ze niet zelfstandig genoeg. Probeer begrip voor haar te tonen zou ik zeggen en van daaruit te weten zien te komen hoe ze er zelf over denkt en wat ze graag zou willen bereiken. Daar zou je haar misschien tot steun kunnen zijn. Wel lief van je, dat je haar graag verder wilt helpen.Dat is vriendschap. 
Groet,
Gerald
Groet,
Gerald
zondag 3 november 2013 om 12:52
quote:trippie123 schreef op 03 november 2013 @ 11:53:
Ik maak me zorgen om een vriendin van mij.
Ze is namelijk erg bang. Ze was nooit de grootste held, maar volgens mij wordt het alleen maar erger.
Ze is 22, pedagogisch medewerkster, heeft al 5 jaar dezelfde vriend, en woont nog bij haar ouders, haar opa en oma wonen ernaast.
Nu het probleem:
Zo durft ze niet alleen naar huis te fietsen in een donker (500m over een verlichte weg, bult af). Ze appt dan dat ze op dat moment naar huis gaat (en ik weet het niet zeker, maar het zou me niets verbazen dat haar ouders of opa/oma haar dan tegemoet komen fietsen). Of ze blijft dan zolang dat ze toch met een vriendin met een vriendin mee kan fietsen (terwijl ze zelf al eerder weg had willen gaan). We wouden een film opzetten en zij gaf toen ook wel toe dat ze dan niet fijn meer naar huis zou fietsen, dit dus maar niet gedaan. Ik vertelde een verhaal over hoe bloedprikken (dat de aders goed op moeten komen en dat het dan makkelijk gaat) en daar werd ze al bijna bang van.
Naast niet in het donker alleen fietsen durft ze ook niet alleen thuis te zijn (iig in het donker niet). Ze gaat dan altijd naar haar opa en oma.
Daarbij komt nog dat ze nooit geen vriend heeft gehad sinds haar 14e/15e en dat ze veel druk ziet van taken die voor een HBOér goed te doen moeten zijn. Ze heeft van haar stage een tijdelijke baan overgehouden en ik krijg het idee dat ze niet verder kan denken dan die instelling, dat ze niet verder durft te kijken. Ook leek het alsof ze na haar studie zou gaan samenwonen maar dat lijkt nu best ver weg aangezien haar vriend in een hele andere regio werkt. Alsof ze bang is voor nieuwe uitdagingen/verder weg gaan wonen/ nieuw werk.
Ik krijg het idee dat het steeds erger wordt en dat ze steeds banger wordt voor kleine dingetjes. Ik ben totaal niet bang aangelegd en vindt het juist fijn om alleen in het donker te fietsen, dus we zijn ook wel totaal verschillend. Maar ik heb ook steeds meer het idee dat het voor haar in de toekomst problemen kan gaan geven. Ik zou haar graag helpen, maar ik weet niet zo goed hoe ik dit aan moet pakken. Dus een goed advies is welkom!Hierboven schrijf je anders dat ze al 5 jaar een vriend heeft..
Ik maak me zorgen om een vriendin van mij.
Ze is namelijk erg bang. Ze was nooit de grootste held, maar volgens mij wordt het alleen maar erger.
Ze is 22, pedagogisch medewerkster, heeft al 5 jaar dezelfde vriend, en woont nog bij haar ouders, haar opa en oma wonen ernaast.
Nu het probleem:
Zo durft ze niet alleen naar huis te fietsen in een donker (500m over een verlichte weg, bult af). Ze appt dan dat ze op dat moment naar huis gaat (en ik weet het niet zeker, maar het zou me niets verbazen dat haar ouders of opa/oma haar dan tegemoet komen fietsen). Of ze blijft dan zolang dat ze toch met een vriendin met een vriendin mee kan fietsen (terwijl ze zelf al eerder weg had willen gaan). We wouden een film opzetten en zij gaf toen ook wel toe dat ze dan niet fijn meer naar huis zou fietsen, dit dus maar niet gedaan. Ik vertelde een verhaal over hoe bloedprikken (dat de aders goed op moeten komen en dat het dan makkelijk gaat) en daar werd ze al bijna bang van.
Naast niet in het donker alleen fietsen durft ze ook niet alleen thuis te zijn (iig in het donker niet). Ze gaat dan altijd naar haar opa en oma.
Daarbij komt nog dat ze nooit geen vriend heeft gehad sinds haar 14e/15e en dat ze veel druk ziet van taken die voor een HBOér goed te doen moeten zijn. Ze heeft van haar stage een tijdelijke baan overgehouden en ik krijg het idee dat ze niet verder kan denken dan die instelling, dat ze niet verder durft te kijken. Ook leek het alsof ze na haar studie zou gaan samenwonen maar dat lijkt nu best ver weg aangezien haar vriend in een hele andere regio werkt. Alsof ze bang is voor nieuwe uitdagingen/verder weg gaan wonen/ nieuw werk.
Ik krijg het idee dat het steeds erger wordt en dat ze steeds banger wordt voor kleine dingetjes. Ik ben totaal niet bang aangelegd en vindt het juist fijn om alleen in het donker te fietsen, dus we zijn ook wel totaal verschillend. Maar ik heb ook steeds meer het idee dat het voor haar in de toekomst problemen kan gaan geven. Ik zou haar graag helpen, maar ik weet niet zo goed hoe ik dit aan moet pakken. Dus een goed advies is welkom!Hierboven schrijf je anders dat ze al 5 jaar een vriend heeft..
zondag 3 november 2013 om 12:54
zondag 3 november 2013 om 12:56
Je moest eens weten wat voor gajes je tegenkomt als je na een bepaald tijdstip alleen gaat fietsen. En niet alleen tegenkomen; ze komen naast je rijden en willen je gezelschap houden, tot het zweet je uitbreekt als je je huis nadert want wat gaat hij dan doen? Probeert hij ook naar binnen te komen? Verstandige meid dus.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
zondag 3 november 2013 om 12:57
zondag 3 november 2013 om 13:51
Dat is haar karakter nou eenmaal. Mijn nicht i
s precies zo. Als haar vriend weer eens in Engeland zit voor een paar weken voor zijn werk , dan verblijft zij al die weken bij haar ouders. No way dat zij dan alleen thuis zit!
Nou ik moet er niet aan denken om iedere keer als mijn vriend voor zijn werk naar het buitenland moet mijn ouders te bellen om te vragen of ik bij ze mag logeren net zo lang tot hij weer thuis is. Dan zou haast betekenen dat ik daar maar weer moet gaan wonen.
s precies zo. Als haar vriend weer eens in Engeland zit voor een paar weken voor zijn werk , dan verblijft zij al die weken bij haar ouders. No way dat zij dan alleen thuis zit!
Nou ik moet er niet aan denken om iedere keer als mijn vriend voor zijn werk naar het buitenland moet mijn ouders te bellen om te vragen of ik bij ze mag logeren net zo lang tot hij weer thuis is. Dan zou haast betekenen dat ik daar maar weer moet gaan wonen.