Psyche
alle pijlers
Vrouwelijke mannen
zaterdag 6 september 2014 om 20:27
ter introductie:
Ik ben een laatbloeiende man, ik heb net een relatie achter me gelaten. Met dikke tranen heb ik de eerste drie weken met weinig slaap doorgemaakt. Dit heeft mij aan aan het denken gezet, ook na aanleiding van een boek dat ik aan het lezen ben waarvan ik niet weet of ik de naam mag noemen aangezien dat reclame is . In mijn laatste relatie heb ik voor het eerst echte liefde gevonden, daarvoor heb ik 2 andere dames mogen vergezellen in een relatie. Waarom was die laatste zoveel meer dan de andere 2?
Al snel kwam ik uit op de klik en dergelijke. De enige klik die ik echt heel erg had was de emotionele klik dacht ik, we hadden bijna geen overeenkomende interesses en ook op veel andere vlakken was er weinig overeenkomst. Natuurlijk met een nieuwe relatie leerde ik elkaars interesses ontdekken en heb er daar overeenkomsten in gevonden.
Wat echter mij wakker maakte achteraf was de ontdekking dat wat ik het meest aantrekkelijk vond aan haar. Haar mannelijkheid, ze heeft mannelijke kanten, juist die kanten die ikzelf niet bezit en ik ook geen behoefte heb om te hebben. Ik zocht in haar een gevoel van veiligheid en merk achteraf dat ik haar onbewust probeerde te pushen meer dominant te zijn.
In mijn ogen en herinneringen was zij dus een mannelijke vrouw of een vrouw met mannelijke kanten die mij tot haar aangetrokken lieten voelen. Hiermee werd ik voor het eerst bewust dat ik een vrouwelijke man ben of een man met een aantal vrouwelijke trekjes. Ik heb hierin het gevoel dat ik nooit eerlijk ben geweest naar mezelf, op een bepaalde manier geeft deze erkenning een vorm van vreugde.
Ik dus helemaal blij, ik ga lekker zoeken op internet en ik merk tot mijn grote verbazing dat er best weinig te vinden is daarover. Het ergste is als het gecombineerd wordt met "daten", stoere vrouwen zijn er toch ook gewoon. Veel van de dingen die ik las gingen over homoseksualiteit, ik denk echter niet dat dit te maken heeft met geaardheid. Zie ik het gewoon verkeerd? Het lijkt alsof alsof er bijna geen plek is voor dit soort dingen, alsof er een taboe op heerst.
Waar is de plek van de mannelijke vrouwen en de vrouwelijke mannen in deze maatschappij? Excuus voor het hokjes gedeelte, ik weet het even niet beter te verwoorden.
Groet Merijnium
Ik ben een laatbloeiende man, ik heb net een relatie achter me gelaten. Met dikke tranen heb ik de eerste drie weken met weinig slaap doorgemaakt. Dit heeft mij aan aan het denken gezet, ook na aanleiding van een boek dat ik aan het lezen ben waarvan ik niet weet of ik de naam mag noemen aangezien dat reclame is . In mijn laatste relatie heb ik voor het eerst echte liefde gevonden, daarvoor heb ik 2 andere dames mogen vergezellen in een relatie. Waarom was die laatste zoveel meer dan de andere 2?
Al snel kwam ik uit op de klik en dergelijke. De enige klik die ik echt heel erg had was de emotionele klik dacht ik, we hadden bijna geen overeenkomende interesses en ook op veel andere vlakken was er weinig overeenkomst. Natuurlijk met een nieuwe relatie leerde ik elkaars interesses ontdekken en heb er daar overeenkomsten in gevonden.
Wat echter mij wakker maakte achteraf was de ontdekking dat wat ik het meest aantrekkelijk vond aan haar. Haar mannelijkheid, ze heeft mannelijke kanten, juist die kanten die ikzelf niet bezit en ik ook geen behoefte heb om te hebben. Ik zocht in haar een gevoel van veiligheid en merk achteraf dat ik haar onbewust probeerde te pushen meer dominant te zijn.
In mijn ogen en herinneringen was zij dus een mannelijke vrouw of een vrouw met mannelijke kanten die mij tot haar aangetrokken lieten voelen. Hiermee werd ik voor het eerst bewust dat ik een vrouwelijke man ben of een man met een aantal vrouwelijke trekjes. Ik heb hierin het gevoel dat ik nooit eerlijk ben geweest naar mezelf, op een bepaalde manier geeft deze erkenning een vorm van vreugde.
Ik dus helemaal blij, ik ga lekker zoeken op internet en ik merk tot mijn grote verbazing dat er best weinig te vinden is daarover. Het ergste is als het gecombineerd wordt met "daten", stoere vrouwen zijn er toch ook gewoon. Veel van de dingen die ik las gingen over homoseksualiteit, ik denk echter niet dat dit te maken heeft met geaardheid. Zie ik het gewoon verkeerd? Het lijkt alsof alsof er bijna geen plek is voor dit soort dingen, alsof er een taboe op heerst.
Waar is de plek van de mannelijke vrouwen en de vrouwelijke mannen in deze maatschappij? Excuus voor het hokjes gedeelte, ik weet het even niet beter te verwoorden.
Groet Merijnium
zaterdag 6 september 2014 om 20:34
Ik denk dat heel veel vrouwen tegenwoordig nogal "mannelijk" zijn. Als ik ze zie rondstruinen in broeken, stoere jacks en stevige laarzen is er weinig elegants aan vaak. En we zijn dat normaal gaan vinden. Dus voor jou is er vast ook wel een plekje.
Time for the real me to emerge, Possum! Get out the gladiolas!
zaterdag 6 september 2014 om 20:40
quote:pejeka schreef op 06 september 2014 @ 20:34:
Ik denk dat heel veel vrouwen tegenwoordig nogal "mannelijk" zijn. Als ik ze zie rondstruinen in broeken, stoere jacks en stevige laarzen is er weinig elegants aan vaak. En we zijn dat normaal gaan vinden. Dus voor jou is er vast ook wel een plekje.Mee eens. Ben zelf (qua uiterlijk en verzorging) supervrouwelijk, maar krijg vaak de feedback (werk) dat ik een 'mannelijke aanpak' heb. Mijn man ziet er bijzonder stoer uit, maar heeft een heel zacht karakter.
Ik denk dat heel veel vrouwen tegenwoordig nogal "mannelijk" zijn. Als ik ze zie rondstruinen in broeken, stoere jacks en stevige laarzen is er weinig elegants aan vaak. En we zijn dat normaal gaan vinden. Dus voor jou is er vast ook wel een plekje.Mee eens. Ben zelf (qua uiterlijk en verzorging) supervrouwelijk, maar krijg vaak de feedback (werk) dat ik een 'mannelijke aanpak' heb. Mijn man ziet er bijzonder stoer uit, maar heeft een heel zacht karakter.
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
zaterdag 6 september 2014 om 20:47
Ik denk eerlijk gezegd dat het hokjesdenken - en laten we wel wezen, dat doen we allemaal, bewust of onbewust - hieraan schuldig is. Je noemt een aantal eigenschappen van jezelf en eigenschappen die je aantrekkelijk vindt in een vrouw, en plakt er vervolgens een etiketje "mannelijk" of "vrouwelijk" op.
Zou het niet veel simpeler zijn als je die etiketjes losliet en gewoon over jezelf en je potentiële partner als mensen met bepaalde eigenschappen zag?
Zou het niet veel simpeler zijn als je die etiketjes losliet en gewoon over jezelf en je potentiële partner als mensen met bepaalde eigenschappen zag?
Ga in therapie!
zaterdag 6 september 2014 om 21:02
maandag 8 september 2014 om 09:40
Ik ben een vrouw met nogal wat mannelijke kanten (als ik de meeste globale beschrijvingen van 'de vrouw' moet geloven) mijn man is een man met veel vrouwelijke kanten (als ik diezelfde beschrijvingen moet geloven)
Ook bij mijn kinderen loopt het allemaal maar door elkaar. Lastig hoor
Ik denk dus dat je teveel in hokjes denkt, 'zo is een man en zo is een vrouw'. Deze eigenschap hoort op die plank.. Zie jezelf als persoon en ga op zoek naar een persoon die bij je past. Of.. ga niet op zoek, laat het gebeuren.
Overigens vind ik dat dan weer niets te maken hebben met hoe je erbij loopt.
Ook bij mijn kinderen loopt het allemaal maar door elkaar. Lastig hoor
Ik denk dus dat je teveel in hokjes denkt, 'zo is een man en zo is een vrouw'. Deze eigenschap hoort op die plank.. Zie jezelf als persoon en ga op zoek naar een persoon die bij je past. Of.. ga niet op zoek, laat het gebeuren.
Overigens vind ik dat dan weer niets te maken hebben met hoe je erbij loopt.
Later is nu
